ขณะที่กำลังจดจ่ออยู่กับงานในหน้าจอคอมพิวเตอร์ เสียงเรียกเข้าจากมือถือก็ทำให้พยัคฆ์ละสายตาจากงานตรงหน้าเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอไม่ใช่เบอร์ที่ถูกบันทึกไว้ หากแต่อะไรบางอย่างทำให้เขาก็ตัดสินใจกดรับสาย
“สวัสดีครับ” เขากรอกเสียงลงไป
“สวัสดีค่ะ หมอกฤติยานะคะ”
“ครับ”
“เห็นทางโรงพยาบาลแจ้งว่าคุณพยัคฆ์มีข้อซักถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลการตรวจเหรอคะ?”
“มีเื่ซักถามคุณหมอเพิ่มเติมครับแต่ไม่ใช่เื่ผลการตรวจ”
“คะ?”
“ผมอยากถามเื่คืนนั้น”
“...”
ความเงียบที่ได้รับจากปลายสายเป็ไปตามที่เขาคาดไว้ไม่มีผิด
‘เป็ไงล่ะ อึ้งไปเลยสินะครับคุณหมอไม่คิดว่าผมจะจำได้สินะ’
เขานึกในใจ
หลังจากเงียบไปอึดใจใหญ่ๆเสียงเรียบๆ จากปลายสายก็พูดออกมาในที่สุด
“ถ้าเป็เื่คืนนั้นฉันเองก็มีเื่อยากจะคุยกับคุณอยู่พอดี”
“ครับ?”
“ตอนนี้คุยไม่สะดวก หลังเลิกงานเจอกันได้ไหมคะ?”
พยัคฆ์มองผู้ที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยมาตรการผ่อนปรนและการแบ่งโซนของร้านทำให้ตอนนี้ทั้งคู่นั่งเผชิญหน้ากันโดยไม่ได้ใส่หน้ากากอนามัยดวงหน้าขาวผุดผ่องปราศจากเครื่องสำอางและดวงตากลมโตคู่นั้นทำให้คนตรงข้ามดูเด็กจนไม่น่าเชื่อว่าอีกฝ่ายเป็คุณหมอ
“คุณอยากคุยกับฉันเื่คืนนั้น เหรอคะ?”กฤติยาเข้าเื่ทันทีโดยไม่ให้เสียเวลา
“คะ ครับ”
กลับเป็ฝ่ายพยัคฆ์เองที่ตกประหม่า แทบสำลักกาแฟเมื่อถูกยิงคำถามโดยไม่ทันตั้งตัว ท่าทีของอีกฝ่ายไม่ได้มีความหวาดหวั่นหรือว่าตื่นตระหนกอย่างที่เขาคิดไว้ทั้งที่ผู้ชายที่ตัวเองเคย one night stand ด้วยมาขอพบแถมยังดูเนือยๆ และติดจะเ็าด้วยซ้ำ
“อยากคุยเื่อะไรคะ?”
“ก็...วันนั้น” พยัคฆ์อ้ำอึ้ง นั่นสิเขาอยากคุยเื่อะไรวะ!!!
“ถ้าคุณยังนึกไม่ออก งั้น ฉันขอคุยเื่ขอฉันก่อนแล้วกันนะคะ”
“เอ่อ ได้ครับ”
“ฉันอยากได้น้ำเชื้อของคุณค่ะ”
“ห๊ะ!!!??”
เสียงอุทานของพยัคฆ์ ดังพอที่จะทำให้โต๊ะรอบข้างหันมามองเขาทั้งคู่ด้วยความสนใจใคร่รู้
“ฉันอยากให้คุณมาเป็พ่อพันธุ์ให้ฉัน”
กฤติยาย้ำเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ
และใช่ เขาไม่เข้าใจ อะไรคืออยากได้น้ำเชื้ออะไรคืออยากให้มาเป็พ่อพันธุ์
คุณหมอ!!! เขาไม่ใช่วัวนะเว้ยเฮ้ย!!
“ยะ ยังไงนะครับ?” ในที่สุดเขาก็รวบรวมสติ เปล่งเสียงออกมาจนได้
“ฉันอยากมีลูกและอยากได้น้ำเชื้อจากคุณ”
คุณหมอสาวตอบพลางชักสีหน้าด้วยความรำคาน เหมือนกับว่าเื่ง่ายๆแค่นี้ทำไมเขาถึงไม่เข้าใจ ให้อธิบายซ้ำซากอยู่ได้
พยัคฆ์ใช้สติที่เหลืออยู่น้อยนิดประมวลผลสิ่งที่หมอสาวพูดออกมา
“หมายถึงให้ผมบริจาคอสุจิ เพื่อให้คุณผสมเทียม?”
“ไม่ใช่ค่ะ ฉันยังไม่ได้แต่งงานแบบนั้นมันผิดกฎมาย”
“แล้วยังไงล่ะครับคุณหมอ อธิบายง่ายๆให้ผมเข้าใจได้ไหม?”
เขาชะโงกหน้าเท้าศอกทั้งสองข้างลงบนโต๊ะจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างเหลืออด
‘คุณหมอกำลังเล่น อิหยังอยู่วะครับ’
“ฉัน...้าผสมพันธุ์ด้วยวิธีธรรมชาติค่ะ”คุณหมอสาวพูดเสียงเรียบ
“หมายความว่า....”
“ค่ะ ยสตน[1]”
“เชี้ย!!!!”เขาสบถออกมาไม่เบานัก แต่นั่นไม่ได้ทำให้สีหน้าของคุณหมอคนสวยเปลี่ยนแต่อย่างใดยังคงเรียบเฉยไม่สะดุ้งะเือยู่เหมือนเดิม
‘โอ๊ย!! คุณหมอ พูดอะไรออกหม๊าผมจะเป็ลม’ เขากรีดร้องอยู่ในใจ
“5 ล้านค่ะ ถ้าสำเร็จและเด็กออกมาสมบูรณ์ดี”
เสียงเรียบๆ ของเธอยังดังก้องอยู่ในหัว พยัคฆ์นั่งจิบวิสกี้พลางนึกถึงใบหน้าอ่อนเยาว์ของคนที่พบเมื่อ่หัวค่ำกับข้อเสนอแสนแปลกประหลาดของเธอ
“แล้วทำไมคุณไม่แต่งงาน แล้วทำกับสามีล่ะครับ?”
จำได้ว่าเขาถามออกไปแบบนั้น แต่งงาน สืบพันธุ์แล้วก็มีลูกใครๆ เขาก็ทำแบบนั้นกันไม่ใช่เหรอ
“เพราะฉันไม่้าสามี ฉันแค่อยากมีลูก”
เธอตวัดหางตามองเขาเพียงแวบเดียวเหมือนเขาพูดสิ่งที่โง่งมที่สุดออกมา
“แล้วทำไมถึงเป็ผม?”
เขาถามเธอออกไปหลังจากได้ฟังข้อเสนอแสนสะพรึงและเหตุผลสุดบ้าระห่ำของเธอ
“เพราะคุณหล่อ หุ่นดีไม่มีโรคแล้วก็...เอามัน”
เ้าของใบหน้าอ่อนใสพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“...”
ใช่สิ ก็คุณหมอมาทดลองใช้งานเขาดูแล้วนิแถมเป็คนตรวจโรคเองด้วย
พยัคฆ์เริ่มรู้สึกแปลกๆ เหมือนถูกล่อลวง เหมือนตัวเองจะตกเป็เหยื่อ
“เอ่อ ถ้าแค่อยากมีลูกไม่ต้องเอามันก็ได้ มั้งครับ”
ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาพูดออกไปแบบนั้นแต่คำตอบของหมอสาวกลับทำให้เขาอึ้งหนักขึ้นไปอีก
“ฉัน้าความบันเทิงในระหว่างขั้นตอนการผลิตด้วยค่ะ”
เธอตอบออกมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนสักนิดกลับเป็เขาเองที่หน้าร้อนฉ่า
“คุณเอากลับไปคิดดูก่อนก็ได้ถ้าตกลงก็ติดต่อฉันมา”
คุณหมอสาวพูดพร้อมกับลุกขึ้น เอามือปิดปากอ้าปากหาวหวอดจนน้ำตาเล็ด
“ตกลงนึกออกหรือยังคะ ว่าอยากคุยอะไรกับฉัน?”
“ทำไมวันนั้นคุณหนีกลับก่อนล่ะครับ?”
เขาถามโพล่งออกมาจนได้ถึงมันจะดูคล้ายเป็คำตัดพ้อมากกว่าคำถามก็เถอะก็วันนั้นหลังใช้ค่ำคืนที่ร้อนแรงด้วยกันเกือบค่อนคืนจนหมดแรงหลับไปทั้งคู่พอเขาตื่นขึ้นมาอีกคนก็หายไปเสียแล้ว
“ตื่นแล้วก็กลับต้องมีพิธีรีตองด้วยเหรอคะ?”คำตอบที่ได้รับช่างเ็าจนน่าขนหัวลุก
“ก็...”
“โตแล้วนะคะ อย่ามางี่เง่าค่ะ”
ใช่แล้ว นั่นคือคำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มบนใบหน้าอ่อนใสก่อนที่เ้าตัวจะสะบัดบ๊อบเดินออกจากร้านไป
‘ดูยังไงก็เหมือนเด็ก แต่ทำไมพูดจาก๋ากั่นจังวะ’เขานึกพลางนั่งพลิกนามบัตรในมือไปมา
แต่สวยขนาดนี้ ได้เอาฟรี แถมได้เงินก็ไม่ได้แย่นะ
“แล้วเวลาทำล่ะครับ ต้องไปทำที่ไหน?”
พยัคฆ์ถามออกมา หลังจากอ่านข้อปฏิบัติยาวเหยียดในหน้ากระดาษขนาดA4 ที่อีกฝ่ายส่งให้
ใช่แล้ว เขาตกลงรับข้อเสนอ ทำงานให้เธอและวันนี้เธอนัดเขาออกมาเพื่อคุยรายละเอียดของเนื้องานที่จะต้องทำและข้อพึงระวังต่างๆ
งดบุหรี่ ลดแอลกอฮอล์ห้ามมีเพศสัมพันธ์กับคนอื่น ห้ามเอาอัณฑะไปอยู่ใกล้ของร้อน!!!
“บ้าบอ ใครมันจะเอาไข่ไปไว้ใกล้ของร้อนวะ”เขาพึมพำออกมา
“หมายถึงพวกมือถืออะไรแบบนี้ด้วยค่ะอย่าเอาไปไว้ในกระเป๋ากางเกง” ดวงตากลมโตเหลือบมองเขาพร้อมถอนหายใจให้กับความโง่เง่าของเขา
“เราจะทำกันเดือนละ 2 วัน ่ไข่ตกฉันจะจองโรงแรมแล้วแจ้งคุณล่วงหน้า โอเค ไหมคะ?” กฤติกาสรุปสั้นๆ
“แล้วระหว่างนั้น...”
“ระหว่างนั้นคุณก็ใช้ชีวิตของคุณไปตามปกติค่ะแค่อย่าขัดกับข้อตกลงที่เขียนไว้”
สรุปได้เดือนละ 2 ครั้งแถมไปซะบาดาเฮ้ยกับคนอื่นไม่ได้อีก คุ้มเปล่าวะเนี่ย!!!
“นัดแรกของเรา...”
หมอสาวพูดพร้อมกับจิ้มปฏิทินในมือถือเพื่อดูตารางนัดหมายและตารางไข่ตก
“คือเสาร์กับอาทิตย์ที่จะถึงนี้ค่ะพอฉันจองโรงแรมแล้วจะส่งข้อมูลไปให้นะคะ”
“ครับ”
“ยสตน นะคะไม่ต้องเตรียมถุงมา”
“รู้แล้วครับ!!!”
โอ๊ย เนอะ คุณหมอ!!
“เรียกฉันว่าคริสก็ได้ค่ะ คุณ....”หมอสาวเลิกคิ้วเป็เชิงถาม
“เสือครับ”
“คุณเสือมีอะไรจะสอบถามเพิ่มเติมไหมคะ”
“มะ ไม่มีแล้วครับ”
“ถ้าอย่างนั้น....”
คุณหมอสาวพูดพร้อมกับลุกขึ้นแล้วยื่นมือออกไปข้างหน้า
“ยินดีที่ร่วมงานกันค่ะ!!”
“ครับ?”
“ครับๆ ยินดีที่ได้ร่วมเพศ เอ้ยร่วมงานเช่นเดียวกันครับ”
[1]ยสตน = เย็บสดแตกใน
------
แจ้งข่าว E-Book หมอคริสกับเ้าหมาั์มาแล้วนะคะ วางขายใน MEB โปรเปิดตัวราคาเบาๆ เพียง 89 บาทเต็มอิ่ม 20 ตอนพร้อมตอนพิเศษ 2 ตอนทั้งหมด 22 ตอน จัดหนัก แซบๆ เกือบทุกตอนอ่านรวดเดียวจบไม่ต้องรอ อย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ ค้นหาชื่อ พ่อพันธุ์ มันส์ ดุ ในแอป MEB ได้เลยจ้า
6K
