“โอย...”
เสียงของเมอบิอุสดังขึ้นหลังจากเขาสลบไปประมาณ 1ชั่วโมงตอนนี้เขายังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะสลบไปสิ่งเดียวที่เขาจำได้คือเขาได้เห็นก้อนกลมๆที่ขาวนวล เต่งตึงได้รูปไม่เหมือนคุณแม่ที่มีลูกมาแล้ว แม้ว่าเขาจะเห็นไม่ค่อยชัดก็ตาม
และถ้าไม่สังเกตดีๆก็จะไม่เห็นไผ่เม็ดเล็กๆสีแดงน่ารักที่อยู่ตรงกลางของก้อนกลมๆสองก้อนนั้น ย้ำอีกครั้งว่าเมอบิอุสเห็นไม่ค่อยชัดจริงๆเนื่องจากมันอยู่ใกล้เกินไป เมอบิอุสมองไปรอบๆเพื่อสำรวจสถานการณ์ปัจจุบันเขาพบว่าตอนนี้เขาอยู่บนเตียงในบ้านของสองจิ้งจอก เมอบิอุสเอาผ้าที่อุดจมูกเขาออก
มันเป็สีแดงไปครึ่งผืนซึ่งแสดงว่าเขาเสียเืไปมากแต่ทำไมถึงออกจมูกล่ะ?เมอบิอุสทำเป็ไม่สนใจในข้อเท็จจริงนั้นแล้วเอามือยันกับเตียงเพื่อยันตัวขึ้นทันที
มือของเมอบิอุสััอะไรบางอย่างที่นุ่มนิ่มมากเขาเกร็งไปทั้งตัวอีกครั้งก่อนค่อยๆหันไปเพื่อมองว่าเขาจับอะไรอยู่
“ออ แขนนี่เอง”
เมอบิอุสพูดกับตัวเองพร้อมทั้งส่ายหัวไปมาเพื่อไล่ความคิดประหลาดๆให้ออกไปจากตัวของเขาเมื่อเห็นว่าเป็แขนของกูมิโฮพร้อมกับคิดว่าถ้าเกิดเป็อย่างอื่นเขาอาจจะสลบไปอีกรอบก็เป็ได้
“ตื่นแล้วเหรอเมอบิอุส กินน้ำแดงก่อนสิ”
อินาริเดินเข้ามาพร้อมกับน้ำยาขวดสีแดงในมือเมอบิอุสที่ถึงแม้จะได้นอนไปแล้วบ้างก็ตามแต่พลังชีวิตของเขายังไม่ฟื้นฟูจนเต็มเมอบิอุสจึงรับน้ำยาขวดสีแดงไปกินในทันที
“เมื่อกี้นี้ลูกเมอบิอุสไม่เห็นอะไรเลยใช่ไหมจ้ะ”อินาริถามพร้อมกับบิดตัวไปมาด้วยความเขินอาย
“ฟุ่บบบ... แค่ก แค่ก แค่ก”
เมอบิอุสที่กำลังกินน้ำยาอยู่ถลาออกจากเตียงแล้วพ่นน้ำแดงออกจากปากทันที ก่อนที่ภาพติดตาจะลอยเด่นขึ้นมา แล้วน้ำสีแดงที่ข้นกว่าน้ำยาสีแดงมากก็ไหลออกมาจากจมูกอีกรอบ เมอบิอุสก้มหน้าลงให้เืไหลออกจากจมูกของเขาลงข้างเตียงพร้อมกับคิดว่าอาการออกขนาดนี้ไม่ยอมรับก็ไม่ได้แล้ว
“เอ่อ... เห็นครับคุณแม่”
เมอบิอุสที่ตอนนี้เืกำลังออกจมูกตอบตามความเป็จริงอินาริที่ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะยอมรับความจริงง่ายขนาดนี้ ก็ลองถามคำถามอีกข้อทันที
“แล้วระหว่างของแม่กับมิโอเมอบิอุสชอบของใครมากกว่ากันจ้ะ”
อินาริถามพร้อมกับหรี่ตามองเมอบิอุสอย่างเ้าเล่ห์
“แม่อะแกล้งเมอบิอุสอีกแล้วนะ ไม่รอหนูเลย”
กูมิโฮที่ตื่นนานแล้วแต่แกล้งหลับต่อลุกขึ้นมาตอบโต้แม่ของเธอพร้อมกับทำหน้ามุ่ย
“เมอบิอุสไม่เคยเห็นของหนูแล้วจะเทียบได้ยังไง”
จิ้งจอกสาวทำท่าราวกับกำลังจะเปิดกิโมโนของตัวเองจริงๆ
“อย่านะมิโฮ เดี๋ยวแมก็สลบอีกรอบหรอกอย่าลืมสิว่าตอนนี้หมู่บ้านกำลังอยู่ในอันตรายนะ”
เมอบิอุสจับมือทั้งสองข้างของมิโฮไว้เพื่อหยุดสิ่งที่เธอกำลังทำก่อนจะรีบลุกออกไปข้างนอกถ้ำด้วยหน้าที่แดงสุดขีดพร้อมกับคิดว่าสองแม่ลูกนี่อันตรายจริงๆมิน่าเขาถึงบอกว่าผู้หญิงเ้าเล่ห์ก็เหมือนจิ้งจอกแถมเป็จิ้งจอกที่ปั่นหัวจนหมุนแทบหลุดออกจากคอเลยด้วย
เมื่อเขาเดินออกมาก็เห็นจิ้งจอกเทพแทบจะทั้งเผ่ามาแอบฟังว่าทั้ง 3คนกำลังทำอะไรอยู่ในบ้านกันเมื่อทั้งหมดเห็นเมอบิอุสก็รีบวิ่งหนีไปทันทีเมอบิอุสนึกขึ้นได้ว่าเขาได้ความสามารถใหม่มาจึงเรียกดู
หน้าต่างความสามารถ
ลำดับ
ชื่อ
ความสามารถ
7
Auto reload
สามารถบรรจุะุปืนใส่ในปืนได้แต่ะุกับปืนนั้นต้องอยู่ที่เดียวกัน ไม่สามารถใช้ขณะปืนหรือลูกะุอยู่ในกระเป๋าได้(ใช้ พลังเวทมนตร์ เท่ากับระดับของปืน*10)(ไม่มีดีเลย์)
“ในที่สุดก็ได้ความสามารถที่มีประโยชน์มาบ้างสะทีเฮ้อ…”
เมอบิอุถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่เขาแก้ปัญหาเื่การบรรจุะุช้าได้แล้วแม้ว่าอาจจะเปลืองน้ำยาเพิ่มพลังสีฟ้าไปบ้างแต่ก็คุ้ม จากนั้นเมอบิอุสก็ตรวจสอบของเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางไปกำจัดกีก้ารัพเฟอเซีย งานนี้ดูไม่ง่ายเลยเพราะว่าบอสต้นไม้ดันอยู่ในบ่อน้ำที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต ขนาดทำให้ทั้งป่าอุดมสมบูรณ์ได้แต่ เพื่อเผ่าจิ้งจอกเทพของกูมิโฮที่ดูแลเขามาอย่างดีแล้วเขาต้องพยายามเต็มที่แน่นอน
“ก่อนจะไปไหนกินข้าวก่อนสิ นี่แม่ทำให้เต็มที่เลยนะ”
อินาริที่เดินออกมาจากบ้านพร้อมกับกูมิโฮในสภาพผมยุ่งกะเซิงกันทั้งคู่ แค่ดูก็รู้ว่าสองแม่ลูกคงจะเล่นกันหนักมือไม่น้อยชวนให้เมอบิอุสเดินไปที่ลานกว้างที่ตอนนี้มีหม้อขนาดใหญ่ตั้งอยู่เมื่อเขาได้กลิ่นโชยออกมาจากหม้อใบนั้นก็กุมขมับทันที เพราะว่ามันเป็กลิ่นของบูลเบอร์รี่ สัปปะรส แถมครั้งนี้มีกลิ่นสตอเบอร์รี่อีกด้วยเมอบิอุสคิดว่าอย่างน้อยก็ไม่มีเห็ดพิษหรือโครงกระดูกมอนสเตอร์ใส่อยู่ด้วยแต่เมื่อเขาเข้าไปดูใกล้ๆก็พบเนื้อชิ้นใหญ่แบบติดกระดูกลอยอยู่แถมน้ำซุปลายฟ้าเหลือง แดง ก็ซึมเข้าไปในเนื้อจนเนื้อนั้นเปลี่ยนสีจนเหมือนอะไรสักอย่างที่เขานึกไม่ออก
“กินเยอะๆนะเมอบิอุส จะได้มีแรงสู้กับต้นไม้บ้านั่น”
กูมิโฮที่ตักเนื้อชิ้นใหญ่ให้เมอบิอุสยื่นชามมาให้ส่วนเมอบิอุสก็เหมือนครั้งที่แล้วที่มิโฮทำโจ๊กให้เขากินนั้นคือกินให้ไวที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้เพื่อที่จะไม่ได้ลิ้มรสของมันนานๆส่วนจิ้งจอกที่เหลือก็มาล้อมวงกินเนื้อสามสีกันอย่างพร้อมเพียงกัน
เมอบิอุสที่กินเสร็จคนแรกด้วยความรวดเร็ว ก็รีบไปกินน้ำในบ่อน้ำของหมู่บ้านก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิมของเขาที่ตอนนี้มีสองแม่ลูกจิ้งจองนั่งขนาบข้างอยู่
“นี่ เมอบิอุสหวีผมให้เราทีน่ะ”
กูมิโฮพูดพร้อมกับหันหลังให้เมอบิอุสด้านชายหนุ่มที่ทานเสร็จแล้วหยิบหวีไปหวีผมให้จิ้งจอกสาวทันทีเมื่ออินาริเห็นก็มองไปยังทางลูกสาวของเธอด้วยสายตาแปลกใจแล้วหันหลังให้เมอบิอุสก่อนจะพูดว่า
“ผมของแม่ก็ยุ่งเหมือนกันนะลูกเมอบิอุส”
เมอบิอุสได้แต่คิดเสียดายที่เขาซื้อหวีมาอันเดียวจึงหวีทางซ้ายทีทางขวาทีจนทั้งเผ่าจิ้งจอกเทพกินเสร็จ
“ก่อนที่จะสายไปกว่านี้มิโฮ เราออกเดินทางกันเถอะ”
เมอบิอุสรีบชวนกูมิโฮออกไปจัดการต้นไม้พิษเพราะว่าเขากลัวที่จะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีกที่ทำให้ต้องเลื่อนการเดินทางออกไปอีกวันหรือสองวันซึ่งดูจากเหตุการณ์ทุกอย่างั้แ่เขาเข้ามาในหมู่บ้านแห่งนี้แล้วความเป็ไปได้มีสูงมาก
“อือออกเดินทางแต่เช้าน่าจะถึงบ่อน้ำนั่นตอนเที่ยงนะ”
กูมิโฮที่เพิ่งทานอาหารเสร็จลุกขึ้นบิดี้เีไปมาเธอเองก็อยากออกเดินทางแล้วเหมือนกัน เนื่องจากถ้ายิ่งช้าเมื่อเธอกลับมาน้ำยาเพิ่มพลังก็จะเหลือน้อยลงด้วย
“ลูกเมอบิอุส บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์นั่นชื่อบ่อน้ำแสงจันทร์อยู่ใต้ตีนเขาทางตะวันตกสุดของป่ามายาหาไม่ยากหรอกจ้ะแค่เดินไปทางที่เกสรสีเหลืองนั้นหนาแน่นขึ้นก็น่าจะหาเจอแล้วปกติในบ่อน้ำนั่นจะมีหินดวงจันทร์เป็หินที่อาบแสงจันทร์มานานจนทำให้มันมีพลังมากขนาดให้ชีวิตแก่ทั้งป่าได้ถ้าจะจัดการต้นไม้นั่นได้ต้องทำลายก้อนหินก่อนนะ”
อินาริที่ตอนนี้ก็ลุกขึ้นยืนเหมือนกันบอกสิ่งที่หน่วยลาดตะเวนสังเกตการณ์มาได้แก่เมอบิอุส ก่อนจะเข้าไปกอดกูมิโฮแล้วลูบหัวของเธออย่างช้าๆ
“รักษาตัวดีๆนะลูกรัก ถ้าสู้ไม่ไหวก็รีบหนีเลยนะดูแลเมอบิอุสด้วยนะจ้ะ”
อินาริมองกูมิโฮด้วยสายตาเป็ห่วงพร้อมกับให้ม้วนคาถากลับมายังหมู่บ้านจิ้งจอกเทพแก่ลูกสาว
“ไม่ต้องห่วงครับท่านแม่ สิ่งที่ผมรับปากไว้จะขอรักษามันด้วยชีวิตครับแล้วถ้าไม่มีหินแสงจันทร์แล้วป่ามายาจะเป็ยังไงล่ะครับ”
เมอบิอุสที่รู้สึกประทับใจในสองแม่ลูกที่เหมือนจะเล่นกันตลอดเวลาแต่จริงๆแล้วรักกันมากคู่นี้เื่ที่เขาเป็ห่วงอีกเื่คือถ้าเกิดหินแสงจันทร์ที่เป็แหล่งพลังงานของป่าถูกทำลาย อาจทำให้ป่าทั้งป่าต้องตายตามไปด้วยก็ได้
“แต่ถ้าตราบใดที่หินแสงจันทร์ยังอยู่พวกคนที่เอาต้นไม้พิษมาปล่อยก็จะเอามาปล่อยเรื่อยๆนะเมอบิอุสไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะในอาณาเขตของหมู่บ้านไม่มีใครสู้เผ่าจิ้งจอกเทพได้หรอก”
อินาริอธิบายเพราะหมู่บ้านแห่งนี้มีเขตแดนที่ทำให้เผ่าจิ้งจอกเทพนั้นเก่งขึ้นมากเพื่อป้องกันให้เผ่าที่รักสงบนี้สามารถอยู่ในโลกแห่งนี้ได้โดยปลอดภัยแต่ใจของเขาก็ยังไม่ชอบทางเลือกนี้อยู่ดีเขาต้องหาทางออกที่ดีกว่านี้ให้ได้เมอบิอุสพยายามคิดหาคำตอบพร้อมกับโบกมือลาเผ่าจิ้งจอกเทพ
“เดี๋ยวผมกับมิโฮกลับมานะครับ”
“จ้ะแล้วรีบกลับมานะ ลูกเมอบิอุส”
อินาริที่ตอนนี้เข้ามากอดเมอบิอุสพร้อมกับลูบหัวของเขาเบาๆก่อนจะโบกมือลาเช่นเดียวกับจิ้งจอกตัวอื่นในเผ่าที่ออกมาให้กำลังใจทั้งสองก็พากันออกมาส่งด้วย
1K
