ทะลุมิติมาเป็นเถ้าแก่เนียะหม่าล่าขาลุย!【จบ】

        วันรุ่งขึ้นนางซูยังคงนึกถึงเรื่องการเลี้ยงลูกเจี๊ยบและลูกเป็ดแบบปล่อยจึงกำชับเย่จื้อเฟิงให้กลับมาพร้อมกับพวกมันสองกรง และเลี้ยงไว้ในมุมลานบ้านก่อนพอโตขึ้นหน่อยค่อยปล่อยในสวนผลไม้

        “สัตว์ที่เราเลี้ยงเองจะเนื้อแน่นและอร่อยมาก!” นางซูไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงเพื่อขายอะไรพอถึงเทศกาลวันหยุดก็เชือดเองได้เลย หากกินไม่หมดก็สามารถนำมาทำเป็นล่าช่วนได้อย่างไรก็ไม่เสียเปล่าแน่

        เย่จื้อเฟิงพยักหน้า“เรื่องพวกนี้ข้าจัดการเองขอรับท่านแม่ระวังอย่าให้ตัวเองเหนื่อยมากเกินไปเล่า”

        นางซูกำลังยุ่งอยู่กับการทำบัญชีหญิงในหมู่บ้านหลายคน พอพวกนางมีเวลาว่างก็มาช่วยงาน หากมีธุระที่บ้านก็จะไม่มานางเองก็ไม่สามารถจ่ายค่าจ้างให้พวกนางได้ทุกวัน จึงเริ่มเขียนสมุดบัญชีโชคดีที่นางพออ่านออกเขียนได้บ้าง การทำบัญชีจึงไม่ใช่เรื่องยาก

        นางซูถือพู่กันอยู่พลางเอ่ยว่า“แม่จะเหนื่อยอะไรกัน เจ้าก็อายุจะสิบสี่แล้วหากเราไม่รีบสร้างบ้านใหม่เร็วๆ นี้ เจ้าอาจจะหาภรรยายากแล้วนะ”

        เย่จื้อเฟิงถึงกับพูดไม่ออกเขาเม้มริมฝีปากก่อนจะเอ่ยว่า “ยังอีกนานนะขอรับท่านจะพูดถึงเรื่องนี้ไปทำไมกัน...”

        “ไม่ได้อยากให้เจ้าแต่งงานตอนอายุสิบห้าสิบหกเสียหน่อย” นางซูเงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า “หญิงสาวที่ดีงามล้วนมีคนจับจองไปหมดแล้วนะ!”

        บุตรทั้งสองเติบโตขึ้นทุกวันบางเรื่องนางซูย่อมมีการวางแผนไว้ในใจ แม้ว่าตอนนี้พวกเขายังเด็กอยู่แต่การเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าย่อมไม่ผิดพลาดจิตใจของพ่อแม่ในโลกนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนี้แหละ

        “ท่านแม่กล่าวถูกต้องแล้ว ข้าทราบดีขอรับ” เย่จื้อเฟิงทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นั้นก่อนจะหันหลังเดินออกจากบ้านไป “ตอนเย็นข้าจะนำลูกเจี๊ยบและลูกเป็ดกลับมานะขอรับ”

        “เอ๋?” นางซูมองตามหลังเขาด้วยความงุนงงเขาบอกว่าทราบดีแล้ว... หรือจะเป็นแม่นางทังผู้นั้น?

        เย่ชิงชิงรับรู้ความปรารถนาอันแรงกล้าของนางซูที่ต้องการสร้างบ้านใหม่หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน นางก็ตัดสินใจทำผลไม้ในน้ำเชื่อมก่อน

        ก่อนหน้านี้เคยทำแยมเฉ่าเหมยออกมาแล้วบ้างและก็เคยทำแยมผลไม้อื่นๆ เล็กน้อย แต่ก็เป็นปริมาณไม่มากนักเนื่องจากยังไม่ทราบว่าต้นไม้ที่ปลูกไว้เองจะออกผลเมื่อใด ล่าช่วนเนื้อตุ๋นหม้อดิน และปลาหมักหม้อดินก็ทำให้พวกนางยุ่งมากแล้วนางจึงตั้งใจว่าจะทำสินค้าใหม่ๆ ออกมาในอีกสองปีข้างหน้า

        หากผลไม้ในน้ำเชื่อมชุดนี้ทำสำเร็จบางทีฤดูใบไม้ผลิปีหน้าพวกเขาก็อาจจะสร้างบ้านใหม่แล้วก็เป็นได้

        ช่วงนี้เป็นฤดูสาลี่จึงมีสาลี่หิมะ สาลี่เป็ด สาลี่หอม และสาลี่เปรี้ยวจำนวนมากวางขายอยู่บนถนนทั่วไปโดยเฉพาะสาลี่หิมะที่เหมาะที่สุดสำหรับการนำมาทำผลไม้ในน้ำเชื่อมเนื่องจากมีเนื้อฉ่ำน้ำและมีราคาที่เหมาะสม

        การซื้อผลไม้ยังคงต้องไปหาตาเฒ่าโจวเสียก่อนน่าเสียดายที่ต้นสาลี่ที่เขาปลูกมีไม่มากนัก ผลผลิตประมาณหนึ่งพันชั่งต่อฤดูกาลและสาลี่เป็นผลไม้มีน้ำหนัก หนึ่งพันชั่งก็ถือว่าไม่ได้มากเท่าไรนัก

        เย่ชิงชิงสั่งซื้อกับเขาไปบางส่วนและก็ไปหาชาวสวนผลไม้เพิ่มอีกคน ชาวสวนแซ่ซุน มีอายุมากแล้วเย่ชิงชิงได้บังเอิญเจอเขาระหว่างที่เขากำลังเข็นรถเข้าเมือง

        บ้านของเขาอยู่ห่างไกลออกไปอีกใช้เวลาเดินทางจากเมืองสืออันด้วยรถลากสองถึงสามชั่วยามการขนส่งผลไม้ทุกปีจึงเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก

        ผู้ที่มาจากชนบทอันห่างไกลมักจะซื่อสัตย์สาลี่ของตาเฒ่าซุนมีขนาดใหญ่ ฉ่ำน้ำ และรูปร่างดีมาก ทั้งยังราคาไม่สูงนักใบหน้าที่คล้ำแดดนั้นมักจะประดับด้วยรอยยิ้มซื่อๆ เขาเป็นคู่ค้าที่ดีมากคนหนึ่ง

        สองถึงสามชั่วยามเทียบเท่ากับห้าถึงหกชั่วโมงตาเฒ่าซุนเดินทางเข้าเมืองลำบากนัก เขาต้องการขายของให้หมดก่อนค่ำเพื่อให้ทันกลับบ้านตำแหน่งของหมู่บ้านเถียนซินช่วยให้เขาประหยัดเวลาเดินทางไปได้ครึ่งชั่วยามและการขายของออกไปได้ทั้งคันรถ ย่อมไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว

        เนื่องจากผลไม้ในน้ำเชื่อมสามารถเก็บรักษาไว้ได้นานและยังคงรสชาติเดิมของผลไม้เอาไว้ได้ แม้จะถึงฤดูหนาวหรือฤดูใบไม้ผลิรสชาติก็จะยังคงความสดใหม่ นางเชื่อว่ามันจะได้รับความนิยมอย่างแน่นอน

        ในยุคนี้ยังไม่มีผลิตภัณฑ์แก้วจึงต้องใช้หม้อดินขนาดเล็กแทนเคล็ดลับในการเก็บรักษาผลไม้ในน้ำเชื่อมคือการปิดผนึกแบบไร้เชื้อในกระบวนการทำจึงห้ามใช้น้ำที่ยังไม่ผ่านการฆ่าเชื้อแม้หม้อดินไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

        เย่ชิงชิงนำน้ำพุวิเศษในมิติมาผสมในอ่างขนาดใหญ่สองอ่างแม้จะเป็นน้ำที่เจือจางแล้วก็ยังดีกว่าน้ำบ่อทั่วไป นางต้มน้ำสองหม้อใหญ่หม้อหนึ่งใช้ฆ่าเชื้อหม้อดินและภาชนะต่างๆอีกหม้อหนึ่งต้มน้ำร้อนแล้วปล่อยให้เย็นเตรียมไว้

        นางใช้มีดเล็กๆคว้านเมล็ดผลไม้ออก จากนั้นปอกเปลือก เอาแกนของพวกมันออกและหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมจัดเรียงที่ก้นหม้อ โรยน้ำตาลทรายขาวทีละชั้นสุดท้ายก็เทน้ำต้มสุกที่เย็นแล้วลงไปแช่ วางลงในลังถึงแล้วนึ่งสักครู่

        หลังจากนำออกจากเตาต้องปิดผนึกปากไหทันที และปิดให้แน่นหนา เพื่อไม่ให้อากาศเข้าไปมากเกินไปเพียงเท่านี้ผลไม้ในน้ำเชื่อมก็สำเร็จแล้วหม้อขนาดใหญ่ของบ้านพร้อมด้วยลังนึ่งขนาดใหญ่ สามารถนึ่งได้ทีละสิบกว่าไหมันจึงรวดเร็วมาก

        เพื่อหารายได้เสริมและสร้างบ้านใหม่ให้เร็วที่สุดเย่ชิงชิงตัดสินใจทำผลไม้ในน้ำเชื่อมให้มากขึ้น นางนัดเวลากับตาเฒ่าซุนให้มาส่งผลไม้ทุกๆ สามวัน ในระหว่างนั้นก็จะเผื่อเวลาให้ทำผลไม้ในน้ำเชื่อมเพื่อไม่ให้ผลไม้สดเสียหายหากเก็บไว้นานเกินไป

        “วิธีนี้จะไม่ทำให้ผลไม้เน่าเสียหรือ?” นางซูไม่เชื่อมั่นในวิธีนี้เลย

        เพียงแค่น้ำตาลทรายขาวกับน้ำต้มสุกที่เย็นแล้วจะรักษาสภาพผลไม้ไม่ให้เน่าเสียได้จริงหรือ? ในความเข้าใจของนางการถนอมอาหารก็มีแต่การหมัก การตากแห้ง และการดองนี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นวิธีการเช่นนี้

        การทำผลไม้ในน้ำเชื่อมทุกขั้นตอนนั้นค่อนข้างง่ายแต่หลักการของมันเป็นสิ่งที่คนโบราณไม่เข้าใจเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกลอกเลียนแบบได้ง่ายเย่ชิงชิงจึงชวนนางซูและหยางหลิ่วมาช่วยกันทำ โดยไม่ให้ผู้อื่นเข้ามายุ่ง

        “ฟังชิงชิงไม่มีทางผิดหวังแน่นอน” หยางหลิ่วรวบผมเกล้ามวยง่ายๆแม้จะแต่งงานออกไปแล้ว นางก็ยังกลับมาช่วยงานที่บ้านทุกวัน

        นางซูเชื่อใจนางมากไม่เคยสนใจว่านางกำลังทำอะไร ให้นางมีอิสระอย่างเต็มที่นางก็เป็นคนมีเหตุผลเช่นกัน มีส่วนร่วมในหลายเรื่องแต่ไม่เคยบอกเล่าให้คนภายนอกฟัง