บทที่ 12 ยาิญญา
ลั่วอู๋เก็บตัวอยู่ในห้องของเขาทั้งวัน
หลี่หยินเห็นว่านายน้อยมีสิ่งที่สำคัญมากจะต้องทำ นางจึงเชื่อฟังและไม่ถามคำถามใดๆ แต่คอยนำอาหารมาส่งเขาตลอดทั้งวันทั้งสามมื้อ
ขณะนี้ ลั่วอู๋ยังคงทำการฟื้นฟูพลังิญญาของเขาต่อไป
ทันใดนั้น พลังิญญาก็เพิ่มสูงขึ้น และร่างกายของลั่วอู๋เริ่มมีแสงของคลื่นิญญาออกมา แสงหมอกนั้นปกคลุมทั่วร่างกายของเขา
ต้าหวงที่กำลังนอนหลับอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์นอกศาลาไป่หยู่ เหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง มันจึงลุกขึ้นยืน สภาพของมันตอนนั้นมีดวงตาที่สดใสและเส้นขนที่ปุกปุย ส่องประกายดั่งแสงอาทิตย์ เหมือนกับสิงโตที่เพิ่งลืมตาตื่นขึ้นยามเช้า ต่างจากสภาพหมาแก่ที่ดูแสนี้เีตัวเดิม
คนงานทั้งสามคนคิดว่าต้าหวงกำลังหิวและ้าอาหารที่ได้จัดเตรียมไว้ แต่พอเห็นต้าหวงไม่ได้สนใจสิ่งนั้น พวกเขาทั้งสามจึงเลิกสนใจ ส่วนต้าหวงก็รีบวิ่งไปที่ศาลาไป่หยู่
มันวิ่งเร็วดั่งสายลม จนคนงานทั้งสามคนตกตะลึง "สุนัขเ้าของร้านคนใหม่นั้นวิ่งเร็วมาก ใครจะไปคิดว่าหมาแก่ๆ แบบนั้นจะเป็สัตว์ิญญาได้"
ครั้งที่ต้าหวงนั้นได้กลายเป็สัตว์ิญญา มีเพียงลั่วอู๋ หลี่หยิน และคนขับรถม้าเท่านั้นที่รู้ ไม่มีใครอื่นที่รู้เื่นี้อีกเลย เพราะลั่วอู๋ไม่้าพูดถึงมัน
ผู้คนภายนอกไม่คิดหรอกว่าสุนัขสีเหลืองธรรมดาตัวนี้ จะเป็สัตว์ิญญาไปได้
ต้าหวงวิ่งไปทั่วลาน แล้วะโขึ้นบันได วิ่งไปยังห้องของลั่วอู๋ หลี่หยินเห็นดังนั้นจึงะโออกมาว่า "หยุดวิ่งไปรอบ ๆ ได้แล้ว อย่าเข้าไปในห้องของเขานะ นายน้อยสั่งเอาไว้”
แต่ต้าหวงไม่สนใจ มันรีบพุ่งเข้าไปที่ห้องของลั่วอู๋
"ต้าหวง ไม่ได้นะ" หลี่หยินพูด นางรีบวิ่งไปข้างหน้า เพื่อจะไปพาต้าหวงกลับมา
แต่เมื่อทั้งคู่ไปถึงห้องของลั่วอู๋ ประตูได้เปิดอย่างช้าๆ จากนั้นได้มีเสียงของลั่วอู๋ดังออกมา "ไม่เป็ไร ต้าหวงจะมาเมื่อข้าเรียกมันเท่านั้น เ้ากลับไปก่อนเถอะ”
"เ้าค่ะ นายน้อย" หลี่หยินเดินออกไป
ภายในห้อง ลั่วอู๋ได้เปล่งแสงสีฟ้าอ่อน เขาถูกแยกออกจากโลกแห่งไห และมองที่ต้าหวงอย่างทำอะไรไม่ถูก ต้าหวงเกยแขนของลั่วอู๋ กระดิกหาง แลบลิ้นออกมา และจ้องมองลั่วอู๋พร้อมกับน้ำตาคลอ
สุนัขก็ยังเป็แค่สุนัข
แม้มันจะมีอายุ 10กว่าปี แต่มันก็คิดว่ามันเป็หมาน้อยอยู่
อันที่จริง ลั่วอู๋ไม่ได้เรียกต้าหวงมา แต่เขากำลังอยู่ในขั้นตอนของการปรับแต่ง เขา้าที่จะฟื้นฟูพลังิญญาของเขาโดยเร็ว แต่เขาก็ดันก้าวข้ามไปโดยไม่รู้ตัว อย่างไร ต้าหวงรู้สึกแตกต่างจากลั่วอู๋ มันคิดว่าผู้เป็นายกำลังตกอยู่ในอันตราย มันจึงรีบวิ่งเข้ามา จนเกือบทำให้การปรับแต่งของลั่วอู๋นั้นผิดพลาด
โชคยังดี ที่การก้าวข้ามประสบความสำเร็จ
ตอนนี้ ลั่วอู๋ได้เป็ผู้ใช้ิญญาระดับทองแดง ลำดับที่ 2 ใน่แรกของการปรับแต่ง มันไม่ใช่เื่ยากที่ก้าวข้ามไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อลั่วอู๋ยังคงปรับแต่งอยู่ในสถานที่ที่มีพลังิญญาจำนวนมากในโลกของไห เขากำลังจะก้าวข้ามในไม่ช้า
ลั่วอู๋ลูบหัวของต้าหวงและยิ้มออกมา เขารู้สึกถึงบรรยากาศเต็มรูปแบบในร่างกายของเขา และข้อความก็ได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา
จำนวนพลังิญญาทั้งหมดมีจำนวนถึง 500 แล้ว นับได้ว่าเป็ข่าวดี
"ต้าหวง เนื่องจากเ้าคือสัตว์ิญญาของข้า เ้าควรฝึกมันให้ชำนาญนะ" ลั่วอู๋พูดด้วยเสียงที่เบา แล้วพาต้าหวงเข้าไปยังโลกของไห
ภายในโลกของไหที่คุ้นเคย แววตาของต้าหวงดูเหมือนจะตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
มันคือการตอบสนองโดยสัญชาตญาณของสัตว์ิญญา
เมื่อมาถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยมิติิญญา สัตว์ิญญาจะรู้สึกสบายตัวเป็ปกติ
"ปรับแต่งด้วยตัวเ้าเองนะ" ลั่วอู๋พูดกับมันเบาๆ ต้าหวงวิ่งอย่างมีความสุขในโลกของไห เพราะมันกว้างพอที่จะวิ่งเล่นได้ทุกที่
ลั่วอู๋หัวเราะและส่ายหัวน้อยๆ แต่ไม่ได้สนใจมันนัก เพราะอย่างไรก็ตาม ในโลกของไห เขาสามารถตามหาต้าหวงได้เพียงแค่ใช้ความคิดเรียก และไม่ต้องกังวลว่ามันจะหายไป
จากนั้น ลั่วอู๋เริ่มทำการสังเคราะห์
ตอนนี้ เมื่อยกระดับแล้ว มูลค่าของพลังงานิญญาสูงถึง 500 หลังจากฟื้นฟูพลังงานิญญาเสร็จแล้ว ลั่วอู๋สามารถใช้การทำงานการรวมองค์ประกอบทั้ง 62 ครั้ง ซึ่งนับเป็ข่าวดี
"ข้าไม่เชื่อว่าจะทำไม่ได้!" ลั่วอู๋กัดฟันและเริ่มการสังเคราะห์รอบที่สาม เขาใส่สมุนไพรไปเพื่อสังเคราะห์!
10 ครั้ง
20 ครั้ง
30 ครั้ง
เพียงถึงแค่ 39 ครั้ง ในที่สุดก็มีบางอย่างเกิดขึ้น
ครั้งนี้ เขาใส่ดอกไม้พระจันทร์ และดอกไม้กระดูกลงไปด้วย
ดอกไม้พระจันทร์ที่เติบโตบนูเา มันสามารถเติบโตได้โดยการดูดซับแสงจันทร์ในเวลากลางคืน กลีบทั้งเจ็ดมีสีเขียวและเรืองแสง รากบางและสวยงามมาก ผลกระทบ เพิ่มพูนพลังิญญา การใช้งานกว้างขวาง ยาจำนวนมาก้าหญ้าพระจันทร์
ดอกไม่กระดูก ชื่อตามรูปร่างที่คล้ายกับกระดูก ไม่มีใบแต่มีรากที่หนา มันมีสีขาวและมีดอกสีเหลืองขนาดเล็กอยู่บนยอด ผลกระทบ สั่งใช้งานเส้นพลังงานในร่างกาย โดยทั่วไปจะใช้ในการทำยารักษาโรค
สังเคราะห์
[ได้รับส่วนแบ่งของยาิญญา (ระดับ ปฐี) แต้มเซียน +3]
พลังิญญาของลั่วอู๋สั่นเล็กน้อย เขาได้สร้างยาขึ้นมา มันไม่เลวเลย
จำนวนทั้ง 3 แต้มได้เพิ่มไปยังแต้มเซียน อย่างน้อยก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าคุณค่าของวัตถุนี้มากกว่าดอกไม้ิญญาอย่างแน่นอน แต่เขาไม่รู้ว่าจะออกฤทธิ์อย่างไร
ยาิญญา 10 เม็ด
ยาสีเหลืองซีดจำนวนสิบเม็ด ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาอยู่ตรงหน้าของลั่วอู๋ มันมีรูปร่างทรงกลม และขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ มีหมอกสีขาวล้อมรอบตัวยา กลิ่นของยาแพร่กระจายออกไปอย่างช้า ๆ มันทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลาย
เป็ยาชั้นยอด!
ยาิญญามีถึงสิบระดับ ระดับที่ 1 ถึง3 นั้นเป็ยาิญญาระดับต่ำ ส่วนระดับที่ 4 ถึง 6 นั้นเป็ยาิญญาระดับกลาง ระดับที่ 7 ถึง 9 นั้นเป็ยาิญญาระดับสูง และระดับที่ 10 เพียงชนิดเดียว ที่เป็ยาิญญาที่หายากที่สุดในโลก
ยาิญญาแบ่งออกเป็สี่ขั้นตามคุณภาพ
์ ปฐี ตำนาน และ ทอง
มันหายากมากสำหรับยาระดับ์ ไม่ว่าจะเป็ยาระดับไหน หากมันสามารถระบุไว้ในยาระดับ์ได้ มันจะเป็ยายอดนิยมสำหรับผู้คนแน่นอน
ถัดไปคือระดับปฐี ซึ่งเป็ยาที่มีคุณภาพสูงที่สุดในโลก
“ ยาิญญางั้นเหรอ? ข้าไม่เคยได้ยินมันมาก่อนเลย” ลั่วอู๋หยิบยาขึ้นและมองดูอย่างระมัดระวัง มันมีรังสีมากมาย อย่างน้อยก็ไม่ใช่ยาพิษ มันอาจจะเป็ยาชั้นยอดที่จะช่วยในการปรับแต่งก็ได้
ตามลักษณะของพลังิญญา ระดับของยานี้ควรอยู่ระหว่างระดับหนึ่งถึงระดับสี่ และมันเป็ระดับสูงสุดของยาระดับต่ำ
นอกเหนือจากยาิญญาธรรมดาทั่วไปแล้ว ส่วนใหญ่นอกจากผู้ติดตามของนักเล่นแร่แปรธาตุ และลูกศิษย์ พวกเขาแทบจะไม่สามารถพบเจอยาเหล่านี้เลย
ดูเหมือนว่ายาิญญานี้ไม่เคยปรากฏจากที่ไหนบนโลก
ข้าไม่รู้ว่ามันทำงานอย่างไร
อย่างไรก็ตาม ผลที่ออกมามันไม่ได้แย่ เมื่อเป็ถึง "ระดับปฐี"
ลั่วอู๋รู้สึกลังเลครู่หนึ่ง และกลืนยาลงไป
เมื่อยาิญญาเข้าสู่ลำคอ มันกลายเป็กลุ่มของพลังิญญาบริสุทธิ์ และเข้าไปยังทะเลิญญาทันที ทักษะที่มีก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่ก็ยังทำการดูดซับพลังิญญาซึมซับไปบนแขนขาทั้งสี่
ดาวดวงแรกใน 7 ดวง ซึ่งอยู่ในทะเลิญญานั้น ดูจะสว่างเล็กน้อย
ตาของลั่วอู๋เบิกกว้าง
เขารู้สึกถึงพลังของร่างกายเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
แต่เขาจะประมาทกับสิ่งนี้ไม่ได้ เส้นทางของการปรับแต่งนั้นมีอุปสรรคมาก มันสามารถรวมกันเป็สายธารจนทอดยาวจนกลายเป็ทะเลได้ การเติบโตนี้อาจคุ้มค่ากับการทำงานหนักทั้งสามวันของเขา
"ผลของมันเทียบเท่ากับยาระดับ 4" ลั่วอู๋ประเมินว่ายานี้ควรมีประโยชน์สำหรับสัตว์ิญญาที่ต่ำกว่าระดับทอง
ยิ่งระดับต่ำเท่าใด ผลกระทบที่ตัวยาสร้างขึ้นก็จะดีขึ้นเท่านั้น
เช่นเดียวกับลั่วอู๋ ที่เพิ่งเข้ามาในหมู่ผู้ใช้พลังิญญา ผลของการกลืนยาลงไปนั้นดูเป็ปกติ
แน่นอน ท่านไม่สามารถกลืนกินมันมากจนเกินไป หากท่านใช้มันอีกครั้งก่อนที่ประสิทธิภาพจะหายไป ท่านจะอ่อนแอลงอย่างมาก การใช้ยาทุกสามวันนั้นจะทำให้ได้ผลออกมาดีที่สุด
ลั่วอู๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง "ต้าหวง มานี่!"
ต้าหวงได้ยินเสียงเรียกของลั่วอู๋ และมันวิ่งลงมาจากูเาที่อยู่ห่างไกล มันวิ่งอย่างมีความสุข แต่มีโคลนติดบนร่างกายของมันด้วย
"หยุดเลย! หยุดเลย!" ลั่วอู๋รีบะโออกมา
ต้าหวงหยุดลงต่อหน้าลั่วอู๋อย่างไร้เดียงสา มันกระดิกหางแล้วเอียงคอให้เพราะความสับสน มันไม่รู้ว่าทำไมผู้เป็นายถึงไม่ให้ะโเข้าหา
ลั่วอู๋ถอนหายใจ "เ้าไปเล่นที่ไหนมา? ทำไมถึงตัวเลอะขนาดนี้? เดี๋ยวข้าจะล้างตัวให้ภายหลังนะ"
เนื่องจากการทำพันธสัญญา ต้าหวงเข้าใจความหมายของลั่วอู๋ได้เป็อย่างดี
ต้าหวงพยักหน้า
"มานี่มา ลองใช้ยานี้หน่อย" ลั่วอู๋ป้อนยาิญญาให้กับต้าหวง
ต้าหวงกลืนยาลง และเลียริมฝีปากของมัน บางทีมันอาจรู้สึกอร่อย?
จากนั้นพลังงานบริสุทธิ์ของยาได้แพร่กระจาย
ต้าหวงเต็มไปด้วยพลังงาน จากนั้นดวงตาของมันก็แคบลง และใบหน้าของมันแสดงออกถึงความเพลิดเพลิน เหมือนกับอยู่ในอ้อมแขนของผู้เป็นาย และลูบไล้ขนของมัน
"แน่นอนว่า มันยังมีประโยชน์สำหรับสัตว์ิญญา มันก็เป็ยาที่ดี" ลั่วอู๋ถอนหายใจสักครู่และรู้สึกเสียใจ "น่าเสียดายนะ ที่มีเพียงแค่สิบเม็ดเท่านั้น"
ควรรู้ว่าอัตราโดยประมาณของรายการรวมเป็หนึ่งในสองสิ่งดั้งเดิม และความน่าจะเป็ที่น้อยจะเป็หนึ่งในสองรายการที่ใส่ลงไป และมีโอกาสน้อยมากที่จะสามารถรวมเป็รายการพิเศษได้
และสิ่งนี้โดยเฉพาะ มันอาจเป็อะไรก็ได้
มิติิญญา, ยาิญญา , อาวุธ, ทักษะ มันอาจเป็ไปได้ทั้งหมด
สิ่งที่ทรงพลังยิ่งกว่าก็คือ มีโอกาสมากขึ้นที่พวกเขาจะสามารถรวมความน่าจะเป็พิเศษนี้ อย่างไรก็ตาม ความน่าจะเป็นั้นเล็กน้อยมาก
มันเป็ไปไม่ได้เลยที่จะอยู่ร่วมกัน ลั่วอู๋รู้สึกเสียดายยิ่งนัก
"ทำต่อไป" ลั่วอู๋กำลังจะทำยาชิ้นต่อไป ทันใดนั้น เขาดูสบายใจ และลังเลเล็กน้อย เขาหยิบดอกไม้พระจันทร์กับดอกไม้กระดูกออกมา และนำไปไว้ในส่วนต่อประสานการสังเคราะห์
สังเคราะห์
[ได้รับส่วนแบ่งของยาิญญา (ระดับปฐี) แต้มเซียน +3]
ร่างกายของลั่วอู๋สั่นระริกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
ไม่ทันคาดคิด เขาก็รวมร่างกายเข้ากับยาิญญาอีกครั้ง!!