เฟยเทียนยังไม่กล้าหลอมิญญาศาสตราวุธ เนื่องจากยังไม่มีความรู้การลองผิดลองถูกเอาไว้สำหรับตอนไม่มีทางออกแล้วจริงๆเท่านั้น
ที่นี่ไม่ได้มีเพียงหอคัมภีร์ยุทธ์ แต่ยังมีหอตำรา ซึ่งเก็บไว้ด้วยหนังสือตำราความรู้มากมาย ประวัติศาสตร์ ความเป็ของสำนัก ภูมิภาคต่างๆในดินแดน รายชื่ออสูรและสมุนไพร และอื่นๆอีกมากมาย
นี่เป็สิ่งที่ ฟู่คงมินเล่าให้เขาฟัง สามารถไปหาความรู้ติดตัวที่นั้นได้!
เฟยเทียนจัดแจงความคิดเล็กน้อยและเข้านอนเขานำกระบี่ผีวางไว้ที่ตีนเตียงส่วน ขวดเล็กจิ๋วก็เก็บเอาไว้ในลิ้นชักข้างเตียง
เขาไม่กลัวว่ามันจะทุจริตแอบลักขโมย ตอนนี้มันเป็แค่ิญญาศาสตราวุธาเ็ เขาตบเพียงทีเดียวก็กระเด็น
ยังต้องกลัวมันอีกหรือ? อีกอย่างหากเกิดเหตุไม่คาดฝันในูเาเมฆาแดงมีผู้าุโแข็งแกร่งอยู่หลายท่าน จะมาช่วยเขาไม่ทันเชียวหรือ!
ทำให้เฟยเทียนวางใจและหลับลงไปในที่สุด..
...
สถานที่ศิษย์รับใช้
"เ้าอ้วน เ้าว่าเ้าเทียนจะเป็ยังไงบ้าง?" เ้าผอมมองหน้าเ้าอ้วนหวัง
"จะเป็ไงละ? ศิษย์สายนอก นอกจากบำเพ็ญเพียรไม่ต้องทำงานสบายจะตายไป สนใจเราดีกว่า ข้าว่าเราควรรีบๆบำเพ็ญถึงอย่างน้อยไม่บรรลุรวบรวมในสามเดือน ก็ต้องแข็งแกร่งไว้ปกป้องตัวเอง
เ้าเทียนเล่นมันไปขนาดนั้น ออกจากหอคุมกฏมามันต้องเอาคืนแน่ ว่าไปแล้วเ้านั้นมีพี่เป็ศิษย์สายนอกชื่อ สยงป้าใช่หรือไม่? " เ้าอ้วนกัดซาลาเปาไปคำหนึ่ง
"ข้าไม่กังวลเท่าไหร่ ที่นั้นมีกฏมีเกณฑ์ศิษย์ไม่สามารถฆ่ากันได้อย่างเปิดเผย ผิดกับที่นี่หากไม่มีคนแจ้ง เ้าจะตายฟรียังได้เลย!" ทั้งสองพูดคุยกันต่อเล็กน้อยและแยกย้ายไปนอน
เนื่องจากเหนื่อยจากการทำงานมาทั้งวัน
...
เฟยเทียนติดนิสัยตื่นเช้ามาั้แ่เป็คนธรรมดา แถมพอมาเป็ศิษย์ก็ยังต้องตื่นเช้ามาทำงานอีกทำให้เขาตื่นเร็ว
สิ่งแรกที่ทำคือบำเพ็ญ! เขาขยี้ตาบิดี้เีเล็กน้อย จากนั้นจึงดื่มของเหลวสีน้ำเงินเข้าไปและนั่งบำเพ็ญ
หนึ่งชั่วยามผ่านไป..
สัญญาย่อมเป็สัญญาเขานำของเหลวสีน้ำเงินเทราดใส่ตัวกระบี่แบบกะด้วยสายตา
ตอนนี้ของเหลวสีน้ำเงินเหลือไม่ถึงครึ่งขวด คาดว่าวันนี้ต้องเอาไปตากแสงจันทร์ซักหน่อย
เขาเฝ้าดูจึงคอยๆเห็นปฏิกิริยา ของเหลวสีน้ำเงินละเหยเป็ไอสีขาวและค่อยๆหายไปจากตัวกระบี่ผี
มันให้ความรู้สึกว่ามันแข็งแกร่งขึ้น ด้ามจับกระบี่ก็มีสีดำรุ่ยออกเล็กน้อย
"เ้าเฝ้าที่นี่ซะ เดี๋ยวข้าจะกลับมาตอนเย็น" เขาพูดกับกระบี่ผีและเปิดห้องออกไป
เฟยเทียนตรงสู่หอตำราทันที สำหรับที่นี่ไม่มีการเก็บป้ายหรือจำกัดเวลา สามารถเข้าออกได้ตลอดจนกว่าหอจะปิด
ที่นี่ดีมากเงียบสงบเหมาะแก่การอ่านตำราเป็ที่สุด เนื่องจากเขามีสิ่งที่หาในใจอยู่แล้วจึงตรงดิ่งไปที่ช่อง 'ความรู้เกี่ยวกับอาวุธ' ทันที เขาหาตำราไปเรื่อยๆ
อันไหนที่เกี่ยวข้องกับิญญาศาสตราวุธล้วนถูกเขานำมา มีทั้งสิ้นสี่เล่ม แต่ละเล่มหนาเท่าแขน!
เห็นแล้วก็ท้อใจอยู่เช่นกัน แต่เพื่อตััวเองเขาไม่ยอมแพ้อยู่แล้ว!
'ิญญาศาสตรากำเนิดขึ้นได้อย่างไร?' นี่คือเล่มแรกที่เขาเปิดอ่าน
ิญญาศาสตราเกิดจากการสกัดิญญาของสัตว์อสูรหรือผู้แข็งแกร่งไม่ว่าเผ่าพันธุ์ใดก็็ตามออกมาตอนมีชีวิต
จากนั้นจึงนำไปผนึกไว้ในศาสตราวุธวิเศษที่ซึ่งจารึกอาคมไว้แล้ว แน่นอนการจะทำอาวุธิญญาขึ้นมาซักอัน ย่อมยากเย็น โอกาสสำเร็จอย่างต่ำสุดคือ 1/10 อย่างสูงคือ 4/10 นี่คือปริมาณที่มากมายสุดๆ สำหรับการทำเพียวๆ แต่หากมีตัวช่วยอาจเพิ่มขึ้นหนึ่งหรือสองส่วน
การหลอมอาวุธิญญาต้องทำด้วย ปรมาจารย์หลอมเท่านั้น โดยตัวอาวุธจะทำขึ้นจากแร่พิเศษที่สามารถหล่อเลี้ยงิญญาได้ชื่อว่า 'แร่ก่อิญญา' และตัวด้ามจับจะทำขึ้นจากไม้จันทน์ จากนั้นจึงส่งต่อให้ปรมาจารย์อาคม
ในดินแดนแห่งนี้สามปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่คือ หลอม อาคม และ โอสถ ทั้งสามอันที่กล่าวมาหากผู้ใดสามารถเป็ได้ล้วนถูกแย่งชิงและมีค่ามากมาย
..
ปรมาจารย์อาคมจะทำการสลักอาคมชนิดหนึ่งลงในตัวอาวุธเพื่อให้เป็ที่อยู่สำหรับิญญาและอาจมีการเพิ่มอาคมอื่นๆเพื่อให้ตัวอาวุธแข็งแกร่งขึ้น
ในตัวด้ามจับจะสลักอาคม 'ควบคุม' ไว้ซึ่งจะเชื่อมต่อทั้งอาวุธและิญญาศาสตราวุธ หากสามารถหลอมรวมเข้ากับอาคมควบคุมได้
ก็จะสามารถควบคุมอาวุธิญญาได้อย่างเต็มที่!
เฟยเทียนยังคงอ่านไปเรื่อยๆจนรู้สึกว่าหลังจากนี้คงมีแต่เื่เดิมๆจึงปิดไป เขานั่งย่อยความรู้ซักพักจึงนำเล่มต่อไปมา
'การควบคุมอาวุธิญญา' นี่เป็ตำราที่เขาสนใจมากเล่มหนึ่ง เขาเปิดอ่าน..
การควบคุมอาวุธิญญามีหลายแบบโดยจะแบ่งเป็สามประเภทใหญ่ หนึ่งควบคุมโดยอาคม สองควบคุมโดยการบังคับ สามควบคุมโดยการสมัครใจ
การควบคุมด้วยอาคมจะสามารถควบคุมได้เบ็ดเสร็จแต่เมื่อใดก็ตามที่ิญญาศาสตราเกิดแข็งแกร่งขึ้นมาและทำลายอาคมควบคุม ท่านจะไม่สามาถควบคุมมันได้อีกเลยหากไม่แข็งแกร่งกว่ามัน แต่ก็มีอีกกรณีคือิญญาศาสตราวุธรู้สึกผูกพันจึงเริ่มรับท่านเป็เ้านาย
การควบคุมโดยการบังคับแน่นอนในตอนที่ท่านสามารถสยบมันได้มันจะยอมทำตามคำสั่งท่าน แต่หากเมื่อใดที่มันแหกกรงออกมาได้มันจะแวงกัดท่านทันที และอีกกรณีคือิญญาศาสตรามีนิสัยที่แปลกประหลาดก็อาจยอมรับท่านเป็นาย
และการควบคุมโดยการสมัคร คือการที่ทั้งสองฝั่งยอมรับซึ่งกันและกัน วิธีนี่คือวิธีที่ดีที่สุดและแข็งแกร่งที่สุด เมื่อทั้งสองเข้าใจซึ่งกันและกัน พวกเขาจะสามารถผสานงานกันอย่างลงตัว ะเิพลังอันยิ่งใหญ่ที่หลับใหลในิญญาออกมาได้!
"ิญญาศาสตราวุธไม่ธรรมดาจริงๆ" เฟยเทียนรำพัน จากนั้นเขาจึงอ่านไปเรื่อยๆจนครบทั้งสี่เล่มที่นำมา
เขาเหนื่อยเล็กน้อยจากการรับความรู้เข้าหัวเยอะเกินไปในวันเดียว เฟยเทียนมองดูตอนนี้น่าจะ่บ่ายใกล้เย็นแล้ว ตอนนี้เขายังไม่ได้กินอะไรด้วยซ้ำ!
จ๊อก~ จ๊อก~
"ไม่ต้องห่วง พ่อจะพาเ้าไปรับสารอาหารบัดนี้แหละ!" เขายิ้มและเดินออกจากหอตำราไปที่โรงอาหาร
ที่นี่ดีกว่าที่ศิษย์รับใช้มาก อาหารมีประโยชน์หลายอย่าง แถมน้ำที่กินยังเป็น้ำแร่ธรรมชาติด้วย!
เฟยเทียนนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยไม่สนใจผู้ใดกิินจนท้องโตนำจานไปเก็บและกำลังจะเดินกลับห้องจึงพบเจอ ฟู่คงมิน
"นี่! ฟู่คงมิน!" เขาโบกมือและยิ้มให้
"เฟยเทียน!" ทั้งสองยิ้มให้กันและเดินเข้ามาหากัน
"เ้าจะไปไหนหรือ?" เขาถามฟู่คงมิน
"ข้าจะไปลงทะเบียนประลองยุทธ์ น่ะสิ! เ้าไม่ไปหรือ?" ฟู่คงมินมองหน้าเขา
"การประลองยุทธ์?" เขาถามด้วยความสงสัย
"การประลองยุทธ์ที่จัดขึ้นปีละครั้ง เพื่อขัดเกลาศิษย์ แถมยังมีรางวัลด้วย! ได้ยินว่าครั้งนี้อันดับหนึ่งจะได้ยากักปราณไป
สรรพคุณไม่ต้องพูดถึง หากกินเข้าไปมีโอกาสทะลวงสู่ขั้นต่อไปอย่างน้อยก็ห้าส่วน!" ฟู่คงมินทำท่าทางแสดงให้ดู
"ขนาดนั้นเลยหรอ?" เขาใ
"สำหรับระดับต่ำแบบพวกเราเท่านั้นแหละ สำหรับพวกระดับสูงยาพวกนี้ไร้ประโยชน์สิ้นดี"
"อ้อ โอเคข้าพึ่งกินข้าวเสร็จขอไปกลับห้องก่อนแล้วกัน ขอให้โชคดี!" เขาโบกมือให้ฟู่คงมินและเดินต่อไป
ทั้งสองก็แยกจากกันทั้งอย่างนั้น
เฟยเทียนกลับมาที่ห้องก็นอนทันที ไม่สนอะไรทั้งสิ้นคล้ายร่างกาย้านอนอย่างเต็มอิ่มและสบายซักครั้ง..
....
ขอบคุณที่อ่านครับ