ทวีปหยุนเซียวตอนนี้นั้นกำลังมีข่าวใหญ่ที่ทำให้ทุกคนและทุกกองกำลังต่างให้ความสนใจอยู่ ข่าวนั้นก็คือาระหว่างสองตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในทวีปหยุนเซียวนั้นเอง ทุกคนต่างใกับข่าวที่ว่า แต่ทุกคนรู้ได้ในทันทีว่าาครั้งนี้นั้นจะต้องทำให้ตระกูลใดตระกูลหนึ่งหายไปตลอดกาลอย่างแน่นอน
.....
ณ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในทวีปหยุนเซียวนั้นกำลังมีการพูดคุยเกี่ยวกับาทั้งสองตระกูลอย่างดุเดือด "นี่เ้า เ้ารู้เื่าหรือยัง" ชายคนนึงถามสหายของตนเอง "ก็ต้องรู้สิ ข่าวาครั้งนี้โด่งดังมาก ใครเล่าจะไม่รู้" ชายอีกคนตอบอย่างเรียบๆ
"แล้วเ้าว่าาครั้งนี้ใครจะชนะล่ะ ระหว่างตระกูลฉินหรือตระกูลหู" อยู่ๆชายสองคนก็ได้ยินโต๊ะใกล้ๆกับเขาพูดคุยกันเื่นี้เหมือนกัน
"มันก็แน่อยู่แล้วว่าต้องเป็ตระกูลฉิน" ชายคนที่ถูกถามตอบออกมา "ข้าก็ว่าแบบนั้น ที่ข้าสงสัยคือทำไมตระกูลหูถึงกล้าโจมตีตระกูลฉิน ตระกูลฉินมีาาสยบฟ้าฉินจุนอยู่ไม่ใช่รึ แบบนี้มันหาเื่ฆ่าตัวตายชัดๆเลยไม่ใช่หรือไง "เห็นด้วย"
"สหาย เ้าไปอยู่ไหนมาถึงไม่รู้ว่า หูเสี่ยวนั้นถูกเ้าสำนักพิษมารรับไปศิษย์หนะ" ชายที่นั่งกระดกสุราอยู่นั้นร่วมวงสนทนาด้วย
"อะไรนะ สหายสิ่งที่เ้ากล่าวมานั้นเป็จริงหรือไม่" ชายที่ได้ยินสิ่งที่ชายที่กระดกสุราพูดนั้นถามออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึง
"ฮ่าๆๆๆ จริงแท้แน่นอนข้ามีคนรู้จักอยู่ที่สำนักพิษมาร เขาบอกว่าหูเสี่ยวนั้นมีกายาพิษที่หายากอีกทั้งพร์ก็ไม่ได้แย่จึงทำให้เ้าสำนักพิษมารรับเขาเป็ศิษย์ยังไงเล่า" ชายคนนั้นกล่าวอย่างภูมิใจที่มีคนอยากฟังเื่ราวจากเขา
"เท่านั้นยังไม่พอ ข้ามีข่าวอีกหนึ่งข่าว สหายพวกเ้าสนเ้าหรือไม่เล่า" ชายคนเดิมกล่าวออกมาด้วยท่าทีลึกลับ
"ข่าวอะไรสหายเ้าเล่ามาเถอะ ทุกคนในที่นี้ต่างก็อยากรู้ด้วยกันทั้งนั้น" ชายคนนึงกล่าวด้วยเสียงรีบเร่ง
"ฮ่าๆๆ ได้ๆพวกเ้าคงอยากรู้มากแล้วล่ะสิ ข่าวนี้ก็ได้รับการยืนยันมาจากคนรู้จักของข้าเช่นกัน ข่าวมีอยู่ว่า บรรพบุรุษของตระกูลหู หูเจียงหลงนั้นตัดผ่านขอบเขตนักบุญแล้วนะสิ" เขากล่าวออกด้วยเสียงราบเรียบ
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างได้ยินในสิ่งที่ชายคนนั้นพูดออกมาทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าชายคนนั้นจะไม่ได้พูดเสียงดังก็ตามที่
"อะไรน้า!!!!!" ทุกคนที่ได้ฟังต่างะโออกมากันทั้งสิ้น "สหายเ้ามั่นใจหรอกับข่าวที่เ้าพูดว่าบรรพบุรุษตระกูลหูนั้นตัดผ่านขอบเขตนักบุญแล้ว
ทุกคนต่างก็ไม่เชื่อ หูเจียงหลงนั้นอายุเกือบจะหมื่นปีแล้ว ถ้าเขาจะทะลวงขอบเขตนักบุญเขาคงจะทะลวงไปนานแล้ว ไม่มาทะลวงเอาตอนที่ตัวเองใกล้จะหมดอายุขัยหรอก
"เื่จริง ข้าเอาหัวเป็ประกันเลยว่าหูเจียงหลงนั้นอยู่ขอบเขตนักบุญแล้วแน่นอน หูเจียงหลงนั้นได้รับความช่วยเหลือจากสำนักพิษมารในการทะลวงสู่ขอบเขตนักบุญ" หลังจากได้ยินเื่ที่ว่าทุกคนก็เข้าใจได้ว่าทำไมหูเจียงหลงนั้นถึงได้ทะลวงสู่ขอบเขตนักบุญสำเร็จ
"แบบนี้ตระกูลฉินพ่ายแพ้แน่" ชายคนกล่าว
"ไม่เสมอไปหรอก เ้าลืมแล้วรึว่าตระกูลฉินมีใครเป็เสาค้ำฟ้าอยู่"
"จริงด้วย ตระกูลฉินมีาาสยบฟ้าฉินจุน พวกเขาไม่มีทางล้มแน่"
"ไม่หรอก าาสยบฟ้านั้นอยู่เพียงครึ่งก้าวนักบุญเท่านั้น ถึงจะเก่งกล้าสามารถถึงเพียงใด ครึ่งก้าวนักบุญกับชอบเขตนักบุญแท้จริงนั้นก็ต่างกันราวฟ้ากับหุบเหวอยู่ดี"
"ก็ไม่เสมอไปหรอก าาสยบฟ้าอาจจะทำเื่ที่เป็ไปไม่ได้ให้กลายเป็ไปได้อีกครั้งก็ได้"
ตอนนี้ทุกคนในโรงเตี๊ยมต่างก็ถกเถียงกันอย่างดุเดือด ไม่ใข่แค่ในโรงเตี๊ยมนี้เท่านั้น แต่ทุกที่ในทวีปหยุนเซียวก็กำลังถกเถียงกันเื่ว่าใครจะชนะาครั้งนี้เช่นกัน จะเป็ตระกูลหูที่มีคนระดับนักบุญหรือจะเป็ตระกูลฉินที่มีคนที่เคยเขย่าทวีปมาแล้วอย่างาาสยบฟ้า พวกเขาต่างก็เฝ้ารอผลของาในครั้งนี้ทั้งสิ้น
.......
ณ พระราชวังของราชวงศ์หยุน ในห้องทรงอักษรของจักรพรรดิของราชวงศ์หยุน ได้มีคนนำข่าวมารายงานว่าตระกูลหูและตระกูลฉินกับลังทำากัน
"เป็เื่จริงสินะ ไม่ว่าใครจะเป็ผู้ชนะก็ไม่ส่งผลดีกับเราทั้งสิ้น" จักรพรรดิเอ่ยออกมา
"ฝ่าา เราควรเลือกข้างหรือไม่พะยาค่ะ" ชายที่อยู่ในห้องเอ่ยถามออกมา
"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน หรือต่อให้รู้เราจะเลือกข้างไหนล่ะ ตระกูลหูที่มีระดับนักบุญหรือตระกูลฉินที่มีาาสยบฟ้าล่ะ" องค์จักรพรรดิเอ่ยออกมา
"ฝ่าา ข้ากระหม่อมเห็นควรว่าเราน่าจะอยู่ข้างตระกูลฉินนะพะยาค่ะ" ชายแก่ที่ดูมีความรู้พูดขึ้น
"ท่านราชครูเห็นสมควรเช่นนั้นรึ แปลกมากข้านึกว่าท่านจะแนะนำให้ข้าอยู่ให้ห่างเื่นี้เสียอีก"
"ไม่เลยฝ่าา ข้านั้นเคยเจอกับาาสยบฟ้าตัวเป็ๆมาแล้ว เขานั้นแตกต่างจากทุกคนที่ข้าเคยพบมาทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นิสัยหรือความคิด ถึงตระกูลหูจะมีแต้มต่อมากมายแต่การจะชนะชายผู้นั้นแค่นี้นั้นยังไม่พอหรอกพะยาค่ะ"
"เช่นนั้นข้าก็อยากจะรู้จักาาสยบฟ้ามากขึ้นเสียแล้ว"
.......
ณ สถานที่แห่งหนึ่งที่มียอดเขามากมาย ได้มีชายแก่ดูท่าทางใจดีให้อารมณ์เหมือนบัณฑิตผู้มากไปด้วยความรู้กำลังฟังข่าวที่มีคนนำมารายงานกับหญิงสาวผู้งดงามสองนางและบุรุษหนุ่มรูปงานอีกหนึ่งคน
"อืม ขอบใจมากที่นำมารายงานข้าเ้าไปได้แล้วล่ะ"
"ขอรับ ท่านรองเ้าสำนัก!!"
ถูกแล้วชายแก่คนนี้คือรองเ้าสำนักนิกายที่ยิ่งใหญ่ในทวีปหยุนเซียวแห่งนี้ นิกายที่เป็กองกำลังระดับศักดิ์สิทธิ์อย่างนิกายไท่ไป๋นั้นเอง หลี่ชางกงฟังข่าวแล้วพินิจพิเคราะห์
"ท่านอาจารย์สนใจข่าวนี้ด้วยหรือขอรับ" ชายหนุ่มรูปงามถาม
"ฮ่าๆๆ ใช่แล้วข้ามีคนรู้จักในตระกูลฉินน่ะ ข้าเคยชวนเขามาเป็ผู้าุโของนิกายเรา แต่เขาปฏิเสธ" หลี่ชางกงเอ่ยขึ้น
"ปฏิเสธหรอ เขาเป็ใครกันถึงได้ปฏิเสธโอกาสที่ดีมากเช่นนี้" หญิงสาวนางนึงเอ่ยขึ้น
"ฮ่าๆๆ นั่นสิๆ แต่....เพราะเป็แบบนั้นแหละข้าถึงสนใจเขา"
"เอาล่ะ.....แล้วเ้าจะทำอย่างไรต่อไปเล่า ฉินจุน"
231K
