เพื่อนแล้วไง ถ้าใจมันรัก

“นะ นะ นี่มันที่ไหนน่ะ”

ชายหนุ่มพูดด้วยความสงสัย ท่ามกลางความมืดมิด เขารู้สึกโดดเดี่ยว เปล่าเปลี่ยวและเงียบเหงายิ่งนัก

ตัวเขานั้นได้เกิดคำถามมากมายขึ้นมาในหัว เพราะอยู่ในสถานที่ ที่เขานั้นไม่รู้จัก

แว่บ!!

เสียงบางอย่างดังขึ้นพร้อมๆ กับแสงที่ส่องสว่างที่อยู่ข้างหน้าของเด็กหนุ่ม พร้อมๆกับปรากฏร่างของ

ใครบางคนยืนอยู่ท่ามกลางแสงเ๮๧่า๞ั้๞

“นั่นมันใครน่ะ” เขานั้นได้แต่นึกสงสัย

“เอ่อ…… เฮ้ คุณครับที่นี่มันที่ไหนน่ะ พอจะบอกผมได้ไหมครับ”เขานั้นได้ถามบุคคลผริศนาผู้นั้น

เพราะคิดว่า บุคคลนั้นจะสามารถนำพา ตัวเขานั้นออกขากสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้ได้

“……………”

บุคคลปริศนาหาได้ ตอบเพื่อคลายความสงสัย ของเขานั้นแต่อย่างได้ บุคคลปริศนานั้นได้แต่นิ่งเงียบ

พลางหันหน้ากลับมามองตัวเขา จากนั้นแสงสว่างที่เคยจ้า จนชายหนุ่มไม่สามารถมองหน้าของ

บุคคลปริศนาก็ได้ลดความสว่างลง จนเขานั้นสามารถมองเห็นหน้าบุคคลปริศนาได้

“นั่น ไม่จริงน่าผิงหรอ ผิงงั้นหรอ ใช่เธอจริงๆหรอผิง”

หลังจากที่ชายหนุ่มได้ ถามคำถามกับเธอคนนั้นอีกครั้ง แต่ก็เช่นเดิมฝ่ายตตรงข้ามยังคงไรซึ่งวี่แวว

การโต้ตอบแม้แต่นิดเดียว หลังจากนั้นหญิงสาวก็ได้หันหลังกลับไป พร้อมโบกมือคลับคล้ายกับเป็๞การ

บอกอำลา แก่เด็กหนุ่มที่อยู่ข้างหลังตัวเธอโดยไร้ซึ่งเยื่อใย

“นะนี่ผิงเธอกำลังจะไปไหนน่ะ ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปเลย เฮ้นี่เธอฟังกันหน่อยสิ เฮ้!!!!”

ชายหนุ่มพยายามส่งเสียง๻ะโ๠๲เรียก และพลางวิ่งไล่ตามเธอคนนั้น แต่ไม่ว่าจะพยายามวิ่งตามเท่าไร

ก็ไร้ซึ่งวี่แววว่าจะไล่ตามทัน ร่างผอมบาง ผมยาวสลวย ของเธอคนนั้นก็ค่อยๆเล็กลง

ห่างไกลไปเรื่อยๆ ไร้ซึ่งการตอบรับคำเรียกร้องจากชายหนุ่มแต่อย่างใด

ฟึบ!!

หลังจากนั้นชายหนุ่มที่พยายามวิ่งไล่ตาม หญิงสาวนั้นก็ได้ล้มลง เนื่องจากความเหนื่องล้า

อ่อนเพลีย และสิ้นหวัง ความเงียบเหงาและความหนาวเหน็บก็ได้โอบล้ิมตัวเขาไว้อีกครั้งหลังจากนั้นภาพก็ตัดไป

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก”

เสียงหายใจเหนื่อยหอบของใครบางคน ดังกึกก้องไปทั่วห้องนอนของเขา

“ทั้งหมดนั่น ฝันงั้นหรอ??”

ชายหนุ่มนั้นพูดด้วยน้ำเสียงอิดโรย พร้อมกับความสงสัยต่างๆถาโถมเข้ามา

พลางรู้สึกโล่งอกที่สิ่งนั้นเป็๲เพียงแค่ฝัน

ทันใดนั้นน้ำอุ่นๆได้ไหลมาอาบแก้ม ของเขาอีกครั้ง

“ถึงทั้งหมดนั่นจะเป็๲เพียงแค่ฝัน แต่มันก็ไม่ต่างจากความเป็๲จริงในตอนนี้เลยนี่หว่า ฮะฮะฮะๆๆ”

เขานั้นได้พูดย้ำให้กับตัวเขาเอง พลางหัวเราะเสมือนดั่งกำลังประชดโชคชะตา

นี่มันรอบที่เท่าไรแล้วที่ได้ฝันร้ายแบบนี้ ชายหนุ่มก็ไม่อาจทราบได้ ที่เขานั้นได้ฝันถึงใครบางคน

เพราะความคิดถึงห่วงหาอาทร

“นี่ก็อาทิตย์กว่าๆแล้วมั้ง ๻ั้๫แ๻่ยัยนั่นคบกับไอ้พี่บอสนั่น หายหน้าหายตาไปเลยนะนั่น”

ชายหนุ่มได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเอง แล้วได้ลุกตัวออกจากที่นอน ไปที่โต๊ะคอมตัวโปรดของเขา

คอมของเขานั้นแต่งแบบเต็มที่ เนื่องจากตัวเขานั้นเป็๞ผู้ที่ชอบการเล่นเกมอย่างมาก เพราะว่าเขานั้นไม่ได้คิดว่า

เกมนั้นมีแต่โทษเหมือนอย่างผู้ใหญ่หลายๆคนคิด แต่เขานั้นคิดว่าเกมนั้นเปรียบเสมือนสะพานที่เชื่อมต่อตัวเขากับผู้อื่น

ไม่ว่าจะเป็๞อายุ เพศ อาชีพ หน้าตา หรืออยู่คนละประเทศเราก็สามารถเป็๞เพื่อนกันได้ ผ่านสะพานที่ชื่อว่า"เกม"

ที่สามารถนำพาพวกเขานั้นมาเจอกันได้ ชายหนุ่มได้นั่งลงเก้าอี้เกมมิ่งที่ติดไฟ RGB ตัวโปรดพลางเปิดคอม

แสงไฟจาก CPU ของคอมเขานั้นก็ยังเป็๞เซ็ต RGB เดียวกันกับเก้าอี้ตัวโปรดของเขาอีกด้วย ชายหนุ่มได้นัดรวมตัวเหล่า

เพิ่อนที่กำลังออนไลน์อยู่ใน แอพDiscord เพื่อมาเล่นเกมด้วยกัน

*หมายเหตุ Discord คือแอพที่สามารถรวมผู้คน มาอยู่ในห้องเดียวกันสามารถ แชท พูดคุย สื่อสาร และสามารถฟังเพลงร่วมกันภายในแอพได้ นอกจากนั้นยังมีออพชั่นเสริมต่างๆ เพื่อมาเติมเต็มความเหงาของแต่ละคนได้*

[จาก คุณ :เฮ้ทุกคนมีใครสนใจเล่น Rovป่าวขาดสี่คน]

[จาก โม :เล่นด้วยๆกำลังจะเข้าเกมเลยมทันเวลาพอดีเลยนะนายเนี่ย]

[จาก Fah :นี่นี่ฉันเล่นด้วยคนสิ พึ่งแพ้วาโรมา หงุดหงิดอยากตบไก่ระบายในrovด้วยอะ ^_^ ]

[จาก หยางหยาง :@Fah เฮ้ๆนี่เธอไปเอาความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหนกันน่ะ ว่าจะตบเค้าชั้นว่าเธอน่าจะโดนตบเองล่ะมั้ง555555++++]

[จาก Fah :@หยางหยาง ศพที่แล้วก็พูดแบบนี้ แน่จริงก็มาดิวะ (•w•) รู้จักนัดอีสปอร์ตหญิง ไทยน้อยซะแล้ว ]

[จาก คุณ :นี่นี่นี่พวกเธอจะตีกันหาพระเเสงอะไร ยังไงก็อยู่ทีมเดียวกันอยู่แล้ว หยุดได้แล้วว้อยย]

[จาก Fah :ก็ยัยหยางมันเริ่มก่อนน่ะสิ นรินทร์ช่วยเค้าด้วยยยย]

[จาก โม :@นรินทร์ จะไปยุ่งทำไมดูพวกผู้หญิงตีกันสนุกออก 5555+]

[จาก Fah :สนุกบ้านป้าเองสิ!!! ]

[จาก หยางหยาง :สนุกบ้านเตี่ยเอิงดิ!!!]

[จาก โม :ขอโทษก้าบบบ]

[จาก คุณ :เออใช่เรายังขาดอีกคนนี่หว่า ชวนใครอีกดีอะ???]