
ต้มข่าไก่ (3)
สุดท้ายเื่ก็จบลงโดยที่ท่านปู่เดินมาจูงแขนอี้เฟิงไปนั่งข้างท่านย่า ก่อนจะบอกถึงผลที่เกิดตามมาหลังจากหนีออกไปข้างนอกวันนี้ ทำให้คนในบ้านตกอกใเป็ห่วงว่าจะเจออันตรายอย่างการถูกลักพาตัว หรือถูกทำร้ายร่างกาย บ่าวไพร่ทั้งจวนวุ่นวายงานการไม่เดินเพราะต้องมาช่วยกันตามหา แถมยังโดนท่านพ่อโมโหเพราะบ่าวไพร่ไม่ดูแลร่างเล็กให้ดีปล่อยให้ผู้เป็นายหลุดออกจากสายตา ทุกคนต่างโดนคาดโทษโบยรวมถึงตัดเบี้ยเลี้ยงหลายปีอีกด้วย
จากอี้เฟิงที่ตัวฟูๆ ลอยๆ เมื่อกี้เลยตัวหดกลับไปอีกรอบ จนท่านย่าหันมาบิดหูท่านปู่ให้หยุดพูดเพราะเท่านี้หลานรักของนางก็สำนึกผิดหน้าจ๋อยน้ำตาคลออยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆ ของพี่ชายคนโตที่หาจังหวะกอดปลอบน้องเล็กมาตลอด
หาจังหวะที่ว่าก็คือเอาขาถีบข้อพับน้องชายคนรองที่จะเข้ามากอดหัวลูบหลังเ้าตัวเล็กนั่นแหละ...
หยางอี้เวยจดความแค้นนี้ไว้ในใจ เอาไปฟ้องพี่สะใภ้กับหลานสาวคนเล็กดีกว่า หึ คืนนี้ได้มีคนร้องโหยหวนนอนนอกเรือนแน่!
สุดท้ายไม่ท้ายสุดอี้เฟิงก็โดนท่านปู่ลงโทษให้คัดความผิดของตัวเอง 20 จบมาส่ง จาก 100 จบน่ะนะ เพราะคนสั่งโดนท่านย่าบิดหูอีกข้าง จนตอนนี้หนีนั่งไปกอดคอสุมหัวอยู่กับลูกชายตัวเองที่พึ่งโดนมารดาเอาไม้เท้าฟาดจนน่องเขียวเหมือนกัน
ส่วนท้ายสุดจริงๆ คือโดนท่านแม่ดุที่ไม่ยอมดื่มยาตามที่หมอหลวงจัดไว้จนร่างกายที่ควรจะแข็งแรงดีกว่านี้ยังหลงเหลือความเย็นในร่างกายมากเกินไป หากยังดื้อรั้นไม่ยอมกินยาต่อไปอาจจะมีปัญหาร่างกายในภายหลัง อ้อ พอพูดถึงตรงนี้ท่านแม่ก็ทำหน้าอ้ำอึ้งๆ แล้วก็หยุดพูดไปดื้อๆ เพราะโดนคนอื่นหันขวับมามอง จนอี้เฟิงได้แต่ทำหน้าเหรอหราอีกรอบ
ส่วนที่น่าเจ็บใจก็คืออออ สรุปเหลาอาหารที่มีพ่อครัวสุดหล่อทำเต้าหู้ผัดเสฉวนได้อร่อยระดับมิชลินสตาร์สามดาวคือเหลาอาหารของบ้านตัวเอง!!
ฮึก แล้วนี่คือไปทำตัวบ้าบอเมื่อวานนี้...
โห น่าขายหน้ามาก!
ไหนจะวิ่งรอบโต๊ะเพราะเผ็ด ไหนจะร้องไห้ขี้มูกโป่งหลับคาอกพี่ชายจนถูกแบกกลับบ้าน...
มือเล็กขยับนวดแก้มป่องๆที่เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อนึกถึงเื่นี้
เมื่อวานตอนที่รู้เื่นี้ออกจากปากของพี่ใหญ่ ดวงตาคู่สวยถลึงตาจนตาที่โตอยู่แล้วแทบจะหลุดออกจากเบ้า ปากอ้าค้างด้วยความตกตะลึงคาดไม่ถึง ทั่วใบหน้าและลำคอเห่อร้อนขึ้นสีแดงด้วยความอับอาย ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะขบขันจากทุกคน ใบหน้าเล็กก็เปลี่ยนเป็งอง้ำบูดบึ้ง แก้มแดงๆ ป่องออกมาชวนให้เอ็นดูจนถูกทุกคนจับฟัดกันรอบวงนั่นแหล่ะ
ก่อนจะถูกเค้นถามถึงเหตุผลว่าทำไมถึงได้หนีออกไปข้างนอก ถ้าอยากกินอะไรก็สามารถบอกบ่าวไพร่ให้ไปซื้อหามาให้หรือจะใช้พ่อครัวในจวนทำให้กินก็ได้
เ้าของแก้มป่องก็เลยได้แต่อ้ำอึ้งคิดหาคำตอบถนอมน้ำใจมารดาแต่สุดท้ายก็ยอมตอบออกไปตามความจริงว่าแค่อยากกินอาหารรสชาติเผ็ดๆ บ้างเท่านั้น
หลังทุกคนอ่านข้อความยึกยือที่มือเล็กเขียนเสร็จ ก็รู้สึกอยากฟาดก้นเ้าเด็กจะกละนี่จริงๆ
"แต่ลูกยังป่วยอยู่นะเฟิงเอ๋อร์จะกินของเผ็ดได้อย่างไร อย่างน้อยก็รอให้ท่านหมอบอกว่าเ้ากลับมาแข็งแรงแล้วค่อยกินจะดีกว่านะลูก แล้วดูสิ นี่คงแอบไปกินของเผ็ดมาสินะ ปากถึงบวมเจ่อแบบนี้"
มือบางของผู้เป็มารดาลูบเรือนผมนุ่มของคนที่ตอนนี้กระพริบตาปริบๆออดอ้อนใส่กัน แต่ก็ยังฉายชัดถึงความไม่ยินยอมที่แฝงไว้
"เ้ามันดื้อดึงยิ่งนักเฟิงเอ๋อร์" บิดปลายจมูกของลูกรักเบาๆอย่างอย่างอ่อนใจ ทำอย่างไรได้ ก็ตามใจกันมาั้แ่เล็ก จะให้ใจแข็งตอนนี้ก็กลับลำไม่ทันเสียแล้ว
ดูเอาเถอะคนบ้านนี้ แค่นางบิดปลายจมูกเ้าแสบนี่เบาๆไม่ได้ลงแรง แต่ด้วยยังแดงช้ำจากเหตุการณ์ก่อนหน้า เลยดูเหมือนทำให้แดงมากยิ่ง ทุกสายตาก็มองนางเขม็ง เหมือนยามที่นางเกือบหลุดปากว่าเฟิงเอ๋อร์อาจจะตั้งครรภ์ได้ลำบากในภายหน้าหากรักษาไอเย็นในร่างกายไม่หาย
ลูกของนางคงไม่มีโอกาสได้ออกเรือนหรือตั้งครรภ์ให้บุรุษคนใดแน่ๆในชีวิตนี้
พอถูกท่านแม่ดุอี้เฟิงก็ได้แต่เอนศีรษะเล็กลงไปนอนบนตักนุ่มทำตาใสๆ ออดอ้อนออเซาะมารดาเพื่อลดหย่อนความผิดของตนเอง แนบแก้มป่องๆ ถูไถกับต้นขาเล็กของมารดาคนงาม ยังไม่รวมถึงกุมมือขาวของมารดามาประทับริมฝีปากรัวๆ จนมารดาหัวเราะออกมานั่นแหละ เ้าคนขี้อ้อนถึงได้แย้มยิ้มกว้างเผยลักยิ้มทั้งสองข้างออกมาให้ทุกคนได้ยล
แล้วก็ต้องไล่หอมแก้มคนอื่นๆไม่ให้น้อยใจเพื่อความเท่าเทียม
หัวใจของอี้เฟิงมีให้พอสำหรับทุกคนเลย ~
คืนนั้นอี้เฟิงก็บุกไปขอนอนกับบิดาและมารดา กลายเป็ลูกแมวตัวน้อยนอนน้วยหลับตาพริ้มซบแก้มนุ่มอยู่บนอกของมารดาโดยมีอ้อมแขนอบอุ่นของบิดาโอบกอดคนงามทั้งคู่เพื่อปกป้องจากความหนาวในยามค่ำคืน
ส่วนเช้าวันนี้หลังทานมื้อเช้าร่วมกันกับทุกคนก็มานั่งรับกรรมคัดบทลงโทษที่ได้มาจากท่านปู่ แต่ก็หาเื่อู้คิดนู่นนี่จนย้อนไปเื่เมื่อวานนี่แหละ
ข้อมือเล็กขยับบิดหมุนข้อมือไปมาลดอาการปวดเมื่อยจากการเกร็งข้อมือจับพู่กันเป็เวลานานกว่าจะคัดเสร็จลายมือของอี้เฟิงก็มีพัฒนาการดีขึ้นเทียบเท่าหลานสาววัยเจ็ดขวบเลยทีเดียว
ปากเล็กยิ้มย่องในความเก่งกาจของตน ก่อนจะชะงักเมื่อนึกขึ้นได้ถึงเื่สำคัญบางอย่าง
มือบางหยิบกระดาษมาเขียนถามอาจิงว่าผ้าเช็ดหน้าของพ่อครัวสุดหล่อเมื่อวานแห้งรึยัง
พูดแล้วยังขายหน้าไม่หาย ไหนจะวิ่งรอบโต๊ะเปิ่นๆ กับน้ำมูกน้ำตามากองที่หน้าเพราะความเผ็ด อืม ไม่จืดเลยล่ะ
พออาจิงเอาผ้าเช็ดหน้าเนื้อดีที่พับเรียบร้อยมาให้ ก็จับพลิกไปมาดูเหมือนจะเป็ของแพงนะเนี่ย เพื่อนพี่รองคนนี้ต้องรวยแน่ๆ เงินเดือนของพ่อครัวใหญ่เหลาอาหารอันดับหนึ่งนี่คงไม่ใช่ถูกๆหรอกเนอะ
หวังว่าจะพอเลี้ยงดูอี้เฟิงคนนี้นะ แต่ถ้าไม่พอก็ไม่เป็ไรเดี๋ยวอี้เฟิงเลี้ยงเอง! เพราะรวยมากกกก
ท่านพ่อให้พ่อบ้านใหญ่ขนสมุดบัญชีร้านที่อี้เฟิงเป็เ้าของมานั่งกางให้ดู
คนที่ตอนนี้กลายเป็เศรษฐีปรบมือชอบใจยิ้มหวานยกใหญ่ ทำท่าทางชอบใจจนทุกคนได้แต่เอ็นดู พอรู้ว่าพี่ชายคอยช่วยดูแลขยับขยายกิจการให้จนกำไรพุ่งขึ้นทุกปีก็โถมกายเข้าไปกอดร่างโตๆของพี่ชายทั้งสองทันที โดนทั้งสองกอดหอมจนแก้มช้ำไปหมด
ทิ้งให้บิดาและท่านปู่พากันรื้อสมุดบัญชีกิจการภายใต้ตระกูลหยางว่าจะยกอะไรให้เ้าตัวเล็กอีกดี พวกเขาถึงจะได้รางวัลแบบนี้บ้าง ความอิจฉาสุมอกจนอยากจะขัดขวางการค้าของเ้าสองตัวนั่นให้ขาดทุนซักเดือนสองเดือน
เื่เอาหน้ากับดวงใจของครอบครัวคนนี้จะแพ้ให้กันไม่ได้!
จริงสิ อี้เฟิงยังไม่รู้เลยว่าเพื่อนสนิทของพี่ชายคนนี้ชื่ออะไร เสียดายที่ร่างนี้พูดไม่ได้ เวลาจะอ้อนก็อ้อนได้ไม่เต็มที่น่ะสิ จะอยากกินนู่นกินนี่ก็ต้องเขียนเอา อุตส่าห์มีพ่อครัวฝีมือเทพขนาดนี้อยู่ใกล้ตัวทั้งคน อี้เฟิงคนนี้จะไม่หยุดอยู่ที่อาหารจีนหรอกนะ อาหารไทยต้องมาแล้วไหม พูดแล้วก็หิวเลยเนี่ย คิดถึงเต้าหู้ผัดเสฉวนเมื่อวานจัง เมื่อไหร่จะฝึกร่างนี้ให้หัดกินเผ็ดเก่งๆ ได้เร็วๆ นะ อยากกินส้มตำนัวๆ กลับไก่ย่างน้ำจิ้มแจ่วใจจะขาด
อึก
นึกถึงของกินแล้วก็ต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่จนอาจิงหันมามอง ก็ได้แต่ส่งยิ้มรอยยิ้มประจบไปให้
มื้อเช้าวันนี้สรุปก็ได้กินข้าวต้มเหมือนเดิม ตามด้วยยาอร่อยๆของพ่อครัวคนใจดีที่อี้เฟิงจับจองอยากจีบมาเป็สามี
คิดดูนะทุกคน ได้แฟนหล่อแถมทำอาหารอร่อยนี่คือที่สุดของชีวิตแล้ว!
หันมามองผ้าเช็ดหน้าผืนน้อย นี่แหล่ะข้ออ้างชั้นดี ถ้าเราอยากได้ใครเป็แฟนก็ต้องไปเจอหน้าเขาบ่อยๆ เอาตัวเองไปอยู่ในที่ของเขา สำหรับคนนี้อี้เฟิงจะไปขลุกอยู่ในครัวด้วยทั้งวันยังได้!
จะเขยิบเข้าไปในฐานะน้องชายเพื่อนสนิทโซนควบคู่กับเด็กตะกละโซนนี่แหล่ะ จากนั้นพอตีซี้และได้รับความเอ็นดูมากๆ เข้าซึ่งอี้เฟิงขอรับประกันว่าไม่รอด คนบ้านนี้ยังหลงหัวปักหัวปำเลยนะ อี้เฟิงจะขยับเข้าไปอยู่ในแฟนโซนให้ได้
ถามว่ามั่นหน้าขนาดนี้เคยจีบใครไหม ไม่จ้า เอาความรู้มาจากนิยายที่อ่านทั้งนั้นแหละ ชาตินี้อี้เฟิงจะไม่โสด!
ร่างเล็กพยักหน้าหงึกหงักกับตัวเองจนหัวสั่นหัวคลอน ยัดผ้าเช็ดหน้าคนตัวสูงไว้ตรงอกเสื้อ ก่อนจะหยิบกระดาษและพู่กันวิ่งแผล็วไปหาท่านแม่ที่เรือนใหญ่ทิ้งให้อาจิงคอยวิ่งบ่นตามมาอยู่ข้างหลัง
"เ้าอยากไปเหลาอาหารอี๋นั่วอย่างนั้นรึ เฟิงเอ๋อร์" สวีหว่านหว่านเอ่ยถามผู้เป็ลูกชายเพื่อความแน่ใจอีกครั้งหลังอ่านตัวอักษรตรงหน้า
"อื้อๆ" 'ขอรับ ท่านแม่' เกอตัวน้อยทั้งพยักหน้ารับดุกดิก ขยับปากตอบรับแล้วยังส่งเสียงในลำคอตอบรับผู้เป็มารดาไปด้วย
"เ้าจะทำอะไรที่นั่นกัน ถ้าอยากกินอะไรสั่งให้บ่าวไพร่ไปซื้อมาก็ได้นะลูก" สวีหว่านหว่านกลัวเหลือเกินว่าเ้าตัวดื้อนี่จะไปซนอะไรที่เหลาอาหารอี๋นั่วอีก
นางทราบจากสามีอยู่แล้วว่าเหลาอาหารเป็สถานที่เอาไว้สืบความลับจากพวกเหล่าขุนนางที่มักจะมาจับจองพื้นที่ห้องส่วนตัวเพื่อพูดคุยกัน ถึงอันตรายจะไม่มีเพราะจวิ้นอ๋องลงไปดูแลที่นั่นโดยตรงก็เถอะ
ถ้าข้าบอกว่าจะไปเกี้ยวพาราสีพ่อครัวตรงๆ ท่านแม่จะหัวใจวายใช่ไหมขอรับ อี้เฟิงแค่คิดเล่นๆ ในใจเท่านั้นแหละ ใครจะกล้ากันพูด
'ข้าอยากไปขอบคุณเพื่อนพี่ชายด้วยตัวเองขอรับ ถ้าไม่ได้เขาช่วยไว้ข้าต้องแย่แน่ๆ'
เหตุผลของลูกชายคนเล็กมีน้ำหนักเสียจนสวีหว่านหว่านไม่กล้าปฏิเสธรั้งให้เ้าตัวดีอยู่แต่ในจวน เพราะสมควรแล้วที่จะไปขอบคุณจวิ้นอ๋องด้วยตนเอง แต่ก็ยังอดกังวลกับการที่เ้าตัวเล็กจะออกไปข้างนอก ใจของนางยังคงหวาดหวั่นจากเมื่อวานไม่ทันหายดี เด็กดื้อคนนี้ก็หาเื่ออกไปข้างนอกอีกแล้ว
"กำลังคุยอะไรกันอยู่รึขอรับ ท่านแม่ เฟิงเอ๋อร์" หยางอี้เวยก้าวเข้ามาในห้องรับแขกของจวนใหญ่ก็เจอท่านแม่ที่มีใบหน้าไม่สู้ดีถูกอี้เฟิงเกาะแขนออดอ้อนอยู่จึงเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย
ใบหน้าของสวีหว่านหว่านแย้มรอยยิ้มหวานขึ้นมาทันทีเมื่อเจอลูกชายคนรองก่อนจะถามความคิดเห็นเื่เ้าตัวเล็กนี่อยากออกไปเหลาอาหารอี๋นั่วเพื่อขอบคุณจวิ้นอ๋อง
หลังฟังความจากท่านแม่หยางอี้เวยก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับอี้เฟิงทันที
"ข้าเห็นด้วยกับเฟิงเอ๋อร์นะขอรับที่เ้าตัวจะไปขอบคุณิเทียนด้วยตัวเอง ไหนจะเื่ที่ช่วยดูแลน้องแล้วยังมอบเทียบยาอันใหม่ให้น้องอีก "
ใบหน้าหล่อเหลาที่คล้ายมารดาอยู่สามส่วนเผยรอยยิ้มกว้างดีใจทันทีเมื่อน้องชายโผเข้ามาในอ้อมกอดเมื่อเขาเห็นด้วยกับเ้าตัว แขนแกร่งประคองร่างบางอย่างระมัดระวังก่อนจะหันไปเอ่ยกับมารดาที่ตอนนี้มีสีหน้าอ่อนใจกับความขี้ประจบหาคนเป็พวกของน้องชาย
"ท่านแม่ไม่ต้องห่วงนะขอรับวันนี้ข้าต้องแวะไปตรวจดูร้านค้าแถวๆ เหลาอาหารพอดี อีกทั้งยังต้องแวะหาิเทียนอยู่แล้วด้วยเพราะท่านพ่อเจอพ่อค้าจากต่างแคว้นนำวัตถุดิบทำอาหารแปลกๆ มาเสนอขาย ท่านพ่อเลยอยากให้นำไปขอบคุณิเทียนที่ช่วยน้องไว้เมื่อวานเช่นกัน ข้าจะพาน้องไปส่งไว้ที่เหลาอาหารฝากไว้กับิเทียน หลังตรวจบัญชีเสร็จก็จะแวะรับน้องกลับมาที่จวนด้วยเลย"
" แล้วน้องเ้าจะไม่ไปรบกวนงานของิเทียนหรือลูก" นายหญิงของจวนตระกูลหยางเอ่ยเรียกจวิ้นอ๋องอย่างสนิทสนมเพราะเห็นกันมาั้แ่ยังวิ่งไม่คล่อง นางเองก่อนแต่งเข้าตระกูลหยางก็เป็เพื่อนสนิทของพระชายาอ๋องมารดาของจวิ้นอ๋องมาก่อน
นางแต่งงานอยู่กินกับสามีจนมีหยางอี้เหยียนออกมาได้ไม่กี่ปี สหายของนางคนนี้ก็ได้ตบแต่งเข้าเป็พระชายาหนึ่งเดียวของอ๋องโจวไท่ิหยาง จากนั้นก็คลอดบุตรชายออกมาในเวลาใกล้เคียงกัน โจวไท่ิเทียนจึงกลายเป็เพื่อนของหยางอี้เวยั้แ่เด็กๆ
"่นี้ยังไม่มีงานอะไรขอรับท่านแม่ แถมทั้งวันที่ขลุกอยู่ในครัวก็เพราะคิดสูตรอาหารใหม่ๆ ออกมามากกว่า อาหารที่เ้าตัวลงมือทำเอง วันนึงมีไม่ถึงสิบจานด้วยซ้ำ" หยางอี้เวยตอบมารดาให้คลายกังวล
เพื่อนสนิทของเขาคนนี้ไว้ใจได้ ทั้งยังเอ็นดูน้องชายของเขาเหมือนเป็น้องชายของตนเอง แถมยังมีความรู้ด้านการแพทย์อีกด้วย ไม่มีอะไรให้ต้องกังวลหากจะฝากน้องชายสุดที่รักคนนี้ไว้กับเพื่อนสนิท
หยางอี้เวยไม่รู้เลยว่าในอนาคตตัวเองจะเสียใจกับความคิดนี้ขนาดไหน กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าฝากปลาย่างไว้กับแมวก็ตอนเทียบสู่ขอของจวนอ๋องมาเคาะถึงหน้าประตูจวนนั่นแหละ
หลังเห็นสองพี่น้องเข้าคู่เห็นดีเห็นงามตอบรับกันไปหมด ผู้เป็มารดาก็คร้านจะหาเหตุผลมาเอ่ยแย้ง เรียกบ่าวคนสนิทของลูกชายให้พากันไปแต่งตัวใหม่เพื่อเตรียมตัวออกนอกจวน
ไม่ลืมกำชับเ้าเด็กดื้อของจวนตอนจะขึ้นรถม้าว่าห้ามแอบทานของเผ็ดจนปวดท้องเด็ดขาด แล้วก็อย่าไปทำตัวดื้อดึงกับเพื่อนสนิทของพี่ชาย ซึ่งเ้าตัวดีก็รับปากอย่างแข็งขันว่าจะไม่ดื้อไม่ซนก่อนจะถูกพี่ชายอุ้มประคองขึ้นไปนั่งในรถม้า ส่วนตัวเองก็ขี่ม้าตัวโปรดนำอยู่ข้างหน้ารถม้าของน้องชาย
ส่วนหยางอี้เฟิงที่นั่งอยู่ในรถม้าตอนนี้กำลังยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดี ในหัวตอนนี้นอกจากคิดถึงของกินอร่อยๆ ก็แบ่งสมองอีกครึ่งหนึ่งรวบรวมวิธีเต๊าะหนุ่มๆ ที่ชอบจากนิยายทั้งหลายที่เคยอ่านมา
เต๊าะกันวันละนิด จิตแจ่มใส
ก่อนออกจากห้องหลังกลับไปเปลี่ยนชุด อี้เฟิงลองทำสีหน้าหลายๆ รูปแบบกับหน้ากระจกอยู่นานว่าแบบไหนจะดูออกมาน่ารัก น่าเอ็นดู ยิ้มแบบไหนที่น่าจะทำให้ผู้ชายหน้าหล่อติดดุคนนั้นหวั่นไหว
ส่วนกระดาษกับหมึกที่พกมาก็ให้อาจิงเก็บไว้ที่รถม้าก่อน เพราะอี้เฟิงคิดวิธีดีๆ ออกมาวิธีนึง ที่เคยเป็ไวรัลในแอพวิดีโอชื่อดังในชีวิตก่อน บอกเลยว่าใจสั่นแน่!
ชุดที่อี้เฟิงใส่วันนี้ก็เลือกกับอาจิงมาอย่างดี อี้เฟิงคนก่อนก็ชอบสีฟ้าอ่อนเหมือนกัน ทำให้เสื้อผ้าในตู้ล้วนมีแต่สีนี้ จะต่างกันตรงลายปัก เรียบง่ายบ้าง ชดช้อยบ้าง หรือบางทีก็อลังการสวยงามสำหรับใส่ไปออกงาน ส่วนชุดที่ใส่ตอนนี้มีลายที่ท่านแม่เป็คนปักเองกับมือ เป็รูปกลีบดอกเหมยสีขาวกำลังพลิ้วไหวไปตามสายลม
อี้เฟิงเลือกหยิบชุดนี้เพื่อมาเอาฤกษ์เอาชัย พยายามนั่งนิ่งๆ ไม่ยุกยิกให้เสื้อผ้ายับซะก่อน เทียนเกอจะได้ลบภาพจำอี้เฟิงในชุดมอมแมมเมื่อวานออกไปแล้วแทนที่ด้วยสภาพคนงามในวันนี้
เทียนเกอ… คิดแล้วก็เขิน ชื่อิเทียนเวลาเรียกก็ต้องเป็เทียนเกอสินะ เอาหน่า ถึงไม่มีเสียงเรียกแต่เวลาขยับปากพูดชื่ออีกคนก็ต้องมีจั๊กจี้ใจบ้างแหละ เชื่ออี้เฟิงคนนี้สิ
เมื่อรถม้าหยุดลงประตูของรถม้าก็ถูกเปิดออกโดยพี่ชายคนรองที่เอื้อมมือมาอุ้มน้องน้อยลงไปยืนข้างรถอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเดินจูงมือเล็กเข้าไปทางประตูหลังของเหลาอาหารอี๋นั่ว ลูกจ้างทุกคนในร้านล้วนเป็คนของตระกูลหยาง จวิ้นอ๋องและฮ่องเต้ปะปนกันไป ล้วนแล้วแต่เป็ผู้มีวรยุทธ์ระดับยอดฝีมือแม้จะมีรูปร่างผอมบาง หรือแก่ชราก็ตาม เรียกได้ว่า แทบจะปลอดภัยพอๆกับวังขององค์ชายเลยทีเดียว
ก็อกๆ
"เข้ามา" เสียงทุ้มดุตอบรับดังออกมาจากข้างในห้องครัวส่วนตัวของพ่อครัวใหญ่
มือหนาอีกข้างของพี่รองเปิดประตูไม้แล้วเดินจูงมืออี้เฟิงเข้าไปด้านใน ข้างหลังก็มีอาจิงเดินตามเข้ามาด้วยอีกคน
"ข้าพาเฟิ่งเอ๋อร์มาขอบคุณที่เ้าช่วยเหลือเอาไว้เมื่อวาน" เมื่อเข้ามาในห้องแล้ว อี้เวยก็เอ่ยกับเพื่อนสนิทร่างสูงของตนทันที
ดวงตาคมสีเข้มของจวิ้นอ๋องเงยหน้าจากวัตถุดิบตรงหน้าเบนสายตามาสบกับตาคู่โตของคนที่โค้งคำนับแสดงความขอบคุณตนเอง ก่อนจะหันกลับไปมองร่างของคนเป็พี่ชาย พยักหน้ารับรู้แล้วเอ่ยเสียงเรียบ
"น้องเ้าก็เหมือนน้องของข้าไม่จำเป็ต้องเกรงใจ หวังว่าน้องเ้าจะไม่เทยาที่ข้าให้ไปทิ้งก็พอแล้ว"
อี้เฟยที่กำลังจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเป็ประกายก็มีใบหน้าง้ำงอทันที ปากเล็กบึนออกอยู่ใต้ผ้าคลุมผืนบาง คิ้วเล็กขมวดมุ่น จ้องมองอีกคนเขม็งที่มาแซะกันเื่แอบเทยาหมอหลวงทิ้ง
ยาของเทียนเกออร่อยขนาดนั้นจะไปเทียบกับน้ำดำๆ ขมปี๋นั่นได้อย่างไร ถ้าขอเบิ้ลยาอร่อยๆ นั่นได้ อี้เฟิงคนนี้จะเบิ้ลอีกซักสองชามเลย!
ปลายหางตาของสายตาคมเห็นการแสดงออกของคนตัวเล็ก ประกายความขบขันก็แล่นผ่านวาบในดวงตา ลอบยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ ก่อนจะผายมือให้คนที่เข้ามาไปนั่งยังเก้าอี้ที่มีไว้พักผ่อนตรงมุมห้อง
อี้เวยที่ก็ขบขันน้องชายที่โดนเพื่อนสนิทของตัวเองหยอกเย้าหัวเราะในลำคอเบาๆ เพราะกลัวน้องชายจะโกรธ จูงมือน้อยไปนั่งที่เก้าอี้นุ่ม ก่อนจะเอ่ยถึงเื่ที่บิดาฝากฝังไว้ว่าจะให้พ่อค้าจากต่างแคว้นคนนึงมาส่งมอบวัตถุดิบทำอาหารแปลกๆ ให้ที่เหลาอาหารแทนคำขอบคุณที่คอยดูแลลูกชายสุดที่รักให้เมื่อวาน
ิเทียนที่ชอบคิดค้นสูตรอาหารใหม่ๆ ฝากคำขอบคุณไปถึงนายท่านตระกูลหยาง ก่อนจะเลิกคิ้วเข้มขึ้นเป็เชิงถามเพื่อนว่าหมดเื่แล้วทำไมเ้ายังไม่กลับไปอีก
"ข้าจะขอฝากเฟิงเอ๋อร์ไว้กับเ้าก่อน เพราะข้าจะแวะไปตรวจบัญชีอีกหลายร้าน หลังตรวจเสร็จค่อยแวะมารับน้องกลับจวนด้วยกัน" อี้เวยเอ่ยด้วยยิ้มกว้างให้อีกคน
จากนั้นก็หันไปร่ำลาจุมพิตที่กระหม่อมบาง เตือนน้องชายไม่ให้จับของมีคม เป็เด็กดีแล้วพี่ชายคนนี้จะซื้อขนมอร่อยๆ มาฝาก แล้วก็เดินออกจากห้องทำงานของเพื่อนสนิทไปเลยไม่มีแม้แต่คำบอกลาเ้าของห้อง ปล่อยให้นายบ่าวคู่นึงได้แต่หันมามองหน้ากันอย่างงงงวย
ถูกทิ้งรึเปล่านะ…
อี้เฟิงยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองก่อนจะหันไปมองร่างสูงด้วยรอยยิ้มจืดเจื่อน
เ้าของห้องส่ายหน้าให้กับพฤติกรรมเพื่อนสนิทอย่างระอาใจแล้วหันมาเอ่ยเสียงนิ่งกับร่างเล็กว่าจะทำอะไรก็ทำไปแค่อย่าหยิบจับอะไรโดยพลการก็พอก่อนจะหันไปจัดเตรียมวัตถุดิบทำอาหารที่ค้างไว้ต่อ
อี้เฟิงมองท่อนแขนที่โผล่พ้นชายเสื้อที่มัดไว้เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างพอเหมาะ แถมมือหนาที่กำลังถือมีดปลายคมก็เห็นเส้นเืน่ามองอย่างชัดเจน
คมมีดขยับแค่ไม่กี่ที ของที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกหั่นเป็ชิ้นเล็กขนาดเท่ากันอย่างสวยงามราวกับนั่งวัดทีละชิ้น
ร่างเล็กปรบมือในใจอย่างชื่นชม ส่วนสายตาก็เก็บประกายความถูกใจเอาไว้ไม่มิด จนมือของคนที่ถูกมองชะงักเล็กน้อยกับสายตาของเกอรูปงามที่มองมา ความรู้สึกยินดีสายนึงแล่นผ่านเข้ามาในใจที่ตนอยู่ในความสนใจของดวงตาคู่สวยนั่น
วันนี้เกอตะกละตรงหน้าสวมใส่ชุดสีฟ้าอ่อนขับผิวที่ยังขาวซีดให้ดูหน้าทะนุถนอมกว่าเดิม ยามก้าวเดินดอกไม้ที่ถูกปักอยู่บนชุดก็ขยับไหวราวกับมีชีวิต
ดวงตาคู่สวยที่แดงช้ำเมื่อวานวันนี้ทอประกายสดใสแววตามีแต่ความสุข พาให้ผู้พบเห็นอดยิ้มตามไม่ได้
กึก
ร่างสูงในชุดผ้ากันเปื้อนชะงักก่อนจะวางมีดลงเมื่อเ้าเด็กจะกละเมื่อวานเดินเข้ามาหยุดอยู่ด้านข้าง ใบหน้าสวยปราศจากผ้าคลุมหน้าไม่รู้ั้แ่เมื่อไหร่ มาส่งยิ้มหวานให้กันใกล้ๆ จนมือที่เคยถือมีดตอนนี้ต้องกำแน่นเพื่อกักเก็บอารมณ์ที่ตนก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคืออะไร
'เทียนเกอ' ปากจิ้มลิ้มขยับเอ่ยออกช้าๆ แม้ไม่มีเสียงให้หูได้ยิน แต่ราวกลับส่งผ่านเสียงหวานไปทางก้อนเนื้อในอกของร่างสูง ความหวานล้ำที่ไม่รู้ที่มาอบอวลอยู่ในอกเพียงแค่อีกคนขยับปากเรียกตนเอง
พ่อครัวจำเป็เกร็งกล้ามเนื้อที่ปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียอาการยิ้มตอบให้เ้าเด็กตะกละเห็น ก่อนจะแสร้งถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายหันหลังไปล้างมือแล้วเช็ดให้สะอาดและแบมือหนาข้างนึงให้อีกคน เมื่อคนตรงหน้าทำท่าทางขอมือเหมือนเมื่อวาน
คงต้องให้คนไปเตรียมกระดาษมาไว้ในห้อง ไม่งั้นก็คงรบกวนกันไม่หยุด
ดวงตาคมเข้มจ้องที่มือของตนเพื่อรอคอยว่าปลายนิ้วเล็กจะเขียนอักษรว่า้าอะไรบนฝ่ามือหนาของตน แต่ดวงตาคู่มคมก็ต้องเบิกกว้างขึ้นอย่างเก็บอาการไม่อยู่ เมื่อสิ่งที่อยู่บนฝ่ามือของตนไม่ใช่ปลายนิ้ว แต่เป็ดวงหน้าสวยขนาดขนาดเล็กวางคางเรียวลงบนฝ่ามือหนาของตนแทน พร้อมกับที่ั์ตาสีน้ำตาลกลมสวยภายใต้แพขนตางอนหนาช้อนมองอ้อนขึ้นมาสบตากัน ริมฝีปากแดงแย้มยิ้มจนเห็นลักยิ้มขึ้นที่แก้มนุ่ม
ราวกับเวลาทุกอย่างถูกหยุดเอาไว้
ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ
เสียงหัวใจที่เต้นแรงจนะเืถึงกล้ามเนื้ออกหนาราวกับจะทะลุออกมาด้านนอก เป็ครั้งแรกในชีวิตของจวิ้นอ๋องที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตราย ขนาดตอนที่ไปออกรบทำศึกกับพวกชนเผ่าที่ชายแดนตะวันออกของแคว้นยังไม่สามารถทำให้หัวใจที่เต้นอย่างมั่นคงสั่นไหวได้เลยซักครั้ง
---------------------------------------------------
ขอบคุณภาพประกอบ https://goodlifeupdate.com/healthy-food/recipe/76184.html
ต้มข่าไก่อยู่ไหนน้าาา นั่นสิ อยู่ไหนนนน
ใครที่ตักข้าวถือตะเกียบเตรียมพร้อมไว้แล้ว ก็ใจเย็นก่อนน อย่าพึ่งเขวี้ยงจานข้าวใส่กันค่ะ 555555555
ตอนหน้ามาแน่ มาแน่ๆๆๆๆ 555555
อ่ย เรารู้สึกผิดเลยค่ะ เห็นรีดบางคนตามมาอ่านเพราะขี้้เกียจคิดเมนูกินข้าว แต่ผ่านไปสิบกว่าวันแล้วยังได้ชื่อเมนูแค่สามเมนูเอง
่นี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ที่ร้อนก็ร้อนมากแต่ก็กลายมาฝนตกได้ ทุกคนดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
อยากให้ทุกคนมีรอยยิ้มและมีความสุขในทุกๆวันเหมือนกับที่ทำให้เรายิ้มได้
ถ้าวันไหนรู้สึกไม่ไหวก็มาให้เรากับต้าวเฟิงช่วยได้เลยย มาฝากหัวใจไว้ที่พวกเราได้เลยค่ะ จะโอบกอดเอาไว้ให้เอง!!
จะให้คุณหัวใจของทุกคนอุ่นๆ เอาไว้ จะไม่ทิ้งให้อยู่อยู่คนเดียว มาจับมือกันไว้นะคะ ????