หลงกลรักเจ้าทะเลทราย_End

        “อึก!”

        มัญชุสาถูกลากมาในบ้านร้าง เธอถูกผลักไปติดกับผนังห้องโดยไม่สนใจว่าจะเจ็บเนื้อเจ็บตัวหรือไม่อย่างไร แต่ถึงจะเจ็บเธอก็ไม่สนเหมือนกัน เพราะตอนนี้เธอหวาดกลัวเป็นอย่างมาก หวาดกลัวจนน้ำตาไหลริน พรั่งพรู ออกมาอาบแก้มนวลเนียนใสไม่หยุด

        “จะฆ่ามันเลยไหม?”

        ชายแปลกหน้าคนหนึ่งพูดกับอีกคน ถามความคิดเห็น แต่จังหวะที่ถาม สายตามองสำรวจลามเลียร่างบางไปด้วย อย่างกับจะถอดเสื้อผ้าที่มัญชุสาสวมใส่ออกไปด้วยสายตาเสียให้ได้

        “บ้าเหรอ ฆ่ามันตอนนี้ก็เสียของแย่เลยสิวะ เราสนุกกับมันก่อนแล้วค่อยฆ่ามันทิ้งก็ยังไม่สายนี่”

        ชายแปลกหน้าที่ถูกถาม ยกมือขึ้นลูบปากตัวเอง ทั้งสายตาก็มองจับจ้องมาที่ร่างบางของมัญชุสา เป็นสายตาเช่นเดียวกับชายแปลกหน้าคนที่ถาม

        มัญชุสาไม่รู้หรอกว่า พวกมันคุยอะไรกัน แต่จากสายตาที่มองมาที่เธอ ทำให้เธอขนลุกเกรียว มือไม้ถึงมีเหงื่อซึมออกมา แต่ก็เย็นเฉียบไปหมด

        “แต่ถ้ามีคนตามมาเจอจะทำยังไง งานเราจะไม่สำเร็จเอาได้นะ”

        “ใครจะมาตามมัน มันออกมากันแค่สองคน องครักษ์ก็ไม่มีติดตามมาเลยสักคน แล้วนังคนรับใช้นั้นก็ตายไปแล้วมั้งป่านนี้”

        ชายแปลกหน้าพูดให้เพื่อนคิดตามคำพูดของตัวเอง ชายแปลกหน้าที่กำลังฟังอยู่จึงพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเช่นนั้น เพราะในใจส่วนหนึ่งก็อยากลองลิ้มชิมรส หญิงสาวชาวต่างชาติดูบ้างเหมือนกัน และก็อยากรู้ว่าทำไมชีคอะซีรถึงได้ติดอกติดใจนักหนา

        “งั้นใครก่อนดีล่ะ?”

        “ข้าก่อน แล้วเอ็งค่อยทีหลัง”

        ชายแปลกหน้าคนที่เสนอความคิด พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาด ถึงชายแปลกหน้าอีกคนจะไม่ค่อยอยากจะเอาทีหลัง แต่ก็ต้องยอมตามคำพูดนั้น เพราะไม่อยากจะมาขัดแย้งกันเอาในตอนนี้ ตอนที่กำลังทำงานใหญ่ให้เจ้านายอย่างนี้ เดี๋ยวจะทำให้งานไม่สำเร็จเอาได้

        “ไป ออกไปดูต้นทาง”

        ชายแปลกหน้าคนที่เสนอตัวสนุกก่อน เห็นเพื่อนยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น จึงไล่ให้ออกไปดูต้นทาง เพื่อว่าตัวเองจะปฏิบัติการพาหญิงสาวชาวต่างชาติคนที่จับมานี้ สนุกและพาขึ้นสวรรค์ไปตามๆ กัน ชายแปลกหน้าคนที่ถูกไล่ จึงเดินออกไป เพื่อดูต้นทางตามที่เพื่อนบอก

        “อย่านะ อย่าเข้ามานะ...... กรี๊ดดดดด... ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยด้วย กรี๊ดดดดด......”

        มัญชุสาเห็นชายแปลกหน้าเดินย่างสามขุมเข้ามาหา ก็ร้องลั่น พร้อมกับวิ่งไปให้ห่าง ชายแปลกหน้าคนนั้นก็ก้าวตามไปตะครุบ มัญชุสาก็วิ่งไปรอบๆ ห้อง ไม่ให้ชายแปลกหน้าจับเธอได้ ขณะวิ่งปากก็ร้องไปด้วย และสายตาก็กวาดมองหาช่องทางหนีไปด้วย

        “กรี๊ดดดดด..... ปล่อยฉันนะไอ้บ้า ไอ้เลว ปล่อย!!!!!!”

        และวิ่งจับกันอยู่ได้สักพัก มัญชุสาก็ถูกไล่ต้อนจนมุม ชายแปลกหน้าโถมตัวเข้าใส่ จนสองร่างล้มลงไปนอนเกลือกกลิ้งบนพื้น มัญชุสาดิ้นรนเท่าที่เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี เพื่อให้หลุดพ้น ความขยะแขยง รังเกียจเดียดฉันท์ พุ่งขึ้นสูงสุด เธอไม่อยากให้ใครมาทับรอยชีคอะซีร เธอจึงสู้สุดแรงเกิด

        “จะดิ้นอะไรนักหนาวะ”

        ตุ๊บ!

        “โอ๊ะ โอ๊ยยย… อือออออ......”

        ชายแปลกหน้าหมดความอดทนในการยื้อยุดฉุดกระชาก จึงต่อยหมัดลงไปที่หน้าท้องแบนราบหนึ่งที ทำให้มัญชุสาถึงกับร้องออกมาด้วยความเจ็บจุก ร่างบางขดตัวงอราวกับกุ้งถูกน้ำร้อนลวกก็ไม่ปาน

        “มาดูกันสิว่าจะเป็นอย่างไง”

        ชายแปลกหน้าเห็นมัญชุสาไม่สามารถดิ้นรนขัดขืนได้แล้ว ก็พูดอย่างหมายมาด ดวงตาที่มองมาแวววาวไปด้วยความต้องการในตัวมัญชุสา

        ‘นี่เราจะถูกมันข่มขืนจริงๆ แล้วเหรอเนี้ย’

        ความคิดเกิดขึ้นภายในหัว น้ำตาพลันไหลร่วงรินออกมาเป็นสายอีกครั้ง อย่างหมดหนทางที่จะต่อสู้ ความเจ็บที่โดนต่อยยังไม่คลาย ยังคงเจ็บจุกอยู่เช่นนั้น มัญชุสาอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตายๆ ไปซะ หากเธอจะถูกข่มขืนอย่างนี้

        ชายแปลกหน้าไม่สนใจน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมา มันก้มหน้าลงไปหาซอกคอระหงหอมกรุ่น หมายจะทำการจูบซุกไซร้ ถึงมัญชุสาจะเจ็บจุก ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อต้าน เธอก็พยายามฝืนดิ้นรนขัดขืนเท่าที่แรงเฮือกสุดท้ายมีเหลืออยู่ ไม่ยอมที่จะอยู่นิ่งให้ชายแปลกหน้าทำได้สมใจ

๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒

ท่านชีค... ท่านชีคอยู่ไหนนนนนน มาช่วยมัญด้วยยยยยยย......... มัญจะรอดไม่รอดโปรดติดตามในตอนต่อไปนะคะ............................................................... ^_^ ^_^ ^_^ ^_^