ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

ผ่านไปอีกหลายวันตอนนี้แอนเข้ากันได้กับทุกคนในบ้านเป็นที่เรียบร้อย ออสเองก็ไม่ได้ใจร้ายกับเธออีกเพราะเดิมทีก็ไม่ได้โกรธเกลียดกันมาอยู่แล้ว

ตอนนี้ออสกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่

"คุณออส"อยู่ๆอีฟก็เดินมาทัก

"ยังจำร้านกาแฟข้างๆร้านอาหารได้มั้ยเจ้าของบอกว่าจะกลับมาในอีก2วันนะคะกลับมารอบนี้เขาจะจัดการขายตึกให้เรียบร้อยแล้วไม่กลับมาอีก คุณยังจะซื้ออยู่มั้ย"อีฟถามเพราะเรื่องมันผ่านมาจะเดือนแล้วเธอไม่รู้ว่าออสจะยังอยากซื้ออยู่รึเปล่า เพราะตอนนั้นเขาอาจจะพูดเพราะกำลังโมโหอยู่

"ซื้อ"ออสตอบทันที เขายังจำร้านอาหารบ้านั่นได้เขาพึ่งจะมาถึงเมืองใหม่ๆพึ่งออกไปสำรวจรอบๆแท้แต่ไอ้ร้านบ้านั่นดันไล่เขาออกจากร้านเพราะอยากจะเอาใจ ลูกค้าประจำที่ฐานะดีคนหนึ่ง เป็นความประทับใจแรกที่โคตรเลวร้าย

หึหึ อยากจะขยายร้านหรอฝันเถอะ

"จะว่าไปรันรันไปไหนอะไม่เห็นหน้าเลย"

"เอ๊ะน้องไปออกอีเว้นที่เมืองอื่นไม่ได้ไว้บอกหรอ"ออสหันไปมองคนที่ตอบคือจูนนั่นเอง

อ่านั่นสิ รันรันเป็นไอดอลที่เป็นที่นิยมนี่นะ

พอมองไปที่แอนนั่งอยู่ก็ปรากฏว่าเธอหนีไปแล้วถึงเธอจะเข้ากับทุกในบ้านแต่กลับกลัวจูนอย่างกับอะไรดี พอจูนมาทีไรก็แอบแวบไปหลบทุกที

"ไปคุยกับแอนซักทีจะให้ยัยนั่นหลบๆซ่อนๆเวลาเธอโผล่มาตลอดไปหรือไง"

"ไม่ใช่ความผิดฉันซักหน่อย"

จะไม่ใช่ได้ไงเล่าเธอเล่นขู่ฆ่าล้างบ้างเขาทั้งบ้านใครจะไม่กลัว

"ไง"

"ว้าย"

หมับ

แอนตกใจจนเผลอร้องออกมาเพราะเธอที่เดินหนีมาจากห้องนั่งเล่นมานั่งอยู่แถวๆริมสระน้ำแทนแต่อยู่จูนก็โผล่หน้ามากะทันหันเล่นเอาเธอตกใจจนเกือบร่วงลงสระ แต่จูนก็คว้าเอาไว้ทัน

"เลิกกลัวฉันซักทีเถอะน่า"จูนพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตามปกติ

แอนที่ได้ยินก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆใครจะไปคิดว่าผู้หญิงหน้าตาน่ารักตรงหน้าพึ่งจะขู่ฆ่าเธอไปยิ้มไปเมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง ตอนนี้เธอเข้ามาอยู่ในบ้านได้คุยกับสาวๆหลายๆคน แถมยังเริ่มอ่านข้อมูลต่างๆในแอพ ทำให้เธอรู้แล้วว่าอิกดราซิลนั้นมีทำนาจขนาดไหน แล้วทำไมเธอถึงโดนเล่นงาน

"แล้วเป็นไงได้ข่าวว่าเข้ากับคนในบ้านได้ดีนี่"

"ก็เรียบร้อยดีมั้ง"ปกติแล้วด้วยความที่เธอนั้นหน้าตาดีมีผู้ชายมาตามจีบเยอะเลยมีนิสัยค่อนข้างเอาแต่ใจชอบให้คนอื่นมาเอาใจ แต่อยู่ที่นี่นั้นเธอไม่ได้พิเศษเลยแม้แต่น้อย แถมผู้ชายในบ้านยังมีอยู่แค่คนเดียวด้วย

"งั้นก็ดีแล้ว ถ้างั้นเธอก็เลิกกลัวฉันได้แล้วถ้าไม่ทำตัวงี่เง่าฉันก็ไม่ใจร้ายออก"จูนพูดก่อนจะนั่งลงข้างสระเอาขาจุ่มน้ำแกว่งไปมาเล่นๆ

"จะพยายามแล้วกัน"แอนตอบก่อนที่จูนจะพยายามชวนคุยเพื่อให้ระยะห่างของพวกเธอลดน้อยลง

ในขณะเดียวกัน

ติ้งง

เสียงแจ้งข้อความดังขึ้นจากมือถือออสกดดูทันทีปรากฏว่าเป็นปลายที่พิมเข้ามาในกลุ่มเพื่อนไม่เอารุ่นที่ตอนนี้เหลืออยู่5คนปลายบอกว่าเธอเริ่มจะไม่ไหวแล้วเพราะรุ่นพี่ แกล้งตลอดเวลาทั้งเอาของไปซ่อน อยู่ดีๆก็สาดน้ำใส่แล้วทำเป็นไม่รู้เรื่อง ล่าสุดป่วนจนนอนไม่ได้ตอนนี้รูตเมตเธอก็ยื่นคำขาดมาแล้วว่าถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างจะขอแยกไปอยู่ที่อื่นแล้ว ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะต้องจ่ายค่าห้องเต็มๆคนเดียว

พอเห็นปลายพิมคมก็บอกเช่นกันว่าพ่อแม่ตนเองก็โดนกดดันให้ออกจากงานแถมหัวหน้างานของพ่อยังพูดโคตรชัดเลยว่าให้บอกลูกอย่าไปหาเรื่องกับรุ่นพี่

ยักษ์เองก็เหมือนกันอยู่ดีๆที่บ้านก็โดนตรวจสอบภาษีแถมยังบอกอีกด้วยว่ามีจุดที่ทำพลาดหลายจุดต้องโดนปรับหลายแสนตอนนี้ก็กำลังเจรจาต่อลองอยู่ ตัวยักษ์เองก็มีข้อความจากหมายเลขที่ไม่รู้จักเข้าบอกว่าให้ไปขอรุ่นซะจะได้ไม่มีปัญหา

ออสถอดหายใจก่อนจะพิมบอกไปว่าให้ทุกคนใจเย็นๆก่อนเขาพอจะมีเส้นสายอยู่บ้างน่าจะพอช่วยได้

"แน่ใจหรอ ถึงจะโดนตรวจเพราะพวกรุ่นพี่แต่ฉันพยายามดูแล้วนะมันมีที่พ่อฉันทำพลาดไปจริงๆหนะสิ"ยักษ์รีบพิมพ์ข้อความส่วนตัวมาบอกทันที แต่มันเรื่องเล็กมากสำหรับออสอย่างมากเขาก็แค่จ่าย

หลังจากนั้นไม่กี่วันยักษ์ก็โทรกับมาขอบคุณเป็นการใหญ่เพราะเจ้าหน้าที่นั้นยอมถอยไปเรียบร้อยแล้ว

ส่วนคมนั้นทางแม่นั้นง่ายนิดเดียวเพราะมีคนของอิกดราซิลเป็นผู้ถือหุ้น แต่ทางพ่อที่ทำงานกับแอพส่งอาหารนั้นออสบอกคมว่าขอเวลาสักหน่อยเนื่องจากคนของอิกดราซิลคนเดียวที่อยู่ในบริษัทนั้นดันเป็นแค่ไรเดอร์ส่งอาหาร

ออสต้องใช้ทริกเล็กน้อยโดยการให้จูนจัดการใช้ธนาคารฟินิกส์ติดต่อไปว่าจะลงทุนกับแอพแต่มีเงื่อนไขว่าให้ไล่หัวหน้างานคนที่เป็นรุ่นพี่ในสาขาการตลาดออก ไม่กี่วันคมก็โทรมาขอบคุณแถมยังถามเป็นการใหญ่ว่าออสทำได้ยังไง ออสก็ได้แต่ตอบไปว่ารู้จักผู้บริหารของธนาคารทางนั้นบอกว่าตัวแอพเองก็น่าสนใจอยู่แล้วอะไรๆก็เลยง่าย

ซึ่งออสก็ไม่ได้โกหกเสียทีเดียวในยุคนี้นั้นแอพส่งอาหารกำลังเป็นที่นิยมธนาคารจะลงทุนไว่สักที่ก็ไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไร

ส่วนปลายนั้นออสก็จัดแจงให้ย้ายมาอยู่ที่หอที่เขาเป็นเจ้าของ ตอนแรกปลายก็เกรงใจเพราะออสให้เธอพักฟรีแต่สุดท้ายก็ย้ายมาเย็นวันนั้นอยู่ดีเพราะทนรุ่นพี่ไม่ไหว

"ฮ่าๆ"

หลังจากเดินมาดูออสก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังออกมา

"นี่เริ่มสนิทกันแล้วนี่"ออสพูดขึ้นเห็นสองสาวที่นั่งหัวเราะกันอยู่ริมสระ

"แน่นอนผู้หญิงหนะสนิทกันเร็วจะตายโดยเฉพาะเวลาที่มีผู้ชายให้นินทา"จูนหันมาตอบ

หลังจากนั้นออสก็เห็นสายตาแปลกๆของแอนที่มองมา

"นายโดนรีดน้ำวันเดียวเป็นสิบๆครั้งจริงดิ"

เอ่ออ..

"นี่ไม่มีเรื่องอื่นจะคุยเพื่อตีสนิทกันแล้วใช่มั้ยเนี่ย"ออสบ่นอย่างเซ็งๆก่อนจะหันไปพูดกับแอน

"ช่างเถอะนี่แอนฉันอยากให้เธอย้ายจากหอมาอยู่ในบ้าน"

เงียบกริบ

สาวๆ2-3คนที่กำลังนั่งเล่นอยู่ตาเบิกกว้าง

หืมม จูนเองก็หลี่ตามองออสเช่นกัน

ส่วนแอนหน้าแดงก่ำไปเรียบร้อยแล้ว จูนพึ่งบอกเธอไปหยกๆว่าผู้หญิงที่อยู่บ้านนี้มีแค่เธอกับแววที่เป็นคนรักของออส แน่นอนว่าไม่นับฟางข้าวที่อยู่ชั้นล่างในฐานะแม่ครัวที่อาจจะต้องทำมื้อดึกในออสเวลาหิว แต่อยู่ๆออสก็บอกให้เธอเข้ามาอยู่ในบ้านซะงั้น

นี่บอกรักทางอ้อมหรอ

"เอ่อ"

นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนมาสารภาพรักแต่ว่าครั้งนี้เธอเขินที่สุด

เพราะยังไงซะเธอก็ต้องอยู่กับออส5ปีตามที่ตกลงกับจูนเอาไว้แปลว่าออสจะทำอะไรกับเธอก็ได้ตลอด5ปีพอครบก็ส่งเธอกลับไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าเธอคบกับออสก็ลืม5ปีนั่นไปได้เลยเธอจะต้องอยู่ที่นี่ยาวๆ

ก็ไม่แย่แฮะ ยังไงที่ก่อนหน้านี้ที่เธอคบกับศรุตก็เพราะหมอนั่นเอาใจเธออย่างดีเลยตัดสินใจลองคบด้วยดูยังไม่ได้ชอบอะไรมากมายอยู่แล้ว แถมตั้งแต่แรกนั้นเธอก็ควรจะเลิกกับหมอนั่นอยู่แล้วเพราะข้อตกลง5ปีนี้เธอไม่ควรยุ่งกับผู้ชายคนอื่น แถมถ้าเทียบกันแล้วออสนั้นดูแลเธอได้ดีกว่าแน่นอน แถมยังรวยกว่าเยอะเลย ถ้าอยู่นี่มีแต่สบาย

ส่วนนิสัยออสนั้นหลายวันมานี้ก็คุยกันปกติดี ตั้งแต่ที่ปรึกษากันเรื่องที่จะรื้อระบบรับน้อง ออสกับเธอก็เปิดใจกันมากขึ้นพอสมควร

เอาก็เอาวะ

"ก็ได้ เรื่องศรุตนายรอก่อนแล้วกันไว้ฉันจะหาโอกาสเหมาะๆจบกับหมอนั่น"

"อย่าพึ่งหมอนั่นเป็นหัวหลักเรื่องรับน้องตอนนี้ให้เธอคบกับหมอนั่นไปก่อนฉันยังต้องให้เธอช่วยปั่นหัวพวกปี2อยู่"

"อ่าได้ๆ"แอนตอบรับทันที

"เอารีบไปเก็บของได้แล้วเดี๋ยวฉันต้องไปรับปลายอีก"

"เอ๊ะปลายเกี่ยวอะไรด้วย"แอนถามอย่างแปลกใจ

"ก็เพื่อนเธอเล่นแกล้งยัยนั่นจนอยู่ไม่ได้ฉันเลยจะให้ย้ายมาอยู่ที่หอที่ฉันเป็นเจ้าของ เลยต้องให้เธอย้ายออกมาไม่งั้นเจอกันความก็แตกพอดีว่าเราดีกันแล้ว"

เพล้งง

หน้าแหกเธอคิดไปเองล้วนๆ

...แอนไม่ต้องถามให้ออสพูดออกมาเลยเธอรู้ทันทีว่าเธอมโนไปเองล้วนๆออสไม่ได้ให้เธอย้ายมาอยู่นี่เพราะชอบหรืออะไรแค่กลัวความแตกว่าทั้งสองคนดีกันแล้วเธอหน้าแดงก่ำด้วยความอายก่อนจะรีบเดินหนีไปเก็บของที่หอทันที

"นายนิสัยไม่ดีเลยแฮะ"จูนทักขึ้น

"ฮ่าๆ"ออสอดขำไม่ได้

ใช่แล้วเขารู้ว่าแอนเข้าใจผิด ยัยแอนเนี่ยมโนเป็นตุเป็นตะตั้งแต่เขาลากเข้าห้องไปคุยเรื่องรับน้องครั้งก่อนแล้ว ตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นพวกงี่เง่าแต่นั่นเป็นแค่นิสัยที่เป็นตอนรับน้องเท่านั้นแหละ เธอต้องบิ้วตัวเองให้เป็นแบบนั้นเพื่อให้รุ่นน้องกลัวเท่านั้นเองแน่นอนว่าการรวมตัวกันเยอะๆทำให้ฮึกเหิมก็มีผล แต่ตัวจริงเนี่ยสายมโนดีๆนี่แหละ

หลังจากที่แอนเดินไปออสก็ฝากให้จูนจัดการเรื่องของพ่อคมให้