ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

จากนั้น ก็เริ่มฝึกฝนทักษะการต่อสู้ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง
ถังฮวนมีจิตใจแน่วแน่ไร้ความวอกแวก เมื่อเขาตื่นขึ้นมาจากภวังค์การฝึกฝน นอกบานหน้าต่างก็มีแสงอรุณโผล่พ้นขอบฟ้า หนึ่งราตรีผ่านไป ชีพจรวิญญาณทั้งสามเส้นก็ได้ขยายกว้างเท่ากันแล้ว
"หลังจากทะลวงชีพจรวิญญาณเส้นที่สองแล้ว ก็ได้ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเพื่อขยายชีพจรวิญญาณเส้นที่หนึ่ง และหลังจากที่ทะลวงชีพจรวิญญาณเส้นที่สามแล้ว กลับต้องใช้เวลาทั้งคืนเพื่อขยายชีพจรวิญญาณสองเส้นแรก ดูเหมือนว่าในครั้งต่อไปการขยายชีพจรวิญญาณจะต้องใช้เวลามากขึ้น เรื่อย ๆ และเมื่อถึงเส้นที่เก้าแล้ว การขยายชีพจรวิญญาณแปดเส้นแรก ไม่แน่ว่าอาจต้องใช้เวลาถึงสิบกว่าวัน หรือหลายสิบวันเลยทีเดียว" ถังฮวนครุนคิดอยู่เงียบ ๆ
ถือว่าเป็นเรื่องปกตินัก เพราะระดับความยากในการขยายชีพจรวิญญาณนั้น ย่อมสูงขึ้นเรื่อย ๆ อยู่แล้ว
จากความทรงจําของถังฮวน เห็นได้ว่าบางคนเมื่อทะลวงเชื่อมถึงชีพจรวิญญาณเส้นที่เก้าแล้ว ใช้เวลานานเป็น ครึ่งปีก็ใช่ว่าจะสามารถขยายชีพจรวิญญาณเส้นก่อนหน้าได้หมด
หลายสิบวัน ก็ถือว่าพยายามบีบลดเวลาให้นอยลงมามากแล้ว
"ยามนี้หากฝึกฝนวิชาหมัดนั่น ก็ไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นเช่นไรกันนะ”
เมื่อรับรู้ถึงกระแสปราณแท้ที่อัดแน่นอยู่ในชีพจรวิญญาณทั้งสามเส้นในร่างกาย ถังฮวนก็คิดหมายจะกระทําการบางอย่าง เขาบ่นพึมพําอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกระโดดลงจากเตียง และวิ่งออกไปยังลานด้านนอกด้วยความตื่นเต้น
“เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์"
จู่ ๆ ในสมองของถังฮวานก็ผุดคํา ๆ นี้ขึ้นมา และความทรงจําที่เกี่ยวข้องก็ประดังพรั่งพรูออกมาอย่างรวดเร็วไม่ขาดสาย
"เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์" นี้ก็เหมือนกับ "ค้อนดาวตก" ที่ถังหงสําแดงเมื่อวาน ทั้งยังเป็นทักษะการต่อสู้ระดับต่ำอีกด้วย เป็นวิชาที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากชาย แก่ช่างตีเหล็กเมื่อหลายปีก่อน และหลายปีมานี้ ถังฮวนก็ได้ ฝึกฝนวิชานี้วันละครั้งเกือบทุกวัน จนวิชาหมัดนี้ได้ประทับ นาบแน่นเข้าไปยังจิตวิญญาณส่วนลึกของเขาไปเสียแล้วทว่าน่าเสียดายนัก เมื่อเขาไม่อาจทะลวงเชื่อมซีพจรวิญญาณได้สําเร็จ ก็ไม่มีปราณแท้ ต่อให้ฝึก "เก้ากระบวนท่า มังกรคะนองฤทธิ์" จนชํานาญมากเพียงใด ก็มิอาจสําแดงพลังอานุภาพของกระบวนการนี้ออกมาได้เลย ทําได้มากสุดเพียงเสริมกําลังบ่มเพาะกายเท่านั้น
"กระบวนท่าที่หนึ่ง มังกรคะนองเผยกาย!”
ถังฮวนขยับกาย ร่ายกระบวนท่าแรกของ "เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์" ออกมา ราวกับมังกรหลับที่ตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรากําลังบิดเนื้อเอี้ยวตัว ยืดเส้นยืดสายอยู่ก็มิปาน
“เอ๋?"
จากนั้นไม่นาน ถังฮวนก็ครวญออกมาเสียงเบา ใบหน้าเต็มไปด้วยแววประหลาดใจ
เมื่อครู่นี้ เขาเพียงขยับกาย "เตาสวรรค์เก้าสุริยัน" ในหัวก็เขยื้อนหมุนตามอย่างรวดเร็ว จากนั้นปราณแท้ในร่างก็ถูกกระตุ้นหมุนเวียนไปตามกระบวนท่าเคล็ดวิชาหมัดด้วยความว่องไว และเมื่อเขาใช้ "มังกรคะนองเผยกาย"ออกมานั้น อานุภาพหมัดก็ทรงอานุภาพขึ้นมาในทันที
ความรู้สึกเช่นนี้ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยแม้เพียงครั้งเดียว
“เก้ากระบวนท่า มังกรคะนองฤทธิ์" เดิมทีแล้วก็เป็นทักษะการต่อสู้ที่มีพลังมหาศาลทักษะหนึ่ง ก่อนหน้านี้ แม้จะกล่าวได้ว่าถังฮวนใช้กระบวนท่าทั้งหมดของวิชาหมัดได้อย่างชํานาญ แต่ชีพจรวิญญาณของเขาก็ยังไม่ได้ถูกทะลวงเชื่อม ได้รู้เพียงลวดลายท่า มิอาจรับรู้ถึงพลานุภาพ ทว่ากระบวนท่าเมื่อครู่นี้ กลับรวมพร้อมทั้งกระบวนท่าและพลานุภาพ
"เมื่อมีปราณแท้แล้ว มันต่างกันอย่างนี้นี่เอง”
ถังฮวนหวนสติกลับมา เกิดความฮึกเหิมอย่างแรงกล้า และเร่งร่ายกระบวนท่าที่สอง "คลื่นมังกรคะนองฤทธิ์" ขึ้นมาทันที ก่อนจะตามด้วยกระบวนท่าที่สามอย่าง "มังกรคะนองทะลวงสมุทร" กระบวนท่าที่สี่ "มังกรคะนองสําราญนที" จนกระทั่งกระบวนท่าที่เก้าอย่าง "มังกรคะนองเหินเวหา" ร่างของถังฮวนเปรียบประดุจมังกรคะนองที่เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วไม่ขาดช่วง เลื่อนคล้อยดั่งเมฆาลอยลองสายน้ําหลั่งไหลก็มิปาน
ในยามนี้ เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์ ก็ได้ถูกสําแดงออกมาอย่างถี่ถ้วนเต็มกําลังด้วยมือของถังฮวน
โดยเฉพาะเมื่อเผยกระบวนท่าสุดท้ายอย่าง "มังกรคะนองเหินเวหา" ออกมานั้น ถังฮวนก็ลอยเหินดั่งมังกร ร่างของเขาลอยขึ้นไปกลางอากาศเคลื่อนคล้อยไปสิบกว่าเมตรราวกับเมฆหมอกก่อนจะร่วงหล่นสู่พื้น พร้อมทั้งปล่อยหมัดชกเข้าที่หินก้อนโตที่ยืนตั้งอยู่ด้านข้างลาน
“เพล้ง!"
ก้อนหินสั่นสะเทือน ถังฮวนกุมหมัดพร้อมหน้าตาบิดเบี้ยว พลางร้องครางเสียงหลงไม่หยุด
หมัดเมื่อครู่นี้ แม้ว่าจะใช้พลังปราณแท้ไป ทว่าก็ยังส่งผลให้หมัดขวาของเขาทั้งเจ็บปวดและชาวูบอยู่ดี แต่เมื่อมองเห็นรอยแยกเป็นทางยาวบนหินก้อนนั้นแล้ว เขาก็แทบจะกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ ลืมสิ้นความเจ็บปวดเมื่อครู่นี้ไปทันที หากทะลวงเชื่อมชีพจรวิญญาณอีกเส้นหนึ่ง เพียงหมัดเดียวก็จะต้องชกจนหินระเบิดได้เป็นแน่
"เตาสวรรค์เก้าสุริยัน ช่างอัศจรรย์เสียจริง ๆ “
ถังฮวนละสายตากลับมากุมหมัดและเป่าเบา ๆ รู้สึกอนิจจังยิ่งนัก หากไม่มี "เตาสวรรค์เก้าสุริยัน" ไปกระตุ้นปราณแท้แล้วละก็ ต่อให้ก่อนหน้านี้ถึงฮวนจะฝึกฝนทั้งเก้ากระบวนท่าของ “เก้ากระบวนท่า มังกรคะนองฤทธิ์" จนชํานาญแล้ว แต่เขาก็ไม่อาจจะเข้าใจความลึกซึ้งของทักษะการต่อสู้ชนิดนี้อย่างถ่องแท้ได้รวดเร็วปานนี้

- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์ (2)

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 เก้ากระบวนท่ามังกรคะนองฤทธิ์ (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้