หมื่นดาบปลิดิญญาเป็สกิลหมู่ที่มีรัศมีกว้างถึงห้าสิบเมตร
เมื่อหลี่ตู้เปล่งเสียงตราสัญลักษณ์มหึมาได้ก่อตัวขึ้นบนฟากฟ้าบนนั้นเต็มไปด้วยด้วยอักขระเวทมนต์ลึกลับนับไม่ถ้วน
ไม่นานนักดาบเล่มแล้วเล่มเล่าก็ร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน
แม้จะมีผู้คนจำนวนมากกำลังยืนมุงดูอยู่ใกล้เคียงแต่หลี่ตู้ก็ควบคุมเป้าหมายของสกิลหมื่นดาบปลิดิญญาได้อย่างแม่นยำดาบจำนวนมากพุ่งเข้าโจมตีสมาชิกสมาคมซานหลิงโดยเฉพาะ
ภาพที่เกิดขึ้นสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนในทันที
“นั่นมันสกิลอะไร?”
“โว้ว! ดาบเยอะชะมัด!”
“นั่นคงไม่ใช่สกิลสีฟ้าหรอกนะ?”
“ภาพแบบนี้ ฉันว่ามันต้องเป็สกิลสีม่วงแน่!”
“ไม่แปลกใจเลยที่เขาโซโล่เคลียร์ดันเจี้ยนระดับฝันร้ายได้ น่ากลัวชะมัด!”
ไม่ว่าพลังโจมตีจะมากมายเพียงใดแต่ผลลัพธ์ที่เกิดจากการร่ายสกิลหมื่นดาบปลิดิญญานั้นเหลือเชื่อจนเกินจะบรรยาย
ฉึกฉึก ฉึก!
ฉึกฉึก ฉึก——
ดาบนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาทำให้สมาชิกสมาคมซานหลิงรู้สึกเ็ปครั้งแล้วครั้งเล่า
แม้จะสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันมากมายแต่หมื่นดาบปลิดิญญาของหลี่ตู้นั้นเป็สกิลระดับตำนานชุดป้องกันของพวกเขาจึงแทบไร้ประโยชน์ ไม่อาจต้านทานความเสียหายได้มากนัก
ไม่ถึงสิบวินาทีร่างกายของสมาชิกสมาคมซานหลิงทุกคนก็ปรากฏาแนับไม่ถ้วน เืไหลอาบ
“เร็วเข้า! แทงค์อยู่ไหน? แทงค์รีบใช้สกิลเซ่!ป้องกันการโจมตีพวกนี้ให้ได้!”
“แล้วฮีลเลอร์ล่ะ? อย่ามัวแต่ยืนนิ่งรีบฟื้นฟูพลังชีวิตให้พวกเราสิ!”
สมาชิกสมาคมซานหลิงะโไม่หยุดหย่อนดาบที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้าสร้างปัญหาใหญ่หลวงให้กับพวกเขา
แทงค์ถือโล่ขนาดมหึมาะโตอบกลับ“ทำไม่ได้หรอก! ฉันเพิ่งเปิดบาเรียป้องกันแต่ดาบพวกนี้ก็แทงทะลุเข้ามาทันที!”
ฮีลเลอร์ซึ่งเป็นักบวชก็ะโลั่น“สกิลของฉันใช้ไปหมดแล้ว กำลังคูลดาวน์อยู่ รอหน่อย!”
พวกเขาทุกคนตกอยู่ในความอลหม่านหลายคนรีบนำยาฟื้นฟูพลังชีวิตออกมาใช้แต่ก็ยังไม่อาจต้านทานความเสียหายจากหมื่นดาบปลิดิญญาได้
มีคนะโ“บุกเข้าไปเลย! ฆ่ามันก่อน! ถ้าฆ่ามันได้ สกิลก็จะหยุดทันที!”
นักรบหลายคนเปิดใช้สกิลของตนหวังจะเข้ามาจัดการหลี่ตู้ก่อน
ทันใดนั้นแสงสกิลมากมายก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน
แต่หลี่ตู้ก็สั่งการดาบจากสกิลหมื่นดาบปลิดิญญาทันทีให้พุ่งโจมตีนักรบเ่าั้อย่างรุนแรง
ไม่นานคมดาบนับไม่ถ้วนก็ร่วงหล่นลงบนร่างของพวกเขา
เมื่อหลี่ตู้ใช้สกิลตรวจสอบเขาก็พบว่าแถบพลังชีวิตของพวกนั้นลดลงอย่างรวดเร็ว และกำลังเข้าสู่ภาวะใกล้ตาย
“อั่ก!”
ในที่สุดนักรบคนหนึ่งก็กระอักเื ร้องโหยหวน ก่อนจะล้มลงไป
เมื่อเผชิญหน้าหมื่นดาบปลิดิญญาพวกเขาไม่อาจทำสิ่งใดได้เลย แม้แต่การเข้าใกล้หลี่ตู้!
“หนี! เร็วเข้า หนีไป มันเป็สัตว์ประหลาด!”
สุดท้ายหัวหน้าทีมจากสมาคมซานหลิงเกิดความกลัวคิดจะหลบหนี
แต่จะหนีไปไหนได้?
ดาบนับหมื่นเล่มจนถึงตอนนี้เพิ่งจะร่วงหล่นลงมาไม่ถึงพันเล่มก็เพียงพอที่จะกำจัดพวกเขาทั้งหมดแล้ว
ภายใต้การโจมตีของคมดาบนับไม่ถ้วนคนที่เหลือก็ไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป
ในที่สุดพวกเขาทุกคนก็สิ้นชีพด้วยคมดาบของหลี่ตู้
ในขณะนั้นความคืบหน้าของการร่ายหมื่นดาบปลิดิญญาเพิ่งจะถึง 23%เท่านั้น
ทว่าสมาชิกสมาคมซานหลิงทุกคนตายหมดแล้ว!
หลี่ตู้เก็บหมื่นดาบปลิดิญญา
“สมกับที่เป็สกิลสีม่วง น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
หลี่ตู้พึมพำ
เขาไม่ได้ใช้สกิลจู่โจมปลิดิญญาเลยอาชีพของเขาเป็เพียงนักรบพื้นฐานที่ไร้ค่าที่สุด แต่ภายใต้หมื่นดาบปลิดิญญาผู้มีอาชีพสีเขียวซึ่งมีเลเวลสูงกว่าเขาเกือบสิบเลเวลต่างก็เสียชีวิตลงด้วยน้ำมือของเขา
นี่ไม่ใช่เื่ที่สกิลทั่วไปจะทำได้
เมื่อเห็นซากศพที่กองอยู่บนพื้นหลี่ตู้ก็ไม่เกรงใจ ถอดอุปกรณ์และเครื่องมือทั้งหมดจากพวกนั้นมา
[คุณได้รับอุปกรณ์: ดาบใหญ่ของนักรบ (เขียว)]
[คุณได้รับอุปกรณ์: คทาโครงกระดูก (เขียว)]
[คุณได้รับอุปกรณ์: คันธนูไร้สายลม (เขียว)]
......
อุปกรณ์ทั้งหมดเป็อุปกรณ์สีเขียวและเครื่องมือส่วนใหญ่เป็วัสดุหรือยาฟื้นฟู หากนำไปขายน่าจะได้เงินไม่น้อย
เมื่อเก็บของเสร็จหลี่ตู้ก็มุ่งหน้าเข้าสู่ดันเจี้ยนโดยไม่หันกลับไปมอง
ส่วนศพพวกนั้นหลี่ตู้ก็ี้เีจัดการ อย่างไรเสียที่นี่ก็เป็เขตป่า จึงไม่มีใครมาสนใจอะไร
ส่วนเื่ที่สมาคมซานหลิงจะรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่รู้แล้วก็ช่างสิ! หลี่ตู้ไม่กลัวการแก้แค้นอยู่แล้ว!
เมื่อร่างของหลี่ตู้หายลับไปผู้คนจึงค่อย ๆ กล้าพูดคุยเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อครู่นี้
“แข็งแกร่งจริง ๆ เจ็ดแปดคนนั้น ทั้งหมดถูกฆ่าตายในพริบตาเดียว”
“สกิลที่เขาใช้เมื่อกี้ ต้องเป็สกิลสีม่วงแน่นอน! พลังโจมตีแบบนั้นเห็นแล้วยังขนลุกเลย”
“เขาเป็ใครกันนะ มีอัจฉริยะชื่อหลี่ตู้ในเมืองหลานเฉิงด้วยเหรอ?”
“ไม่รู้สิ บางทีเขาอาจจะไม่ใช่คนจากเมืองหลานเฉิงก็ได้”
“ไม่น่าจะใช่คนในพื้นที่นะ เมืองหลานเฉิงของเราเป็แค่เมืองเล็ก ๆแม้แต่ในนครเทียนไห่ อัจฉริยะแบบนี้ยังแทบไม่มีเลย”
“จริงอย่างว่า อัจฉริยะที่มีชื่อเสียงที่สุดในนครเทียนไห่คือฝูิก่อนหน้านี้เธอก็เป็ผู้นำทีมเคลียร์ดันเจี้ยนระดับฝันร้ายและคว้าอันดับหนึ่งไปได้”
“น่าเสียดายที่เหนือฟ้ายังมีฟ้า ยังมีผู้ที่เหนือกว่าอีกไม่รู้ว่าฝูิจะรู้สึกยังไงตอนที่รู้เื่นี้?”
ผู้คนพูดคุยกันก่อนจะค่อย ๆ แยกย้ายไป
มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่หวาดกลัวการแก้แค้นของสมาคมซานหลิง
เหตุผลแรกสถานที่นี้อยู่นอกเมือง ไม่มีข้อจำกัดใด ๆสมาคมซานหลิงอาจสืบหาไม่พบก็ได้ว่าใครเป็ผู้ลงมือฆ่าคนของพวกเขา
เหตุผลที่สองแม้สมาคมซานหลิงจะหัวรุนแรงและไร้เหตุผลแต่อิทธิพลของพวกเขาก็จำกัดอยู่แค่ในเมืองหลานเฉิงเท่านั้น หากเกิดเหตุอะไรขึ้นอีกฝ่ายก็แค่ย้ายไปเมืองอื่น โลกอันกว้างใหญ่มีหรือที่ผู้กล้าจะหาที่หลบซ่อนไม่ได้
......
เมืองหลานเฉิงสมาคมซานหลิง
เจี่ยงเหยียนิรู้สึกหงุดหงิดเป็อย่างมากนับั้แ่เขารู้ว่าหลี่ตู้ได้ออกจากเมือง เขาก็พยายามหาโอกาสฆ่าหลี่ตู้มาตลอด
การที่หลี่ตู้เอาชนะเขาได้ในวันนั้นและยังเอาแต้มเทพไปหนึ่งหมื่นแต้ม ทำให้เขายังแค้นไม่หาย ในเมืองหลานเฉิงมีศาลาว่าการและหน่วยลาดตระเวน ไม่อนุญาตให้ฆ่าคน เขาจึงไม่กล้าทำอะไรเกินเลยแต่เมื่ออยู่นอกเมือง ทุกอย่างจะแตกต่างออกไป
กล่าวได้ว่าตราบใดที่เขาพบร่องรอยของหลี่ตู้นอกเมือง เขาสามารถสั่งให้คนไปฆ่าหลี่ตู้ได้ทันที
น่าเสียดายที่ผ่านมาหลายวันแล้วกลับยังไม่มีข่าวคราวใด ๆ
“ไอ้สารเลวพวกนั้นเลี้ยงไว้ให้เปลืองข้าวหรือไง? หลี่ตู้เป็แค่ขยะถึงจะออกนอกเมือง แต่จะหนีไปได้ไกลแค่ไหนเชียว? สี่วันแล้วยังหาไม่เจออีก!”
เจี่ยงเหยียนิมีเจตนาฆ่าอันแรงกล้า
เขามีพื้นเพที่แข็งแกร่งในเมืองหลานเฉิงพ่อของเขาเป็ถึงรองประธานสมาคมซานหลิงและตัวเขาเองก็ได้เป็รองหัวหน้าสาขาของสมาคมั้แ่ยังเด็กเดิมทีเขามีอนาคตที่สดใสรออยู่ แต่กลับถูกหลี่ตู้ตบหน้าเข้าอย่างจังความอัปยศนี้ไม่อาจฝืนทนกล้ำกลืนไม่ว่าจะทำอย่างไร
ในขณะนั้นจู่ๆ ก็มีคนรีบเข้ามารายงาน
“รองหัวหน้าสาขา มีข่าวที่เกี่ยวข้องกับหลี่ตู้แต่ยังไม่สามารถยืนยันได้ครับ”
“ทำไม?”
คนที่เข้ามากล่าวรายงานข่าวการทำลายสถิติของเหมืองร้างซึ่งผู้ที่ทำลายสถิตินั้นมีชื่อว่าหลี่ตู้
“เรายังยืนยันไม่ได้ว่าหลี่ตู้คนนี้คือคนเดียวกับที่รองหัวหน้าสาขากำลังตามหาอยู่ครับ”
“แต่... ยอดฝีมือที่เราส่งไปสำรวจเหมืองร้างเสียชีวิตอยู่ที่นั่นทั้งหมดครับ อุปกรณ์และเครื่องมือทั้งหมดถูกปล้นไปจนหมดด้วย”
เมื่อได้ยินข่าวนี้เจี่ยงเหยียนิพลันมีโทสะ
“พวกแกมัวทำอะไรกันอยู่? หาหลี่ตู้ไม่เจอยังไม่พอคนของเรายังถูกฆ่าตายอีก!แกจะบอกว่านี่คือสมาคมที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหลานเฉิงเหรอ? ไอ้พวกไร้ประโยชน์! มีแต่พวกไร้ประโยชน์!”
คนที่เข้ามารายงานถูกต่อว่ารุนแรงแต่เขาก็ไม่กล้าโต้แย้ง
อันที่จริงเขาก็รู้สึกไม่พอใจเจี่ยงเหยียนิเท่าใดนัก แต่ช่วยไม่ได้ใครใช้ให้เขามีพ่อดีขนาดนั้นกันล่ะ
หลังจากระบายอารมณ์เสร็จเจี่ยงเหยียนิก็ส่งคนออกไปอีกครั้ง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นตราบใดที่หลี่ตู้ยังไม่กลับมายังเมืองหลานเฉิงเจี่ยงเหยียนิก็ไม่มีทางล้มเลิกความตั้งใจจะฆ่าแน่!