ตอนที่สิบแปด โมเดลเส้นทางการเดินลมปราณ
ของเหลวสีเหลืองไหลลงในท้อง
ผมอมไว้ในปากค่อยๆให้กลิ่นผสานไปกับปากและจมูกแบบชิมไวน์
แม้แต่การแตะที่ลิ้นก็ทำให้รู้สึกถึงพลังปราณที่ััเริ่มจากปลายลิ้นที่ร้อนมากขึ้น
ไหลลงช่องท้องและกระเพาะอาหาร
โรคภัยเกิดจากระเพาะคือแนวทางของตำราจีน
การกินอาหารจึงสำคัญ
และโสมร้อยปีที่ย่อยเป็ยาสีเหลืองอำพันนี้ก็กระจายไปทั่วร่างของเขา
ที่ตอนนี้ถอดเสื้อผ้า
มีเครื่องมือวัดต่างๆติดตามร่างกายและหลับตาอยู่
ภาพจอมอนิเตอร์ฉายให้เห็นถึงอุณหภูมิร่างกายของเขาที่เป็สีแดงและร้อนมากขึ้นและการไหลเวียนของความร้อนและพลังปราณที่ค่อยๆแพร่กระจายไปตามชีพจรต่างๆ
ขั้นสะสมพลังปราณนั้นเรียบง่ายมากคือการโคจรลมปราณสะสมพลังสู่จุดตันเถียนเหนือท้องน้อย
พลังที่ไหลมาจากโสมร้อยปีไหลอย่างอบออุ่นผ่านไปทั่วร่างกาย
แพร่กระจายหน้าอกกลางหลังคอเท้าศีรษะกระหม่อมและย้อนกลับลงมาสู่ที่เท้าและไหลย้อนวนเวียนกลับไปตามจุดชีพจรต่างๆ
อ้าวป้าหม่าลองสอบถามก่อนหน้านี้แล้วว่าร่างกายมันมีชีพจรลับอีกแปดจุดใช่ไหม ตามเนื้อเื่ที่ผมได้อ่านมาจากแนวกลับชาติมาเกิด
พวกนั้นก็ทำหน้างงกันแต่ก็บอกจุดชีพจรพื้นฐานที่ผู้ฝึกพลังทุกคนพยายามจะเปิดจุดชีพจร
แต่พวกนักษัตรมองว่ายุ่งยากและเน้นไปที่พลังภายนอกมากกว่าเพราะเป็พื้นฐานของสำนัก
ผมเลยเอาจุดที่พวกนักษัตรแนะนำมามาผสมกับตำราอินเดียเื่จุดชีพจรต่างๆ ร้อยแปดจุดทั่วร่างกาย
ผมไม่รีบร้อนข้อดีของการมีโสมร้อยปีคือ
ในกรณีของคนทั่วไป สะสมพลังทีละนิดหากพลังไม่พอจะไม่สามารถเปิดชีพจรพลังได้ ก็ต้องเสียเวลามากกว่าเดิม
แต่ว่าผมมีพลังเหลือเฟือจากโสมไม่ต้องกลัวว่ามีพลังไม่พอ
ค่อยๆเปิดชีพจรธรรมดาทั้งหนึ่งร้อยแปดจุด
ที่พวกที่สายร่างกายอย่างนักฆ่านักษัตรยังเปิดไม่ครบเพราะมองว่าไม่ตรงกับแนวทางวิชา
และผมกำลังค้นหาว่าชีพจรลับทั้งแปดนี่มันอยุ่ตรงไหน
แต่ผมค้นเอาตำราของชาวอินเดียมาผสมกันสร้างเป็โมเดลของจุดชีพจรต่างๆในร่างกายที่ซื้อผู้เชี่ยวชาญในการสร้างโมเดลมาจากฮอลลี่วู้ด
ที่สามารถปั้นหุ่นนับพันและการเคลื่อนไหวต่างๆของหนังาอวกาศได้
การเอาคนพวกนี้มาสร้างโมเดลจำลองจุดชัพจรต่างๆของผมแค่หุ่นตัวเดียวและแบ่งงานกันไปหลายๆคนนั้นทำได้อย่างสบาย
“ผ่านจุดที่สิบหกจุดที่สิบเจ็ดเยื้องไปทางทิศสองนาฬิกา”
คนที่ดูหน้าจอมอร์นิเตอร์กล่าวบอกผมแบบเดียวกับผู้บังคับการหอการบินบอกกล่าวทิศทางกับกัปตันเครื่องบิน
“จุดที่สิบเจ็ดเคลื่อนไปทางหกนาฬิกา”
ผมก็เคลื่อนลมปราณผ่านไปอีกจุดตามแผนการที่วางเอาไว้
ในหน้าจอคอมพิวเตอร์มีโครงร่างโมเดลของผมและการเดินลมปราณอยู่
พวกนักฆ่านักษัตรก็มองอย่างสนใจ
“คอมพิวเตอร์ ทำอย่างนี้ได้ด้วยหรือนี่?อย่างนี้แม้แต่คนหัวไม่ดีจำอะไรไม่เก่งอย่างข้าก็สามารถทะลวงชีพจรได้ไม่เสียสมาธิไปก่อนเจี๊ยก”
วานรทองแดงก็ถ่อมตนเกินไปความจริงเขาไม่ใช่หัวไม่ดี แต่แนวทางของนักษัตรวอกนั้นมีข้อดีเื่ความความรวดเร็วไหวพริบปราดเปรียว แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีแต่มีข้อเสียคือการตั้งสมาธิจดจ่อเป็เวลานานนั้นทำได้ไม่ดี
วานรทองแดงมีปัญหาเื่ของการที่ต้องสงบสติอารมณ์เป็เวลานานๆนั้นทำได้ยากนั่นคือสิ่งที่ตามมาพร้อมกับการฝึกเคล็ดวิชานักษัตรวอกนั่นเอง
480
