อ้อนรักท่านประธานหล่อ

<ป๋าธีม>

@ร้านกาแฟ The One

ผมมาถึงที่ร้านกาแฟได้ประมาณห้านาทีที่แล้ว ผมลงจากรถเดินเข้ามาในร้าน คุณแน็ตตี้นั่งรอผมอยู่ก่อนแล้ว ผมยกมือไหว้ทักทายเขาคือยังไงเขาก็อายุมากกว่าผมหลายปี ผมเคารพเขาเหมือนรุ่นพี่คนหนึ่ง แต่ด้วยฐานะตำแหน่งเลยทำให้คนที่อายุมากกว่าผมต้องก้มหัวเข้าหาผมเพราะอนาคตของเด็กๆในสังกัดพวกเธอไง

"สวัสดีครับคุณแน็ตตี้"

"สวัสดีค่ะป๋าธีม"

ผมเดินไปนั่งลงตรงข้ามกับเธอ เราสองคนสั่งกาแฟไปคนละแก้วก่อนที่ผมจะเริ่มเปิดประเด็นที่ต้องการจะรู้เอาจริงๆถามคุณแน็ตตี้ได้ความกว่าถามเด็กแบบบีมารตีเป็นไหนๆ เธอไม่โกหกผมแน่นอน

"บี มารตีมาขอให้ผมหาผู้จัดการส่วนตัวให้ ผมอยากจะรู้ว่าทางคุณแน็ตตี้กับบี คุณสองคนมีปัญหาอะไรกัน"

ผมมองหน้าเธออย่างต้องการคำตอบ คุณแน็ตตี้มองหน้าผมแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

"เรื่องไร้สาระค่ะป๋าธีม เธอต้องการงานโฆษณาของแบรนด์ Vacancy แบรนด์เครื่องสำอางค์ของต่างประเทศ แล้วก็ยังมีอีกหลายตัวที่ติดต่อมาพวกเขาติดต่อมาทางแน็ตตี้แต่ไม่ได้อยากได้เด็กในสังกัดของแน็ตตี้"

ผมมองอย่างไม่เข้าใจ ติดต่อมาทางคุณแน็ตตี้แต่ไม่ใช้เด็กของทางเธอ แล้วต้องการใคร???

"หมายความว่าไงครับผมไม่ค่อยเข้าใจ"

"คือทางแบรนด์พยายามติดต่อกับผู้จัดการของน้องอิงฟ้าค่ะ แต่น้องเคยบอกว่าไม่มีผู้จัดการส่วนตัว แล้วทางนั้นไม่รู้จะติดต่อยังไง ไม่ใช่มีแค่แบรนด์ Vacancy นะคะที่อยากได้เธอไปเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ มีทั้งแชมพู ครีมทาผิว แม้กระทั่งเครื่องเพชร K Diamond ก็อยากได้เธอไปเดินแบบชุดเครื่องเพชรที่จะเปิดตัวในสิงคโปร์อีกด้วย ทางนั้นเห็นว่าแน็ตตี้น่าจะได้เจอน้องบ้างก็เลยวานแน็ตตี้ช่วยบอกให้น้องติดต่อกลับมาที แต่น้องบีมารู้แล้วก็บอกว่าแน็ตตี้เอางานไปให้คนอื่น ก็เลยมีปัญหากันค่ะ ทั้งๆที่ทางนั้นต้องการตัวน้องอิงฟ้า ไม่ใช่เธอ"

ผมเริ่มจะเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างละ นี่สินะดาราทุกคนที่จะเข้าวงการจะต้องมีผูจัดการส่วนตัวที่มีคอนเนคชั่นในการติดต่อกับแบรนด์ดังๆ จัดคิว รับงานให้ อีกอย่างตัวอิงฟ้านั้นเป็นดาราไร้สังกัด เธอสามารถร่วมงานกับทางข่องไหนก็ได้ และรับงานอะไรก็ได้ แต่ด้วยไม่มีผู้จัดการทำให้ทางแบรนด์ต่างๆไม่สามารถติดต่อเธอได้ เอาจริงๆอิงฟ้าตอนนี้กระแสดีมากๆไม่แปลกที่ใครๆอยากจะร่วมงานกับเธอ

"ผมมาคุยเรื่องสัญญาของบีกับคุณถ้ายกเลิกจะเสียค่าปรับเท่าไหร่บอกผมได้ทางผมจะจ่ายเอง แล้วผมจะขอคุณอีกอย่างด้วย"

คุณแน็ตตี้มองหน้าผมอย่างมีคำถาม เอาจริงๆผมเพิ่งรู้ว่าตอนนี้มีคนอยากจะติดต่อให้อิงฟ้าเล่นโฆษณาแล้วก็เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ให้ เพราะฉะนั้นอันดับแรกเธอจะต้องมีผู้จัดการส่วนตัว อีกอย่างหนึ่งภรรยาผมเธอชอบคุณแน็ตตี้อยู่แล้ว ผมว่าเขาสองคนจะเข้ากันได้ดี และคุณแน็ตตี้จะทำให้อิงฟ้าประสบความสำเร็จในวงการนี้แน่นอน

"ขอเรื่องอะไรคะ? "

"คุณช่วยเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้อิงฟ้าที ตอนนี้ทางทีมงานของผมกำลังจะสร้างโปรเจคซีรี่ย์รักวัยรุ่น ทางเราวางตัวละครเอกไว้คือมีนกับอิงฟ้า มีนเขามีผู้จัดการส่วนตัวอยู่แล้วส่วนอิงฟ้านั้นยังไม่มีคนดูแล คุณน่าจะมองออกได้ชัดว่าเธอกำลังอยู่ในจุดที่จะพุ่งขึ้นสูงกว่านี้ถ้ามีคนคอยสนับสนุนเธอ ซึ่งผมว่าคุณทำได้"

พี่แน็ตตี้มองผมอย่างไม่เข้าใจ ว่าทำไมผมถึงมาคุยกับเธอเรื่องอิงฟ้า ถ้าแม้ว่าเธอจะสงสัยในความสัมพันธ์ของเราผมก็ไม่สามารถห้ามความคิดใครได้ แต่ตอนนี้คุณแน็ตตี้เป็นคนเดียวที่สามารถทำให้อิงฟ้ามีพื้นที่ในวงการและเป็นที่รู้จักได้ไม่ยาก ผมเชื่อว่าเธอทำได้

"ไม่รู้ว่าน้องจะอยากอยู่กับแน็ตตี้หรือเปล่า ดิฉันจะลองไปคุยดูค่ะ ส่วนเรื่องบีมารตี แน็ตตี้จะฉีกสัญญาเองไม่ต้องห่วงค่ะ ในเมื่อเธอไม่พอใจที่จะอยู่กับแน็ตตี้ต่อคงห้ามคงรั้งกันไม่ได้แล้ว แน็ตตี้เอาเวลาไปดูแลเด็กในสังกัดคนใหม่ดีกว่าค่ะ "

คุณแน็ตตี้เอ่ยติดตลกนิดๆ นั้นทำให้เราสองคนยิ้มออกมาได้

"เดี๋ยวผมจะให้ทางทีมงานของผมติดต่ออิงฟ้าให้ น่าจะมีเบอร์ติดต่ออยู่ คุณรอรับโทรศัพท์จากเธอได้เลย งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณที่ออกมาเจอผม"

พี่แน็ตตี้รีบลุกขึ้นก่อนจะก้มหัวให้กับผม

"ขอบคุณมากนะคะที่ให้เกียรตินัดพบกับแน็ตตี้ แล้วก็ฝากน้องอิงฟ้าด้วยแล้วกันนะคะป๋า แน็ตตี้จะปั้นน้องให้ดังกว่าบีมารตีให้ได้"

"ผมจะรอดูวันนั้น ไปก่อนนะครับ"

ผมยิ้มให้เธอแล้วเดินออกไปจากร้าน โดยไม่ลืมจ่ายค่ากาแฟด้วย ผมรู้สึกว่าวันนี้มีความสุขแปลกๆหรือเพราะว่าอนาคตของอิงฟ้ากำลังไปได้ดี และถ้าผมยังมีชีวิตอยู่ไม่มีใครสามารถมาทำลายทางของภรรยาผมได้ ใครมันคิดจะทำร้ายเมียผม ผมจะทำให้มันจมดินไม่มีที่ยืนแน่นอน ...!!!!!

ผมกลับมาถึงที่บ้านก็เกือบบ่ายสามแล้ว ผมเดินเข้ามาในตัวบ้านได้กลิ่นหอมๆเหมือนขนมที่ผมชอบทาน ผมเดินไปยังห้องครัวเจอแม่กับภรรยากำลังทำขนมกันอย่างสนุกใหญ่

"แล้วอันนี้ต้องแบบนี้รึเปล่าคะคุณแม่"

"ใช่แล้วลูกแบบนั้นแหละ เก่งนะเราเนี้ย"

สองแม่สามีกับลูกสะใภ้กำลังยิ้มกันสนุกใหญ่ ผมเดินเข้าไปเอ่ยทักขึ้นยิ้มๆ

"สนุกกันไม่ชวนผมเลยนะ"

แม่ผมกับอิงฟ้าหันมามองตามเสียงแล้วยิ้มกว้าง

"อ่าวตาธีมมาแล้วเหรอ? "

แม่ผมเอ่ยขึ้นยิ้มๆ

"พี่ธีม!! ทำไมกลับมาไวจังเลยคะ"

ผมเดินไปสวมกอดเอวทั้งสองคนก่อนจะหอมแก้มสลับกันคนละข้าง

จุ๊บบ จุ๊บบบบ

"งานไม่ค่อยมีอะไรครับ ไหนทำอะไรทานกัน ของโปรดผมเลยนะเนี้ย ไหนคนสวยของป๋าปั้นรูปอะไรเนี้ย"

ผมมองลูกชุบในมือของอิงฟ้าเธอกำลังปั้นถั่วให้เป็นรูปอะไรสักอย่างหนึ่ง

"ปั้นเป็นรูปป๋าค่ะ หนูจะกินป๋าทั้งตัวเลย ฮ่าๆๆๆๆ"

อิงฟ้าปั้นรูปคนแล้วบอกว่าเป็นหน้าผม ผมมองเธอที่ตอนนี้ดูมีความสุขมากๆแล้วอดยิ้มไม่ได้จริงๆ ผมยื่นหน้าไปกระซิบข้างๆหูเธอให้ได้ยินกันแค่สองคน

"อยากกินป๋าทั้งตัวก็บอกไม่ต้องเสียเวลามาปั้นขนมหรอก เดี๋ยวคืนนี้จะนอนเฉยๆให้กินทั้งตัวเลย "

ผมพูดยิ้มๆนั้นทำให้คนในอ้อมกอดผมใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขิน

"ป๋า!! พูดอะไรเนี้ย >///<"