ฮาคุโตะ บุตรแห่งอาร์ค

ผมเห็นร่างอันเปล่าเปลือยของเ๽้าหญิงธีโอ มันงดงามมาก สุดจะบรรยายได้ ทำให้ผมถอดชุดทหารท่อนบนออกมาคลุมร่างพระองค์ อย่างสุภาพบุรุษ

" ขอบใจนะ " เจ้าหญิงธีโอ ขอบคุณพวกเรา แล้วเริ่มเล่าถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา เรื่องมีอยู่ว่า
อาณาจักร ราโดนี้ มี แม่มด เนโครแมนเซอร์ อันชั่วร้ายนามว่า ยาจิน เธอต้องการครอบครองราชสมบัติ เมื่อ10ปีก่อน เธอ ก็เข้ามาจับตัว องค์หญิงธีโอ มาขังคุกน้ำแข็งแห่งนี้ แล้วปลอมแปลงเป็นพระองค์ เธอได้ทำการลอบสังหารข่านองค์ปัจจุบัน แล้วขโมยกระบี่ ซานิค ทิ้งออกไปจากปราสาทแห่งนี้ จนถึงปัจจุบันนี้ก็ไม่รู้ว่า กระบี่ซานิคหายไปไหน
" เรื่องนั้นกระหม่อม รู้ พะยะค่ะ มันอยู่กับ อมนุษย์ จอมโจร บาร์ซี"
" ท่านผู้กล้า ได้โปรดช่วยเราด้วย พาเราออกไปจากที่นี่ที "
เมื่อนัยต์ตาประสานตา ผมพบว่านัยต์ตาขององค์หญิงธีโอน่ารักมาก สวยกว่าของเจ้าหญิงธีโอตัวปลอมเสียอีก ผมไม่นึกเลยว่าผมจะเป็นพวกคลั่งพาร์ทแบบนี้ ( พวกที่ชอบส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายเป็นพิเศษ)
ผมก็ได้พาเจ้าหญิงธีโอ หนีออกมา จากประสาท มาถึงโถงกลาง
" พวกเจ้าจะหนีไปไหน " ยาจิน หรือ เจ้าหญิงธีโอตัวปลอม ได้พบเราเข้า เธอให้ทหารองครักษ์ ล้อมเราไว้
" ทหารองครักษ์ นี่เราเองเจ้าหญิง ธีโอ " เจ้าหญิงธีโอตัวจริง ตะโกนออกไปด้วยเสียงอันดัง
" เจ้าหญิงธีโอ ตัวจริง จะใส่ชุดล่อนจ้อนแบบนี้เหรอ แถมอยู่กับผู้ชายที่เปลือยท่อนบน ด้วย" ยาจิน พยายามหลอกทหารองครักษ์
ทหารองครักษ์ มองหน้ากัน เลิกลั่ก ไม่รู้จะเชื่อใครดี พวกเขาจึงยังไม่ลงมือ
" เอามานี่ " ยาจินคว้าหอกจากองครักษ์คนหนึ่งเข้ามาแทงใส่องค์หญิงธีโอ
องค์หญิงธีโอสู้สุดฤทธิ์ เธอเตะเข้าไปที่คอของยาจิน ทำให้ยาจินโมโหมาก เธอร่ายเวทย์ เรียก สเกลเลตันขึ้นมาโจมตีใส่เรา คิมิสุเกะถือโอกาสแย่งดาบจากองครักษ์ คนหนึ่ง มาฟันใส่ สเกลเลตัน
ผม กระโดดกระโจนไปที่ๆ ยาจิน กับ องค์หญิงธีโอยืนอยู่แล้วร่ายคาถาเพลิงยิงใส่ยาจิน
" เจ้าบังอาจมากที่ทำให้ใบหน้าอันสวยงามของข้าต้องเป็นแผล" ยาจินได้รับบาดเจ็บที่หน้า ทำให้เวทย์ลวงตาที่เธอร่ายไว้ต้องเสื่อมสลาย ปรากฏหน้าจริงของเธอออกมา จริงๆเธอก็เป็นคนสวย แต่ทำไมใจอย่างกับปีศาจ
" นั่นไม่ใช่องค์หญิงนี่นา " พวกองครักษ์ รู้สึกตัว พวกเขาจึงเข้าสู้กับสเกลเลตัน
ส่วนผมมายืนอยู่หน้าองค์หญิง เพื่อปกป้องเธอ ทำให้องค์หญิงธีโอ หน้าแดง เธอก้มหน้าลง ไม่กล้าส่งสายตาให้ผม ทั้งๆที่นัยต์ตาเธอออกจะน่ารักแท้ๆ
ยาจินโกรธมาก ร่ายคาถาเรียก เบโรก้า มาสิ่งสู่ร่างเธอ เบโรก้าเป็นปีศาจที่ทำพันธสัญญากับเธอ เป็นปีศาจระดับกลาง ที่เธอไม่อยากใช้เวทย์เรียกเบโรก้ามาสิงสู่ร่างเธอ เพราะกลัว เบโรก้าจะยึดครองร่าง และควบคุมจิตใจของเธอ แต่ด้วยความโกรธ ทำให้เธอตัดสินใจใช้เวทย์นี้
ยาจินกลายเป็นเบโรก้า และเข้าจู่โจมผม ผมร่ายเวทย์ระเบิดกัมปนาทอยู่ก่อนแล้วในขณะที่เธอแปลงร่าง ผมเลยยิง เบโรก้า กระเด็นไป
" เรารีบไปกันเถอะองค์หญิง " ผมจูงมือองค์หญิงหนีไป ในขณะที่คิมิสุเกะกำลังรับมือพวกสเกลเลตัน
" ไปเจอกันที่หน้าเมืองนะ คิมิสุเกะ "
" อืม รีบไปเถอะ ฮาคุโตะ " คิมิสุเกะ ฟันใส่สเกลเลตันที่บุกเข้ามาจู่โจมเขาจากทางด้านซ้าย ก่อนจะเผ่นหนี
ยาจินเมื่อเห็น ดังนั้น ก็คลายคาถาลง สิ่งที่เธอต้องทำตอนนี้ คือ แปลงโฉม เป็นองค์หญิงธีโออีกครั้ง และฆ่า เหล่าองครักษ์ที่เห็นเหตุการณ์ จึงปล่อยพวกฮาคุโตะไปไม่ได้ไล่ติดตาม
อาคคคคคคคคค
อ่าาาาาาาาาาาาา
ยาจินเข้าสังหารเหล่าองครักษ์ นับสิบที่สู้กับสเกลเลตัน และแปลงโฉมเป็นเจ้าหญิง ธีโอ ตามเดิม ก่อนที่พวกองครักษ์หญิง จากภายในตำหนักในจะมา
" จงตามไปจัดการจับกุมพวกมัน หากเจอคนหน้าตาเหมือนข้าไม่ต้องละเว้นมันเป็นปีศาจแปลงมา "
" ทราบแล้ว เพค่ะ "
ผมกับ เจ้าหญิงธีโอ หนีไปหน้าเมืองพร้อมกับคิมิสุเกะ สิ่งแรกที่พวกเราทำคือ ขโมยเสื้อผ้า ที่ชาวบ้านตากไว้ ถึงมันจะเป็นสิ่งไม่ดีก็ตาม แต่ตอนนี้ อยู่ในภาวะเร่งด่วน เพราะชุดของเจ้าหญิงธีโอ ฉีกขาด จากการหลบหนีมา มันดูวับๆแวมๆ
เจ้าหญิงธีโอเปลี่ยนเสื้อผ้าในขณะที่พวกผมหันหลังให้ และแล้วก็ถึงตาที่พวกผมเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน
ผมจูงมือเจ้าหญิงธีโอ ออกจากเมือง และผมก็พลิวปากเรียกอูฐมา ผมขึ้นขี่อูฐ โดยมีเจ้าหญิงธีโอ ซ้อนท้าย
" แหม หนุ่มน้อย บึกบึนจังนะ " ผมรู้สึกสะดุ้งเมื่อ องค์หญิงธีโอ กอดข้างหลังผม บอกตามตรงมันจั๊กจี้
" ตอนนี้ต้องรีบหนีกันก่อนไป ย่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ " คิมิสุเกะควบอูฐอีกตัววิ่งออกไป