ตอนที่เจ็ด ข้าผู้นี้มีความฝัน
ในโลกเกมส์จีบหนุ่มนี้มีคนวิเคราะห์ว่ามันมีสิ่งอำนวยความสะดวกให้คนมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายราวกับโลกปัจจุบัน แค่มีระบบศักดินาสวามิภักดิ์และเวทมนตร์ มอนสเตอร์ประดับฉากเท่านั้นที่ทำให้ดูว่าแตกต่างออกไป
แต่คนที่เจาะลึกลงไปอีกเพรา้าศึกษาเซ็ตติ้งอย่างผม พบว่าเทคโนโลยีนั้นก้าวหน้ามาก แทนที่จะบอกว่าเป็เทคโนโลยีที่ล้าหลังกว่าปัจจุบัน ควรจะบอกว่าเสื่อมถอยจากแนวไซไฟมาย้อนกลับสู่สังคมศักดินามากกว่า เพราในดันเจี้ยนใต้ดินบางอย่างก็จะมีเอกสารการสร้างโกเลหุ่นยนต์ ปืนเลเซอร์ มือถือเก่าๆที่เหมือนอีสเตอร์เอ้ก easter egg ว่าโลกนี้เคยมีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้ามาก่อนนั่นเอง
ผมพยายามหาทางทำวิศวกรรมย้อนกลับพวกนั้นอาจจะต้องอาศัยอาชีพช่างเครื่องกล mechanic และนักเล่นแร่แปรธาตุ alchemist เพื่อศึกษาว่ามันคืออะไรนั่นเอง
แต่ตอนนี้ผมโบกมือทักทายพวกนักผจญภัยและยิ้มอย่างเป็มิตร
“บุฮิ บุฮิ บุฮิ พวกเ้าไม่ต้องสนใจข้ามากนักหรอก ปฏิบัติกับข้าอย่างนักผจญภัยทั่วไปก็พอแล้ว”
ฮ่า
ตึง
เสียงะโของพวกทาสที่แบกบัลลังก์ทองคำลุกขึ้นยืนจากการเอาแขนขาและหัวมาให้ดยุกหมูอ้วนเหยียบตอนลงพื้นและกลับมาในท่าเตรียมพร้อมแบกบัลลังก์ทองคำขนาดั์อีกครั้ง
สร้างความใให้กับนักผจญภัยที่เคยเห็นแม้แต่ก้อนหินกับดักในดันเจี้ยน แต่ก้อนหินนั้นหนักได้ไม่เท่ากับบัลลังก์ขนาดั์ที่ทำด้วยทองคำแท้ที่มีความหนาแน่นเช่นนี้แน่
แม้แต่มิโนทอร์ที่ทรงพลังก็ไม่สามารถยกบัลลังก์ทองคำได้ด้วยตัวคนเดียวแต่ต้องอาศัยทาสร่างั์ทรงพลังนับร้อยคนในการยกบัลลังก์นี้
บรรดานักผจญภัยสาวๆหลบไปด้านหลังปิดเสื้อผ้าที่เธอเปิดเผยหน้าอกอยู่เมื่อดยุกหมูอ้วนส่งสายตาไปทางนั้น นักผจญภัยหนุ่มเกร็งร่างกายขึ้นอย่างหวาดระแวง
แต่ผมสามารถจ้องมองคนที่สูงที่สุดของนักผจญภัยได้จากที่สูงเพราผมนั่งอยู่บนไหล่บ่าของทาสร่างั์สี่คนนั่นเอง
คนเราเคารพความสูงกันอย่างมากนั่นเอง บัลลังก์ทองคำและทาสตัวขนาดใหญ่จึงมีประโยชน์อย่างนี้ แน่นอน ผมเคารพพระเอกอิเซไคที่เจอทาสที่มีความสามารถแฝงอยู่ได้ในตลาดข้าทาส
แต่ผมต้องใช้ของที่ผมมีนั่นล่ะ
“เธอน่ะก็มีแววเป็ข้ารับใช้ชั้นได้นะ”
ผมชี้มือไปที่นักผจญภัยกลุ่มหนึ่งในฝูงชน
ดยุกหมูอ้วนอูลริค เพนดราก้อนนั้นมีชื่อเสีย(ง)เื่การที่ถูกใจเด็กสาวคนไหนก็จะฉุดเข้าปราสาทเงินสุกสกาวและเซ็กส์ดันเจี้ยนใต้ดินของเขาเป็ความลับอันขึ้นชื่อลือชา ไม่มีใครคนไหนในราชอาณาจักรไม่รู้
คำพูดของเขาสร้างความตื่นตะลึงให้กับนักผจญภัยสาวๆจำนวนมาก
นักผจญภัยหญิงสาวร้องกรี๊ดเมื่อดยุกหมูอ้วนชี้มือไปทางนักผจญภัยคนหนึ่ง
แต่ก็ร้องเก้อเพราะนิ้วมือของดยุกหมูอ้วนหยุดที่นักผจญภัยกล้ามโตผมทองแรงก์ซีคนหนึ่ง
“แบรด บาลวินด์ นักผจญภัยแรงก์ซี ข้าเห็นความสามารถที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวเ้า สนใจจะมาทำงานรับใช้ข้าหรือไม่?”
ผมกล่าวต่อพี่กล้ามผมทองแรงก์ซีในกิลด์นักผจญภัย
พอเห็นสีหน้าแบรดที่คอยปกป้องพวกสาวๆในกิลด์อยู่ใผมก็ประกาศด้วยเสียงอันดัง
“ข้าอูลริค เพนดราก้อนจะสร้างปาร์ตี้นักผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดินแดนแห่งนี้ ใครสนใจจะเข้าร่วมปาร์ตี้และครอบครัวของเราก็สามารถเชิญได้เลย เราไม่ปฏิเสธผู้มาหาไม่ว่าจะเป็ใครก็ตาม ขอเพียงทำตามคำสั่งและนโยบายของข้า”
แปะ แปะ
ตึง
“อาวุธ”
ตึง
”ชุดเกราะ”
ตึง
“เงินทอง”
ตึง
“ไอเท็ม”
คราวนี้วางอย่างนุ่มนวลสมกับเป็ลูกน้องมืออาชีพ
“พวกเ้าจะไม่มีวันขาดแคลนสิ่งต่างๆเหล่านี้หากร่วมกับครอบครัวของข้า ข้าจะดูแลพวกเ้าอย่างดีที่สุด แบรดเ้าจะเข้าร่วมหรือไม่?”
Bribe ติดสินบน
ทักษะของดยุกหมูอ้วนทำให้คนรอบข้างตาลุกโชน แม้แต่แม่สาวน้อยนักผจญภัยที่เอามือปิดหน้าอกอยู่ ก็ถึงกับปลดกระดุมเสื้อและทำท่าเอียงคอชม้ายตามาทางดยุกหมูอ้วน
ทักษะ Bribe จะมีประสิทธิภาพมากขึ้นหากสินบนที่นำเสนอมีมูลค่ามากขึ้น
ลูกน้องของแบรดก็พยายามมองอยากให้ลูกพี่ตกลง
แต่แบรดสมกับเป็หนุ่มผมทองแรงก์ซีส่ายศีรษะ
“ไม่ข้าไม่สามารถทิ้งลูกน้องที่ข้าดูแลอยู่ไปเสวยสุขคนเดียวได้ พวกเรามาด้วยกันก็ไปด้วยกันเสมอ ไม่ท้อทิ้งกัน”
“ลูกพี่” ลูกน้องน้ำตาซึม
“พวกเราจะติดตามลูกพี่ตลอดไปครับ” ชายหนุ่มกล้ามโตสามคนก็กอดกันกลมน้ำตานองหน้า
ช่างน่าซาบซึ้งใจยิ่งนัก
ทุกคนหวาดกลัวที่ดยุกหมูอ้วนจะโกรธที่โดนปฏิเสธ
“บุฮิ บุฮิ บุฮิ”
หลายคนในกิลด์นักผจญภัยใทีได้ยินเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ของดยุกหมูอ้วน
“แค่กๆ” ผมหัวเราจนไวน์กระฉอกจากปาก จนสาวรับใช้ที่นุ่งน้อยห่มน้อยพยายามยื่นผ้าไหมสีขาวราคาแพงสร้างบ้านคนธรรมดาได้หนึ่งหลังมาเช็ดให้ แต่เอื้อมไม่ถึงเพราะผมอยู่สูงบนไหล่ของทาสร่างั์สี่คน
ผ้าไหมเลยตกอยู่ในมือของทาสชายฉกรรจ์ร่างั์ที่อื้อมมือมาเช็ดปากผมถึงแทน
อืม คราวหน้าเราน่าจะลองว่าจ้างสาวๆลุกครึ่งโอเกอร์หรือั์มาเป็คนรับใช้เพิ่มขึ้นดีกว่า
แปะ แปะ
คราวนี้กองสมบัติก็กองอีกเท่าตัวและอีกกองหนึ่ง
“ก็ใครบอกว่าข้าจะจ้างเ้าคนเดียวเล่า หากคิดจะให้ลุกน้องได้ดีด้วยกันล่ะก็ ข้าขอรับสมัครทุกคนในที่นี้มาร่วมกับข้า”
ผมใช้สกิล Bribe อีกครั้งโดยะโก้องไปทั่วกิลด์นักผจญภัย
“ข้าอูลริค เพนดราก้อนผู้นี้มีความฝัน ฝันที่อยากจะเป็นักผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ฝันที่จะสร้างกิลด์ปาร์ตี้นักผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพราอะไรรู้ไหม?“
ผมส่งสายตาไปทางทุกนักผจญภัยที่มองตาค้างกับสมบัติ
“เพราะข้าโลภมากกว่าทุกคน เพราะข้าทะเยอทะยานกว่าทุกคน ข้า้าของดีดีของหายากมากกว่าทุกคน ข้า้าสิ่งที่เงินหาซื้อไม่ได้ ของหายากที่แม้แต่คนที่รวยที่สุดในโลกคนหนึ่งอย่างข้าก็ไม่อาจจะได้มา
พวกเ้าจะพร้อมมาหามันไปพร้อมกับข้าหรือไม่?”
ผมโปรยเงินไปทางพวกนักผจญภัย
สร้างรัศมีพลังเงินตราขึ้นจากทักษะ Bribe
“พวกเ้ามาเป็ตัวหมากให้ข้าใช้เพื่อความฝันและทะเยอทะยานของข้าเถอะ ชีวิตของพวกเ้าข้าจะขอซื้อเอาไว้เอง”
“ท่านดยุกอูลริคขา รับชั้นไว้เป็ทาสด้วยเถอะค่ะ”
แบรดยังครุ่นคิดส่วนสาวนักผจญภัยเริ่มถอดเสื้อเข้าหาดยุกอูลริคแล้ว
หรือเพราสาวนักผจญภัยอาชีพโจรนี่มันโลภมากนะ ก็แปลกดีเหมือนกันที่กิลด์โจรนั้นเป็กึ่งๆเปิดเผยยอมรับกันได้พอสมควร
ท่าทางโจรสาวคนนี้จะมีคุณสมบัติ Lust for gold โลภในทองคำ แบบคนแคระแฮะ ที่ไม่สามารถหักห้ามใจตนเองกับทองคำได้
“ว่ายังไงล่ะแบรด เ้ามาเป็ข้ารับใช้ข้าเพื่อตอบสนองความทะเยอทะยานของข้าเสียเถอะ หากเ้ามีความฝันและความททะเยอทะยานมากกว่าข้า ก็เอาแค่ข้าและเงินของข้าเป้นทางผ่านก็ได้
ข้าไม่ปฏิเสธผู้มาและฉุดรั้งผู้ไป”
แบรดมองตาลุกน้องและกัดฟันกรอด
คุกเข่าคารวะและยื่นดาบขึ้น
“ดาบของข้าเป็ของมท่านแล้วท่านดยุก”
“อาวุธของพวกเราเป็ของท่านแล้วท่านดยุก”
ชายฉกรรจ์มีกล้ามสามคนคุกเข้าคารวะยอมเป็บริวารของดยุกอูลริคและมีโจรสาวที่พยายามบอกว่าเป็ทาสของดยุกอูลริคอีกคนหนึ่ง”กางเกงในของข้าก็พร้อมเป็ของท่านค่ะ”
อืมในฐานะดยุกหมูอ้วนเราควรจะรับโจรสาวไว้หรือเปล่านี่? หากเธอจะหักหลังและขโมยเงินไปก็ไม่เป็ไรหรอก กลัวแต่จะขโมยไอเท็มสำคัญนี่สิ
จากประสบการณ์ของเกมส์ โจรสาวมักจะขโมยของหนีไปครั้งหนึ่งและเราต้องไปตามมาจึงจะเอาเธอมาเข้ากลุ่มได้อย่างถาวรนี่ล่ะ แต่ผมปฏิเสธไม่ได้เื่การมีประโยชน์ของการมีโจรไว้ในกลุ่ม
ส่วนอย่างแบรด นักรบนั้นเป็คนตรงไปตรงมามากกว่า ทำตัวเป็เ้านายที่ดีต่อเขาก็พอ ไม่หักหลังเขา เขาก็ไม่หักหลังเรา
นักผจญภัยผมทองแรงก์ซีประจำกิลด์
