คิมอินแจ Said
ผมโกหกข้าวหอม แล้วแอบไปดูตัว กับลูกสาวของนักธุรกิจใหญ่คนนึง... เธอชื่อ เชอรีน ตอนนี้เราอยู่ในสถานะ “ว่าที่คู่หมั้น” กันครับ
แต่มันเกิดขึ้นเพราะธุรกิจ ผมต้องใช้เส้นสายการค้าต่างประเทศของครอบครัวเธอ เพราะธุรกิจผมกำลังไปได้ดีและมีแผนอนาคตกำหนดไว้แล้ว พ่อของเธอเลยยื่นข้อเสนอให้ผมรับเป็ดองกับลูกสาวเขา เพื่อเป็หลักประกันว่าจะไม่แตกหักกันทีหลัง และเพื่อให้เราแน่นแฟ้นกันขึ้น
ผมไม่รู้จะบอกคนตัวเล็กของผมยังไง เมื่อคืนผมแทบไม่ได้นอนเลยทั้งคืน เพราะมัวแต่เครียด ..ว่าจะเอายังไงต่อดี
ผมรักธุรกิจของผม ผมต้องดูแล รับผิดชอบชีวิตพนักงานในบริษัทหลายหมื่นคน ทั้งสาขาหลักและสาขาลูกอีกกว่า 10 สาขาที่กำลังจะเปิดตัวและ…ผู้หญิงของผม ที่ผมทิ้งเธอไม่ลง
วันนี้เข้าออฟฟิศมา เห็นคนตัวเล็กทำหน้าแปลกๆ สภาพผมอิดโรยเกินกว่าจะเรียกเธอมาคุย เลยเก็บเื่นี้เงียบไว้ก่อน
“...Hi darlinggg” เสียงแหลมเล็กดังขึ้น
“เชอรีน?!!” ตาผมเบิกโพลงด้วยความใ กับแขกที่ผมไม่ได้เชิญมา
“แหม.. ใอะไรคะ คู่หมั้นจะมาหากันไม่ได้หรอ”
ผมทำท่ากระแอมกระไอคำนั้น เพราะผมไม่อยากได้รับมันสักเท่าไร
“คุณ.. มีอะไรหรอ ถึงมาหาผมถึงบริษัท”
“คิดถึงเฉยๆ น่ะค่ะ แล้วก็อยากมาดู….. บริษัทด้วย”
เชอรีนพูด ก่อนหันไปมองคนตัวเล็กนอกกระจกนั่น
สายตาเธอ ...มองคนของผมแปลกๆ
“อืม นั่งลงก่อนซิครับ ผมไม่ว่างนะครับ บอกไว้ก่อน”
“ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรหรอกค่ะ”
เธอพูด แล้วเริ่มเดินดูข้าวของต่างๆ ในห้องผมอย่างถือวิสาสะ
“อีกสักครู่ ผมจะต้องไปดูหน้างานนอกสถานที่นะครับ เดี๋ยวคงต้องรบกวนคุณเชอรีนกลับ…”
“ดูงานหรอคะ เชอรีนขอไปด้วยนะคะ จะได้ดูว่าธุรกิจของคุณน่าลงทุนด้วย..หรือเปล่า” เธอพูดแทรกขึ้น
เธอกำลังขู่ผม! ผมหันขวับไปจ้องตาโตๆ นั่น แล้วกัดฟันกรอด
‘อดทนไว้เว้ยไอ้อินแจ ..นี่ลูกคนที่มึงต้องใช้เส้นเขา’
ฟู่~
ผมถอนหายใจช้าๆ กักเก็บอารมณ์ ก่อนจะยิ้มกลับให้เธอ
“ครับ… อยากไปด้วย ก็ตามใจครับ”
เธอยิ้มเยาะชอบใจ ก่อนจะเข้ามาหอมแก้มผม แล้วไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม
‘ชิบ!! เห็นหรือเปล่าวะ’
ผมรีบชะเง้อคอมองแฟนของผม โล่งใจไป.....ที่เธอไม่อยู่ตรงนั้นพอดี
ติ๊ด!
< ข้าว เข้ามาในห้องหน่อยครับ >
ผมเรียกคนตัวเล็กเข้ามา เพราะจะบอกให้เธอเตรียมตัวและเอกสารให้ผม
ก๊อกๆๆ
“เชิญครับ”
“เอ่ออ บอสคะ น้องข้าวไม่อยู่ค่ะ บอส้าอะไรสั่งแอ้มแทนได้เลยค่ะ”
“แล้วเ้าตัวไปไหนครับ”
“ไปห้องน้ำค่ะ”
“อ่อครับ เดี๋ยวผมจะไปดูงานนอกสถานที่ ให้เธอเอาเอกสารชุดนี้ ตามผมลงไปข้างล่างนะครับ”
ว่าแล้วผมก็ฝากเอกสารให้เลขาแอ้ม ก่อนจะขอตัวลงไปก่อน เพราะไม่อยากอยู่สองต่อสองกับเชอรีน ผมรำคาญ!!!
หลังจากที่มารอกันบนรถ ไม่นานก็มีคนตัวเล็กเดินตามลงมา หน้าตาเปียกปอน เลขาแอ้มบอกว่าเธอไม่ค่อยสบาย จนผมอดห่วงไม่ได้
เธอเอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จาสักคำ ไม่แม้แต่จะมองหน้าผมด้วยซ้ำ
ผมพยายามเก็บอาการห่วงเธอสุดฤทธิ์ เพราะกลัวว่าเชอรีนจะสงสัย ไม่งั้นคนของผมคงจะได้เดือดร้อนแน่
หลังคุยงานเสร็จ ผมจงใจชวนแขกไปกินข้าว ที่จริงเพราะอยากพาคนตัวเล็กที่เดินเหมือนคนจะหมดแรงนั่นไปกินต่างหาก
ขณะที่เราพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่ ก็มีไอ้เฒ่าหัวงูตัวนึง พยายามจะเคลมเด็กของผม จนจู่ๆ ผมก็.. ‘อยากป่วย’.. ขึ้นมา แล้วขอลากลับ
ถึงจะดูไร้มารยาทไปหน่อย แต่ตอนนี้ใจผมโมโหจนอยากจะะเิออกมา ผมไปส่งคนตัวเล็กก่อนและไปส่งเชอรีนต่อ เธอพยายามจะแอ้มขาอ่อนผม แต่เสียใจ! เพราะลูกผมน่ะมัน .. ‘แข็ง’ .. กับเด็กข้าวหอมคนเดียว ก่อนจะอ้างอาการป่วยแล้วรีบไล่เธอลงจากรถทันที
วันนี้คุณเชอรีน มาหาบอสแต่เช้า ซึ่งฉันกับพี่แอ้มได้แต่นั่งทำตาปริบๆ อยู่หน้าห้อง เพราะบอสไม่เรียกใครเข้าไปสักคนเลย พอเป็แบบนั้น ฉันยิ่งกังวลจนสมองแทบะเิ
“ข้าว…”
“คะ”
“เป็อะไรรึเปล่า หน้าตาเราดูเครียดๆ ั้แ่เมื่อวานแล้ว”
“อ่อ ไม่เป็อะไรคะ สงสัยใกล้เป็ประจำเดือนน่ะค่ะ”
ฉันเล่นมุกเดิม ก่อนจะหันไปชะเง้อคอมองคนข้างใน ผ่านกระจกเล็กๆ หน้าห้อง แต่สิ่งที่ทำให้ฉันต้องลุกพลวดด้วยความใ คือคุณเชอรีนกำลังนั่งคล่อมบอส บนเก้าอี้ตัวนั้น…
..พวกเขากำลังจะมีอะไรกัน ..หรอ?!!
ฉันรีบวิ่งออกจากตรงนั้น โดยไม่สนใจเสียงพี่แอ้มเรียก หึ นี่น่ะหรอ ผลตอบแทนความรักที่ฉันมี… สรุปแล้วฉันก็แค่เด็กฝึกงาน ที่เอาไว้เล่นสนุก
ถ้าคิดจะเอากับคนอื่นก็ควรจะมาขอเลิกกับฉันก่อนสิ
ไอ้บอสบ้า ทำไมถึงเอาคนอื่นไปทั่วแบบนี้นะ
ฉันสะอึกสะอื้นร้องไห้ อยู่ในห้องน้ำที่เดิม จุกอกจนเหมือนหายใจไม่ออก ความรู้สึกดิ่งลงเหมือนกำลังตกเหว นี่มัน ...อาการของคนอกหักชัดๆ
อยากจะกลับไปนั่งที่ ก็กลัวจะเห็น ในสิ่งที่ฉันไม่อยากเห็น เลยแอบไปเดินเล่นตามมุมตึกนั้นมุมตึกนี้ เพื่อรอให้ตาหายบวมและให้พวกเขาเสร็จกิจกันก่อน
“...ห้ะะ จริงหรอ เด็กนั่นน่ะหรอ?!”
“จุ๊ๆ อย่าดัง ก็จริงน่ะสิ เห็นไปว่าไปสองต่อสอง”
“อุ้ยยย ร้ายเวอร์ ละงี้ทำไงอ่ะ”
“จะทำไรได้ล่ะ เห็นบุคคลว่าจะจัดการเงียบๆ น่ะ”
ฉันเดินมาเรื่อยๆ จนมานั่งพักในสวนดอกไม้หลังมุมตึก ก็ได้ยินพี่ๆ แผนกอื่นกำลังคุย (นินทา) ถึงใครบางคน ..ฟังแล้วก็แอบหวั่นๆ เพราะกลัวว่าจะเป็เื่ตัวเอง
ติ้งงง~
ข้อความจาก แพรรี่
แพร <ข้าว แกอยู่ไหน >
ข้าว < อยู่สวนข้างล่างตึก มีไร >
แพร < ข่าวแกกับบอส ถูกพูดถึงทั่วบริษัท รู้รึเปล่า >
…อึก ขะ ข่าวหรอ อย่าบอกนะว่าที่พี่ๆ พูดกัน… คือฉันเอง!
4K
