[จบ] ย้อนเวลามาเป็นภรรยาท่านนายพลสุดโหดในยุค 70

บทที่ 35 การสอบ

ในช่วงสองวันนี้ สวี่หมิงเยว่ขังตัวเองอยู่ในห้อง ฝึกฝนการเต้นและร้องเพลง เนื่องจากไม่ได้เต้นมานาน ท่าเต้นหลายท่าจึงเริ่มไม่คล่องแคล่ว

พรุ่งนี้ก็จะมีการสอบแล้ว สวี่หมิงเยว่จึงยิ่งเร่งฝึกฝนอย่างหนัก เธอได้เพิ่มท่าเต้นที่เข้ากับยุคสมัยนี้เข้าไปในท่าเต้นเดิมอีกมากมาย หลังจากเต้นตลอดช่วงเช้า สวี่หมิงเยว่ก็เหนื่อยจนแทบหมดแรง

เธอล้มตัวลงนอนพักบนเตียง ขณะนอนอยู่บนเตียง สวี่หมิงเยว่เห็นขวดเหล้าเหมาไถที่เธอเก็บมาวางอยู่บนโต๊ะ เธอพรวดพราดลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที แล้วเดินไปที่โต๊ะ หยิบขวดเหล้าเหมาไถขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด

เธอสังเกตเห็นว่าฝาขวดเหล้าเหมาไถที่ผลิตในยุค 70 มีระบบป้องกันการปลอมแปลงที่ค่อนข้างง่าย เธอนึกถึงเรื่องที่เพื่อนพ่อค้าเหล้าเคยเล่าให้ฟังก่อนที่เธอจะมาเกิดใหม่ที่นี่ เกี่ยวกับวิธีการปลอมแปลงเหล้าเหมาไถ และยังเตือนให้เธอระมัดระวังเมื่อต้องรับซื้อเหล้า

เหล้าเหมาไถปลอมแบ่งเป็นสองประเภท ประเภทแรกคือทั้งขวดและเหล้าเป็นของปลอม อีกประเภทหนึ่งคือขวดจริงแต่เหล้าปลอม นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมขวดเปล่าของเหล้าเหมาไถที่ดื่มหมดแล้วยังขายได้ราคาไม่น้อย

ขวดจริงเหล้าปลอม ยังแบ่งเป็นเหล้าที่เจาะรูและเหล้าที่ปิดฝาใหม่อีกครั้ง

เหล้าที่เจาะรูคือการเจาะรูเข็มที่ขวด แล้วใช้เข็มดูดเหล้าเหมาไถออกมา จากนั้นฉีดเหล้าปลอมเข้าไปในขวดใหม่ด้วยเข็ม

สวี่หมิงเยว่ตั้งใจจะซื้อเหล้าขาวสองขวด เทใส่ขวดเปล่าของเหมาไถ แล้วปิดฝาใหม่ตามวิธีที่เพื่อนบอก

หลังจากคิดทบทวนอีกครั้ง สวี่หมิงเยว่รู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นคนฉลาดแกมโกงจริง ๆ ที่คิดวิธีดี ๆ แบบนี้ได้ อย่างไรก็ตาม เหล้าระดับสูงแบบนี้มักจะหมุนเวียนอยู่ในวงการให้ของขวัญ สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าจะส่งไปถึงมือใคร ถึงแม้ใครจะเปิดดื่ม ก็คงไม่คิดว่าเหล้าจะเป็นของปลอม

หลายปีต่อมา สวี่หมิงเยว่ไม่เคยคิดฝันเลยว่าเหล้าปลอมสองขวดที่เธอทำขึ้นเพื่อประหยัดเงินในตอนที่ยากจน จะกลับมาอยู่ในมือของเธออีกครั้งในรูปแบบที่แตกต่างออกไป

วันรุ่งขึ้นก็ถึงวันสอบเข้าคณะศิลปินทหารแล้ว สวี่หมิงเยว่ตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน และยังสวมใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ที่จางชุนฮวาตัดให้เป็นพิเศษอีกด้วย

หลังจากเธอส่องกระจกเป็นเวลานาน พบว่าตัวเองสวยพอแล้ว จึงเรียกสวี่เซี่ยงหยางมาเป็นเพื่อนไปสอบที่ที่ว่าการอำเภอ

สวี่หมิงเยว่มาถึงห้องประชุมใหญ่ชั้นสามของที่ว่าการอำเภอตามที่ผู้นำอำเภอหานบอกไว้ หน้าห้องประชุมเต็มไปด้วยชายหญิงวัยรุ่นที่มาสอบเช่นเดียวกัน ทุกคนแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ทันสมัยที่สุดในยุคนี้

สวี่หมิงเยว่ได้ยินการสนทนาของผู้มาสอบจึงทราบว่า ครั้งนี้คณะศิลปินทหารของกองทัพต้องการคัดเลือกนักแสดงที่มีความสามารถโดดเด่นเป็นพิเศษ คนจากอำเภอใกล้เคียงหลายแห่งก็มาสอบที่อำเภอคังจินด้วย

เมื่อถึงเวลาเก้านาฬิกา ประตูห้องประชุมถูกเปิดออก มีหญิงวัยกลางคนสวมชุดทหารเดินออกมา เธอเกล้าผมดูมีบุคลิกภาพที่ดีมาก

หญิงวัยกลางคนถือใบสมัครในมือ และตะโกนบอกทุกคนว่า "เงียบ ๆ ตอนนี้จะเริ่มการสอบแล้ว ฉันจะเรียกชื่อคนที่ต้องเข้าไปข้างใน"

"คนแรก อันหงเยี่ยน ตามฉันเข้ามา"

อันหงเยี่ยนที่ถูกเรียกชื่อ เดินตามหญิงคนนั้นเข้าไปในห้องประชุม หลังจากอันหงเยี่ยนเข้าไปแล้ว ทุกคนในระเบียงทางเดินก็เริ่มพูดคุยกันเบา ๆ อีกครั้ง

ไม่นานนักอันหงเยี่ยนก็วิ่งร้องไห้ออกมาจากห้องประชุม การร้องไห้ของเธอทำให้ทั้งระเบียงทางเดินเงียบลงทันที กระทั่งมีบรรยากาศที่ตึงเครียดขึ้นมาด้วย

หญิงวัยกลางคนเดินตามหลังอันหงเยี่ยนออกจากห้องประชุม แล้วเรียกผู้เข้าสอบคนที่สองเข้าไป

หลังจากนั้น ผู้เข้าสอบหลายคนที่สอบเสร็จต่างมีสีหน้าไม่ค่อยดี บางคนถึงกับถูกไล่ออกมาภายในเวลาไม่ถึงสองนาที

บรรยากาศตึงเครียดในระเบียงทางเดินยิ่งทวีความหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ และเงียบกริบจนสวี่หมิงเยว่สามารถได้ยินเสียงหายใจหอบของผู้เข้าสอบรอบ ๆ ได้

สวี่เซี่ยงหยางที่ยืนอยู่ข้างสวี่หมิงเยว่ก็ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก

สวี่หมิงเยว่ตบไหล่สวี่เซี่ยงหยาง แล้วตบอกตัวเอง จากนั้นชูนิ้วโป้งที่หน้าอก เป็นการบอกว่า น้องสาวของพี่คนนี้เก่งที่สุด

ในระเบียงทางเดินเหลือผู้เข้าสอบอยู่ไม่กี่คนแล้ว สวี่หมิงเยว่รู้สึกเริ่มหมดความอดทน คิดในใจว่าแค่การสอบบ้า ๆ นี่ ขอให้สอบเสร็จเร็ว ๆ จะได้กลับบ้านเร็ว เธอหิวแล้ว

เช่นเดียวกับบรรดากรรมการสอบในห้องประชุมที่กำลังหิวเหมือนกัน ตั้งแต่เก้าโมงเช้าจนถึงบ่ายสองโมงยังไม่ได้พักเลย กรรมการสอบทั้งหกคนที่สวมเครื่องแบบทหารนั่งเรียงแถวกันอยู่ก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า

ชายวัยกลางคนใส่แว่นตาที่นั่งอยู่ตรงกลาง พูดกับหญิงวัยกลางคนที่กำลังจะลุกไปเรียกผู้เข้าสอบคนต่อไปว่า "หลินปิง ข้างนอกยังมีผู้เข้าสอบอีกกี่คน"

หญิงวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่าหลินปิงตอบอย่างนอบน้อมว่า "ผู้พันโจว ข้างนอกยังเหลือผู้เข้าสอบอีกสี่คนค่ะ"

ผู้พันโจวพยักหน้าแล้วพูดว่า "งั้นรีบจัดการให้เสร็จเร็ว ๆ เถอะ! เพื่อนร่วมงานทั้งหลายจะได้ไปกินข้าวกันเร็ว ๆ"

ลู่เฉิงอวี่ที่นั่งอยู่ริมสุดเริ่มรู้สึกหงุดหงิดแล้ว แต่เดิมการรับสมัครคณะศิลปินทหารไม่ใช่เรื่องที่ผู้บังคับกองพันหน่วยรบอย่างเขาต้องดูแล ตัวเขาเองถูกลากมาเพื่อเพิ่มจำนวนคนเท่านั้น

สวี่หมิงเยว่ยืนอยู่ในระเบียงทางเดิน มองดูคนที่เหลืออยู่น้อยลงเรื่อย ๆ ในใจรู้สึกว่าตัวเองคงไม่ใช่คนสุดท้ายที่สอบหรอกนะ!

สุดท้ายก็เป็นไปตามที่สวี่หมิงเยว่คาดเดาไว้จริง ๆ ทั้งระเบียงทางเดินเหลือเพียงพี่น้องสองคนเท่านั้น

ประตูห้องประชุมถูกเปิดออกอีกครั้ง หลินปิงเดินออกมาจากห้องประชุมและตะโกนเรียกสวี่หมิงเยว่ว่า "สวี่หมิงเยว่ ถึงตาคุณแล้ว"

เมื่อได้ยินชื่อน้องสาวของตน สวี่เซี่ยงหยางก็ทำท่าให้กำลังใจเป็นพิเศษให้กับสวี่หมิงเยว่

"พี่รอฉันหน่อย ฉันจะเป็นตัวปิดท้ายให้พวกเขา" สวี่หมิงเยว่ตอบพร้อมชูสองนิ้วเป็นรูปกรรไกร

สวี่หมิงเยว่หันหลังกลับมา ก็เห็นสายตาไม่พอใจของหลินปิง รีบเดินตามหลังหลินปิงเข้าไปในห้องประชุมทันที

ทันทีที่เข้าไปในห้องประชุม สิ่งแรกที่เห็นคือทหารหกนายในชุดเครื่องแบบ นั่งอย่างเคร่งขรึมอยู่ตรงข้ามกับพวกเขา

ทหารหลายนายถือใบสมัครในมือ พิจารณาสวี่หมิงเยว่อย่างจริงจัง สวี่หมิงเยว่ก็มองพวกเขาเช่นกัน

พอมองแล้ว สวี่หมิงเยว่ก็ตกใจ ทำไมถึงได้เห็นปลาอ้วนตัวใหญ่ไปทุกที่เลย

พอสวี่หมิงเยว่เข้ามา ลู่เฉิงอวี่ก็สังเกตเห็นทันที ลู่เฉิงอวี่ก็คิดเช่นเดียวกันว่า ทำไมถึงได้เจอเด็กสาวคนนี้ทุกที่ที่ไปเลย

ความคิดกลับมาอีกครั้ง สวี่หมิงเยว่อธิษฐานในใจนับหมื่นครั้ง ขอให้ปลาอ้วนตัวใหญ่จำตัวเองไม่ได้

การเอ่ยปากอย่างกะทันหันของผู้พันโจว ดึงความคิดของสวี่หมิงเยว่กลับมา "สวี่หมิงเยว่ใช่ไหม?"

สวี่หมิงเยว่ได้ยินชื่อตัวเองถูกเรียก จึงยกมือทำความเคารพทหารหลายคน แล้วพูดอย่างเปิดเผยว่า "รายงานท่านผู้นำทั้งหลาย ฉันชื่อสวี่หมิงเยว่ค่ะ อายุ 17 ปี มาจากหมู่บ้านหยวนเป่า จบการศึกษาระดับมัธยมปลาย มีความสามารถในการร้องเพลงและเต้นรำ มีความสนใจที่หลากหลาย พอจะทำอะไรได้บ้างเล็กน้อยค่ะ"

ผู้พันโจวมีความประทับใจแรกต่อสวี่หมิงเยว่มาก วันนี้สัมภาษณ์มาทั้งวัน ยังไม่เคยเจอสาวที่เปิดเผยตรงไปตรงมาเลย คณะศิลปินทหารในอนาคตจะต้องแสดงเพื่อให้กำลังใจ แต่ละคนเอาแต่เขินอายดูไม่เหมาะสมเลย

เมื่อได้ยินสวี่หมิงเยว่บอกว่าทำอะไรได้ทุกอย่าง ผู้พันโจวรู้สึกว่าหญิงสาวตรงหน้านี้ช่างชอบคุยโวเสียจริง

รองผู้พันตู้ชิวเกอที่นั่งอยู่ข้างผู้พันโจวเอ่ยปากขึ้นก่อนว่า "ในเมื่อทำได้ทุกอย่าง คุณก็เริ่มแสดงเลยสิ! อย่าเสียเวลาของทุกคนเลย"

เมื่อถูกขอให้แสดง สวี่หมิงเยว่ก็ไม่เกรงใจ เธอเริ่มร้องเพลงทันที "ตะวันออกแดงดวงอาทิตย์ขึ้น..."

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังร้องเพลงพร้อมกับเต้นท่าที่เข้ากับยุคสมัยอีกด้วย

พอสวี่หมิงเยว่เริ่มร้อง ผู้นำทุกคนที่นั่งอยู่ต่างพยักหน้าด้วยความพอใจ

ลู่เฉิงอวี่ยิ่งไม่คาดคิดว่า เด็กสาวตัวน้อยปากหวานลิ้นคมคนนี้จะมีความสามารถจริง ๆ