สังข์พรหมจักรกล่าวข้อความ “ภารกิจที่ 2 ภารกิจนี้ท่านกับลูกทีมจะต้องเข้าไปในมิติฝึกยุทธที่ชั้น 5 ฝึกจนได้ขั้นเอกาวิถี จากนั้นลงไปยึดชั้น 6 ที่โดนอสูรแมงมุมควบคุมไว้กลับคืนมา หากฆ่าอสูรแมงมุมและสมุนจนหมดเกลี้ยง แล้วมายังห้องคลังสมบัติมหาเทพได้ถือว่าผ่าน ตัวท่านจะได้สมบัติมหาเทพไป ตัวข้าจะเลื่อนเป็ระดับ 5 อายุกลายเป็ 15 ปี ให้คำปรึกษาได้มากขึ้น”
“ไปกันเลยยย…” เทพเทพากล่าว
“ภารกิจที่ 2 เริ่มต้น จับเวลา” เสียงจาก“สังข์พรหมจักร”ดังขึ้นมาทันที
ณ ด้านหน้าห้องมิติ ฝึกยุทธ
“โปรดแสกนป้ายเพื่อเปิดประตู” เสียงสุภาพสตรีดังขึ้น
ทั้งสองคนหยิบป้ายไปแตะที่เครื่องแสกน ประตูก็เปิดออกพร้อมมีเสียงสุภาพสตรีกล่าวว่า “ ที่นี่คือห้องมิติ ฝึกยุทธ ขอให้ทุกท่านปฏิบัติหน้าที่อย่างมีความสุข”
ทั้งสองคนเดินผ่านประตูห้องมิติ ฝึกยุทธ เดินห่างออกไปประมาณ 5 เมตรก็มาหยุดยืนด้านหน้าประตูอีก 2 บาน ประตูด้านซ้ายมีข้อความเขียนว่า “ห้องมิติ” ประตูทางด้านขวามีข้อความเขียนว่า “ห้องฝึกยุทธ”
“เนื่องจากท่านทั้งสองเพิ่งเริ่มเข้ามายังห้องมิติ ฝึกยุทธเป็ครั้งแรก เชิญยืนบนวงกลมด้านข้างประตูเพื่อแสกนคุณสมบัติว่าเหมาะสมที่จะเข้าไปฝึกในห้องฝึกยุทธหรือไม่” สังข์พรหมจักร กล่าว
เทพสุญตายืนในวงกลมด้านซ้าย และ เทพเทพา ยืนในวงกลมด้านขวาของประตู จากนั้นมีลำแสงยิงมาสแกนทั้ง 2 ร่างพร้อมกัน
สังข์พรหมจักร กล่าว
“รายงานผล เทพสุญตา
ร่างสุวรรณวิสุทธิ์ ไม่ผ่าน เนื่องจากกระดูก อวัยวะ เส้นเื เนื้อ หนัง เป็แบบมนุษย์ ไม่มีความแข็งแรงเพียงพอ
ปราณแท้ ผ่าน
ระดับขั้นเอกยุทธ์สูงสุด ผ่าน
สรุปผ่าน 2 ใน 3 ถือว่าผ่าน” สังข์พรหมจักร กล่าว
“ส่งตัวเข้าห้องมิติเพื่อปรับสภาพ โดยการฝัง “อณูลมหายใจเทพา” เพื่อทำให้มีร่าง กระดูก เื เนื้อ ของเทพา และยังได้รับปราณเทพา ที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ปราณอนันต์” ซึ่งปราณชนิดนี้จะคงอยู่กับร่างเ้าของโดยไม่มีวันใช้หมดและไม่มีวันพร่อง ความสามารถตระหนักรู้ในสรรพวิชา และสามารถเลื่อนระดับได้อย่างรวดเร็ว อณูลมหายใจเทพานี้จะฝังตรงกลางหน้าผากและสามารถฝังได้กับทุกคน”
“รายงานผล เทพเทพา
ร่างเทพา ผ่าน
ปราณอนันต์ ผ่าน
ระดับเทพแท้ครึ่งก้าว ผ่าน
สรุป ผ่าน เตรียมเข้าฝึกในห้องฝึกยุทธ” สังข์พรหมจักร กล่าว
“เทพสุญตาเชิญที่ประตูด้านซ้ายเข้าห้องมิติ เทพเทพาเชิญที่ประตูด้านขวาเข้าห้องฝึกยุทธ”
“น้องนีเดี๋ยวเราพบกันที่ห้องฝึกยุทธนะจ๊ะ” เทพเทพากล่าว
“จ้าพี่โก้เดี๋ยวน้องตามไป” เทพสุญตากล่าวตอบ
ต่างคนต่างกุมมือกันแน่นด้วยเป็ห่วงอีกฝ่ายนึง
“ปล่อยมือเถอะพี่โก้ เราเสียเวลามามากแล้วนะ” เทพสุญตากล่าว
เทพเทพาปล่อยมือจากเทพสุญตาแล้วเดินไปเปิดประตูแต่ตาก็ยังมองมาที่นางอย่างเป็ห่วง
“แป๊บเดียวเดี๋ยวตามไป” เทพสุญตากล่าวพลางส่งยิ้มหวานๆเจี๊ยบๆ ให้เทพเทพา
ณ ห้องปรับสภาพ
“เชิญท่านผู้ปฏิบัติหน้าที่นอนลงบนเตียง เราจะวางยาสลบแล้วฝังอณูลมหายใจเทพา ท่านจะไม่รู้สึกเ็ปใดๆ และจะฟื้นขึ้นมาในสภาพปกติหลังหนึ่งช้่วยามไปแล้ว ท่านมีคำถามอะไรไหม” สังข์พรหมจักร กล่าว
“ข้าสงสัยว่าก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่วางยาสลบ ในการฝังอุปกรณ์ให้กับพวกเราล่ะ” เทพสุญตาถาม
“เทคโนโลยีสูงสุดจะอยู่ที่ชั้น 5 และชั้น 6 เท่านั้น ดังนั้นในชั้นอื่นๆ ไม่มียาสลบ หรืออาจมีความล้าหลังอยู่บ้าง” สังข์พรหมจักร ตอบ
เทพสุญตาขึ้นไปนอนบนเตียง สักครู่ก็สลบไป
ณ ห้องฝึกยุทธ
เทพเทพาเปิดประตูห้องเข้ามาก็พบกับมิติอันกว้างใหญ่ มีทั้งูเา ต้นไม้ ดอกไม้เป็ทุ่งทอดยาวไปจนสุดสายตา น้ำตก ลำธาร อากาศที่นี่เย็นสบายและเต็มไปด้วยปราณฟ้าดิน
เทพเทพาเดินลึกเข้าไปตามทางเดินที่อยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ ด้านหน้าไกลๆเห็นูเาลูกใหญ่ มีน้ำตกที่หลั่งไหลลงมาก่อกำเนิดลำธารเล็กๆ น้ำใสระยิบระยับ ตรงเชิงเขาริมลำธารมีกลุ่มอาคารจำนวนมาก อยู่ภายในกำแพง แลดูสะอาดและร่มรื่นน่าอยู่ยิ่งนัก “ภายในมิตินี้ยังมีหมู่บ้านอีกหรือนี่” เทพเทพานึกในใจ พลันเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครคนนึงด้านหลังจึงเหลียวกลับไปดู เทพสุญตาเดินยิ้มมาแต่ไกล
“รู้ตัวซะทีนะพี่โก้น้องเดินตามมาตั้งนานแล้ว” เทพสุญตากล่าว
“พี่ก็เพิ่งจะเข้ามาเอง ทำไมน้องมาเร็วจัง” เทพเทพากล่าว
“ก็ไม่เร้วนะ เกือบๆสองชั่วยามแล้ว” เทพสุญตากล่าว
“พี่ว่าที่นี่มันชักจะมีอะไรแปลกๆ ซะแล้ว” เทพเทพากล่าว
“เรารีบเดินไปที่หมู่บ้านตรงเชิงเขานั่นกันเถอะ” เทพสุญตากล่าว
“ได้….ไปกันเลย…” เทพเทพากล่าว
16K
