ระบบบรรพบุรุษหลังโลกาวินาศ 14 ตราประทับ
“จะรีบไปไหนเล่า?”
เสียงแหบพร่าดังขึ้นมาจากร่างเงาสีดำตรงมุมห้อง
ร่างที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมานี่ก็คือจินนั่นเอง เขาตามรอยประทับิญญามาจนถึงแหล่งกบดานของมัน พรางตัวไปกับความมืดมิดยามราตรี ลอดเข้ามาในบ้านพักแห่งนี้โดยที่เป้าหมายไม่รู้ตัว
ตอนแรกเขาก็ตั้งใจจะเค้นถามมันตรงๆ แต่พอเห็นว่าเป้าหมายเหมือนกำลังคุยกับใครอยู่ จึงเลือกซุ่มเงียบรอคอยเผื่อจะได้รู้อะไรดีๆ
แล้วก็ได้รู้จริงๆ!
การาวิโต้!! มันคือหัวหน้าตระกูลบัตส์
ตระกูลบัตส์เป็คู่แข่งของตระกูลพีไรซ์มาั้แ่หัวหน้าตระกูลพีไรซ์คนปัจจุบันยังเป็เด็กแบเบาะอยู่เลยกระมัง
เหตุผลที่ทั้งสองตระกูลไม่ชอบใจกันนั้นไม่แน่ชัด แต่น่าจะเกิดขึ้นั้แ่่ที่ตระกูลพีไรซ์ย้ายถิ่นฐานมาปักหลักอยู่ที่เมืองปากัสแห่งนี้แรกๆ อาจจะมีการขัดแย้งทางผลประโยชน์บางอย่าง ซึ่งเื่นั้นจินคร้านจะใส่ใจ
เป้าหมายต่อไปที่เขาจะต้องไปจัดการก็คงเป็ตระกูลบัตส์ แต่ก่อนอื่น...ต้องกำจัดสองคนตรงหน้าเสียก่อน
พวกมันบอกว่าทั้งเมืองนี้ไม่เหลือพรรคพวกของมันแล้วสินะ? งั้นถ้ากำจัดพวกมันไปก็คงไม่มีใครแพร่งพรายเื่ราวนี้ออกไป?
ร่างเงาสีดำฉีกยิ้มกว้าง ทำเอาทั้งสองคนที่เหลือขนลุกซู่โดยไม่รู้ตัว
“บ้าเอ้ย ไหนบอกว่ามันไม่ได้ตามมาไง!” ชายผู้มาใหม่ะโด่าดังลั่น ตั้งท่าเตรียมเข้าไปโจมตี
แต่ในขณะนั้นร่างเงาสีดำก็ไปหยุดตรงหน้าชายชุดดำที่ยังไม่ทันฟื้นตัวจากอาการาเ็
“เฮือก!”
ไม่ทันรู้ตัว ไม่ทันได้ตอบสนอง เืพุ่งกระฉูดออกจากทรวงอก สิ่งสุดท้ายที่มันเห็นคือลำแขนสีดำสนิทพุ่งทะลุตำแหน่งหัวใจของมันจนเป็รูโหว่ ก่อนสติจะดับวูบ ไม่สามารถรับรู้สิ่งใดได้อีกต่อไป
ชายชุดดำที่มาใหม่ถึงกับชะงักกึก ตัวมันเป็ถึงอเวกระดับห้าแต่กลับไม่สามารถมองตามการเคลื่อนไหวเมื่อครู่ได้ทัน เห็นได้ชัดว่าร่างตรงหน้าแข็งแกร่งกว่าตัวมันเองมาก
เมื่อคิดได้ว่าตนควรหนีมากกว่าปะทะตรงๆ มันรีบหันหลังกลับทันที ไม่ยอมเสียเวลาไปมากกว่านี้
แต่มีหรือจินจะยอม หลังจากกะซวกแขนตัดขั้วหัวใจร่างที่นั่งอยู่เรียบร้อยแล้ว ก็สลัดร่างนั้นทิ้ง ให้มันกองอยู่กับพื้น สายตาสาดประกายโเี้จับจ้องไปยังอีกคนที่เหลือ
ฝึ่บ! ร่างของจินพุ่งเข้าหาชายชุดดำที่กำลังจะวิ่งหนีทันที
คราวนี้เขาจะไม่ทำให้มันซ้ำรอยเดิมอีก จะต้องเร่งโจมตีก่อนที่มันจะใช้วิชาลับประหลาดนั่น
ชายชุดดำรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วแผ่นหลัง เหมือนพญามัจจุราชมาหายใจรดต้นคอก็มิปาน
เมื่อรู้ตัวว่าหนีไม่ทัน มันก็หันกลับมารับการโจมตีทันที
ปัง!
ร่างของชายชุดดำถูกกระแทกอย่างแรง ยืมแรงจากการโจมตีพาร่างลอยกระเด็นออกมา แต่โชคไม่ดีที่ด้านหลังเป็กำแพง มันพุ่งชนเข้ากับผนังห้องจนอิฐที่ก่อเอาไว้แตกออกเป็รูโหว่
แม้ร่างกายจะเ็ปรวดร้าว แต่เพื่อเอาชีวิตรอดก็ต้องฝืนสังขาร มันจับผนังส่วนที่ยังไม่พังถล่ม ดันทั้งร่างมุดออกลอดช่องว่างสุดแรงเกิด พาตัวเองออกมาด้านนอกได้สำเร็จ
สำหรับคนธรรมดาอาจจะต้องใช้ความพยายามและร่างกายที่ยืดหยุ่นเล็กน้อยในการคลานออกไปตามช่องโหว่ของผนัง
แต่ไม่ใช่กับจิน เขาไม่ได้มีกายเนื้อั้แ่แรกอยู่แล้ว สิ่งที่ต้องทำก็แค่ไหลผ่านรูไปอย่างง่ายๆ
หมับ!
แขนสีดำที่ดูไร้รูปร่างแต่ก็แข็งแรง คว้าจับเข้าที่ลำคอของชายชุดดำ
เขาคว้าร่างของมันลอยขึ้นไปบนอากาศ แล้วใช้มืออีกข้างทุบกระแทกเข้าไปที่ท้องน้อยหลายต่อหลายครั้ง จนเครื่องในของมันเสียหายช้ำใน แต่เชื่อเถอะว่าร่างิญญาสีดำได้ยั้งมือเอาไว้แล้ว
ความเ็ปแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่มันก็ยังข่มกลั้นเอาไว้ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาแม้แต่น้อย
“อึก... ไอ้บัดซบ ไม่ว่าเ้าจะเป็ใครหรือตัวอะไร...สมาคมนักฆ่าหัวใจทมิฬจะไม่ปล่อยเ้าไว้แน่!”
เมื่อพูดจบมันก็ขบเข้าที่ฟันกรามของตัวเอง เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียวร่างของมันก็สั่นกระตุกก่อนจะแน่นิ่งไป
“......” ร่างิญญาสีดำที่ยกร่างนั้นค้างอยู่กลางอากาศก็ใ ดวงตาเบิกกว้าง ไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะใจเด็ดเพียงนี้
ในใจก็เริ่มคิดสงสัยว่าตัวตนของสมาคมนักฆ่าหัวใจทมิฬมันเป็เช่นไร ทำไมถึงกับมีคนยอมตายเพื่อสมาคมขนาดนี้? นี่เขายังไม่ทันเค้นถามอะไรมันสักคำ แค่ประเคนหมัดข่มขู่ มันก็ชิงฆ่าตัวตายก่อนเสียแล้วหรือ?
ในขณะนั้นเองจินก็รับรู้อะไรบางอย่างขึ้นมาได้ มันมาจากร่างที่อยู่ในกำมือของเขานี่เอง
จู่ๆ ก็เกิดความเคลื่อนไหวขึ้นภายในร่างหลังจากที่ชายชุดดำตายไปแล้ว
มันเป็...พลังงานทางิญญา เป็พลังงานิญญาประเภทหนึ่ง
จินเฝ้าติดตามการเคลื่อนไหวของพลังนั้นอยู่ตลอดเวลาจนเห็นว่ามันค่อยๆ ไหลออกมาจากร่างของชายชุดดำช้าๆ
มันคืออะไรกัน?!
เหมือนจะเป็ิญญาคนตาย แต่พิเศษกว่านั้น
เมื่อพลังงานค่อยๆ ไหลออกมาจนหมด จินก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันเหมือนเป็สัญลักษณ์บางอย่างสลักไว้บนพลังงานสีฟ้าที่ลอยออกมา
'มันเหมือนจะเป็ตราประทับิญญา? เหมือนตราประทับิญญาที่เราใช้ เพียงแต่ระดับมันสูงกว่า'
จินครุ่นคิดในใจขณะมองกลุ่มพลังงานกำลังลอยสูงขึ้น
จริงๆ แล้วเหล่าอเวกนั้นมีความสามารถที่หลากหลายเป็อย่างมาก ทั้งทักษะพิเศษที่อเวกยุคแรกได้รับ พลังพิเศษที่ได้มาแต่กำเนิด หรือวิชาต่างๆ ที่เหล่าอเวกฝึกฝน
หนึ่งในนั้นก็มีพลังที่เกี่ยวข้องกับพลังงานทางิญญา เป็ศาสตร์ลี้ลับที่น้อยคนนักจะมีหรือฝึกฝนได้
แต่สมาคมนักฆ่าหัวใจทมิฬกลับมีคนที่สามารถใช้มันได้!
ทั้งยังใช้มันสลักตราประทับิญญาลงบนพลังงานิญญาของผู้คนในสมาคม
ส่วนที่ว่าทำไมชายชุดดำคนอื่นถึงไม่มีมีตราประทับอะไรเช่นนี้ คำตอบของคำถามอาจจะเป็......พวกมันมีความสำคัญต่ำจนเกินไป......
'มิน่า มันถึงเลือกปลิดชีพตัวเองก่อนที่เราจะทันได้ทำอะไรคงเป็เพราะโซ่ตรวนที่เกาะกุมพลังงานิญญาของมันสินะ'
'เป็ความหวาดกลัว...ความหวาดกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจ หวาดกลัวในทัณฑ์ทรมานอันโหดร้ายแม้จะตกตายไปแล้ว'
เื่นี้ยิ่งทำให้บรรพบุรุษตระกูลพีไรซ์อย่างจินหวั่นใจ หากตระกูลพีไรซ์ต้องมีปัญหากับสมาคมนักฆ่าหัวใจทมิฬจริงๆ ก็นับว่าเป็ปัญหาใหญ่แล้ว
ทั้งสมาชิกตระกูล ทั้งตัวเขาเอง ไม่มีใครมีพลังเพียงพอที่จะรับมือกลุ่มกองกำลังนี้ได้แม้แต่น้อย
จินจ้องไปที่พลังงานสีฟ้าเขม็ง
ปกติคนทั่วไปจะไม่สามารถเห็นพลังงานเช่นนี้ได้ แต่ตัวของจินนั้นเป็ิญญาจึงมองเห็นได้ชัดเจน
ถ้าเขาเป็มนุษย์ธรรมดาคงเผลอไผลปล่อยมันล่องลอยไปหาผู้ที่สร้างตราประทับโดยไม่ทันเอะใจใดๆ และนั่นย่อมกลายเป็ภัยร้ายที่จะคืบคลานเข้ามาหาตัวเขาในภายหลัง
ตัวเขาตอนนี้ก็เป็ร่างพลังงานิญญา ทั้งยังมีพลังหยินเข้มข้น
บางที...เขาอาจจะทำลายตราประทับอันนี้ได้ก่อนที่มันจะส่งข่าวกลับไปหาสมาคมนักฆ่านั่น?
เมื่อคิดได้ดังนั้น ร่างิญญาสีดำก็ไม่รอช้าทะยานร่างตามพลังงานสีฟ้าไปในทันที พร้อมกับฟาดฝ่ามือเข้าใส่ตราประทับเต็มแรง
ปัง!
แรงกระแทกรุนแรงจนร่างเงาสีดำและพลังงานสีฟ้าสั่นไหว
เพียงแต่ว่าตราประทับนั่น......ดูเหมือนจะไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย
3K
