[นิยายแต่ง] ยูกิ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน

"อย่างที่เธอรู้, เหตุการณ์ที่เหล่ามอนสเตอร์ปรากฎตัวจากประตูมิติหรือที่เรียกว่าเกตได้ทำให้ชีวิตของพวกเราทุกคนเปลี่ยนไป, เมืองแห่งแสงสีและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาอย่างเมืองชิบูย่าได้กลายเป็๲ขุมนรกในชั่วข้ามคืน, แม้จะมีผู้คนบางส่วนได้ปลุกพลังทำให้สามารถสู้กับสัตว์ประหลาดเ๮๣่า๲ั้๲ได้ก็จริง, แต่ก็มีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนที่ยังไม่ได้ถูกปลุกพลัง, เพื่อเป็๲การช่วยเหลือประชาชนลดความสูญเสีย, ในสถานการณ์เช่นนี้ทางกองกำลังป้องกันตัวจึงจับมือกับเหล่าผู้ปลุกพลังและก่อตั้งศูนย์หลบภัยเขตชิบูย่าขึ้นบริเวณสถานีชิบูย่าและเขตพื้นที่รอบๆ, ถึงอย่างนั้นสถานการณ์ของศูนย์หลบภัยก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่"

ซูซูกิไอนะกล่าวอธิบายและมีท่าทางลังเลว่าจะเล่าต่อหรือไม่
"ซูซูกิซัง?"
"อ่า, ขอโทษจ้ะ, หลังจากก่อตั้งศูนย์หลบภัยแล้ว, ในช่วงสามวันแรกสถานการณ์เป็นไปได้ด้วยดี, ทหารกับผู้ปลุกพลังร่วมมือกันจัดการกับเหล่ามอนสเตอร์, แต่เมื่อถึงวันที่สี่ทุกอย่างก็ได้เปลี่ยนไป, ศูนย์หลบภัยได้แบ่งออกเป็นสามขั้วอำนาจนั่นคือจิเอไต, อารากาวะกุมิและพันธมิตรผู้กล้า, ฉันอยู่พันธมิตรผู้กล้า, ขณะที่สามคนก่อนหน้าเป็นคนของอารากาวะกุมิ, เดิมทีในการออกสำรวจผู้รอดชีวิตครั้งนี้ได้ส่งผู้ปลุกพลังออกไปสิบหกคนโดยแบ่งออกเป็นสี่ทีมแยกออกไปค้นหาตามทิศทางทั้งสี่ของประตูหลักสถานีชิบูย่า, ทีมของฉันได้ผ่านเส้นทางประตูฮาจิโกะและออกสำรวจด้วยกัน ถึงแม้จะเป็นทีมสำรวจของศูนย์หลบภัยเขตชิบูย่าเหมือนกัน, แต่เพราะมาจากสังกัดที่ต่างกัน, จึงมีการแข่งขันภายในและมันก็เป็นไปตามที่เธอเห็น, ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับฝูงมอนสเตอร์, คนพวกนั้นกลับหายตัวแล้วปล่อยให้ฉันเผชิญหน้ากับฝูงมอนสเตอร์นับสิบ, โชคดีที่โยชิซึกิซังผ่านมาและจัดการมอนสเตอร์พวกนั้น, มิเช่นนั้นเกรงว่าฉันคงได้ตายไปแล้ว"
ซูซูกิไอนะกล่าวด้วยสายตาขอบคุณ
"ก็แค่เรื่องเล็กน้อย, ดีล่ะ, ในเมื่อซูซูกิซังได้อธิบายสถานการณ์ในศูนย์หลบภัยให้ฉันฟังแล้ว, เช่นนั้นเดี๋ยวฉันจะบอกวิธีตรวจสอบสถานะการปลุกพลังของเธอให้"
ยูกิโบกไม้โบกมือและกล่าว
หลังจากได้ยินเช่นนี้ดวงตาของซูซูกิไอนะก็เปล่งประกายระยิบระยับและกล่าวด้วยใบหน้าตื่นเต้น
"จริงหรือ? ยัตต้า, ขอบคุณมากนะ, โยชิซึกิซัง"
"ด้วยความยินดี, เอาล่ะ, ซูซูกิซังลองกล่าวคำว่า 'หน้าต่างสเตตัส' ดูสิ"
ยูกิกล่าว
"หน้าต่างสเตตัส?"
พรึ่บ!
หลังจากที่ซูซูกิไอนะกล่าว, กรอบหน้าต่างสีฟ้าพลันปรากฎขึ้นเบื้องหน้าของเธอทันที
"เอ๊ะ? นะ นี่มัน"
บนใบหน้าของซูซูกิไอนะเผยถึงความประหลาดใจ, บนกรอบหน้าต่างสีฟ้าได้แสดงข้อมูลการปลุกพลังของเธอ

ชื่อ : ซูซูกิ ไอนะ
เพศ : หญิง

คลาส : จอมยุทธฝึกหัด

เลเวล : 1

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

โจมตี : 40

ป้องกัน : 30

ความว่องไว : 50

พลังเวท : 40

สัมผัสรับรู้ : 60

สกิล : วิชาตัวเบาพื้นฐาน, ทักษะการใช้อาวุธเบื้องต้น, มิติเก็บของ (S)

"จอมยุทธ์ฝึกหัด?"

ซูซูกิไอนะมองดูกรอบหน้าต่างสีฟ้าและศึกษารายละเอียดภายในนั้นอย่างละเอียด, คลาสของเธอคือจอมยุทธ์ฝึกหัด, ใช่จอมยุทธ์แบบที่เคยดูในหนังหรือเปล่า? จอมยุทธ์ที่สามารถเหาะเหินเดินอากาศ? นี่ฉันจะได้เป็นจอมยุทธ์สาวอย่างนั้นหรือ? วิเศษจริงๆ, อีกทั้งยังมีมิติเก็บของอีก, เช่นนั้นการเอาตัวรอดจนกว่าสถานการณ์จะกลับคืนสู่สภาวะปกติ, ก็มีความเป็นไปได้มากขึ้น

เห็นใบหน้ายิ้มแย้มของซูซูกิไอนะ, ยูกิก็สามารถคาดเดาได้ว่าคลาส 'จอมยุทธ์ฝึกหัด' จะต้องเป็นคลาสดีแน่นอน

"ดีล่ะ, ในเมื่อตอนนี้ซูซูกิซังรู้ถึงคลาสและสกิลแล้ว, เช่นนั้นพวกเราไปยืดเส้นยืดสายกันหน่อยดีไหม?"

ยูกิเอ่ยถามซูซูกิไอนะด้วยรอยยิ้มสดใส

"อื้อ, อ๊ะ โยชิซึกิซัง สักครู่นะ แบบว่าจะให้ทิ้งเสบียงและอาวุธพวกนั้นไว้ก็น่าเสียดาย"

ซูซูกิไอนะกล่าวจบก็วิ่งไปยังศพของทั้งสามและเก็บอาวุธและกระเป๋าเสบียงของคนเหล่านั้นอย่างไม่ลังเล, หลังจากเก็บของทั้งหมด, เธอก็ได้กลับมารวมกับยูกิแล้วออกเดินทางอีกครั้ง, ด้วยการใช้สัมผัสพลังเวทของยูกิทำให้เธอสามารถสัมผัสถึงตัวตนของมอนสเตอร์ในระยะหนึ่งกิโลเมตรได้, หากเป็นตอนที่ยูกิในร่างจิ้งจอกเก้าหางในสภาพสมบูรณ์พร้อมสามารถกวาดสัมผัสได้กว่าครึ่งโลกในครั้งเดียว, ถึงอย่างนั้นในตอนนี้นับว่ายังมีประโยชน์อยู่, สามารถตรวจจับสิ่งมีชีวิตที่มีพลังเวทในตัวหรือแม้แต่เกต

ภายใต้การนำของยูกิ, ทั้งสองได้มาถึงจุดที่มอนสเตอร์ชุกชุม, มอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณนี้ส่วนใหญ่จะเป็นก็อบลิน, เลเวลของพวกมันอยู่ประมาณเลเวลหกถึงเลเวลสิบ, อีกทั้งในบริเวณนี้ยังมีเกตอีกแห่งหนึ่งซึ่งก็อบลินทยอยออกมาทีละหลายตัว, ตราบที่ยังไม่กำจัดบอสของเกต, เกตก็จะไม่ถูกปิดและมอนสเตอร์ก็จะออกมาเรื่อยๆ หากพวกเขาต้องการให้เมืองชิบูย่ากลับคืนสู่ความสงบโดยเร็ว, เช่นนั้นก็จำเป็นต้องพิชิตเกตให้ได้, ทว่าตอนนี้ดูเหมือนว่าทางศูนย์หลบภัยจะยังไม่ส่งทีมออกมาพิชิตเกตหรือพวกเขาจะไม่รู้? แต่ยูกิก็เลิกคิดเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว, ความเป็นความตายของผู้คนเกี่ยวอะไรกับเธอ? แต่จากที่เห็น, ฝูงก็อบลินมีจำนวนมากกว่าสองร้อยตัว ในสายตาของยูกิ, พวกมันเป็นเพียงค่าประสบการณ์ฟรีเท่านั้น, ไม่เป็นภัยคุกคามแม้แต่น้อย ทว่าในสายตาของซูซูกิไอนะ, เจ้าพวกนี้คือกลุ่มสัตว์ร้ายที่ต้องกำจัด, พวกมันคือภัยคุกคามของมนุษยชาติ

"มีก็อบลินจำนวนมากมายขนาดนี้เลยหรือ?"

ซูซูกิไอนะกล่าวด้วยใบหน้าตกตะลึง

"ไปจัดการพวกมันกันเถอะ"

ยูกิกล่าวด้วยใบหน้าไร้ซึ่งความเกรงกลัว, ทว่าในขณะที่ยูกิก้าวตรงไปข้างหน้าซูซูกิไอนะก็ได้คว้ามือข้างหนึ่งของยูกิเอาไว้

"โยชิซึกิซัง, พวกเราไม่ต้องวางแผนกันก่อนหรือ? พวกมันมีมากมายขนาดนั้นเลยนะ"

ใบหน้าของซูซูกิไอนะดูหวั่นๆ, นั่นเพราะก่อนหน้าเผชิญกับมอนสเตอร์สิบตัวก็แทบรับมือไม่ไหวแล้ว, ตอนนี้มีก็อบลินกว่าสองร้อยตัว, เธอไม่มั่นใจว่าจะรับมือก็อบลินมากมายขนาดนี้ไหว, หากพลาดพลั้งแม้เพียงเล็กน้อยก็อาจถูกฆ่าตายได้ง่ายๆ

เห็นสีหน้าเป็นกังวลของซูซูกิไอนะ, ยูกิก็เผยรอยยิ้มและกล่าว

"ซูซูกิซังไม่ต้องกังวลไป, ก่อนหน้าเธอไม่รู้ถึงคลาสของตัวเอง, ทำให้ต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์ได้อย่างยากลำบาก แต่ตอนนี้มันแตกต่างจากก่อนหน้า, เธอได้รู้ถึงคลาสตัวเองแล้วและได้ศึกษาถึงวิธีการใช้สกิลแล้ว, ศึกนี้ไม่ได้ยากอย่างที่คิดหรอก, ซูซูกิซังไปจัดการด้านนั้น, ส่วนฉันจะจัดการด้านนี้เอง"

หลังจากยูกิกล่าวจบ, ร่างของเธอได้กลายเป็นแสงและพุ่งตรงเข้าใส่ฝูงก็อบลินอย่างไม่ลังเล

"กี๊?"

ทันทีที่ก็อบลินผู้โชคร้ายหันหน้ามา, ชะตาของมันก็จบสิ้น, ยูกิหมุนตัวกลางอากาศและเตะเข้าไปที่ลำตัวของก็อบลินอย่างรุนแรง, ลูกเตะแสงของยูกิได้ระเบิดร่างก็อบลินตัวนั้นขาดเป็นสองส่วนทันที, การที่มนุษย์คนหนึ่งบุกเข้ามาอยู่ท่ามกลางกลุ่มของพวกมัน, นี่ทำให้เหล่าก็อบลินเผยสีหน้าโง่งมชั่วขณะ, ทว่าวินาทีถัดมาพวกมันเผยสีหน้าหื่นกระหาย, ดวงตาของพวกมันเต็มไปด้วยความดุร้าย, พวกมันกระชับอาวุธต่างๆในมือและพุ่งตรงเข้าใส่เด็กสาวผมขาวในชุดพละสีแดงอย่างเกรี้ยวกราด, หมายที่จะจับเด็กสาวคนนี้มาเล่นสนุกก่อนแล้วค่อยฆ่าทิ้ง, ทว่าเมื่อพวกมันเข้าใกล้ร่างยูกิ, ดวงตาของยูกิเปล่งแสง, ภายใต้การใช้ร่างแสงพร้อมกับจินตนาการถึงอาวุธ, แสงได้รวมตัวกันที่มือขวาของเธอและได้กลายเป็นเคียวแสงขนาดใหญ่กว่าตัวเธอเสียอีก, ด้วยการเหวี่ยงเคียวแสงในมือครั้งหนึ่ง, มันได้ตัดร่างก็อบลินนับสิบ

คุณได้รับค่าประสบการณ์.........

คุณได้รับค่าประสบการณ์.........

คุณได้รับค่าประสบการณ์.........

..........

เลเวลอัพ!

หลังจากเหวี่ยงเคียวออกไปครั้งหนึ่ง, ยูกิก็ไม่ได้หยุดมือแม้แต่น้อย, เธอควงเคียวยักษ์ไปมาและฟาดเข้าใส่ก็อบลินที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง, สังหารก็อบลินตัวแล้วตัวเล่า, แม้เจ้าพวกก็อบลินจะพยายามที่จะเข้าประชิดและจู่โจมยูกิมากขนาดไหน, ทว่าพวกมันก็ไม่สามารถทำได้, ทันทีที่พวกมันเข้าสู่ระยะสองเมตรก่อนถึงตัวยูกิ, พวกมันก็ถูกคมเคียวแสงตัดร่างอย่างง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้

ฉัวะๆๆๆ...

กี๊ๆๆ.................

เสียงกรีดร้องโหยหวนของก็อบลินดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง, ซูซูกิไอนะที่หลบอยู่ที่ซอยข้างๆได้เห็นการลงมืออย่างห้าวหาญของยูกิ, เธอก็ให้กำลังใจตัวเองว่าเธอทำได้, จากนั้นซูซูกิไอนะก็ล้วงหยิบดาบออกมาจากมิติเก็บของและพุ่งตรงเข้าใส่กลุ่มก็อบลินที่อยู่อีกด้านทันที

กี๊!!

เมื่อก็อบลินอีกกลุ่มเห็นหญิงสาวไม่กลัวตายอีกคนพุ่งเข้ามา, พวกมันไม่เพียงไม่กลัว, พวกมันยังวิ่งตรงเข้าใส่ซูซูกิไอนะอย่างดุร้าย

ย้าก!

ซูซูกิไอนะแผดเสียงคำรามและฟาดฟันดาบออกไป, ในครั้งนี้ต่างจากครั้งที่แล้วโดยสิ้นเชิง, คมดาบได้สะบั้นลำคอขอก็อบลินหลุดออกจากบ่าในดาบเดียวและด้วยวิชาตัวเบาพื้นฐานได้ยกระดับความเร็วของเธอขึ้นถึงยี่สิบเปอร์เซนต์, อีกทั้งด้วยทักษะการใช้อาวุธเบื้องต้นทำให้หญิงสาวที่ไม่เคยจับดาบจริงอย่างเธอสามารถกวัดแกว่งดาบได้เหมือนคนที่ได้รับการฝึกฝนดาบมา

ฉัวะๆๆๆ......

กี๊, ก๊าซซซ...........

คมดาบได้ฟาดฟันก็อบลินตัวแล้วตัวเล่า, ทางด้านก็อบลินหลายสิบตัวก็ฟาดอาวุธในมือเข้าใส่, บ้างก็กระโดดฟาดกระบองใส่ซูซูกิไอนะ, ถึงอย่างนั้นด้วยเคล็ดวิชาตัวเบาพื้นฐานทำให้เธอสามารถเคลื่อนกายหลบการโจมตีของพวกก็อบลินได้ไม่ยาก

'ช้ามาก'

เมื่อได้เผชิญกับฝูงก็อบลินและได้รู้ว่าก็อบลินเหล่านี้ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก, ความแข็งแกร่งของพวกมันแต่ละตัวไม่ได้มากไปกว่ามนุษย์ธรรมดาสักเท่าไร, พวกมันเพียงแค่ดุร้ายและป่าเถื่อนกว่า, เมื่อรู้เช่นนี้บนใบหน้าซูซูกิไอนะก็เผยถึงรอยยิ้มมั่นใจ, ซูซูกิไอนะกระชับดาบในมือแน่นและวิ่งตรงเข้าฟาดฟันและแทงดาบในมือเข่นฆ่าก็อบลินอย่างต่อเนื่องและยิ่งฆ่าเธอก็ยิ่งแข็งแกร่ง, หลังจากที่เธอฆ่าก็อบลินไปกว่าสามสิบตัว, บรรดาก็อบลินที่เหลือก็ดูหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด เห็นเช่นนี้ซูซูกิไอนะก็ไม่คิดละเว้น, เธอกระโจนเข้าใส่ฝูงก็อบลินอย่างดุร้ายและตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวังของเหล่าก็อบลิน

ในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที, ก็อบลินกว่าสองร้อยตัวก็ถูกฆ่าตายหมดสิ้น, ซึ่งในการกวาดล้างก็อบลินครั้งนี้ทำให้เลเวลของทั้งสองเพิ่มสูงขึ้นมาก, เลเวลของยูกิได้ไปถึงเลเวลสิบสี่และได้รับสกิลใหม่ <แสงอำนวยพร>, ขณะที่เลเวลของซูซูกิไอนะได้ไปถึงเลเวลสิบและได้รับสกิลใหม่ <คลื่นปราณดาบ>, เมื่อยูกิเห็นคุณสมบัติของสกิลแสงอำนวยพรยูกิถึงกับเบิกตากว้าง, นั่นเพราะสกิลแสงอำนวยพรเป็นสกิลบัพ, มันสามารถเพิ่มความเร็ว, โจมตีและป้องกันให้กับเป้าหมายได้ถึงห้าสิบเปอร์เซนต์และผลของมันคงอยู่ถึงหนึ่งชั่วโมง

'สกิลนี่มันสุดยอด'

บนใบหน้ายูกิเผยถึงความตกตะลึง, ทางด้านซูซูกิไอนะเองก็ไม่ต่างกัน หลังจากผ่านการต่อสู้กับฝูงก็อบลินครั้งนี้, เธอรู้สึกได้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นมาก, ความรู้สึกที่ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นนั้นน่าพึงพอใจอย่างยิ่ง

"เอาล่ะ ตอนนี้พวกเราก็จัดการกับฝูงก็อบลินด้านนอกแล้ว, จากนี้เราจะเข้าไปในเกต, ซูซูกิซัง, เธอพร้อมหรือยัง?"

ยูกิกล่าวด้วยรอยยิ้มพลางพาดเคียวแสงไว้บนบ่า

"อื้ม"

ซูซูกิไอนะกล่าวอย่างกะตือรือร้น, หลังจากนั้นยูกิและซูซูกิไอนะก็ก้าวตรงไปที่เกตอย่างไม่ลังเล

ในขณะที่ทั้งสองกำลังมุ่งตรงไปยังเกต, ภายในศูนย์หลบภัยเขตชิบูย่าในเวลานี้มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นไม่ขาดสาย, เสียงปืนดังสนั่น, ตึกอาคารโดยรอบพังทลาย, ผู้คนล้มตายมากมายกลายเป็นขุมนรกบนดิน


---------------------------------------

ชื่อ : โยชิซึกิ ยูกิ
เพศ : หญิง

คลาส : ธิดาแห่งแสง

เลเวล : 6 > 14

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (จิ้งจอกเก้าหาง)

โจมตี : 120 > 280

ป้องกัน : 120 > 280

ความว่องไว : 120 > 280

พลังเวท : 120 > 280

สัมผัสรับรู้ : 120 > 280

สกิล : แสงแห่งการเยียวยา (S) , ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง (L), แสงแห่งการรักษา (S), ร่างแสง (L), ห้วงมิติเก็บของ (L), แสงอำนวยพร (S)

-------------------------------------


ชื่อ : ซูซูกิ ไอนะ
เพศ : หญิง

คลาส : จอมยุทธฝึกหัด

เลเวล : 3 > 10

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

โจมตี : 40 > 60

ป้องกัน : 30 > 40

ความว่องไว : 50 > 70

พลังเวท : 40 > 50

สัมผัสรับรู้ : 60 > 70

สกิล : วิชาตัวเบาพื้นฐาน, ทักษะการใช้อาวุธเบื้องต้น, มิติเก็บของ (S), คลื่นปราณดาบ (A)

-----------------------------------------

*********************************

โปรดติดตามตอนต่อไป......