เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ตลาดค้าผ้าตกอยู่ในสายตาเฟยเทียน เ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอีกมากมายทั้งในประเทศ และต่างประเทศ และตลาดค้าผ้าที่นี้ก็เป็อีกหนึ่งธุรกิจของเขาด้วยเหมือนกัน
"ต้องเข้าไปช่วยมั้ยครับนาย" ตงหยางลูกน้องคนสนิทที่พ่วงตำแหน่งเลขาของเฟยเทียนถามขึ้นมา "ไม่ต้องดูไปก่อน" เฟยเทียนมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้างล่างด้วยสายตาสนใจ
"ครับนาย" ตงหยางรับคำและถอยหลังออกมามองดูสถานะการข้างล่างต่อไป เฟยเทียนมองดูฟางซินต่อสู้กับนักเลงพวกนั้นด้วยสายตาหลงใหล ทุกท่วงท่าที่เธอใช้ต่อสู้ หรือแม้กระทั่งแววตาพร้องมีเื่เสมอถ้ามีใครมายุ่งกับเด็กคนนั้นมันทำให้เธอดูมีเสน่ห์มาก เขายืนมองเธออยู่แบบนั้นจนเธออุ้มเด็กคนนั้นออกไปอย่างรีบร้อน แต่ก่อนเธอจะจากไปเธอเขียนอะไรบ้างอย่างให้เ้าของร้านขายผ้าที่เข้ามาพร้อมกับตำรวจที่เข้ามาจัดการกับพวกแก๊งลักเด็กที่กองอยู่กับพื้น "ตงหยางนายไปจัดการเื่ข้างล่างให้เรียบร้อยอย่าให้มีปัญหา และสืบประวัติเธอมาด้วย"
"ครับนาย" ตงหยางรับคำแล้วเดินออกไปจัดการตามที่เฟยเทียนบอก
เฟยเทียนเดินกลับไปนั่งทำงานต่อโดยคิดถึงหน้าเธอคนนั้นและยิ้มมุมปากอยู่คนเดียว
ตงหยางเดินกลับเข้ามาหลังจากจัดการสิ่งที่เ้านายเขาสั่งเสร็จแล้ว "เรียบร้อยแล้วครับนาย"พร้อมยื่นซองเอกสารให้กับเ้านายของเขา เฟยเทียนรับซองเอกสารมาเปิดอ่านประวัติของฟางซินแล้วเขาก็ยกยิ้มมุมปากด้วยสายตาพอใจในอะไรบ้างอย่าง
ฝากติชมแล้วเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ