บทที่ 56 โทรศัพท์จากเหลียงเฉิน
หลิวเหลียนเล่าเรื่องของเหวินซินที่เธอรู้อย่างละเอียดให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยฟัง ตอนแรกเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ฟังแบบผ่านๆแค่พอให้ทำภารกิจสำเร็จ เลือกฟังแต่ส่วนที่สำคัญ แต่ฟังไปฟังมาเธอก็อดสะเทือนใจไม่ได้
ฐานะทางบ้านของหยวนเฉินสู้เหวินซินไม่ได้ บ้านของเขาอยู่ในเมืองเล็กๆที่ห่างไกลทางตอนเหนือ เป็นเขตที่เศรษฐกิจไม่ค่อยเจริญ แต่หยวนเฉินเป็นคนฉลาด ขยัน อดทน จึงสอบเข้ามหาวิทยาลัย A ได้สำเร็จ
ผู้ชายที่มีพยายามและเรียบง่ายคนนี้จึงดึงดูดความสนใจของเหวินซิน
ในบรรดาหนุ่มๆมากมายที่มาขายขนมจีบ เหวินซินกลับเลือกผู้ชายที่ขี้อาย พูดน้อย ไม่กล้าคุยกับเธอคนนี้
หลิวเหลียนก็บอกว่าเธอเคยถามเหวินซินว่าชอบหยวนเฉินตรงไหนถ้าเทียบกับคนอื่นที่มาจีบ และได้รับคำตอบว่าเขามีดีแค่เรื่องความซื่อสัตย์และความขยันเท่านั้น แต่ตอนนี้ความซื่อสัตย์ที่ว่ากลับกลายเป็นเพียง "เปลือกนอก" เพราะเหวินซินจับได้ว่าตัวเองถูกสวมเขา
"รุ่นพี่ร้องไห้ บอกฉันว่าเธอเองก็ไม่รู้มาก่อน" หลิวเหลียนมองเซี่ยเสี่ยวเล่ยอย่างสงสัย "รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นแบบนี้ แต่เธอก็ยังตัดใจไม่ได้ ทำไมกันนะ?"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยส่ายหน้า ถ้าเป็นเรื่องความรักเธอก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน
เพราะในชีวิตก่อน เซี่ยเสี่ยวเล่ยโสดมาตลอด 25 ปี ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีใครมาจีบ แต่เธอไม่ได้ตกลงปลงใจกับใคร จึงไม่เคยมีประสบการณ์ด้านความรักแบบลึกซึ้ง
"เธอบอกว่าอาจเป็นเพราะความรู้สึกที่ได้ฟังบทกวีในตอนนั้น " หลิวเหลียนถอนหายใจแล้วพูดต่อ "หยวนเฉินเคยอ่านบทกวีของที. เอส. อีเลียตใต้ต้นไม้ให้ฟัง แล้วเธอก็ตกหลุมเขา"
"กวีที่ว่า 'ไม่รู้ว่าความรักเริ่มต้นจากจุดไหน แต่นับวันมันค่อยๆ สะสมจนลึกซึ้ง' นั่นน่ะเหรอ' "
"อื้ม"
หลิวเหลียนดื่มโค้กจนหมด ทำท่าทางเหมือนเพิ่งดื่มเหล้ามา
"หลังจากที่คบกับหยวนเฉิน เธอก็เปลี่ยนไป จากเจ้าหญิงที่เอาแต่ใจ กลายเป็นแฟนสาวที่เรียบง่ายและเป็นแม่บ้านแม่เรือน สกินแคร์แบรนด์เนมที่เคยซื้อโดยไม่คิดถูกเก็บไว้ในกล่อง แล้วเปลี่ยนมาใช้ครีมที่หาซื้อได้ตามร้านข้างทาง จากที่เคยมีรถมารับมาส่ง ก็เริ่มเปลี่ยนไปขึ้นรถเมล์แทน"
"เพื่อหยวนเฉิน เธอยอมทำทุกอย่างที่ไม่เคยทำ พยายามเรียนรู้ทุกอย่างที่เขาเป็น และเปลี่ยนตัวเองให้เป็นแบบที่เขาอยู่ด้วยแล้วไม่ลำบากใจ"
"เธอรู้อยู่แล้วว่าครอบครัวของหยวนเฉินฐานะไม่ดี รู้ว่าเงินเดือนของเขาก็ไม่เยอะจึงเริ่มประหยัด ทั้งที่เมื่อก่อนเป็นคุณหนูที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย"
"ตอนที่บ้านของเธอรู้เรื่องหยวนเฉิน พ่อแม่ของเธอไม่เห็นด้วย เธอถึงขั้นกล้าทะเลาะกับพวกเขาจนต้องเข้าโรงพยาบาล
ต่อมา หยวนเฉินอยากเริ่มทำธุรกิจ แต่ไปขอเงินร่วมทุนกับใครก็โดนปฏิเสธหมด ตอนนั้นเหวินซินก็ช่วยไปติดต่อกับผู้ร่วมทุน ยอมเป็นธุระให้ แต่ไอ้โง่นั่นคิดว่าที่ได้เงินทุนเพราะตัวเองเก่ง มีคนชอบในไอเดียของตัวเอง "
"หยวนเฉินคิดมาตลอดว่าเธอเป็นแค่แฟนสาวที่เรียบง่ายและเป็นแม่บ้านแม่เรือน"
"เพราะงั้นพอเขาประสบความสำเร็จ เขาก็เลยเบื่อเธอ แล้วไปหาคนใหม่เหรอ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถาม
"ประเด็นคือเขาไม่ได้ประสบความสำเร็จด้วยตัวเองไง" หลิวเหลียนยิ่งพูดก็ยิ่งโมโห "หยวนเฉินพยายามทำหลายอย่าง รุ่นพี่ก็ช่วยเขาตั้งเยอะ แต่สุดท้ายก็ท่าดีทีเหลว ตอนรุ่นพี่ปลอบใจเขา เขายังมาอารมณ์เสียใส่เธออีก ผู้ชายแบบนี้มันเลวร้ายมาก!"
"…" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายให้หยวนเฉินดี
"เสี่ยวเล่ย เธอรู้เรื่องที่เขาลือกันว่ารุ่นพี่ไปอ่อยประธานบริษัทเหลียงไหม?" หลิวเหลียนถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "ทั้งมหาวิทยาลัยรู้กันหมดแล้ว"
"ฉันรู้" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้า ถึงแม้ว่าเธอจะรู้เรื่องนี้จากเทพบุตรก็เถอะ
แต่เกริ่นมาแบบนี้ แสดงว่าเธอกำลังจะได้ฟังเรื่องของเหวินซินกับเหลียงเฉินแล้วสินะ?
พูดถึงเรื่องนี้ ไม่รู้ทำไม จู่ๆเซี่ยเสี่ยวเล่ยถึงได้ตื่นตัวขึ้นมา สงสัยเป็นเพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพระเอกมั้ง?
แต่แล้วในขณะที่หลิวเหลียนกำลังจะเล่า โทรศัพท์ของเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ดังขึ้น
เธอหยิบขึ้นมาดู
บนหน้าจอปรากฏชื่อเหลียงเฉิน … เดี๋ยวก่อนนะ เหลียงเฉินงั้นเหรอ!??