สำนักวิมาน์ได้ทำการปิดตัวเงียบโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก ข่าวที่ถูกส่งต่อ ๆ กันไปนี้ชาวบ้านต่างร่ำลือกันไปต่าง ๆ นานา บ้างก็ว่าพ่อหมอฐานฟ้ากำลังจำศีล บ้างก็พูดว่าเป็เพราะมีคนปองร้ายมาก่อกวนถึงสำนักทำให้เ้าสำนักหนุ่มต้องจัดระเบียบทุกอย่างใหม่ทั้งหมด
ข่าวลือที่ว่าล้วนแล้วเป็จริงถึงเจ็ดแปดส่วน
นั่นก็เพราะใน่เวลานี้ชาวบ้านมักเห็นคนแปลกหน้าเดินป้วนเปี้ยนไปมาภายในชุมชน คนพวกนั้นมันช่างดูแปลกตาแตกต่างจากคนท้องถิ่น แม้กระทั่งลูกเล็กเด็กแดงก็ยังสามารถจับสังเกตในข้อนี้ได้
หัวเมืองสุโขทัยเป็ชุมชนเก่าแก่ดั้งเดิม ส่วนมากแล้วทุกคนรู้จักกันเป็อย่างดี ต้นสายตระกูลของพวกเขาลงหลักปักฐาน ณ ที่แห่งนี้มาช้านาน การมีคนแปลกหน้าเข้ามามักมีอยู่สองสาเหตุคือ หนึ่งมาขอความช่วยเหลือจากสำนักวิมาน์ และอีกสาเหตุคือมาเดินดูลาดเลาเตรียมก่อเื่อะไรบางอย่าง...
ข่าวการปิดสำนักอย่างกะทันหันที่ประกาศออกมา มันคือความลับขั้นสุดของฐานฟ้า ไม่มีใครทราบถึงสาเหตุที่แท้จริงได้ ถ้าหากชาวบ้านพวกนั้นรู้ว่าเขาโดนเล่นงานด้วยวิธีใดละก็ เขาคงไม่อาจรอดพ้นคำติฉินนินทาได้อย่างแน่นอน
ภายในสำนัก
ศิษย์หนุ่มทั้งสี่คนพวกเขายังคงทำกิจวัตรทุกอย่างเหมือนปกติไม่เคยขาด เื่ข้าวปลาอาหารพวกเขาไม่จำเป็ต้องออกไปเสาะแสวงหาที่ไหน นั่นก็เพราะมีเก็บตุนเอาไว้ในคลังของสำนักอยู่มากมาย ของกินพวกนั้นสามารถทำให้พวกเขาทั้งห้าคนอยู่ได้นานนับปี
ทางด้านฐานฟ้าผู้เป็เ้าสำนัก เขายังคงขลุกตัวอยู่แต่ในห้องนอนตลอดทั้งวัน หลังจากที่ล้างคาวเืทำความสะอาดจัดข้าวของต่าง ๆ จนใหม่เอี่ยม เขาแต่งห้องนอนขนาดใหญ่ของตนทำเป็ลานกว้าง เอาไว้วางตำราที่มีอยู่เป็กองพะเนิน
“ท่านอาจารย์” เ้าจันทร์มองหน้าอีกฝ่าย “่นี้สีหน้าของท่านดูดีขึ้นมาก คงอีกไม่นานก็สามารถกลับมาแข็งแรงได้ดังเดิม” เ้าจันทร์ที่กำลังออกแรงบีบนวดอยู่ด้านข้างจู่ ๆ ก็พูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ การได้มองหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มผู้เป็อาจารย์ในระยะประชิด มันยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าตนนั้นหลงใหลใบหน้าเช่นนั้นมากขึ้นกว่าเดิม
หืม! เสียงนุ่มนวลของเด็กหนุ่มทำให้ฐานฟ้าได้สติ เขาเหลือบมองอีกฝ่ายแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนให้เป็การตอบรับ
“เหนื่อยเ้าแล้ว…” ก่อนหน้านี้ฐานฟ้ารู้สึกได้ว่าตนโดนอีกฝ่ายจ้องมองอยู่นานแต่ก็แสร้งทำเป็ไม่สนใจ ทว่าเมื่อเห็นใบหน้าแช่มช้อยของเ้าจันทร์ที่ทำหน้าใสซื่อเขาก็รู้สึกเอ็นดูเด็กหนุ่มขึ้นมาเล็กน้อย ฐานฟ้าเอามือลูบหัวอีกฝ่ายอย่างเบามือ พร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างจริงใจอีกครั้ง
“ท่านอาจารย์ครับ ท่านกำลังอ่านอะไรอยู่?” จู่ ๆ เ้าจันทร์ก็ถามขึ้นมาอย่างสงสัย นั่นเป็เพราะเขาแอบสังเกตเห็นเป้ากางเกงผ้าแพรของฐานฟ้า มันดูตุงปูดโปนขึ้นมาแปลก ๆ สิ่งที่เกิดขึ้นแม้เพียงเล็กน้อยนี้ไม่อาจหลุดรอดสายตาของเด็กหนุ่มไปได้
เพราะจุดประสงค์หลักของเ้าจันทร์นั่นคือการได้นวดแท่ง์ให้ฐานฟ้าได้ผ่อนคลาย เขาอยู่ในห้องมาพักใหญ่แล้วทว่าอีกฝ่ายกลับไม่เรียกใช้เขาสักที ด้วยเหตุนี้ทำให้เ้าจันทร์ที่จ้องตาเป็มันได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับฐานฟ้า ‘ถ้าหากอ่านตำราคาถามันคงไม่ทำเ้านั่นตื่นตัวหรอก?’ เ้าจันทร์นึกสงสัยในใจ
“อ่อ…ข้ากำลังศึกษาตำราเก่าแก่ที่หาเจอภายในตู้คัมภีร์ มันเป็หนทางหนึ่งที่เอาไว้ใช้หลีกเลี่ยงเหตุการณ์ที่อาจารย์พึ่งโดนมา เหล่าบูรพาจารย์ในสมัยโบราณก็เคยเจอเหตุการณ์ปองร้ายเช่นข้า วิธีการที่ตำราเล่มนี้แนะนำ...จึงเป็ทางออกที่ดีที่สุดแล้วในยามนี้” ฐานฟ้าพูดอธิบายพลางโปรยยิ้มเสน่ห์ของเขาให้เ้าจันทร์
เพื่อป้องกันไม่ให้โดนลอบทำร้ายเหมือนครั้งที่ผ่านมา ่เวลาหลายวันมานี้ ฐานฟ้าพยายามค้นหาหนทางแก้ไขได้หลายเส้นทาง
เส้นทางแรกคือ “เขาต้องหลีกออกจากกามอย่างสิ้นเชิงกลายเป็ผู้บำเพ็ญเพียรอย่างแท้จริง” วิธีการนี้เขาไม่ต้องเสี่ยงกับการโดนลอบปองร้ายด้วยมารยาหญิง ทว่าเพียงแค่เขาอ่านหัวข้อฐานฟ้าถึงกับส่ายหัวปฏิเสธวิธีนี้ทันควัน เพราะถึงอย่างไรเขาก็ยังหนุ่มยังแน่นและอีกอย่าง หมอผีเช่นเขาไม่จำเป็ต้องบำเพ็ญตนดังเช่นฤๅษีชีไพร
ดังนั้นเขาจึงรีบละสายตา แล้วมาอ่านวิธีการที่สองอย่างรวดเร็ว
หนทางที่สอง “หาภรรยาเป็ตัวเป็ตน” ทว่าเส้นทางนี้ทำให้ฐานฟ้าคิดแล้วคิดอีก เขาขมวดคิ้วชั่งใจตนเองอยู่นานในที่สุดเขาก็รู้ว่าตัวเองไม่อยากถูกผูกมัดอยู่กับใคร
อีกอย่างยามที่ต้องเดินทางไปต่างเมืองไกล ๆ เขามักจะได้ผ่อนคลายจากหญิงงามหัวเมืองนั้น ๆ แทบทุกครั้ง ถ้าหากเขามีภรรยาเป็ตัวเป็ตนความสนุกเช่นนั้นคงต้องจบสิ้นลง พูดง่าย ๆ เขายังติดนิสัยรักสนุก เื่เช่นนี้ถ้าไม่บรรลุเป็พระอริยสงฆ์ก็อย่าคาดหวังเลยว่าจะตัดออกไปได้โดยง่าย ในเมื่อมันเป็สิ่งที่เขาเคยเสพสุขจนติดเป็นิสัย
ดังนั้นวิธีการนี้จึงถูกปัดตกไป...
เส้นทางที่สามเป็เส้นทางสุดท้ายที่เขาเลือกอย่างจำใจ เส้นทางนี้คือการหา “ลูกสวาทมาเลี้ยงดู” มันออกจะแปลกประหลาดไปเสียหน่อย แต่ต้องยอมรับว่ามีหมอผีหลายท่านเลือกเส้นทางนี้มากที่สุด
ดังนั้นเขาจึงพยายามอ่านตำรากามสูตร (ฉบับลูกสวาท) อย่างตั้งอกตั้งใจ ข้อความที่ถูกเขียนขึ้นในตำรานั้น ล้วนแล้วมีครูบาอาจารย์ในอดีต พรรณนาโวหารเอาไว้อย่างสวยงามเกี่ยวกับรสหอมหวานของลูกสวาทตัวน้อยทั้งหลาย...
โดยมีใจความว่า...
“ผู้ใช้ไสยเวทหาใช่โพธิสัตว์ มาโปรด
มีรักโลภโกรธหลง หาใช่ ตื่นรู้
กามคุณมากล้น หอมหวาน นี้นา
ลูกสวาทนั่นหนา เนื้อรัดบีบเคล้น หน้าจิ้มลิ้มดุจสตรี...”
ฐานฟ้าอ่านพึมพำออกเสียงอย่างลืมตัว
เขาเห็นด้วยกับบทกวีบทนี้ หมอผีไม่ใช่พระสงฆ์องค์เ้า เพียงแค่ถือศีลทั้งแปดในวันโกนวันพระ ส่วนวันธรรมดาก็ทำเพียงถือศีลห้าเหมือนเช่นปุถุชนคนธรรมดา ขอเพียงแค่ไม่ทำตัวเลวทรามระยำ ต่ำช้า การจะมีเื่อย่างว่าก็ไม่ใช่เื่ผิดแปลกอะไร
หากยังไม่มีภรรยาเป็ของตน ก็สามารถร่วมหลับนอนกับใครก็ได้ ขอเพียงแค่ไม่ผิดศีลข้อสามก็เพียงพอแล้ว
ทว่าข้อควรระวังในตำราก็อธิบายไว้อย่างเด่นชัด นั่นก็เพราะ ผู้ที่จ้องจะเล่นงานหมายปองร้ายจะใช้ช่องโหว่นี้แล้วส่งหญิงสาวมาล่อลวงสำแดงมารยา ทางแก้ที่ดีที่สุดถ้าหากยังไม่อาจละจากกามได้นั่นก็คือ
‘การเลี้ยงลูกสวาทเอาไว้ข้างกาย!’
‘ลูกสวาท’ คือศิษย์หนุ่มวัยกระเตาะ คือผู้ติดตามคอยปรนนิบัติรับใช้ไม่ต่างจากศิษย์ปกติทั่วไป ถ้าหากผู้เป็อาจารย์เกิดอารมณ์อยากมีเื่อย่างว่า...การหลับนอนกับลูกสวาทจึงเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุด และยังเป็ที่ถูกยอมรับในวงการอย่างแพร่หลายมาช้านาน
แต่ถึงกระนั้น เื่คาวโลกิยะเหล่านี้ยังต้องถูกเก็บงำเป็ความลับขั้นสุด มันไม่สามารถแพร่งพรายบอกกล่าวแก่สาธารณชนได้ เป็อันรู้กันในแวดวงอย่างลับ ๆ เพียงเท่านั้น
วิธีการใช้ลูกสวาทก็มีหลากหลายวิธีอีกเช่นกัน
บางคนอาจให้ลูกสวาทช่วยรูดแท่ง์ให้แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว แต่บางคน้ามากกว่านั้น จนถึงขั้นใช้ปากนุ่มนิ่มครอบงำช่วยระบายความกำหนัดจนเสร็จกิจกาม บางคนถึงขั้นถูไถแท่งเนื้อที่หว่างขา แต่ไม่ได้สอดใส่ประตูทวารจริง ๆ
ทว่าบางคนถึงขั้นใช้ลูกสวาท เป็ที่ระบายคลายกำหนัด เฉกเช่นภรรยาหญิงสาว มีการสอดใส่จนกระทั่งเสร็จกิจเลยก็มี
ถ้าหากสังเกตให้ดีวงการหมอผีทุกคนล้วนมีลูกสวาทหนุ่มใบหน้าอ่อนหวานอยู่เคียงข้างกายไม่เคยห่าง ไม่ว่าจะมองไปยัง หมอผีท่านใดก็มักจะเห็นแต่ศิษย์หนุ่มตาแช่มช้อยมองดูแล้วเพลินตาคอยอยู่เคียงข้างเสมอ เด็ก ๆ เ่าั้บางคนยังไม่ผ่านพ้นวัยเจริญเติบโตเสียด้วยซ้ำ
ทว่าเมื่อกาลเวลาแปรเปลี่ยนทุกอย่างก็เปลี่ยนไป…
ลูกสวาทในปัจจุบันต้องผ่านพ้น่วัยเด็กขึ้นสู่วัยรุ่นเท่านั้น จึงจะสามารถนำมาทำเื่อย่างว่าได้ มิเช่นนั้นกฎหมายบ้านเมืองได้ตามมาเล่นงานอย่างแน่นอน ข้อห้ามนี้ถูกเขียนกำชับเพิ่มเติมในภายหลังเป็อันรู้กันระหว่างผู้ตรวจการของกรมไสยเวทและหมอผีในสังกัด ดังนั้นจะหาลูกสวาทซี้ซั้วไม่ได้ จักต้องตรวจสอบอายุให้ดีเสียก่อน
...
ตลอดหนึ่งเดือนมานี้ฐานฟ้าศึกษาตำราที่ว่าอย่างจริงจัง เขาเองก็ไม่เคยร่วมรักกับบุรุษเพศมาก่อน ดังนั้นตำรากามสูตรเล่มนี้จึงได้อธิบายวิธีการต่าง ๆ ไว้อย่างครบครัน อีกทั้งยังมีคำชี้นำถึงข้อดีให้ผู้อ่านมีจิตใจคล้อยตาม
กล่าวได้ว่ามันคือคู่มือสอนทำเื่อย่างว่ากับเด็กหนุ่ม ที่ถูกกลั่นกรองมาจากประสบการณ์รุ่นสู่รุ่นส่งต่อกันมาอย่างลับ ๆ
“หืม?” ฐานฟ้าทำหน้าแปลกใจ เมื่อเขาอ่านมาถึงข้อควรระวัง
“ข้อควรระวัง!การร่วมรักสอดใส่ประตูทวารของเด็กหนุ่ม จำต้องมีของเหลวหล่อลื่น พวกเขาเ่าั้ไม่เหมือนกับสตรีที่หลั่งของเหลวออกมาได้เอง ควรสอดใส่อย่างเบามือ และควรดันจนสุดแล้วค้างไว้เช่นนั้นสักระยะหนึ่ง ฯลฯ”
“ข้อแนะนำ”
“ควรทำการเบิกช่องสวาทด้วยลึงค์ไม้ขนาดเล็กเสียก่อน จากนั้นจึงค่อย...”
เมื่อฐานฟ้าอ่านมาถึงจุดนี้คิ้วเข้มดกดำของเขาถูกยกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าที่เคยปกติกลับร้อนผ่าวแปลก ๆ “นี่... มันจะแปลกเกินไปแล้ว!” ยิ่งเขาอ่านเนื้อหาในนั้น หัวใจของเขายิ่งเต้นเร็วผิดปกติ
ในยามนี้สมองของเขากำลังจินตนาการไปไกลตามคำชี้แนะ ภาพต่าง ๆ ถูกสร้างขึ้นในหัวของเขาจนเสร็จสรรพ ฐานฟ้ามีนิสัยแปลกอยู่อย่างหนึ่ง เขาไม่ชอบช่วยตัวเองตามแบบฉบับชายหนุ่มทั่ว ๆ ไป ที่มักจะเล่นว่าวยามตื่นเช้าหรือเข้านอน ทว่าฐานฟ้ามักจะกักเก็บมันเอาไว้ แล้วรอปลดปล่อยกับคู่นอนในครั้งเดียวเท่านั้น
ดังนั้น ในระหว่างนี้จึงทำให้เขาเกิดอารมณ์พลุ่งพล่านได้โดยง่าย
“ในตำรายังบอกอีกว่า… น้ำรักของเด็กหนุ่มที่ยังไม่เคยผ่านอิสตรีมาก่อน ของเหลวที่หลั่งออกมานั้นเป็ตัวยาชั้นดี ช่วยให้ร่างกายคงสภาพความหนุ่มแน่นเอาไว้ได้ยาวนาน”
“หืม! จะเชื่อได้จริงหรือ?” เขาได้แต่สงสัยอยู่ภายในใจ...
แน่นอนว่าบางคำพูดในตำราอาจเกินจริงไปบ้าง ถ้าหากไม่ได้ลิ้มลองกับตัวเองเขาคงไม่มีทางปักใจเชื่ออย่างเต็มร้อย
ในขณะที่ฐานฟ้าอ่านเนื้อหาในตำรา สายตาของเขามักจะเหลือบมองเ้าจันทร์อยู่บ่อยครั้ง ในที่สุดเขาก็เผลอเอามือเอื้อมไปช้อนคางเรียวมนของเด็กหนุ่มให้เชิดขึ้น จากนั้นจึงจับโยกซ้ายโยกขวาพินิจพิจารณาดูมุมมองต่าง ๆ ที่เขาไม่เคยสังเกตเห็น
‘เหมือนสตรีไม่มีผิด! ทั้งผิวพรรณทั้งหน้าตา มีเพียงผมที่ถูกตัดสั้นเท่านั้นที่แบ่งแยกชายหญิง’ ฐานฟ้าคิดใคร่ครวญแล้วลอบตกตะลึงในใจ ที่ผ่านมาเหตุใดเขาถึงไม่เคยสังเกตถึงจุดนี้ หรืออาจเป็เพราะเขาไม่มีความคิดอย่างว่ากับบุรุษด้วยกันกระมัง
พูดได้ว่าในบรรดาศิษย์หนุ่มทั้งสี่คน เ้าจันทร์นั้นรูปงามเหมือนสตรีมากที่สุด ส่วนอีกสามคนพวกเขาเ่าั้รูปงามตามแบบฉบับของบุรุษ
ทว่ามีเพียงเ้าอินเท่านั้นที่หล่อเหลาคมหวานคล้ายชาวตะวันออกกลางที่มาทำการค้าตามหัวเมืองอยู่บ่อย ๆ ความหล่อของ เ้าอินพูดได้ว่าเป็ส่วนผสมระหว่างชายกับหญิงที่ลงตัว ดังนั้นเขาจึงดูมีเสน่ห์และแปลกตากว่าคนอื่น ๆ
“ท่าน... ท่านอาจารย์” เ้าจันทร์พูดเสียงสั่นเครือ เขากำลังงุนงงว่าชายหนุ่มตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้จ้องหน้าเขานานขนาดนี้ “เอ่อ…โทษทีข้าลืมตัวไปหน่อย” ฐานฟ้ารีบชักมือออก จากนั้นเขาจึงตั้งหน้าตั้งตาอ่านตำราต่อจากนั้น...
“หากอยากได้ลูกสวาทผิวพรรณงามดั่งสตรี ให้เดินทางขึ้นแดนเหนือกล่าวได้ว่าชาวเหนือมีลักษณะผิวพรรณละเอียดขาวผุดผ่อง ที่สำคัญยังสำรวมกิริยาท่าทาง มีจิตใจงดงาม ว่านอนสอนง่าย หากอยากได้ลูกสวาทผิวเข้มรูปร่างกำยำ ให้เดินทางลงแดนใต้ ชาวใต้นั้นมีผิวงดงามดุจเหล็กกล้า อีกทั้งยังสู้งานไม่ย่อท้อต่องานหนัก...”
ในตำราได้บรรยายถึงรูปพรรณสัณฐานของลูกสวาทที่ดูแตกต่างกันตามเชื้อสายและภูมิภาคที่เกิด
เมื่อฐานฟ้าได้อ่านมาถึงจุดนี้… เขาจึงตัดสินใจแล้ว เงยหน้าเอ่ยปากสอบถามเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
“เ้าจันทร์ ครอบครัวของเ้ามีถิ่นฐานดั้งเดิมจากที่ใด?” เสียงพูดแ่เบาเชิงกระซิบกระซาบของฐานฟ้ามันทำให้เ้าจันทร์ที่ได้ฟังรู้สึกผิดแปลกไปจากเดิม
“ท่านอาจารย์...” เ้าจันทร์ยิ้มรับเล็กน้อยก่อนตอบคำถาม “ครอบครัวข้าเป็ชาวเหนือ พวกเราย้ายมาหัวเมืองนี้ได้เพียงไม่กี่ปี เอ่อ...ท่านถามข้าด้วยเหตุใด?” เ้าจันทร์ที่มีใบหน้างดงามดุจสตรีทำสีหน้างุนงง ทว่าในใจของเขากำลังตื่นเต้นเกินทานทน
นั่นก็เพราะใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายมันช่างเกินมนุษย์ทั่วไปจริง ๆ เ้าจันทร์รู้อยู่เต็มอกว่าตนนั้นรักใคร่ชอบพอฐานฟ้าเกินกว่าศิษย์อาจารย์ เพียงแต่ว่าเขาไม่อาจพูดออกมาได้ก็เท่านั้น
...
บ่ายวันนั้น
“เ้าจันทร์... ไปปิดประตูลงกลอน จากนั้นไปจุดกำยาน อาจารย์จะพักผ่อนสักประเดี๋ยว เ้าช่วยบีบต้นขาให้เบา ๆ ก็พอ” ฐานฟ้าพูดเสร็จจึงทำทีเอนกายกึ่งนอน เขาเอาหว่างแขนพาดบนหมอนสามเหลี่ยมสีน้ำตาลทอง ส่วนขาข้างหนึ่งตั้งเข่าขึ้นในท่านอนตะแคง
ยามนี้ท่อนบนของเขานั้นเปลือยเปล่า มีเพียงผ้าพาดบ่าเท่านั้นที่ปิดแผงอกเอาไว้ ทว่าท่อนล่างของเขายังคงนุ่งกางเกงผ้าแพรผืนบางเอาไว้เช่นเดิม ฐานฟ้าหลับตาพริ้มดูเหมือนว่าเขากำลังพักผ่อนจริง ๆ แต่ในใจของเขากลับลุ้นระทึกกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น
เหตุที่เขาสั่งให้เ้าจันทร์จุดกำยาน นั่นก็เพราะคำแนะนำในตำราเช่นกัน...
ตอนนี้เองที่กลิ่นกำยานกำจายไปทั่วห้อง ทั้งกลิ่นและควันของมันช่วยสร้างบรรยากาศได้ดีทีเดียว
“หาก้าสร้างบรรยากาศ... ควรอยู่ในห้องมืดสลัว และมีกลิ่นหอมของกำยาน ถ้ามีสมุนไพรปลุกกำหนัดสามารถนำมารมควันทำให้เกิดกลิ่นได้ เพราะสมุนไพรเ่าั้คือตัวช่วยให้การเริ่มต้นครั้งแรกสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี” ฐานฟ้าทบทวนคำแนะนำในหัวจนจำได้ขึ้นใจ
เ้าจันทร์ทำทุกอย่างที่อาจารย์หนุ่มของเขาสั่ง จากนั้นจึงกลับมานั่งข้าง ๆ ออกแรงนวดต้นขาของอีกฝ่ายอย่างไม่รีรอ เขาชอบการแตะเนื้อต้องตัวฐานฟ้าเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของบุรุษบวกกับอุณหภูมิอุ่น ๆ ที่ร่างกำยำส่งผ่านทางมือ มันทำให้ใจของเขาวาบหวิวแปลก ๆ
...
ภายนอกห้อง
ในตอนนี้เองที่เ้าอินได้เดินขึ้นชั้นสองของเรือนหลักเพื่อที่จะถามไถ่ฐานฟ้าเผื่อว่าอีกฝ่าย้าเรียกใช้อะไร นั่นก็เพราะ่ที่สำนักปิดทำการเขามักจะว่างจนทำตัวไม่ถูก ทว่าเมื่อเดินมาถึง เ้าอินกลับพบว่าประตูห้องนอนของผู้เป็อาจารย์มันถูกปิดผนึกลงกลอนเป็อย่างดี ด้วยเหตุนี้เขาจึงขมวดคิ้วนึกสงสัยอยู่ในใจ
“ท่านอาจารย์้าพักผ่อน… เหตุใดไม่ให้เ้าจันทร์ออกมา?” เขาคิดสงสัย หลังจากเดินวนไปมาอยู่พักใหญ่จากนั้นเ้าอินจึงค่อย ๆ เดินย่องไปยังมุมหนึ่งซึ่งเป็มุมอับ เขาค่อย ๆ ยกแจกันทองเหลืองที่วางเอาไว้บนชั้นไม้ออกอย่างระแวดระวัง
ด้านหลังของแจกันตรงนั้นมันมีรูโหว่ของไม้กระดาน รูนั้นใหญ่พอที่จะแอบดูด้านในได้ ที่ผ่านมาเขากับเ้าจันทร์มักทำเช่นนี้เป็ประจำ
...
ภายในห้องนอน
“ท่านอาจารย์ ข้านวดโดนจุดหรือไม่?” เสียงของเ้าจันทร์ดังขึ้น เขาพินิจมองใบหน้าหล่อเหลาของฐานฟ้าดูก็รู้ว่าชายหนุ่มไม่ได้หลับจริง ๆ
“อืม… เ้าไล่ขึ้นมาสักหน่อยใกล้ ๆ โคนขา” ฐานฟ้าจับมือของเ้าจันทร์แล้ววางลงใกล้กับส่วนนั้นของตน
“ท่านอาจารย์...” เพียงแค่อีกฝ่ายทำเช่นนั้น หัวใจของ เ้าจันทร์ก็เต้นแรงขึ้นอย่างผิดจังหวะ เขากลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากราวกับทะเลทราย นั่นก็เพราะตำแหน่งที่มือของเขาวางอยู่มันดันไปโดนอะไรบางอย่างที่เขาคุ้นมือ
‘เหตุใดมันถึงพองโตขึ้นมาเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่ข้ายังไม่ได้แตะต้องมันเลยที่ผ่านมา?’ เ้าจันทร์ครุ่นคิดภายในใจ ถึงแม้นว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้จับแก่นกายของอีกฝ่าย แต่เขาก็ยังอดตื่นเต้นและสงสัยไม่ได้
เ้าจันทร์สูดเอาลมเย็นเข้าปอดเพื่อให้สติกลับคืนมา เขาค่อย ๆ ไล่มือของตนไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไปโดนเข้ากับพวง์ที่ห้อยโตงเตงภายใต้ร่มผ้า จากนั้นเขาจึงใช้มือลูบคลึงมันเบา ๆ
สายตารียาวคู่นั้นของเด็กหนุ่มจ้องไปที่ท่อนเนื้อภายใต้ร่มผ้าไม่วางตา จู่ ๆ เขาก็ค้นพบปฏิกิริยาแปลก ๆ ของมัน ‘นี่มัน’ เ้าจันทร์หัวใจเต้นโครมครามอีกครั้งหลังจากที่เห็นส่วนหัวของงูั์ขยับไปมาไม่หยุด การที่มันกำลังผงกหัวตอบรับเช่นนี้... ราวกับว่ามันกำลังเชิญชวนให้เขาเข้าไปลิ้มรสัั ที่ผ่านมาเขาเคยทำเพียงใช้มือลูบคลำจากภายนอกกางเกงเท่านั้นและไม่เคยทำอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้
ทว่าครั้งนี้... บรรยากาศแบบนี้...
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในห้องมันช่างเป็ใจทั้งหมด ไม่ว่าจะกลิ่นกำยานหรือห้องที่ถูกปิดผนึก ทุกอย่างมันทำให้เ้าจันทร์ใจกล้ามากยิ่งขึ้น
“อืม…” ในระหว่างที่เ้าจันทร์กำลังสองจิตสองใจ ฐานฟ้าก็ครางออกมาเบา ๆ ดวงตารียาวเต็มไปด้วยขนสีดำขลับที่เรียงกันเป็แพของเขายังคงปิดสนิทเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าท่อนขาของเขากับอ้าออกมากขึ้นกว่าเดิม
‘นี่... ท่านอาจารย์กำลังจะให้ข้าทำแบบนั้น?’ เ้าจันทร์เห็นท่าทางเช่นนั้นเขายิ่งได้ใจ ภาพในหัวที่เขาเคยทำกับเ้าอินจึงเกิดขึ้นมาทันที เ้าจันทร์ไม่รอช้าเขารีบกำไปที่โคนขนาดใหญ่คับแน่นอย่างเต็มมือ ความอุ่นของเืที่ไหลเวียนภายในส่วนนั้น มันช่างซาบซ่านไปทั่วอุ้งมือน้อย ๆ ของเขาเสียจริง ๆ
ในตอนนี้เอง...
ร่างบอบบางของเ้าจันทร์ก็ก้มลงเล็กน้อย ส่วนมือของเขายังคงบีบนวดกำรูดแท่ง์เบา ๆ ไม่ยอมปล่อย ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจหรือลืมตัวกันแน่! จู่ ๆ ปากของเขาก็เผยอออกแล้วจากนั้นก็ครอบงำส่วนหัวของแท่ง์เข้าไปเต็มปาก
“ซี้ด!” ฐานฟ้าตัวกระตุก
ถึงแม้นว่าจะเป็การทำผ่านนอกร่มผ้าก็เถอะ ทว่าฐานฟ้ากลับสะดุ้งจนสุดตัว ขนของเขาลุกวาบ มันเสียวซ่านตรงส่วนหัวอย่างบอกไม่ถูก
ฐานฟ้ายังคงแสร้งหลับตาต่อจากนั้น แล้วปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นตามธรรมชาติ ไม่นานนักหลังจากที่เด็กหนุ่มทำท่าเม้มปากแล้วโยกขึ้นลงเบา ๆ น้ำตรงส่วนปลายของเขาก็เริ่มไหลเยิ้มออกมาเล็กน้อย
ใช่แล้ว! ฐานฟ้ากำลังมีอารมณ์ร่วม แม้นว่าอีกฝ่ายจะเป็ผู้ชายเหมือนกัน นี่เป็ครั้งแรกที่เขาอยากทดลองในสิ่งแปลกใหม่
เมื่อทุกอย่างดำเนินมาถึงขั้นนี้ ในที่สุดร่างกำยำตรงหน้าเด็กหนุ่มก็ผ่อนคลายขึ้น ฐานฟ้าตัดสินใจนอนหงายเปิดทางสะดวกให้เ้าจันทร์โดยไม่พูดจาอะไรทั้งสิ้น
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเปิดทางให้อย่างเห็นได้ชัด มีหรือที่เ้าจันทร์จะปล่อยให้ผ่านพ้นไป เขารีบปลดเปลื้องเชือกกางเกงผ้าแพรที่มัดเป็ปมออกอย่างเร่งรีบ ท่าทางเรียบร้อยของเด็กหนุ่มก่อนหน้านี้ได้หายไปจนหมดสิ้น ในยามนี้เขาดูซุกซนต่างไปจากเดิม มองดูก็รู้ว่าเขาอยากกลืนกินมันเข้าไปแล้วจริง ๆ
พรึบ! เมื่อไร้ซึ่งการปกปิดจากผ้าแพรผืนบาง ท่อนเนื้อขนาดสองมือกำไม่มิดก็ได้ผงาดออกมา ส่วนหัวของมันมีสีแดงระเรื่อตรงปลาย้ามีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มจนมันเลื่อม ภาพที่เห็นภายใต้แสงสลัวจากตะเกียงมันทำให้เ้าจันทร์ไม่สามารถอดใจได้อีกต่อไป ในที่สุดปากอุ่น ๆ ลิ้นนุ่ม ๆ ก็กวาดตวัดแล้วดูดดุนน้ำหวานใสพวกนั้นเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
“ซี้ด!” ฐานฟ้าสะดุ้งทั้งตัวกระตุกเกร็ง
เพียงลิ้นของเด็กหนุ่มตวัดโดนเข้ากับส่วนหัวที่ไวต่อัั มันทำให้ฐานฟ้าน้อยถึงกับกระตุกรับอย่างมีมารยาท ยิ่งอีกฝ่ายลงลิ้นตวัดไปมาอย่างชำนาญทั้งตัวเขาก็ยิ่งสั่นสะท้านจนห้ามไม่อยู่ ทว่าเมื่อมาถึงยามนี้เขาไม่อาจให้เ้าจันทร์เลียเล่นเพียงฝ่ายเดียวได้อีกต่อไป
เขา้าได้ลิ้มรสััของเด็กหนุ่ม!
เขาอย่างรู้ว่าผลที่ได้จะเป็เหมือนในตำราที่เขียนพรรณนาเอาไว้หรือไม่!
ขวับ! เพียงฐานฟ้าจับศีรษะของเ้าจันทร์เอาไว้ได้ เขารีบจับมันโยกขึ้นลงเบา ๆ เพื่อเป็การชี้นำ การกระทำนี้ทำให้หัวแดงเลื่อมบานเบ่งมุดเข้าไปในปากอุ่น ๆ อย่างแท้จริงหาใช้เพียงจดจ่อแค่ภายนอกราวกับหมาหยอกไก่
ทางด้านเ้าจันทร์ก็ไม่ดื้อดึง เขายอมให้ฐานฟ้ากดโยกหัวอย่างว่าง่าย พร้อมทั้งยังใช้ปากครอบงำดูดดุนเพิ่มความเสียวซ่านแก่อีกฝ่ายอย่างช่ำชอง เ้าจันทร์มีประสบการณ์มาแล้วบ่อยครั้งกับเ้าอิน ดังนั้นสิ่งที่เขาทำให้ฐานฟ้าจึงดำเนินไปอย่างราบรื่นไร้การติดขัดใด ๆ
“อื้ม... ซี้ด...” เสียงร้องครางดังออกจากปากหมอผีหนุ่มไม่ขาดสาย เขาไม่เคยประสบกับความเสียวสุดขีดเช่นนี้กับอิสตรีมาก่อน ว่าไปแล้วหญิงสาวเ่าั้ไม่กล้าใช้ปากให้เขาเสียด้วยซ้ำ นอกจากเขาจะเป็คนบังคับให้ทำ การทำแบบทุลักทุเลของหญิงเ่าั้มันไม่ได้สร้างความเพลิดเพลินให้เขาสักเท่าใด
ทว่าในครั้งนี้มันกลับแตกต่างออกไป!
เ้าจันทร์นั้นรู้จุดเสียว จุดไวต่อััของผู้ชายด้วยกันเป็อย่างดี เขาจึงทำให้ฐานฟ้าพึงพอใจเป็อย่างมาก
“นั่นล่ะ… ตรงนั้นแหละดี…”
“อื้ม... เช่นนั้นแหละ” ฐานฟ้านอนหลับตาพริ้มออกแรงกดใบหน้าหวานเยิ้มของศิษย์หนุ่มเล็กน้อยแล้วร้องครางออกมาไม่ยอมหยุด
ทว่าเสียงซู้ดปากของเขากลับทำให้เ้าอินที่แอบดูอยู่ด้านนอกใจเต้นสั่นรัว “เ้าจันทร์…กับท่านอาจารย์..?” เด็กหนุ่มใบหน้าคมคายยืนตัวสั่นสะท้านเนื่องด้วยแรงเต้นของหัวใจที่กำลังทุบหน้าอกของเขาอย่างหนัก
เขากับเ้าจันทร์เคยใช้ปากให้กันและกันมาก่อนและนั่นก็เป็เพราะทั้งคู่นอนด้วยกันทุกวัน เป็ธรรมดาของเด็กหนุ่มวัยอยากรู้อยากลองเช่นเขาที่หาทางระบายออกได้ยาก เมื่อมีสหายรู้ใจอยู่ข้าง ๆ ย่อมต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันถือว่าเป็เื่ปกติ
ในสำนักวิมาน์ เ้าจันทร์และเขาถูกจัดให้นอนคู่กัน ส่วนเ้ามั่นและเ้าคงก็นอนแยกอีกเรือนหลังหนึ่งที่ปลูกสร้างอยู่ห่างจากเรือนหลักไกลออกไป
การที่เ้าอินได้เห็นภาพบาดตาเช่นนี้กลางวันแสก ๆ เขาถึงกับทำตัวไม่ถูกได้แต่ลูบไล้ส่วนนั้นของตัวเองไปพลาง ๆ
ชายหนุ่มในห้องคือใคร? นั่นคืออาจารย์ที่เขาเคารพรักอย่างสุดหัวใจมาโดยตลอด ทว่าเมื่อได้เห็นภาพเชิงชู้สาวกับเพื่อนสนิทของตน เ้าอินจึงรู้สึกตื่นตัวมากกว่าปกติที่เคยเป็ ภาพที่ได้เห็นมันเหมือนกับยาปลุกกำหนัดชั้นดี
“อืม... ดี... ดีเหลือเกิน!” เสียงของฐานฟ้าดังแว่วท่ามกลางความเงียบ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเด็กหนุ่มในตำราที่ถูกเรียกว่าลูกสวาทนั้นมันเป็เช่นไร ในที่สุดเขาก็ยอมตกลงปลงใจจะทดลองใช้ลูกสวาทเพื่อระบายความกำหนัดให้กับตน...
1K
