โฮปอาบน้ำและเปลี่ยนใส่ชุดที่สบายขึ้นนั่งกินบะหมี่ถ้วยและเลื่อนดูไอแพดไปด้วยเพื่อหาข่าวที่้า
ข่าวของไกด์ที่ถูกพบเป็ศพ่นี้เริ่มมีบ่อยขึ้นส่วนมากเป็ไกด์คลาสซีกับดี
เพราะคลาสซีกับดีเป็ไกด์ที่มีพลังฟื้นฟูน้อยจึงไม่นิยมในหมู่เซนติเนลนักไกด์คลาสซีกับดีที่ไม่มีอาชีพหลักจึงจำเป็ต้องตั้งราคาการไกด์ดิ้งในราคาถูกเพื่อให้เซนติเนลงบน้อยมาว่าจ้างทำให้ไกด์เหล่านี้มีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดอาชญากรรมเพราะอยู่ในสถานที่อโคจร
ส่วนไกด์คลาสบีเช่นทาโก้นั้นเป็ไกด์ระดับกลางเป็ที่้าของตลาดเพราะราคาไม่แพงและค่อนข้างมีพลังฟื้นฟูที่ดีในระดับหนึ่งจึงหางานทำง่ายและมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าคลาสซีกับดี
พอมีข่าวว่าไกด์คลาสบีถูกฆาตกรรมกระแสสังคมออนไลน์ของชาวไกด์ก็ตื่นตัวและเริ่มเห็นความไม่ปลอดภัยในชีวิตของไกด์กันมากขึ้นกว่าเดิม
เสียงโทรศัพท์ของโฮปดังขึ้นเขากดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็ชื่อของดามีล
“ไงมีล เพิ่งจะสามทุ่มเองโทรมาทำไม”
“โฮป! นายไปดูทาโร่แทนหน่อย พยาบาลโทรมาบอกว่าอาการไม่ดีเรากำลังขับรถไปที่โรงพยาบาล!” ดามีลกรอกเสียงมาตามสายอย่างเร่งร้อน
“เออๆ! ไปแล้ว!”
โฮปลุกออกจากโต๊ะวิ่งออกไปนอกห้อง ตรงไปที่ห้องพักคนไข้
เมื่อเปิดประตูเข้าไปพยาบาลกำลังวิ่งวุ่น เครื่องมือส่งเสียงสัญญาณดังไม่หยุด ทาโร่นอนดิ้นรนอยู่บนเตียงใบหน้าแดงก่ำดวงตาสีฟ้าของเขากลายเป็สีม่วงเจิดจ้าพยาบาลสองคนช่วยกันจับแขนทาโร่ไว้ไม่ให้เขาดึงสายต่างๆ บนตัวออก
“เขาเป็อะไร! เกิดอะไรขึ้น!” โฮปถามด้วยความใเมื่อเห็นอาการของทาโร่
“อยู่ๆพลังไกด์ของเขาก็พุ่งสูงขึ้นค่ะ คนไข้กำลังจะช็อก!”
โฮปหันไปดูเครื่องวัดพลังไกด์ที่ตัวเลขพุ่งทะยานขึ้นไปเกือบแตะ200เปอร์เซ็นต์หมอที่เข้าเวรรีบมาดูอาการให้และนำยาฉีดเข้าสายน้ำเกลือเพื่อลดระดับพลังไกด์ของทาโร่ให้คงที่
แต่ผ่านไปห้านาทีแล้วพลังไกด์ของทาโร่ลดลงไปเพียง 2 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นทาโร่มีสีหน้าเ็ปและเริ่มอ่อนแรงลงเครื่องวัดความดันส่งเสียงดังยาวเป็จังหวะเมื่อความดันของทาโร่ลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว
“พี่…..ช่วยด้วย……” ทาโร่พึมพำเพ้อเสียงแ่โฮปเข้าไปจับใบหน้าของเขาที่เริ่มตาลอย
ครู่เดียวเสียงสัญญาณเครื่องวัดความดันก็เงียบลงโฮปหันไปมองเครื่องวัดพลังไกด์ของทาโร่แล้วก็กะพริบตาปริบๆ
พลังไกด์ของเขาค่อยๆ ลดลง 195…..194…..190……188……
โฮปหันมามองทาโร่ที่สีหน้าเ็ปค่อยๆคลายลงและมองมือตัวเองที่จับใบหน้าของเขาอยู่รู้สึกถึงพลังที่ถ่ายเทเข้ามาในตัวของเขาทีละน้อย
โฮปเข้าใจในทันทีว่าวิธีที่จะช่วยทาโร่ให้ได้เร็วที่สุดก็คือตัวของเขาเอง
โฮปก้มหน้าลงไปประกบริมฝีปากกับคนตัวบางบนเตียงโดยไม่ลังเลหมอและพยาบาลยืนตัวแข็งตาค้าง ถืออุปกรณ์อยู่ในมือชะงักกันไปหมด
พลังไกด์ที่มากเกินกว่าจะเป็พลังของไก์คลาสบีค่อยๆไหลเข้ามาหาโฮป พลังของทาโร่ที่ส่งมาเป็เหมือนกระแสน้ำอุ่น นุ่ม และทำให้เซนติเนลอย่างเขารู้สึกดีจนไม่อยากผละตัวออกมาจากไกด์น้อยคนนี้เลย
ร่างบางบนเตียงเริ่มรู้สึกตัวทาโร่ที่ดวงตากลับมาเป็สีฟ้าเหมือนเดิม มองคนตรงหน้าด้วยดวงตาตื่นตระหนกสองมือยกขึ้นมาและพยายามดันตัวโฮปออก
แต่ราวกับโฮปไม่ได้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงรอบด้านเสียงสัญญาณเครื่องมือต่างๆ ในห้องเงียบไปหมดแล้วเครื่องวัดพลังไกด์บอกค่าพลังระดับปกติ หมอและพยาบาลพยายามเรียกโฮปให้หยุดไกด์ดิ้งแต่เหมือนโฮปไม่ได้ยิน
ทาโร่พยายามดิ้นหนีสองมือทั้งทุบทั้งตีและหันหน้าหนีออก แต่โฮปจับตัวเขาล็อคเอาไว้ไม่ให้ขัดขืนตาสีแดงเจิดจ้าของเขามองตาสีฟ้าของทาโร่ราวกับปิศาจมองสัตว์เล็กๆ ตัวหนึ่ง
“ไอ้โฮป!!” ดามีละโลั่นห้องและเรียกหมอกับพยาบาลให้มาช่วยกันดึงโฮปออกจากทาโร่ที่ตอนนี้กำลังหน้าซีดขาวลงอีกครั้ง
พอแยกโฮปออกมาจากทาโร่ได้เขาก็ขืนตัวเองจากมือเกือบสิบข้างเพื่อจะกลับไปหาทาโร่อีก โฮปมองทาโร่เหมือนสิงโตอยากขย้ำเหยื่อให้ตายคามือทาโร่เห็นตาสีแดงวาวโรจน์ของโฮปที่จ้องมาก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงพลางหอบหายใจและจ้องเขาเขม็ง
พอโฮปหลุดจากบรรดามือที่จับเขาไว้และพุ่งตัวเข้าหาทาโร่อีกครั้งก็โดนหมัดขวาของคนบนเตียงที่ตั้งการ์ดเตรียมพร้อมไว้แล้วซัดเข้าเต็มเบ้าตา
โฮปเสียหลักล้มลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่บนพื้นสลัดหัวตัวเองด้วยความมึนงงสองสามครั้ง และกะพริบตาเหมือนเพิ่งรู้สึกตัว
“โฮป เป็ไง มึนเลยดิ” ดามีลรีบเข้าไปช่วยโฮปให้ลุกขึ้นจากพื้นพลางขำ
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ” โฮปถามดามีล รู้สึกปวดตุบๆ ที่เบ้าตาซ้าย และหันไปมองหน้าทาโร่ที่นั่งหอบอยู่บนเตียงค้อนเขาตาแทบกลับ
“คุณทาโร่ นอนลงก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่พยาบาลจะทำแผลให้ค่ะ”พยาบาลสาวมองโฮปสีหน้าแปลกๆ และหันไปพูดเสียงหวานกับคนบนเตียง
โฮปมองพยาบาลดึงสายน้ำเกลือโชกเืของทาโร่ออกและเปลี่ยนให้เขาใหม่ จากนั้นก็หันไปมองหน้าดามีล
ดามีลมองหน้าโฮปแล้วยิ้มอ่อนใจ“ไปๆ จะพาไปทายาหม่อง” แล้วก็ดึงแขนโฮปเดินออกมาจากห้องพักคนไข้
ดามีลส่งเจลเย็นให้โฮปใช้โปะเบ้าตาที่เริ่มเขียวและส่ายหน้าน้อยๆ
“เมื่อกี๊เกิดอะไรขึ้นน่ะมีล เราจำอะไรไม่ได้เลย” โฮปเอ่ยถามเพื่อนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
“นายบังคับทาโร่ไกด์ดิ้งจนพลังเขาเกือบหมดตัว” ดามีลเอนหลังไปพิงพนักโซฟา“ทาโร่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ พลังของเขายังไม่เสถียรทำแบบนั้นอาจเกิดอันตรายขึ้นกับนายทั้งสองคนได้”
“เราไม่ได้อยากทำแบบนั้นนะมีล” โฮปขมวดคิ้วและเล่าเื่ที่พลังของทาโร่พุ่งขึ้นเกือบ200 เปอร์เซ็นต์จนเขาต้องจับทาโร่ไกด์ดิ้งเพื่อช่วยชีวิตทาโร่เอาไว้
ดามีลฟังแล้วก็อึ้งไปเขารีบหยิบแฟ้มคนไข้ของทาโร่มาเปิดอีกครั้งและมีสีหน้าครุ่นคิด
ทาโร่นั่งดื่มน้ำผลไม้ที่พยาบาลนำมาให้เพื่อปลอบใจเขาอยู่บนเตียงใจยังคุกรุ่นเมื่อนึกถึงตอนที่รู้สึกตัวขึ้นมาก็ปรากฎว่าตัวเองกำลังถูกเซนติเนลโดยเฉพาะเซนติเนลคนที่เขาเกลียดมาไกด์ดิ้งขโมยพลังของเขาอยู่
“พี่พยาบาลครับ ผมอยากแปรงฟัน”ทาโร่หันไปบอกกับพยาบาลที่ดูแลเขาอยู่ในห้องเมื่อนึกถึงรอยจูบจากโฮป
“ได้ค่ะเดี๋ยวพี่ไปเอาแปรงกับยาสีฟันมาให้นะคะ”
“ขอบคุณครับ”
เมื่อพยาบาลเดินออกไปดามีลก็เดินสวนเข้ามาพอดี ทาโร่มองเขาอย่างไม่ไว้ใจแต่เมื่อเห็นว่าเขาเป็ไกด์เหมือนกันก็รู้สึกเบาใจขึ้น
“สวัสดีครับคุณทาโร่ ผมชื่อดามีลเป็หมอเ้าของไข้ของคุณนะครับ”ดามีลเอ่ยทักทายพลางยิ้ม ทาโร่จึงยิ้มกลับให้เขา
“จากเหตุการณ์เมื่อครู่ ทางเราต้องขอโทษคุณทาโร่ด้วยนะครับ”
“อ๋อ ไม่เป็ไรครับ” ทาโร่หน้าตึงขึ้นเล็กน้อย“แค่อย่าให้เซนติเนลโรคจิตคนนั้นเข้ามาอีกก็พอครับ”
ดามีลแอบขำที่ผู้บริหารของโรงพยาบาลกลายเป็คนโรคจิตไปแล้ว
“หมออยากจะถามประวัติคุณทาโร่เล็กน้อยแต่ถ้าคุณทาโร่ยังไม่พร้อมก็ไม่เป็ไรนะครับเพราะตอนนี้ก็ค่อนข้างดึกแล้ว”ดามีลพูดพลางยกนาฬิกาขึ้นดู
“ไม่เป็ไรครับคุณหมอ ผมเพิ่งตื่น ยังไม่ง่วงเท่าไร คุณหมอถามมาเถอะครับ”
ดามีลยิ้มและพยักหน้าหลังจากพูดคุยซักถามกันอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงดามีลก็ปิดแฟ้มคนไข้และปล่อยให้ทาโร่ได้พักผ่อน
โฮปนั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องพักคนไข้เมื่อครู่แล้วก็ขมวดคิ้ว
พลังไกด์ตั้งเกือบ200เปอร์เซ็นต์ไหลเข้าร่างของเขาจนทำให้สติเลอะเลือนแต่เมื่อรู้ตัวดีแล้ว เขากลับไม่มีความรู้สึกผิดปกติอะไรกับร่างกายของตัวเองแล้วพลังพวกนั้นมันหายไปไหน
โฮปมีพลังการเห็นนิมิตเซนติเนลคลาสเอสเช่นเขาจะเห็นภาพนิมิตชัดเจนราวกับนั่งดูหนังนิมิตที่เห็นจะเป็ภาพเหตุการณ์ในอนาคตและไม่สามารถกำหนดได้ว่าอยากเห็นอะไร นอกจากจะมีนิมิตขึ้นมาเอง
แต่พลังอยู่ในร่างของเขาตั้งมากขนาดนั้นมันก็น่าจะมีอะไรพิเศษบ้างสิ โฮปจึงลองคิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นเขาอยากรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้างแต่ความคิดวูบหนึ่งของเขากลับอยากรู้เื่ราวเมื่อครู่นี้มากกว่า
โฮปเห็นภาพตัวเองกำลังบังคับทาโร่ไกด์ดิ้งกับเขาโดยการจูบหมอและพยาบาลต่างรุมช่วยกันแยกเขาออกมาทาโร่ดิ้นรนจนเข็มน้ำเกลือแทงแขนตัวเองเืไหลและเห็นดามีลวิ่งเข้ามาช่วยกันยื้อยุดฉุดกระชากเขาออกจากการไกด์ดิ้งกับทาโร่
โฮปเห็นแววตาหื่นกระหายของตัวเองที่มองทาโร่แล้วก็ใจนตาค้าง
ภาพตรงหน้าหายวับไปโฮปนั่งหอบหายใจ ใกับสิ่งที่เกิดขึ้น เดี๋ยวก่อนนะ!เมื่อกี๊เขาไม่ได้เห็นภาพอนาคต แต่เขาเห็นอดีตที่เพิ่งผ่านมาสดๆ ร้อนๆ และเป็อดีตที่เขาเองก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเหตุการณ์มันเป็อย่างไร
โฮปใกับสีหน้าและแววตาของตนเองที่ได้เห็นเมื่อครู่มันไม่เหมือนตัวเขาเลย แต่เหมือนสัตว์ป่าดุร้ายตัวหนึ่ง
โฮปปากคอแห้งผากพลังของเขาคือเห็นภาพนิมิต ทุกครั้งเขาจะเห็นอนาคต แต่วันนี้เขาเห็นอดีต และเป็อดีตที่เขารู้สึก้าจะเห็นด้วย
โฮปหายใจแรงขึ้นและพึมพำกับตัวเอง“ฉันอยากเห็นตัวเองตอนนี้”
แล้วโฮปก็เห็นภาพตัวเองนั่งอยู่บนโซฟาสะท้อนกลับมาราวกับเขานั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่โฮปตาเหลือกและะโขึ้นมาอยู่บนโซฟาทั้งตัวด้วยความใสุดขึด แล้วภาพสะท้อนนั้นก็หายวับไป
“เชี่ยไรวะเนี่ย!”โฮปนั่งเหงื่อตกอยู่บนโซฟาสีหน้าตื่นตระหนก
11K
