" วิ้ว " เสียงลมพัดโหมกระพือทั่ว ทำนนท์ถึงกับสะดุ้ง เปิดเปลือกตามองทั่ว
" ลมอะไร " นนท์พึมพำ หันมองดูสองภรรยา
" คงไม่มีอะไร " นนท์เข้าสู่การหยั่งรู้ต่อ
" วิ้ว " ลมยังคงพัดเข้าอีกครั้ง นนท์เปิดเปลือกตาขึ้นสอดส่ายสายตา พลางส่ายหน้า แล้วทำการหยั่งรู้อักขระเทพต่อ
" วิ้ว " ลมยังพัดเข้าหาอีก นนท์แสร้งเฉย แต่ให้กายจิตกวาดตามอง
" วิ้ว " ลมยังคงพัดเข้ายังร่างของนนท์
นนท์เปิดเปลือกตาขึ้นมองผ่านเนตรั เพื่อหาต้นตอของลม
" ไม่เห็นมีอะไร " นนท์พึมพำ วาดมือก่อกำแพงเต๋าครอบร่างของตนและสองภรรยาไว้
" ตึง " เสียงของแข็งกระแทกยังกำแพงเต๋า นนท์เริ่มที่จะหมดความอดทน
" มัน้าอะไร " นนท์พึมพำแล้วเข้าสู่การหยั่งรู้อักขระเทพต่อ
เสียงยังคงดังรบกวนอยู่เป็ระยะ ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา นนท์แทบจะมิได้เข้าสู่สมาธิในการหยั่งรู้อักขระเทพ
" ทำอย่างไรจึงจะหายไป " นนท์ลุกขึ้นยืน กวาดตามองยังผนังและพื้น พลางส่ายหน้า
" กลั่นผลึกปรานสรรพสิ่งดีกว่า " นนท์นำร่างของเหล่าชายชราออกมา แล้วเริ่มทำการกลั่นผลึกปรานสรรพสิ่ง
" ผลึกปรานสรรพสิ่งขั้นราชันย์นี่ รู้สึกว่าจะมีพลังมากกว่าขั้นจักรพรรดิ์ถึงสิบเท่า " นนท์พึมพำ
" ยิ่งขั้นฝึกสูงพลังของผลึกก็ยิ่งสูงตาม " นนท์พยักหน้า
นนท์มองเข้าไปในบ่อน้ำสรรพสิ่งขั้นราชันย์จักรพรรดิ์ในแหวนมิติ พลางยกยิ้ม แล้วเรียกผลึกเผล่านั้นออกมา
" ดี มากมายยิ่งนัก " ผลึกปรานสรรพสิ่งหลายพันล้านก้อนกองเป็ูเา นนท์ยกยิ้มแล้วเก็บเข้าไว้ในแหวนมิติหลายวง
" ลองหยั่งรู้อักขระเทพต่อ " นนท์เข้าสู่การหยั่งรู้ในทันที
" วิ้ว " ลมยังคงพัดมายังร่างของนนท์ นนท์เปิดเปลือกตาขึ้น
" หากทำการหยั่งรู้จะถูกขัดขวาง " นนท์พึมพำ
" งั้นหาอย่างอื่นทำ " นนท์เรียกผลึกปรานสรรพสิ่งออกมาราวล้านก้อน
" เริ่ม " นนท์เริ่มดูดซับผลึกปรานสรรพสิ่ง
" วิ้ว " ลมยังคงพัดมาที่ร่างของนนท์เป็ระยะ เวลาทอดผ่านไปอีกสี่ดือน
" ทะลวงพลังขั้นที่หกได้แล้ว " นนท์ได้แต่ส่ายหน้า เพราะผลึกปรานสรรพสิ่งที่เสียไปนั้นมากมายยิ่งนัก
" ใช้ผลึกปรานมากถึงสามสิบล้านก้อน ถึงจะทะลวงขั้นย่อยได้ " นนท์ส่ายหน้า เหลียวมองดูสองภรรยาที่ทำการหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งเต๋า
" ทำไมทั้งสองจึงไม่ถูกลมรบกวน " นนท์พึมพำ
" หรือเป็ที่เราที่โดนลงโทษผู้เดียว " นนท์พยักหน้า
" ฝึกการต่อสู้ดีกว่า " นนท์วาดมือสร้างห้วงมิติ แล้วเข้าทำการฝึกต่อสู้อยู่ภายในนั้น
เวลาไหลเวียนอีกหนึ่งเดือน
" ท่านพี่ " จูเม่ยเสียนเรียกหานนท์
" ท่านพี่ เสียนเอ๋อร์หยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งเต๋าขั้นต้นได้แล้ว " นนท์ยกยิ้ม
" เ้าทะลวงพลังขั้นย่อยได้ด้วย " จูเม่ยเสียนพยักหน้า
" ท่านพี่เสียนเอ๋อร์้าท่าน " นนท์กางค่ายกลปิดกั้นภาพและเสียง แล้วผสานหยินหยางกับจูเม่ยเสียนถึงยี่สิบห้าชั่วยามในค่ายกลเร่งเวลา
" เสียนเอ๋อร์จะทำการหยั่งรู้ขั้นกลางต่อ " นนท์พยักหน้า
จูเม่ยเสียนนั่งยังเบาะเต๋าของตนแล้วเริ่มทำการหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งเต๋าขั้นกลาง
" นี่ก็เก้าเดือนแล้ว " นนท์พึมพำ
" ท่านพี่ " ฉางกุ้ยฉีร้องเรียก นนท์ขยับกายเข้าหาแล้วทำการผสานหยินหยางกับฉางกุ้ยฉี
" ท่านพี่ ฉีเอ๋อร์จะหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งเต๋าขั้นกลางต่อ " นนท์พยักหน้า
นนท์เรียกผลึกปรานสรรพสิ่งออกมาอีกห้าสิบล้านก้อน แล้วเริ่มทำการดูดซับผลึกปรานกองโต
" ตูม " เสียงะเิดังขึ้นในตันเถียนของนนท์ นนท์เริ่มทำการปรับสมดุลร่างกายต่อ
" ขั้นย่อยที่เจ็ดแล้ว " นนท์กำหมัดของตนเพื่อวัดพลัง
" พลังกายประมือกับราชันย์ขั้นต้นขั้นที่สองได้ หากผสานกฎเกณฑ์แห่งพลังก็สามารถประมือกับขั้นต้นขั้นที่ห้าได้ " นนท์พึมพำ
" ศิษย์โจว " นนท์หยัดกายลุกยืน
" คารวะผู้าุโสูงสุด " นนท์ประสานสองมือ
" ข้าละแปลกใจเสียจริงใยเ้ามิมีผลกระทบ " นนท์ยกยิ้ม
" ข้าได้รับเพียงลมที่พัดเข้ามาในยามที่ข้าปิดตนเพื่อหยั่งรู้ " ผู้าุโสูงสุดพยักหน้า
" นี่ก็แปลกเช่นกัน เพราะทุกคนที่มายังผารู้ผิดนั้น จะถูกจิตทัศนะแห่งผารู้ผิดทำโทษทางจิต ให้พบเห็นภาพหลอนต่างๆ " นนท์พยักหน้า
" ผู้าุโสูงสุด ข้านั้นมิได้ทำความผิดใด จิตทัศนะแห่งผารู้ผิดจึงมิลงโทษข้า " ผู้าุโสูงสุดพยักหน้า
" คงจะเป็อย่างที่เ้าว่า " นนท์พยักหน้า
" ผู้าุโสูงสุดข้าขอถาม " นนท์มองยังชายชรา
" แท้จริงแล้วผารู้ผิดมีไว้ใช้ทำสิ่งใด " นนท์ใคร่รู้
" ผารู้ผิดนั้น มีไว้ลงโทษศิษย์ที่กระทำการที่มิอาจให้ให้อภัยได้ " นนท์พยักหน้า
" เมื่อมีศิษย์ที่กระทำการที่มิอาจให้อภัยได้ แต่ศิษย์ผู้นั้นเคยสร้างชื่อเสียงให้กับสำนัก หรือสร้างคุณประโยชน์ให้สำนักเช่นเ้า " นนท์ทำหน้านิ่ว
" ก็จะถูกส่งตัวมายังที่นี่เพื่อให้สำนึกผิด และรับโทษทัณฑ์จากจิตทัศนะแห่งผารู้ผิด " นนท์พยักหน้า
" ผู้าุโสูงสุด ข้าเพียงพลั้งมือทำร้ายศิษย์ของทั้งสามสำนัก สำหรับท่านแล้วนี่คือความผิดที่มิอาจให้อภัยได้งั้นรึ " นนท์เอ่ยถาม
" แท้จริงแล้วที่ข้าส่งเ้ามาที่นี่เพราะ้าจบปัญหาในวันนั้น " นนท์พยักหน้า
" เป็เื่ที่พอเข้าใจได้ " นนท์เอ่ยขึ้น
" หวังว่าเ้าจะมิโกรธเคืองข้า " นนท์ยกยิ้มพลางส่ายหน้า
" นี่ก็ครบปีแล้วกลับกันเถิด " นนท์ส่ายหน้า
" ผู้าุโสูงสุด ภรรยาทั้งสองของข้ายังทำการหยั่งรู้มิสำเร็จ ไว้ให้พวกนางหยั่งรู้สำเร็จข้าจึงจะลงจากผารู้ผิดขอรับ " นนท์มองยังสองภรรยา
" ตามที่เ้า้า ข้าต้องไปแล้ว " นนท์ประสานสองมือ
" ครบหนึ่งปีแล้วรึ " นนท์พึมพำแล้วเริ่มทำการหยั่งรู้อักขระเทพทันที
" ตูม " เสียงะเิในตันเถียนของนนท์ นนท์ถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง
" นี่มันพลังอะไร " นนท์กัดฟันแน่น พลังงานมหาศาลถาโถมออกจากตันเถียนทะลุทะลวงไปทั่วทั้งร่าง
แสงสีทองสาดส่องจากสรวง์ลงมา ไหลซึมผ่านผิวหยาบ ไหลผ่านสู่กล้ามเนื้อ ทะลวงเข้าสูเส้นเอ็น ทะลุไปยังเส้นเื แล้วไหลรวมไปห่อหุ้มกระดูกไว้แล้วแทรกซึมเข้าไปหลอมรวมไขกระดูก
นนท์ทำการปรับสมดุลร่างกายอีกราวหนึ่งเดือนของเวลาจริง นนท์เปิดเปลือกตาขึ้น
" วิ้ง " นนท์กวาดตามองทั่ว พลางพยักหน้า
" ท่านพี่ ท่านทำการหยั่งรู้อันใดใยจึงให้เวลาถึงสิบปี " นนท์ตาโต
" สิบปีเลยรึ " นนท์ถออนใจหนัก
" อักขระเทพ " สองภรรยาต่างตาโต
" ท่านพี่สอนฉีเอ๋อร์บ้าง " นนท์ชี้นิ้วไปยังหน้าผากสองภรรยา
" พวกเ้าทำการหยั่งรู้เอาแล้วกัน " สองภรรยาพยักหน้า
" อยู่ที่ผารู้ผิดถึงสิบเอ็ดปี ยาวนานยิ่งนัก " นนท์พึมพำ
" สองภรรยาของข้าพวกเ้าทำการหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งเต๋าถึงขั้นใดแล้ว " นนท์ยกยิ้มเอ่ยถามสองภรรยา
" เราทั้งสองหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งเต๋าได้ทั้งสามขั้นแล้ว " นนท์ยกยิ้มออกมา แล้วกางค่ายกลปิดกั้นภาพและเสียง ทำการสอดผสานหยินหยางกับสองภรรยาอย่างเร่าร้อนและรุนแรง
" ท่านพี่เวลานี้ท่านอยู่ที่ขั้นย่อยที่แปด แต่ฉีเอ๋อร์รู้สึกว่าพลังของท่านเสมือนราชันย์ขั้นต้นสูงสุด " ฉางกุ้ยฉีเอ่ยถาม
" ฉีเอ๋อร์ ท่านพี่นั้นเหมือนตัวประหลาด " ฉางกุ้ยฉีหัวเราะคิกคัก นนท์จึงตบไปที่ก้นกลมของนาง
" อ๊า ท่านพี่ " ฉางกุ้ยฉีคว้าจับที่ัน้อยพลางรูดขึ้นลง
" ฉีเอ๋อร์จะสยบัน้อย " ว่าแล้วฉางกุ้ยฉีขยับกายขึ้นคร่อมัน้อย แลัวขย่มอย่างเมามันจนฟุบคาอกแกร่งของสามี จูเม่ยเสียนมิน้อยหน้าขึ้นคร่อมัน้อยแล้วขย่มร่างอย่างหนักหน่วงจนฟุบบนอกแกร่งของนนท์ไปอีกคน นนท์ยกยิ้มจัดการสยบสองภรรยาจนสลบไสลไป
" กลับกันเถิด " นนท์วาดมือเก็บทุกอย่างแล้วทะยานร่างไปจากผารู้ผิด
" ท่านพี่ เวลานี้พลังกายของท่านประมือกับระดับใดได้ " จูเม่ยเสียนเอ่ยถาม
" พลังกายของข้าสามารถประมือกับราชันย์ขั้นต้นระดับสามได้ หากข้าผสานกฎเกณฑ์แห่งพลังข้าก็สามารถประมือกับราชันย์ขั้นต้นขั้นที่หกได้ " สองภรรยาต่างพยักหน้า
" ท่านพี่ ฉีเอ๋อร์จำได้ว่าเวลานั้นที่ท่านต่อสู้กับผู้าุโเถียนผิง ทั้งที่ผู้าุโเถียนผิงเป็ถึงราชันย์ขั้นกลางใยท่านพี่ของฉีเอ๋อร์จึงประมือได้ " นนท์ยกยิ้ม
" ฉีเอ๋อร์ ท่านพี่ของฉีเอ๋อร์นั้นผสานพลังกับเส้นปรานราชันย์จักรพรรดิ์ัา ท่านพี่ของฉีเอ๋อร์จึงมีพลังต่อสู้มากขึ้น " ฉางกุ้ยฉีพบยักหน้า
นนท์ทะยานร่างมาถึงบรรพตั
" รู้สึกว่าจะสะสมพลังไว้มากมายยิ่งนัก " นนท์วาดมือคลายผนึกของบรรพตั
" ตูม " ปรานัะเิออกทั่ว แรงะเิของปรานักระจายไกลถึงร้อยลี้ ทำเอาเหล่าศิษย์ที่อยู่รายรอบบางคนถึงกับทะลวงขั้นพลังได้
" ดียิ่งนัก " นนท์พึมพำ
" ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่หญิงใหญ่และศิษย์พี่หญิงรองกลับมาแล้ว " สมุนทั้งหกและศิษย์ชั้นล่างเร่งลงมายังตีนเขา เรียงแถวรอรับ
" พวกเ้าเป็เช่นไรบ้าง " นนท์เอ่ยถาม
" เวลานี้ พวกเราต่างทะลวงพลังขั้นสามและสี่ได้แล้วขอรับ " นนท์ยกยิ้ม
" เอาล่ะ พวกเ้าออกไปยืดเส้นยืดสาย และเข้าฝึกยังค่ายกลทั้งสองเสีย " เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างพยักหน้า
" ที่บ่อรวมปรานนั้นให้พวกเ้าเข้าใช้งานเพื่อปรับร่างกายให้สมดุลเผื่อพวกเ้าจะทะลวงขั้นพลังได้อีก " เหล่าสมุนทั้งหกและศิษย์ชั้นล่างต่างเร่งออกไปตามที่นนท์สั่งการ
" ไปกันเถอะ " นนท์เดินไปยังถ้ำของตน
" ท่านพี่ เสียนเอ๋อร์อยากกลับบ้าน " นนท์พยักหน้า
" ท่านพี่ ท่านยังมิได้ไปไหว้บิดาและมารดาของฉีเอ๋อร์ " นนท์ยกยิ้ม
" ข้าไปแน่ " นนท์ลูบก้นงอนของทั้งสองภรรยา
" ไอ้สาระเลว มาแล้วรึ " เสียงของชายหนุ่มดังขึ้น
" เ้าคือผูใด " นนท์เอ่ยถาม
" เป็ที่เ้าที่ทำให้ข้าไดัอาศัยในร่างที่บอบบางเช่นนี้ " นนท์ส่ายหน้า
" เวลานี้พลังของเ้าเพียงแค่นี้ คิดว่าจะสู้ข้าได้รึ " นนท์จ้องไปยังหน้าของชายหนุ่ม
" แท้จริงแล้วเ้าคือผู้ใด " นนท์เอ่ยถาม
" ข้าคือกงจี้ " นนท์พยักหน้า
" เฒ่ากงนี่เอง เ้าไปเถิดข้ามิอยากทำอันใดเ้า " นนท์เอ่ยไล่
" นี่เป็สาส์นท้าดวลของกงหง " นนท์ยื่นมือรับไว้
" ในเมื่อเ้ารับแล้ว ก็เตรียมตัวตายได้ " นนท์พยักหน้า เฒ่ากงผินกายจากไปอย่างรวดเร็ว
" ท่านพี่ กงหงนั้นเคยเป็ถึงศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักมาก่อน แล้วได้รับการคัดเลือกจากแดนเทพให้ไปฝึกยังที่นั่น " นนท์พยักหน้า
" กงหงที่ว่าเวลานั้นอยู่ที่ขั้นใด " นนท์เอ่ยถาม
" เวลานั้นอยู่ที่ขั้นราชันย์จักรพรรดิ์ขั้นต้นสูงสุด แต่ผ่านไปถึงร้อยปีแล้วมิรู้ว่าจะอยู่ที่ขั้นใด " นนท์พยักหน้า
" กงหง " นนท์พึมพำ แล้วเปิดสาส์นท้าดวล
" อีกหกเดือน ประลองที่ลานประลองกลางเมืองจักรพรรดิ์ " นนท์พึมพำ
" หกเดือน "
11K
![ตามรักพรางใจ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738122990_41750154.webp)
