เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ (สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์)

ตอนที่ 3

พุดแก้วมองคนที่เดินเข้ามาพร้อมเดฟด้วยความแปลกใจเธอไม่รู้จักพวกเขามาก่อน โดยเฉพาะชายที่มีผมสีน้ำตาลประกายทองและดวงตาเป็๲สีมรกตซึ่งกำลังจ้องมองอย่างไม่ละสายตา

พุดแก้วไม่ชอบสายตาของชายคนดังกล่าวแต่ก็พยายามสงบสติอารมณ์ไว้ในขณะที่อีกคนที่เดินตามหลังท่าทางสุภาพและเป็๞มิตรมากกว่า เ๯้าของบ้านคนสวยยกมือไหว้ทักทายและยิ้มให้เดฟเหมือนเคย

นิโคลัสนิ่งไม่รับไหว้หรือแม้แต่ส่งยิ้มตอบเขาไม่คิดว่าคนดูแลหลานจะเป็๲สาวรุ่นเช่นนี้ที่สำคัญต่างจากในภาพถ่ายที่เห็นมาก่อนหน้าเหลือเกิน ตัวจริงของพุดแก้วดูสวยกว่าภาพที่นักสืบส่งไปให้เขาพิจารณาคนตรงหน้าอย่างละเอียด นิโคลัสชอบดวงตาคู่นั้นแม้จะดูหวานแต่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว นี่กระมังที่เดฟหรือใครอีกหลายคนบอกว่าเธอน่าสนใจ

“พี่เดฟไม่บอกว่าจะมาแก้วจะได้ให้คนทำกับข้าวไว้ให้” พุดแก้วส่งยิ้มให้คนคุ้นเคยอย่างเป็๞กันเอง

“ไม่ต้องหรอกอาหารที่นี่อร่อยทุกอย่างอยู่แล้ว ยิ่งเป็๲ฝีมือป้าสมใจยิ่งอร่อย” เดฟพูดถึงแม่บ้านของพุดแก้วอย่างอารมณ์ดี

“ปากหวานกับคนแก่นะคะ”ป้าสมใจที่ถูกพูดถึงเดินผ่านมาพอดี

“ก็อร่อยจริงๆนี่ครับ แต่ขอร้องว่าอย่าให้แก้วทำนะ ผมไม่อยากท้องเสียอีก”เดฟล้อเลียนด้วยสายตาและคำพูด ทำเอาพุดแก้วอดหัวเราะไม่ได้

“ป้าไปจัดโต๊ะดีกว่าเดี๋ยวกินข้าวด้วยกันเลยนะคะ ป้าทำไว้หลายอย่างเลย” ป้าสมใจบอกพร้อมทั้งเดินจากไปทันที

“พี่เดฟพาใครมาคะ”พุดแก้วกระซิบถามชายหนุ่ม พร้อมชำเลืองมองคนมาใหม่ที่ไม่พูดไม่จาเอาแต่จ้องหน้าเธอ

“จริงสิลืมไปเลยนี่นิโคลัส อเล็กซิส ชาโรนอฟเป็๞พี่ชายของมิคาเอล ส่วนคนนี้วูฟล์เป็๞บอดี้การ์ด”เดฟแนะนำอย่างเป็๞ทางการ

พุดแก้วสบตาคนที่เดฟแนะนำเมื่อรู้ว่าเขาเป็๲ใครและทำอะไรไว้กับพี่สาวบ้างถึงจะรู้สึกไม่ดีด้วยแต่ก็ไม่พูดอะไรนอกจากรอฟังว่า อีกฝ่ายจะเอ่ยอะไรออกมา

“สวัสดีค่ะ”พุดแก้วทักทายก่อนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“สวัสดี”นิโคลัสโต้ตอบเป็๲ภาษาไทยได้อย่างชัดเจน

“คุณพูดไทยชัดนะคะ”

“ผมมีแม่เป็๲คนไทยดังนั้นก็ต้องเรียนภาษาไทยไว้บ้าง เผื่อมีคนด่าจะได้รู้” นิโคลัสตอบหน้าตาย

“พวกเขามาทำไมคะพี่เดฟ” พุดแก้วหันมาถามเดฟด้วยความสงสัย คงไม่ใช่แค่มาทำความรู้จักแน่ๆมันต้องมีบางอย่างและน่าจะเป็๞เ๹ื่๪๫ไม่ดีสักเท่าไหร่

“ผมขอให้เดฟพามาเองผมมีเ๱ื่๵๹ต้องพูดกับคุณ แต่อยากคุยเป็๲การส่วนตัว พอจะมีเวลาไหม”

“คุณมีธุระจะคุยกับฉันหรือคะ”พุดแก้วย้อนถามด้วยความแปลกใจ สีหน้าและน้ำเสียงของนิโคลัสดูจริงจังมากจนรู้สึกได้หญิงสาวหันมาสบตาเดฟเป็๞เชิงปรึกษา ชายหนุ่มเลือกที่จะนิ่งไม่พูดอะไรเพราะรู้จุดประสงค์การมาของนิโคลัส และรู้ว่าหากพุดแก้วรู้เ๹ื่๪๫นี้ก็คงไม่ลงเอยง่ายๆแน่

“ใช่ถ้าคุณสะดวกก็คุยตอนนี้เลย” นิโคลัสเร่ง

ยังไม่ทันที่พุดแก้วจะตอบเด็กชายวัยสี่ขวบก็วิ่งเข้ามากอดเธอไว้แน่น สองน้าหลานหัวเราะกันอย่างมีความสุขสร้างรอยยิ้มให้กับเดฟและวูฟล์ที่เพิ่งเห็นเด็กชายเป็๞ครั้งแรก ยิ่งนิโคลัสนั้นไม่ต้องพูดถึงแค่เห็นหน้าเขาก็หลงรักหลานชายตนเองแล้ว

“วันนี้พลาดทำน้าแก้วล้มไม่ได้”เด็กชายพูดจบก็หัวเราะลั่น

“เราล้มน้าไม่ได้หรอกน่าตัวแสบว่าแต่สวัสดีทุกคนหรือยัง” พุดแก้วแกล้งทำหน้าดุใส่หลานพร้อมหันเด็กน้อยมาหาทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

อีวานพนมมือไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อมและหยุดยืนมองหน้านิโคลัสสองลุงหลานสบตากันตามสัญชาตญาณนิโคลัสรู้สึกคิดถึงใครคนหนึ่งที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับเมื่อสบตาคู่นั้นพุดแก้วบอกหลานชายพร้อมทั้งจับเด็กน้อยให้หันไปทางเดฟ นิโคลัส และวูฟล์

“สวัสดีครับทุกคน”เด็กชายทักทายแล้วหันมาหาเดฟ

“ลุงเดฟช็อกโกแลตล่ะครับ”

“ทวงเลยนะไอ้เสือ” เดฟหัวเราะเบาๆ

“แล้วลุงสองคนนี้เป็๲ใครครับ”เด็กชายถามต่อ

“ลุงชื่อนิโคลัสอเล็กซิส ชาโรนอฟ เป็๞พี่ชายของมิคาเอล อเล็กซิส ชาโรนอฟ รู้จักไหม”นิโคลัสย่อตัวลงมาถามเด็กชายตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนมากขึ้น

“ชื่อยาวจังครับแต่คล้ายชื่อพ่อผมเลย” แล้วอีวานก็หันมาพูดกับพุดแก้วที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า

“ชื่อยาวเหมือนพ่อเลยนะน้าแก้ว”

“ต้องเหมือนสิเพราะลุงเป็๲พี่ชายของพ่อหนู” นิโคลัสบอกพร้อมทั้งทำท่าจะกอดอีวานแต่พุดแก้วแทรกตัวเข้ามาขวางเสียก่อนหญิงสาวสบตาเขาเป็๲เชิงว่าให้หยุดแล้วหันมาพูดกับหลานชายว่า

“ไปอาบน้ำได้แล้วเดี๋ยวจะได้มากินข้าวกัน” พุดแก้วตัดบท

“ครับน้าแก้ว” เด็กชายรับคำแล้ววิ่งไปทันที

“คุณเสียมารยาทกับแขก”นิโคลัสเอ่ยคำแรกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย เมื่อครู่เขารู้สึกได้ว่าพุดแก้วพยายามจะกันหลานให้ออกห่าง

“ขอโทษนะคะแต่ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้วอีวานควรจะอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวกินข้าว” หญิงสาวอธิบายตามจริง

“ถึงอย่างนั้นคุณก็ควรให้ผมพูดคุยกับเขาก่อน”นิโคลัสยังไม่ยอมแพ้

“คุณได้พบอีวานแน่ค่ะแต่หลังจากที่หลานฉันกินข้าวกลางวันเรียบร้อยแล้ว” พุดแก้วตัดบทสั้นๆแล้วเดินนำทุกคนไปที่ห้องอาหารโดยไม่สนใจว่าใครจะรู้สึกเช่นไร

“เดฟนายกลับไปก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวเสร็จธุระแล้วฉันจะโทรไปบอก” นิโคลัสหันมาหาเดฟที่ยืนยิ้มอยู่

“เดี๋ยวฉันต้องกินข้าวกับแก้วก่อนป้าสมใจสั่งไว้” เดฟตอบสั้นๆ แล้วส่งยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะเดินตามพุดแก้วไปอีกคนทิ้งให้นิโคลัสยืนหงุดหงิดต่อไปคนเดียว

พุดแก้วรู้สึกไม่สบายใจที่เห็นอีวานพูดคุยอย่างสนิทสนมกับนิโคลัสในเวลานี้เธอเดินไปหาเดฟที่นั่งจิบกาแฟอยู่ที่มุมห้องด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“พี่เดฟเขามาทำไมคะ” พุดแก้วถามคำแรก เดฟแทบสำลักกาแฟที่กำลังดื่ม และได้แต่ถอนหายใจเบาๆเพราะไม่รู้จะพูดอย่างไรดี

“พี่ว่าเ๱ื่๵๹นี้แก้วคุยกับเขาเองดีกว่า”เดฟยังพูดไม่ทันจบ นิโคลัสก็เดินมาหาทั้งสองด้วยสีหน้าจริงจัง

“ผมคิดว่าเราต้องคุยกัน”ชายหนุ่มเอ่ยคำแรกพร้อมสบตาพุดแก้ว

“ค่ะ”หญิงสาวพยักหน้ารับพร้อมรับฟังสิ่งที่เขาจะพูดต่อไปนี้

“ผม๻้๪๫๷า๹คุยกับคุณเป็๞การส่วนตัว”นิโคลัสเอ่ยเสียงเรียบ เดฟเฉไฉหันหน้าไปทางอื่น

“ถ้าอย่างนั้นเชิญที่ห้องทำงานค่ะ”พุดแก้วเดินนำไปก่อนทันที นิโคลัสจึงหันมาถามเดฟว่า

“นายจะอยู่รอใช่ไหม”

“คิดว่ารอดีกว่า”เดฟตัดสินใจเช่นนั้น เขาเองก็อยากรู้ว่าผลลัพธ์ของเ๱ื่๵๹นี้จะออกมาเป็๲เช่นไรนิโคลัสแค่พยักหน้าแล้วเดินตามพุดแก้วไปทันที

ห้องทำงานของพุดแก้วเรียบร้อยและสะอาดสะอ้านในห้องมีรูปถ่ายของมิคาเอลกับสุภาพสตรีคนหนึ่ง ซึ่งไม่ต้องถามก็รู้ว่าเป็๲ผู้หญิงที่ชื่อพุดกรองนั่นเองสิ่งที่เห็นจากรูปนี้ก็คือความสุขที่นิโคลัสไม่เคยเห็นจากน้องชายตัวเอง

“คุณมีธุระอะไรก็ว่ามาค่ะ”พุดแก้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ก่อนผมจะคุยธุระขอถามอะไรหน่อยได้ไหม ภาพนี้ถ่าย๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่” นิโคลัสยังคงจ้องไปที่รูปนั้นอย่างไม่วางตา

“ก่อนที่พี่เขยจะกลับเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กได้สองเดือน” พุดแก้วตอบ

“ผู้หญิงในภาพคงจะเป็๲พี่สาวของคุณสินะหน้าตาธรรมดา ผมนึกว่าจะสวยหยาดเยิ้มเสียอีก” น้ำเสียงที่นิโคลัสเอ่ยถึงพี่สาวสุดที่รักทำให้พุดแก้วรู้สึกไม่พอใจแต่ก็พยายามเก็บอารมณ์เพื่อรักษามารยาท

“คนเรารักกันที่ใจหน้าตาไม่เกี่ยวหรอก การมองคนแค่เพียงรูปลักษณ์ภายนอกมันฉาบฉวยเกินไปและเราก็ไม่อาจใช้มันตัดสินได้ว่าคนคนนั้นเป็๞เช่นไร”

“แหมเข้าใจพูดนะ” ชายหนุ่มไม่วายประชด

“คุณจะมาหาเ๹ื่๪๫ฉันหรือว่าจะมาคุยธุระกับฉันกันแน่ คุณนิโคลัส อเล็กซิส ชาโรนอฟ” พุดแก้วเรียกชื่อเต็มของเขาอย่างเป็๞ทางการความไม่พอใจเริ่มไต่ระดับสูงขึ้นมาอีกเล็กน้อย

“ผมถามเพราะไม่เคยเห็นพี่สาวของคุณความจริงตอนที่น้องชายของผมอยู่รัสเซียมีผู้หญิงที่สวยและอยู่ในตระกูลผู้ดีหลายคนมาชอบเขาแต่หมอนั่นกลับมารักผู้หญิงธรรมดาอย่างพุดกรอง”

“ขอโทษนะคะกรุณาพูดธุระของคุณมาดีกว่า” พุดแก้วขัดขึ้นเพราะถ้าฟังต่อไปอีก เขาก็คงหาเ๹ื่๪๫ว่าพี่สาวที่แสนดีของเธอเป็๞แน่และอาจจะคุยกันต่อไม่รู้เ๹ื่๪๫

“พี่สาวคุณ...”นิโคลัสตั้งท่าจะเอ่ยถึงพุดกรองอีกแต่คราวนี้พุดแก้วขัดขึ้นมาก่อน

“คุณควรจะพูดธุระของคุณมาได้แล้วฉันไม่มีเวลามากนักหรอกนะ ฉันมีงานต้องทำหลายอย่าง ไม่ใช่พวกเศรษฐีที่จะได้ลอยไปลอยมาไร้สาระได้นานๆ”พุดแก้วเหน็บแนมเล็กน้อย

“คุณควรจะมีมารยาทกับแขกมากกว่านี้”นิโคลัสต่อว่าทันที

“ถ้าคุณไม่พูดธุระฉันจะไม่ฟังแล้วนะ” พุดแก้วเสียงแข็งขึ้น

“มารยาทไม่ไหว”ชายหนุ่มแกล้งทำเป็๲ส่ายหน้า ซึ่งพุดแก้วพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจแล้วบอกว่า

“เข้าเ๹ื่๪๫ได้แล้ว”

“ที่ผมมาวันนี้ก็เพื่อพบหลานชายตัวเอง”นิโคลัสเอ่ย

“ก็ได้พบแล้วนี่คะ”

“ใช่เขาเหมือนมิคาเอลมาก”

“ค่ะผมสีเดียวกัน ตาก็สีเดียวกัน” หญิงสาวเห็นด้วยในเ๹ื่๪๫นี้

“โอเคที่นี้เข้าเ๱ื่๵๹เลยแล้วกัน ผมจะไม่อ้อมค้อมกับคุณให้เสียเวลาแล้วนะ”นิโคลัสพูดอย่างจริงจังและตรงไปตรงมาพุดแก้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไม่หวั่นเกรงเช่นกัน

ว่าไงก็ว่ากันล่ะงานนี้!

-------------------------------------------

#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????

รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท

จัดส่งในระบบลงทะเบียน

ช่องทางการสั่งซื้อ????

https://tawanpreampree.com/th/products/493835

Line : tawan9645

Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง

https://www.facebook.com/Tawan9645/

E-BOOK โหลดเลย????