ตอนที่ 4 เพลิงมารสะท้านฟ้า
เสียงคำรามของเหล่าปีศาจดังก้องไปทั่วทุก สารทิศ ร่างของอสูรโบราณที่ถูกปลดปล่อยจาก พันธนาการพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังมืด มหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากพวกมัน ดวงตาสี โลหิตจ้องมองไปยังเหล่าทวยเทพที่ยืนประจัน หน้า
หลงเทียนมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ นี่คือหายนะที่กำลังจะกลืนกินโลก ไม่ใช่แค่ ์เท่านั้น แต่รวมไปถึงแดนมนุษย์และแดน ปีศาจ ทุกสรรพสิ่งกำลังถูกดึงเข้าสู่าที่ไม่มี วันหวนกลับ
"เทียนหลง! หยุดสิ่งที่เ้ากำลังทำเดี๋ยวนี้!"
"ที! สายไปแล้ว พี่ใหญ่!"
เทียนหลงหัวเราะเย้ยหยัน ขณะที่ดาบปีศาจใน มือของเขาแผ่พลังสีดำออกมาเป็สาย เปลวเพลิง มารลุกโชนรอบตัวของเขา ทำให้ผืนฟ้ากลายเป็ สีดำสนิท พลังนั้นบิดเบือนอากาศรอบข้าง จนเกิด เป็รอยแยกของมิติที่เต็มไปด้วยเงามืด
"เ้าคิดว่า์จะปล่อยข้าไว้รี? คิดว่าเทพ สูงสุดจะเมตตาพวกเรางั้นหรือ!?" เทียนหลง ะโ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเพลิงแค้น "ข้า เคยเป็เหมือนเ้า หลงเทียน... ข้าเคยเชื่อว่า ์คือสถานที่ที่ยุติธรรม จนกระทั่งข้าถูกหัก หลัง!"
ทันใดนั้น ภาพแห่งอดีตผุดขึ้นในจิตสำนึกของ หลงเทียน ความทรงจำที่เขาพยายามลืมเลือน.... วันที่เทียนหลงถูกกล่าวหาว่าเป็ผู้ฝักใฝ่ฝ่ายมาร เหล่าเทพชั้นสูงร่วมกันตัดสินโทษ และเขา-ใน ฐานะเทพแห่งแสง-กลับไม่สามารถช่วยเหลือน้องชายของตนได้
เขาเห็นแววตาของเทียนหลงในตอนนั้น ดวงตาที่ เต็มไปด้วยความสับสนและความเ็ป ก่อนที่ พลังแห่ง์จะผนึกเขาไว้ในคุกปีศาจเป็เวลา หลายร้อยปี
"ข้าไม่ได้้าทําร้ายเ้า... แต่เ้าเลือกเส้น ทางนี้เอง" หลงเทียนกล่าวเสียงหนักแน่
"ข้าไม่ได้เลือก! แต่ข้าถูกบังคับให้เป็เช่นนี้!”
เปลวเพลิงสีดำแดงพลุ่งพล่านรอบตัวของเทียน หลง ก่อนที่เขาจะยกดาบขึ้นสูง เสียงค่ารามของ ปีศาจดังก้องขึ้นอีกครั้ง และพลังมหาศาลก็พุ่ง ออกไปทั่วทั้งสนามรบ
หลงเทียนรีบยกกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ขึ้นตั้งรับ พลังแสง บริสุทธิ์ส่องประกายปกป้องกองทัพเทพที่อยู่ด้าน หลังเขา การปะทะกันของสองพลังตรงข้ามทำให้ พื้นดินแตกร้าวและูเาถล่มลง
"พี่ใหญ่ ข้าจะให้เ้าเห็นว่าความจริงเป็เช่น ไร!"
เทียนหลงสะบัดดาบของเขา เปลวไฟมารพุ่งเป็ เส้นตรงเข้าใส่หลงเทียน เขาพุ่งตัวไปข้างหน้า ใช้ กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ตัดผ่านเพลิงมาร แต่แรงปะทะ กลับมหาศาลจนเขาต้องถอยหลังไปหลายก้าว
เหล่าเทพที่อยู่เื้ัของหลงเทียนเริ่มร่าย เวทย์ป้องกัน แต่พลังของเทียนหลงแข็งแกร่งเกิน ไป พวกเขาหลายตนถูกพลังมืดดูดกลืนเข้าไป และร่างของพวกเขากลายเป็เถ้าธุลีในพริบตา
"อย่าปล่อยให้พวกมันทำลาย์! จัด กระบวนทัพ!"
เสียงบัญชาของหลงเทียนทำให้เหล่าเทพเริ่มตั้ง รับ พวกเขาเรียกอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของตนออกมา และเปิดฉากโจมตีเหล่าปีศาจที่กำลังบุกเข้ามา
าระหว่างเทพและปีศาจปะทุขึ้นอย่างเต็ม รูปแบบ แสงศักดิ์สิทธิ์ตัดผ่านเปลวเพลิงแห่งความ มีด เสียงคำรามของอสูรผสานกับเสียงร่ายเวทย์ ของเหล่าเทพ ดวงดาวบนท้องฟ้าสั่นไหวจากพลัง มหาศาลที่ปลดปล่อยออกมา
ท่ามกลางความวุ่นวาย เทียนหลงและหลงเทียน เผชิญหน้ากันอีกครั้ง
"เ้ายังยืนหยัดต่อสู้เพื่อ์ที่เคยทรยศข้า อีกหรือ พี่ใหญ่?" เทียนหลงเอ่ยเสียงเ็า
"ข้าต่อสู้เพื่อรักษาสมดุล ไม่ใช่เพื่อ์
"สมดุลงั้นหรือ? ที! งั้นข้าจะทำลายสมดุลที่เ้า เชื่อเสีย!"
ทันใดนั้น เทียนหลงเรียกพลังที่แท้จริงของเขา ออกมา เงาสีดำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเื้ั ของเขา อสูรโบราณที่เคยถูกจองจำมานับพันปีใน ขุมนรก คำรามออกมาพร้อมกับพลังที่ทำให้แม้แต่ เทพชั้นสูงยังต้องสั่นสะท้าน
"จงมอบโลหิดของเ้าต่อข้า และจงเป็แขนขา แห่งความพิโรธของข้า!"
เสียงของเทียนหลงดังสะท้อนก้อง ร่างของอสูร โบราณเริ่มขยับ ดวงตาสีแดงเพลิงของมันจับจ้อง ไปที่หลงเทียน และทันใดนั้น มันพุ่งเข้าใส่ด้วย ความเร็วที่เหนือจินตนาการ
หลงเทียนกัดฟันแน่น เขายกกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ขึ้น เตรียมรับการโจมตี แต่เขารู้ดีว่า นี่คือศัตรูที่ แข็งแกร่งที่สุดที่เขาเคยเผชิญหน้า และการต่อสู้ นี้... อาจไม่มีทางจบลงโดยไม่มีใครต้องสูญเสีย