ส..สิบเท่า..
หนึ่งแสนคูณสิบก็.. หนึ่งล้าน
สำหรับผู้หญิงที่ฐานะทางบ้านไม่ได้ร่ำรวยมันก็ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ
“ทำหน้าอึ้งแบบนี้แปลว่าเธอสนใจ หึ.. อีฟให้เธอเท่าไหร่ล่ะ”
ใต้เหนือเลิกคิ้วถามโดยที่ยังคงจ้องมองใบหน้าสวยเซ็กซี่ในระยะใกล้ แต่ทว่าคนที่แสดงท่าทีมีพิรุธก็ผลักเขาออกห่างจากตัวสุดแรง ร่างบางรีบลุกขึ้นยืนห่างจากเขาอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้เธอแค่ไม่อยากหวั่นไหวกับคนที่ไม่ควรหวั่นไหว..เท่านั้นเอง
“พี่อีฟให้ฉัน เอ่อ แสนนึง”
“หึๆ ยอมตอบคำถามง่ายจังเลยนะพอฉันบอกว่าจะให้สิบเท่าเนี่ย”
“ยังไงฉันก็โกหกนายไม่ได้อยู่แล้วนี่!” เหมียวเอามือกอดอกพลางจ้องมองเขาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
“ก็แค่แสนเดียว..ที่อีฟจ้างเธอมาอ่อยฉันเพื่อให้พวกผู้ใหญ่เข้าใจผิด แบบนี้มันก็ไม่ปลอดภัยกับตัวเธอเท่าไหร่นะ”
“…..”
“นี่เพื่อนเธอรู้หรือเปล่า”
“ช่างเถอะน่า”
“ให้ฉันฝากพี่คิราบอกเอาไหม?”
“หยุดเลยนะ! เฮ้อ.. ทุกคนรู้แล้ว”
หญิงสาวที่ไร้ซึ่งทางเลือกเบือนหน้าหนีออกไปอีกทาง เธอกัดริมฝีปากแดงๆของตัวเองแน่นเมื่อถูกซักไซ้ความจริงจนได้ เธอเองก็สงสัยเหมือนกันว่าใต้เหนือรู้เื่นี้ได้ยังไง แต่ถามไปก็อาจจะทำให้กองไฟมันลุกโชนมากกว่านี้หรือเปล่า
“ก็อย่างที่ฉันบอกไป ถ้าเธอย้ายมาเป็พวกฉัน ทำงานให้ฉัน ฉันก็จะให้เธอเพิ่มสิบเท่า”
“งานอะไร? ที่คาสิโนนี่เหรอ” หญิงสาวพยายามถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจนั้นเต้นแรงแทบบ้า
“ที่นี่พนักงานเต็มแล้ว อีกอย่าง.. เธอไม่เหมาะกับทำงานในนี้หรอก”
“…..”
“คาสิโนของฉันเป็สถานบันเทิงนะครับคนสวย มีพวกเสี่ยหื่นกาม ผู้ชายมากหน้าหลายตา เธออาจจะโดนจับโน่นล้วงนี่แทบทุกวันเลยล่ะ หรือถ้าชอบโดนล้วงก็ตัดสินใจทำก็ได้นะ” ท้ายประโยคของใต้เหนือนั้นทำให้เหมียวค้อนสายตามองแรงในทันที
“แล้วจะให้ฉันทำงานอะไรไม่ทราบคะคุณใต้เหนือ?” เหมียวกัดฟันกรอด
“ตอบสนองเซ็กส์ให้กับฉันไง”
“ว่าไงนะ!”
“ก็อีฟจ้างให้เธอมาอ่อยฉันอยู่แล้วนี่ ยังไงเธอก็ต้องมีอะไรกับฉันอยู่แล้ว แต่ฉันแค่อยากให้มันเร้าอารมณ์มากขึ้นกว่าเดิมไง เธอก็จะได้เงินเพิ่มด้วย”
“…..”
ด..เดี๋ยวก่อนนะ แบบนี้นี่มัน.. เท่ากับการขายตัว
เหมียวที่ยืนแน่นิ่งไปกับความคิดในหัวเริ่มบีบมือตัวเองแน่น มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ยังไงเธอก็ต้องมีอะไรกับเขาอยู่แล้ว แถมตอนแรกเธอก็เป็คนเสนอกับอีฟเองว่าอยากมีอะไรกับใต้เหนือเพราะอยากได้เงินเพิ่มเป็เจ็ดหมื่น..
“ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เธอจะเป็อิสระ จะทำอะไรก็ได้ทำ ฉันพอจะรู้มาว่าเธอลาออกจากบริษัทเก่าเพราะไปช่วยแพรขวัญ”
“นี่ใครเล่าให้นายฟังเนี่ย ทำไมนายรู้เื่ของฉันเยอะจัง”
ตึก
ตึก..
คนที่ถูกถามไม่ได้ตอบอะไรกลับมานอกเสียจากค่อยๆเดินตรงเข้ามาทางเธอ นั่นจึงทำให้เหมียวที่ไม่รู้จะหลบหลีกไปไหนก็ได้แต่ยืนนิ่งสู้เสือ ก่อนที่ร่างสูงโปร่งของใต้เหนือจะคว้าตัวเธอเข้ามาแนบกาย กลิ่นหอมอ่อนๆจากฝ่ายตรงข้ามนั้นทำให้อารมณ์ชายเริ่มคลุ้มคลั่ง ริมฝีปากสวยขบเม้มเข้าหากันแน่น เช่นเดียวกับดวงตาคมที่จ้องมองเธออย่างมีเล่ห์เหลี่ยม
“ฉันจะไปรู้มาจากไหน.. เธอก็ไม่ต้องสนใจหรอก พร้อมเลยงานเลยไหมที่รัก หื้ม..”
ที่รักงั้นเหรอ!?
“ยะ อย่า ฉันยังไม่พร้อม”
“ไม่พร้อมอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันเริ่ม เธอก็ปฏิเสธไม่ได้แล้ว”
เป็จังหวะเดียวกันกับที่มือหนาโอบเอวของเธอไว้แน่น ใบหน้าหล่อร้ายนั้นยื่นเข้ามาจนแทบจะจูบกับเธอ คนที่พยายามแสร้งเข้มแข็งเองก็สะดุ้งเฮือกด้วยความใพลางเบี่ยงหน้าหนี ยิ่งพอเห็นสีหน้าหยอกเย้าที่ดูเหมือนทีเล่นทีจริงนั่น.. มันก็ยิ่งไปกระตุ้นความโกรธของเหมียวไม่น้อย
เธอผ่านผู้ชายมาหลายรูปแบบพอสมควร เธอรู้ว่าตอนนี้ใต้เหนือกำลังแหย่เธอเล่นเพื่อให้ะเิอารมณ์โกรธของตัวเองออกมา
แอ๊ด..
“เอ่อ คุณผู้หญิงคะ เหมือนว่าคุณใต้เหนือเขาจะมาแล้ว ว๊ายยยย!!” ราวกับว่าโชคได้เข้าข้างเหมียวอย่างพอดิบพอดี
เพราะพนักงานสาวที่เพิ่งพาเธอมาส่งนั้นเดินเข้ามาในห้องเพื่อมารายงานเธอ แต่ก็ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมาเห็นภาพอีโรติกของสาวแปลกหน้ากับเ้านายตัวเอง
“คุณใต้เหนือมาั้แ่เมื่อไหร่คะเนี่ย เอ่อ กุ๊กไก่ไม่เห็นเลยค่ะ กุ๊กไก่ก็เลยให้คุณผู้หญิงเขามานั่งรอในห้อง”
“อื้ม ฉันรู้แล้ว”
“…..”
“เดี๋ยวพาออกไปส่งด้วย วันนี้หมดธุระแล้ว”
พูดจบเฮียใหญ่ของที่นี่ก็เดินดุ่มๆตรงไปยังโต๊ะทำงานของตัวเองทันที ซึ่งเหมียวเองก็ขมวดคิ้วมองผู้ชายคนนั้นด้วยความแปลกใจ
“เอ่อ แล้วงานฉันล่ะ สรุปคือฉัน..” ในตอนนี้คนที่สับสนเริ่มเม้มปากตัวเองแน่น
เธอถูกรุ่นพี่จ้างมาให้ทำอีกอย่าง แต่กลับถูกตลบหลังให้ทำอีกอย่าง นี่มันเื่บ้าอะไรกันเนี่ย!
“เริ่มงานพรุ่งนี้เลย ไปเจอกันที่คอนโดฉัน เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องไปรับ”
วิ๊ง..
ภายในหูและสมองของหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งทื่อนั้นแทบไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น หัวใจมันเต้นระส่ำไปหมด ดวงตากลมโตที่จ้องมองผู้ชายบนโต๊ะทำงานนั้นสั่นไหว แต่เธอเก็บอาการอย่างถึงที่สุด ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอหวาดกลัวมากแค่ไหน
ในระหว่างทางที่เหมียวเดินออกมานั้นก็แทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองตอบรับอะไรไป ชีวิตของเธอตกต่ำขนาดไหนถึงต้องยอมลงทุนทำอะไรแบบนี้ เพื่อเงินงั้นเหรอ?
เพื่อเงิน.. ถึงกับต้องยอมขายศักดิ์ศรีของตัวเอง
‘หึ.. เธอตกลงที่จะทำงานให้ฉันแน่นะเหมียว..’
‘อะ อื้ม.. ฉันตกลง’
บางที..เด็กใจแตกที่พร้อมจะเอาชนะทุกอย่างบนโลกแบบเธอ อาจจะตัดสินใจถูกแล้วก็ได้ อย่างน้อยผู้ชายที่ชื่อว่าใต้เหนือก็คงจะไม่ฆ่าเธอหรอกมั้ง.. เธอพยายามปลอบใจตัวเองแบบนี้อยู่ตลอดทุกวินาทีที่ก้าวขาออกมาจากคาสิโนเทวาอนันต์
หนึ่งทุ่มกว่า..
ร้านอาหารตามสั่งย่านลาดพร้าว
ถ้าฉันไปที่นั่นแล้วตอบสนองในเื่เซ็กส์ให้กับใต้เหนือ.. แล้วถ้าเขาทำรุนแรง ถ้าเขาเอาเพื่อน หรือว่าลูกน้องของเขามาแจมด้วยล่ะ แล้วถ้าเขาลงมือถ่ายคลิปเพื่อไปแบล็กเมลทีหลัง จะทำยังไงดี
เฮ้อ.. ฉันไม่เคยวันไนท์สแตนด์กับใครสักครั้ง
ผู้ชายที่ฉันมีอะไรด้วยก็ต้องเป็แฟน..ไม่ก็เคยรู้จักกันมาก่อนแล้วระยะยาว ไม่ใช่ใครก็ไม่รู้ที่จ้างไปทำเื่แบบนี้..
ยกเลิกดีไหมนะ
ควรที่จะต้องยกเลิกใช่ไหม?
หรือว่าจะสู้สุดใจต่อไปดี..
“พี่เหมียวครับ!!”
เฮือก!
เสียงทุ้มของผู้ชายตรงหน้านั้นดึงสติของเธอให้พลันกลับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เสียงพูดกับตัวเองไปเรื่อยเปื่อยในหัวจะหยุดชะงัก เหมียวก็หันไปจ้องมองใบหน้าหล่อๆของคนที่ยืนหน้าเข้ามาหาเธอด้วยความสงสัย
“นี่พี่เป็อะไรครับเนี่ย ผมเรียกพี่นานมากเลย พี่นั่งเหม่อั้แ่เข้าร้านมาแล้ว มีเื่อะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับพี่เหมียว”
ตี๋ถามอย่างร้อนรนใจ ท่าทีเป็ห่วงนั้นทำให้เหมียวลอบยิ้มบางออกมา
“เอ่อคือ พี่คิดเื่งานนิดหน่อยน่ะ งานใหม่ที่พี่จะทำมัน..เนื้องานค่อนข้างที่จะเครียดนิดนึง เดี๋ยวถ้าพี่ได้เข้าไปทำแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ”
คำโกหกเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจก็ได้ผล ตี๋พยักหน้าหงึกหงักก่อนจะตักอาหารเข้าปากต่อ เหมียวเองก็ไม่ได้เล่าเื่นี้ให้กับผู้ชายตรงหน้าได้รับรู้ เพราะเื่นี้มันคือเื่ใหญ่สำหรับเธอ..และมันอาจจะเป็เื่ใหญ่สำหรับความสัมพันธ์ของเธอกับเขา..
“ตี๋..”
“หื้ม ว่าไงครับพี่เหมียว”
หนุ่มหล่อขาวและตี๋สมชื่อละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มาจ้องมองเธอในทันที พอได้เห็นรอยยิ้มบางของเขาก็ทำให้เธออบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ผู้ชายดีๆอย่างตี๋..เธอไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปเลย
“ตอนนี้ตี๋ก็ยังเปิดตัวว่าคบใครลงโซเชียลไม่ได้ถูกไหม เอ่อ แล้วอีกนานไหมอะกว่าจะเปิดตัวได้”
“นี่พี่ถามแบบนี้..พี่อยากคบกับผมแล้วเหรอครับ”
“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อยยยยย”
“หึๆๆ” ตี๋หัวเราะเบาๆก่อนจะจ้องมองรุ่นพี่สาวคนสนิทด้วยสายตาเอ็นดู
ผู้ชายตรงหน้าคือคนที่เขาคอยอยู่เคียงข้างและพยายามจีบเธอมาโดยตลอด แต่สิ่งเดียวที่ทำให้เหมียวรู้สึกไม่โอเคก็คือ..ตอนนี้ตี๋ทำงานเป็หนุ่มบาร์โฮสต์ที่ต้องคอยเอนเตอร์เทนแขกในบาร์ มีพวกลูกค้าผู้หญิงติดใจเขามาก..ไม่ว่าจะเป็ในสื่อโซเชียลหรือว่าหน้าร้าน นี่จึงเป็เหตุผลที่ทำให้ตี๋ไม่สามารถเปิดตัวว่ากำลังคบกับใครได้ และเป็เหตุผลที่เหมียวยังไม่ตกลงปลงใจกับรุ่นน้องหนุ่มหล่อคนนี้สักที
“ครับ.. แต่อีกไม่นานแล้วล่ะครับพี่เหมียว เพราะตอนนี้ผมเริ่มสร้างตัวได้บ้างแล้ว”
“…..”
“ผมอยากทำให้ผู้หญิงที่เป็แฟนของผม หรือเมียในอนาคต เป็ผู้หญิงที่โชคดีมากที่สุด”
“…..”
“พี่เหมียวรอผมก่อนนะ ถึงตอนนี้เราจะยังไม่ได้เป็แฟนกัน.. แต่พี่ก็ห้ามไปรักใครนะ”
LINE
แพรขวัญ : บริษัทที่ฉันดีลงานให้ แกลองไปเลือกดูนะเหมียว สักสิบบริษัทน่าจะโอเค ไม่ต้องสัมภาษณ์นะ แค่แกเลือกที่มา แกก็พร้อมเข้าทำงานได้เลย
เหมียว : โอ๊ยยยยยยยยยย นี่แกเป็กรมจัดหางานหรือไงเนี่ยยัยแพรขวัญ สิบบริษัท!! บริษัทเดียวฉันก็เกรงใจมากแล้ว!
แพรขวัญ : เอาเถอะ ฉันเป็ต้นเหตุที่ทำให้แกต้องลาออกจากบริษัทเก่านี่ ฉันไม่สบายใจนะเหมียว
เหมียว : กำลังพิมพ์..
แพรขวัญ : แล้วอีกอย่างเื่ใต้เหนือ ถึงเขาจะเป็น้องชายแฟนฉัน แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจจนถึงขนาดยอมให้เขาใกล้ชิดแกหรอกนะ
เหมียว : ฉันรู้น่า แต่แกก็รู้นี่ว่าฉันไม่อยากทำงานบริษัทแล้ว
แพรขวัญ : ใต้เหนือเป็คาสโนว่าตัวพ่อเลยนะ เขาไม่จริงจังกับใครง่ายๆหรอก ขนาดคุณคิราสอนเขาก็ยังไม่ค่อยฟังเลย
และประโยคบนหน้าจอก็ทำให้หญิงสาวแน่นิ่งไปชั่วขณะ..
เหมียว : ฉันก็ไม่ได้อยากให้เขาจริงจังสักหน่อย ฉันกับเขาตกลงที่จะทำงานร่วมกันก็เพราะเงิน จำไว้เลยจ้ะ เงินเท่านั้นที่น็อคเอวรี่ติง ธนบัตรเท่านั้นที่ทำให้เราได้โบยบินน่ะ!!
แพรขวัญ : เฮ้อออออออ ฉันจะทำยังไงกับแกดีเนี่ยเหมียว
วันต่อมา..
คอนโดวีไอพีพาร์ค
หญิงสาวในชุดไปรเวทเรียบร้อยแต่แอบเซ็กซี่เบาๆยืนเม้มริมฝีปากแน่นอยู่หน้าตึกสูงเฉียดฟ้า เสื้อเปิดไหล่แขนยาวสีขาวกับกางเกงยีนส์สีเข้ม และรองเท้าส้นสูงคู่ใจ วันนี้เธอตั้งใจที่จะมาที่นี่เองเพราะไม่อยากนั่งรถมากับลูกน้องของใต้เหนือ ส่วนไลน์ของว่าที่เ้านายคนใหม่..เธอก็ให้แพรขวัญขอจากคุณอคิรามาอีกที
ซึ่งใต้เหนือนัดเธอมาที่นี่ตอนสองทุ่ม ฟ้าด้านนอกมืดสนิท ส่วนใจเธอนั้นก็รู้สึกหวิวและหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา แต่ในเมื่อเลือกเส้นทางนี้แล้ว เธอถอยหลังกลับไม่ได้แล้วล่ะ
“คุณเหมียวใช่ไหมครับ”
ผู้ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาทางเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย หุ่นล่ำกล้ามปูราวกับนักมวยนั้นทำให้เหมียวเริ่มใจคอไม่ดี
“เอ่อ ค่ะ”
“เฮียรออยู่ข้างบนแล้วครับ”
“เฮีย? หมายถึง..”
“เฮียเหนือน่ะครับ”
“อ่อ.. เอ่อ ให้ขึ้นไปเลยเหรอคะ”
“ตามผมมาเลยครับ”
พูดจบชายกล้ามปูก็เดินนำเธอไปในทันที ก่อนที่เหมียวจะทำใจกล้าและละทิ้งความกลัวทุกอย่าง ขาเรียวอันสั่นเทาก้าวเดินเข้าไปในคอนโดหรูระดับห้าดาว ด้านในกว้างใหญ่ราวกับห้างสรรพสินค้า แถมพวกเฟอร์นิเจอร์ยังดูใหม่เอี่ยมทั้งหมด เธอเหลือบแววตามองคนที่เดินผ่านไปมาก็รู้แล้วว่ามีแต่พวกไฮโซ ไม่ก็พวกคุณหญิงคุณชายหรือดาราที่ยอมจ่ายเงินเป็สิบๆล้านเพื่อซื้อความสบาย
ดูภายนอกเหมียวก็เป็หญิงสาวไฮโซไม่ต่างอะไรจากพวกนั้น แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ต่างหาก ฐานะทางบ้านที่มีอยู่ เหมียวไม่เคยััความหรูหราระดับนี้เลย
“คุณคะ.. ฉันถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ”
“ครับ?” ชายกล้ามปูเลิกคิ้วตอบรับพลางยื่นมือไปกดลิฟต์
“ลูกน้องหรือว่าเพื่อนของคุณใต้เหนืออยู่ข้างบนไหมคะ”
“คุณถามทำไมเหรอครับ”
“เอ่อคือว่า..ฉันก็แค่อยากรู้น่ะค่ะ”
“อยู่ครับ”
มันไม่จริงใช่ไหม..คงไม่ใช่แบบที่เธอคิด
“เพื่อนเฮียไม่ได้มาที่นี่ครับ แต่พวกผม..และก็ลูกน้องของเฮียอยู่กันครบเลย”
154
