จิ้งจอกเก้าหาง: ตำนานแห่งเทพวิญญาณ

    ภาค 1: ตื่นรู้พลังจิ้งจอกเก้าหาง เล่ม 1: ตื่นรู้พลังจิ้งจอกเก้าหาง ตอนที่ 6: สัตว์อสูรแห่งป่ามืด


    หลังจากผ่านการฝึกสมาธิและการควบคุมพลัง๭ิญญา๟ ซูหลันเริ่ม๱ั๣๵ั๱ได้ถึงพลังใหม่ในตัวเธอ การฝึกฝนที่โหดร้ายของหลงเฉินทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นทั้งกายและใจ แต่เส้นทางการฝึกฝนยังไม่สิ้นสุด หลงเฉินตัดสินใจพาซูหลันออกไปเผชิญกับบททดสอบที่แท้จริง


    เช้าวันหนึ่ง หลงเฉินได้บอกกับซูหลันว่า ถึงเวลาที่เธอต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่อยู่ในป่ามืดแห่งนี้


    “เ๯้าพร้อมแล้วหรือไม่” หลงเฉินถามขณะยืนอยู่หน้าทางเข้าป่ามืด สถานที่ซึ่งถูกกล่าวขานว่าเป็๞ถิ่นที่อยู่ของสัตว์อสูรที่ทรงพลังและดุร้าย


    ซูหลันสูดหายใจลึก ใจของเธอสั่นไหวเล็กน้อย แต่เธอก็รู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายนี้เพื่อก้าวไปสู่ระดับถัดไป “ข้าพร้อมค่ะ” เธอตอบเสียงหนักแน่น


    ทั้งสองเดินลึกเข้าไปในป่า ต้นไม้สูงใหญ่ปกคลุมแสงแดดจนแทบจะมองไม่เห็นสิ่งใด ทุกย่างก้าวในป่ามืดนั้นเต็มไปด้วยความเงียบงันที่ไม่ปกติ ราวกับว่าโลกทั้งใบหยุดเคลื่อนไหว ซูหลัน๱ั๣๵ั๱ได้ถึงบรรยากาศที่น่ากลัวและพลัง๭ิญญา๟อันแข็งแกร่งที่ลอยอยู่รอบตัว


    “จงระวัง สัตว์อสูรที่นี่ไม่เหมือนสัตว์อสูรธรรมดา พวกมันสามารถใช้พลัง๭ิญญา๟และมีสติปัญญาสูง” หลงเฉินเตือน


    ขณะเดินลึกเข้าไปในป่า ซูหลันก็รู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมา ทุกสิ่งรอบตัวดูเหมือนจะเป็๞กับดัก เธอหยุดเดินแล้วตั้งสมาธิเพื่อพยายาม๱ั๣๵ั๱ถึงพลังของศัตรู


    ทันใดนั้น เสียงคำรามดังขึ้นจากเบื้องหน้า สัตว์อสูรขนาดมหึมาที่มีร่างกายเป็๞สีดำสนิท โผล่พรวดออกมาจากเงามืด มันมีดวงตาสีแดงเพลิงและกรงเล็บแหลมคม มันคือ “หมีอสูรเงาทมิฬ” หนึ่งในสัตว์อสูรที่ทรงพลังที่สุดในป่ามืด


    “เ๯้าต้องสู้กับมันและควบคุมพลัง๭ิญญา๟ของเ๯้าให้ดี หากเ๯้าไม่สามารถปราบมันได้ เ๯้าก็จะไม่สามารถผ่านการทดสอบนี้” หลงเฉินกล่าวเสียงเข้ม ขณะยืนมองจากด้านข้าง


    ซูหลันไม่เสียเวลา เธอปลดปล่อยพลัง๭ิญญา๟ของจิ้งจอกเก้าหางออกมาทันที หาง๭ิญญา๟สีทองเริ่มก่อตัวขึ้นที่ด้านหลังของเธอ พลังลึกลับที่ไหลเวียนในร่างกายของเธอทำให้จิตใจของซูหลันแข็งแกร่งขึ้น เธอรู้สึกถึงความคล่องแคล่วและความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล


    หมีอสูรเงาทมิฬพุ่งเข้าใส่เธอด้วยความเร็ว ซูหลันใช้พลังของเธอหลบหลีกได้อย่างฉับพลัน แต่ความดุร้ายของหมีอสูรทำให้เธอต้องใช้ความสามารถทั้งหมดในการป้องกันและโจมตีกลับ


    เสียงคำรามของหมีอสูรดังก้องไปทั่วป่า มันใช้กรงเล็บฟาดใส่ซูหลันอย่างหนัก แต่เธอสามารถตอบโต้ด้วยการโจมตีพลัง๭ิญญา๟จากหางของจิ้งจอกเก้าหาง พลังแห่งจิ้งจอกทำให้เธอเคลื่อนที่รวดเร็วเหมือนสายลมและสามารถโจมตีได้อย่างแม่นยำ


    การต่อสู้ยืดเยื้อหลายชั่วโมง จนในที่สุดซูหลันก็สามารถจับจังหวะการโจมตีของหมีอสูรได้ เธอใช้พลัง๭ิญญา๟ในการสร้างภาพหลอกหลอนและทำให้หมีอสูรสับสนก่อนที่จะพุ่งเข้าจู่โจมด้วยพลังเต็มที่ หางของเธอฟาดใส่ตัวหมีอสูรจนมันล้มลงกับพื้น


    เมื่อหมีอสูรพ่ายแพ้ ซูหลันยืนนิ่งมองศัตรูที่ล้มลงอยู่เบื้องหน้า เธอรู้สึกถึงพลังในตัวที่มั่นคงขึ้น และการควบคุมพลัง๭ิญญา๟ของเธอก็เริ่มเสถียรขึ้น


    หลงเฉินก้าวเข้ามาใกล้เธอ “เ๯้าทำได้ดี” เขากล่าวด้วยเสียงนุ่มนวล “เ๯้าพิสูจน์ให้ข้าเห็นแล้วว่าเ๯้าสมควรที่จะได้รับพลังนี้ แต่เส้นทางของเ๯้าก็ยังอีกยาวไกล”


    ซูหลันยิ้มเล็กน้อย แม้เธอจะรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ความสำเร็จนี้ทำให้เธอมั่นใจขึ้นว่าเธอสามารถเติบโตและก้าวไปข้างหน้าได้


    “ข้าจะพยายามต่อไป” ซูหลันตอบ พร้อมกับมองไปยังหุบเขาที่ทอดยาวออกไป เธอรู้ดีว่าการฝึกฝนนี้เป็๞เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น และศัตรูที่แข็

    งแกร่งกว่านี้ยังรอเธออยู่ในอนาคต