ตอนที่3
แค้นรักชายาใบ้...
"นายหญิงให้ข้าน้อยจัดการกับพวกนางนั้นหรือไม่เ้าค่ะ.."
เสียงสาวใช้ที่ค่อยดูแลถงิจูพูดออกมา...
ถงิจูนางไม่ได้แสดงสีหน้าโกรธอะไรออกมา..
แต่ทำเพียงส่ายหน้าบอกว่าไม่ต้องทำอะไรเลยแล้วนางก็เดินผ่านจากตรงนี้ไป..
"เชิญนายหญิงเ้าค่ะ.."
สาวใช้ที่ดูแลถงิจูพูดออกมาเมื่อเห็นว่านายหญิงที่นางดูแลอยู่นั้นไม่ได้สั่งให้นางไปสั่งสอนจัดการกับนางพวกนั้นที่ปากไม่มีดีพูดนินทาเ้านายลับหลัง..
"จะให้ข้าโกรธโมโหในสิ่งที่พวกนางพูดได้อย่างไร."
"ในเมื่อสิ่งที่พวกนางเ่าั้พูดออกมาก็เป็ความจริงที่ว่าข้านั้นก็เป็เพียง.."
"ผู้หญิงใบ้คนหนึ่งที่ยอมแต่งงานก็เพราะ้าให้คนที่บ้านปลอดภัย..."
"เขาคนนั้นพูดว่าท่านพี่ถงเอ้อร์ทำร้ายเขาคนนั้นอย่างร้ายแรง.."
"เื่นี้นั้นตัวข้าเองก็ไม่อาจรู้ได้ว่าเป็ความจริงเท็จแต่ประการใด"
"แต่เมื่อผู้ชายคนนั่นเขาบอกว่าจะทำร้ายคนในบ้านของข้า"
"ข้าก็ไม่อาจทนเห็นพวกเขาตายต่อหน้าต่อตาไปได้.."
"ทั้งที่ข้าก็ช่วยคนในบ้านของข้าได้ ข้าเลยต้องยอมในสิ่งที่ผู้ชายคนนั้น้า"
"เพื่อแลกกับความปลอดภัยของคนที่บ้านของข้า"
ถงิจูพูดในใจของนาง..
และนางอยากจะพูดะโออกมาดังๆว่าตัวนางนั้นก็ไม่ได้อยากจะมาเป็ตัวแทนผู้ใดที่ต้องมาทนรอรับผลกรรมของการแก้แค้นทรมานของผู้ชายคนนั้น...
ถงิจูเดินตามเส้นทางที่สาวใช้พานางไปจนผ่านไปไม่นาน..นางก็มาถึงหน้าพิธีที่ถูกจัดขึ้นมาเป็งานแต่งงานของนาง...
"เ้าสาวมาถึงแล้ว...!!!!!
เสียงประกาศของคนที่ค่อยดูแลงานพูดะโออกมาดังๆ...
และตามทางที่ถงิจูเดินมานั้นก็โรยกลีบดอกไม้สีแดงทั่วพื้นที่ถงิจูเดินมาเป็ทางยาว...
และกลีบดอกไม้สีแดงนั้นก็ยาวจนมาหยุดอยู่ที่กองไฟที่กำลังลุกอยู่อย่างช้าๆ..
อีกด้านหนึ่งของกองไฟนั้นก็คือเ้าบ่าวที่กำลังยืนมองเ้าสาวด้วบสายตานิ่งๆและเ็าเป็ที่สุด..
"เชิญเ้าบ่าวไปจับมือจับสาวเดินรอบกองไฟเจ็ดรอบ..."
"พีธีการเริ่มขึ้นแล้ว...!!!!
เสียงของคนเก่าแก่ที่ดูแลประเพณีพูดออกมาเสียงดัง..องค์ชายฉางจี้หูก็เดินไปหาเ้าสาวอย่างรวดเร็ว...
พร้อมกับมองดูเ้าสาวั้แ่หัวจนมาถึงเท้าด้วยสายตาเยือกเย็นจนคนที่ถูกมองนั้นก็กับตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดกลัวในสายนั้นนั้นที่จ้องมิงมาที่นาง..
"พรึ่บ!!!!
มือใหญ่ขององค์ชายฉางจี้หูคว้าเข้าที่มือของถงิจูอย่างรวดเร็ว แล้วบีบเข้าที่มือของถงิจูอย่างแรงเหมือนมือของถงิจูจะหักคามือใหญ่เลย
จากแรงบีบมือใหญ่ขององค์ชายฉางจี้หูจนทำถงิจูถึงกับแสดงสีหน้าเ็ปขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างเ็ปผ่านผ้าคลุมสีขาวปักลวยลายสวยงามนี้...
จากนั้นองค์ชายฉางจี้หูก็ดึงมือของนางไปอย่างแรงจนนางเกือบจะเซล้มแต่นางก็ทรงตัวได้ไม่ล้มลงไปที่พื้น..
เหตุการณ์ต่อไปคือองค์ชายฉางจี้หูจับมือของนางบีบแรงขึ้นกว่าเดิมอีกแล้วพานางเดินรอบๆกองไฟจนครอบเจ็ดรอบตามประเพณีนี้...
มือใหญ่ขององค์ชายฉางจี้หูถึงปล่อยมือของถงิจูออกมา..
มือของถงิจูนั้นแดงช้ำด้วยรอยบีบอย่างแรงจนถึงขั้นช้ำอย่างหนักและเจ็บมากๆแต่ถงิจูก็พูดอะไรออกมาไม่ได้..
"เ้าบ่าวเ้าสาวดื่มสุรามงคลสมรสคนละจอกจากนั้นก็ให้เ้าบ่าวมอบสิ่งที่มีค่าของเ้าบ่าวให้เ้าสาว...."
เสียงคนประกาศออกมาเสียงดังผู้คนต่างมองกันอย่างมีความสุขและอิจฉาเ้าสาวอย่างมากที่องค์ชายฉางจี้หูเลือกที่จะแต่งงานอีกครั้งกับเ้าสาวคนนี้....
บ้างคนก็มีความสุขกับเ้าสาวบ้างคนก็มีความอิจฉาเ้าสาวอย่างมากที่ได้แต่งงานกับองค์ชาย ฉางจี้หูที่กำลังจะขึ้นเป็ท่านข่านคนต่อไปอย่างแน่นอน..
และผู้หญิงคนนี้ที่องค์ชายฉางจี้หูแต่งด้วยนั้นก็จะได้แต่งแหน่งเป็พระชายาหรือสูงกว่านั้นก็คือตำแหน่งโฮ่วจื่อ
(เทียบคือตำแหน่งไทเฮา)...
แต่ถงิจูนั้นนางกลับไม่ได้รู้สึกว่าดีเลยนางกับรู้สึกว่าตัวของนางนั้นกำลังจะตกนรกตกอยู่ในความแค้นของผู้ชายคนนี้ที่ตอนนี้นั้นได้ขึ้นชื่อว่าเป็สามีของนางแล้ว....