เรย์อิจิได้เข้ามาอาบน้ำในห้องน้ำตามที่ฮารุนะบอก แล้วเรย์อิจิก็ครุ่นคิดถึงเื่ที่เกิดในวันนี้ ทำให้เรย์อิจิรู้สึกอ่อนเพลียมากเพราะปกติเรย์อิจิจะชอบหลับตลอดจึงทำให้เขาตอนนี้ไม่ได้คิดอะไรมากทำได้แค่รีบอาบน้ำให้เสร็จแล้วออกไปทานอาหารกับพวกฮารุนะ
หลังจากอาบน้ำเสร็จเรย์อิจิก็เข้าไปแต่งตัวในห้องของตัวเองแล้วก็เดินไปที่ห้องทานอาหารเรย์อิจิที่รู้สึกตัวว่าตัวเองทำให้คนอื่นต้องรอก็รีบเข้าไปนั่งตรงหัวโต๊ะที่ว่างอยู่ เรย์อิจิอยู่ตรงหัวโต๊ะทำให้เขามองเห็นพวกสาวๆได้ทุกคนทำให้ตอนนี้เรย์อิจิรู้สึกแปลกๆที่ตัวเองได้ที่นั่งแบบนี้ แถมให้ความรู้สึกว่าเป็เหมือนครอบครัวใหญ่อะไรอย่างนั้นเลย
"เอ่อ...ขอโทษที่ทำให้พวกเธอรอนะครับ"
เรย์อิจิเอยขอโทษออกไป แต่พวกสาวๆก็ไม่ได้คิดอะไรกันมากอยู่แล้วเลยตอบกลับไปว่า
"ไม่เป็ไรจ้ะ ยังไงพวกเราก็อาศัยเรย์อิจิอยู่นะ ไม่ต้องคิดมากหรอก พวกเธอก็เห็นด้วยใช่มั้ยจ้ะ?"
อาจารย์ยูนะพูดออกไปพวกสาวๆก็พยักหน้าเห็นด้วย
"งั้นก็มาทานอาหารให้เสร็จ แล้วรีบนอนกันเลยดีกว่าครับ วันนี้คงจะอ่อนเพลียกันมากเลยนะครับ"
พวกสาวๆเห็นด้วยกับเรย์อิจิก็พยักหน้าใส่กันแล้วทุกคนรวมทั้งเรย์อิจิก็พูดขึ้นพร้อมกันว่า 'ทานแล้วนะค่ะ' 'ทานแล้วนะครับ'
หลังจากทานอาหารกันเสร็จเรย์อิจิก็รีบเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองอย่างรวดเร็วเนื่องจากเรย์อิจิเริ่มจะทนต่อความง่วงที่เข้ามานี้ไม่ไหวแล้ว เรย์อิจิเลยไม่รู้สึกตัวว่ามีคนกำลังวางแผนการอะไรกันอยู่ในขณะที่เรย์อิจิกำลังนอน มีเงาสามคนได้เข้ามาในห้องของเรย์อิจิ
"เรย์อิจิตื่นอยู่หรือเปล่าจ้ะ?"
ไม่มีการตอบจากเรย์อิจิเลยดูเหมือนว่าเรย์อิจิจะหลับสนิทไปแล้ว
'นี่วันนี้คงจะทำเื่แบบนั้นไม่ได้สินะ เขาหลับสนิทไปเลยล่ะ'
'แล้วจะทำยังไงต่อดีล่ะ'
'งั้นเรามานอนกับเรย์อิจิดีมั้ยค่ะ แต่มันน่าอายยังไงไม่รู้สิค่ะพอพูดแบบนี้ออกมาจากปากตัวเอง'
'เอาตามนั้นก็ดี'
'พวกเธอจะนอนกับเขาจริงๆเหรอจ้ะ แต่ว่าครูทำเื่แบบนั้นได้ที่ไหน...'
ก่อนที่อาจารย์ยูนะจะพูดจบฮารุนะก็พูดขัดว่า
'งั้นอาจารย์ก็ออกไปนอนคนเดียวก็ได้นะค่ะ เดียวพวกเราจะนอนกับเรย์อิจิคุงเองค่ะ'
อาจารย์ยูนะที่ได้ยินแบบนั้นก็ทนไม่ได้ก็เลยตัดสินใจแล้วว่าจะนอนด้วยพร้อมกับคิดว่าโลกนี้เราไม่ได้เป็อาจารย์ของเขาเเต่เป็เพียงผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น
'งั้นครูก็จะนอนด้วย'
สุดท้ายทั้งสามคนก็มานอนอยู่บนเตียงเดียวกับเรย์อิจิ
'นี่อาจารย์ค่ะ อย่ามาแย่งแขนของเรย์อิจิคุงไปกอดคนเดียวสิค่ะ'
'เธอก็ด้วยฮารุนะ เธอก็มาเกาะติดตัวเขาขนาดนี้ยังมีหน้าว่าอาจารย์ยูนะอีกเหรอ'
'นี่พวกเธอเบาๆเสียงหน่อยสิเดียวเรยือิจิคุงก็ตื่นขึ้นมาหรอก'
''ขอโทษค่ะ''
หลังจากที่สาวๆตกลงกันเรียบร้อย ตำแหน่งของพวกเธอก็เป็ประมาณนี้ รุ่นพี่รินนะกอดแขนเรย์อิจิข้างขวาส่วนอาจารย์ยูนะกอดแขนเรย์อิจิข้างซ้ายส่วนฮารุนะเธอขึ้นไปนอนบนตัวเรย์อิจิ ตอนนี้พวกเธอก็หลับกันไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว เพราะยังไงวันนี้เธอก็เจอเื่อะไรมาเยอะแถมั้แ่มาถึงโลกนี้ก็ไม่ได้พักเลยจนมาพัก่ค่ำๆจนทำให้ตอนนี้พวกเธอไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านี้
และค่ำคืนนี้ก็ยังคงอีกยาวไกลกว่าจะรุ่นสาง ในขณะที่เรย์อิจิไม่รู้เลยว่าตัวเขานั้นกำลังมีหญิงสาวสามคนกำลังกอดแขนเขาอยู่ทั้งสองข้างและก็มีอีกคนหนึ่งอยู่บนตัวเขา
ณ เวลานี้ก็ใกล้จะรุ่งสางแล้ว ตอนนี้มีชายคนหนึ่งหลับอยู่บนเตียงกับพวกสาวๆตอนนี้เขาก็กำลังจะลืมตามาชายหนุ่มที่เริ่มลืมตาตื่นเขาก็รู้สึกหนักตรงตัวเขาตอนี้เขาก็เริ่มมองไปรอบตัวของตัวเอง
(เอ๊ะ!!! ฮารุนะมาอยู่บนตัวฉันได้ยังไงเนี่ยแถมยังมีรุ่นพี่รินนะกับอาจารย์ยูนะอีก ฉันจำได้ว่าหลังจากกินข้าวเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันไปนอนที่ห้องของตัวเองนี่ ทำไมพวกฮารุนะถึงมาอยู่ที่ห้องผมได้ล่ะ ใจเย็นๆก่อนตัวฉันอย่าคิดทำอะไรเด็ดขาดนะเว้ยยย ก่อนอื่นก็รีบลุกขึ้นจากที่นอนก่อนดีกว่า)
เรย์อิจิที่กำลังจะลุกออกจากเตียงก็เจอปัญหาเพราะว่ามีสาวน้อยคนหนึ่งที่ชื่อว่าฮารุนะตอนนี้เธอกำลังกอดเขาแน่นจากบนตัวเขาทำให้ตอนนี้เขาขยับตัวได้ยากขึ้นกว่าเดิม ถ้าเขาขยับแรงๆก็อาจทำให้พวกเธอตื่นได้ เรย์อิจิเลยค่อยๆเอามือตัวเองไปจับฮารุนะให้ออกจากตัวเขา หลังจากเขาหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดได้ ตอนนี้เขาก็ลุกออกมาจากเตียงของตัวเองแล้วก็รีบไปอาบน้ำ เพราะว่าวันนี้เขานัดกับผู้หญิงที่มีชื่อว่าคาริเอลที่เป็พนักงานดูแลหน้าเคาน์เตอร์ของกิลด์
ณ เวลานี้ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังยืนรอใครบ้างคนอยู่ตรงหน้าบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่งอยู่ หญิงสาวคนนี้กำลังมองไปรอบตัวเองว่ามีอะไรแปลกมั้ยเพื่อเช็คว่าตัวเองไม่ได้แต่งชุดอะไรมาแปลกๆมาเธอจึงเช็ควนไปวนมา จนเริ่มมีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านหลังใหญ่นั้น ชายคนนั้นก็ทักหญิงคนนี้ไปว่า
"อรุณสวัสดิ์ครับ คุณคาริเอล ขอโทษที่ต้องให้รอนะครับ พอดีมีเื่เกิดขึ้นนิดหน่อยนะครับ"
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ยังไงฉันก็พึ่งมาถึงเหมือนกันค่ะ"
แล้วจู่ๆบทสนทนาก็เงียบไป คนที่เริ่มบทสนทนาต่อก็คือเรย์อิจิ
"วันนี้ใส่ชุดน่ารักจังเลยนะครับ ผมเห็นแล้วรู้สึกแตกต่างกับเมื่อวานมากๆเลยครับ"
คาริเอลที่ได้ยินเรย์อิจิชมว่าตัวเองใส่ชุดน่ารักก็เขินจนหน้าแดง
"เป็อะไรไปรึเปล่าครับ หรือว่า ผมพูดอะไรแปลกๆออกไปเหรอครับ?"
"มะ มะ ไม่มีอะไรค่ะ เรารีบไปกันเลยดีกว่าค่ะ"
คาริเอลที่เขินอยู่ก็ดึงเรย์อิจิให้ตามเธอมาอย่าร้อนลน
หลังจากที่ทั้งสองคนออกไปกันแล้ว ก็มีหญิงสาวอีกฝั่งหนึ่งที่กำลังตื่นขึ้นมาเธอเริ่มเปิดตามองไปรอบๆจนลืมตาตื่นเต็มตาเธอก็พบว่าชายหนุ่มที่เธอนอนกอดไปเมื่อคืนหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เธอเลยรีบปลุกหญิงสาวอีกสองคนให้รีบตื่น
"รุ่นพี่รินนะ อาจารย์ยูนะ รีบๆตื่นกันได้แล้วค่ะ! เรย์อิจิไม่ได้อยู่กับพวกเราแล้วนะค่ะ!"
หญิงสาวสองคนที่ได้ยินเสียงร้องของฮารุนะก็เริ่มลืมตาขึ้นมาแล้วก็มองไปที่ต้นเสียง
"เสียงดังจังเลยนะฮารนะ ฉันยังง่วงอยู่เลยนะ"
รุ่นพี่รินนะที่ตื่นขึ้นมาก็บ่นว่ายังง่วงอยู่ฮารุนะเลยรีบบอกรินนะว่า
"ยังจะนอนต่ออีกเหรอค่ะ เรย์อิจิตอนนี้เขาไปไหนแล้วก็ไม่รู้นะค่ะ ถ้ายังตื่นสายอย่างงี้เดี๋ยวฉันก็ไปตามหาเรย์อิจิคุงคนเดียวซะเลยดีมั้ยค่ะ!"
ฮารุนะพูดขึ้นด้วยท่าทางรีบร้อน รุ่นพี่รินนะที่ได้ยินเช่นนั้นก็หายง่วงทันทีเลยส่วนอาจารย์ยูนะที่ฟังบทสนทนาก็ลืมตาตื่นเต็มที่แล้ว
"แล้วพวกเราจะไปตามหาเรย์อิจิได้ที่ไหนล่ะ ไม่ใช่ว่าเขาอยู่ที่ไหนสักที่ในบ้านนี้หรอกเหรอ"
รุ่นพี่รินนะพูดออกมาอย่างสมเหตุสมผล
"ก็จริงนะค่ะ แต่ฉันรู้สึกว่าเรย์อิจิคุงเขาไม่ได้อยู่ที่นี้นะค่ะ"
"งั้นก็รีบไปตามหากันเลยดีกว่าจ้ะ"
อาจารย์ยูนะพูดเสริม
หลังจากทั้งสามคนตกลงออกตามหาเรย์อิจิไปทั่วบ้านแต่สุดท้ายก็ไม่เห็นเรย์อิจิเลย ทำให้พวกเธอเข้าไปเช็คทีละห้องดูว่ามีใครเห็นเรย์อิจิบ้าง แต่ก็ไม่มีใครเห็นเลย ตอนนี้สาวๆในบ้านหลังนี้ก็ตื่นหมดแล้วเพราะฮารุนะเธอเล่นเข้าไปเคาะประตูห้องแบบไม่รีรอเลย ทำให้พวกเธอตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังลั่น
หลังจากที่รู้ว่าเรย์อิจิไม่ได้อยู่ในบ้านฮารุนะและสาวๆก็พากันไปอาบน้ำและรีบกินข้าวกันและออกไปหาเรย์อิจิ ถึงเธอจะออกมาแต่พวกเธอก็ไม่รู้เส้นทางเมืองนี้ดีนักทำให้พวกเธอตัดสินใจว่าจะไปหาเรย์อิจิที่กิลด์นักผจญภัยดู