ว่าไงนะ
"นี่เธอไม่รู้หรอว่าฉันเป็นใคร"ออสถามอย่างแปลกใจ ก่อนจะล้วงเอาจี้ห้อยคอที่ใส่อยู่ในใต้เสื้อออกมา
พอหญิงสาวเห็นก็เลิกคิิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างแปลกใจ
"มีปัญหาอะไร"ประธานหนุ่มเมื่อเห็นว่าเพื่อนของตนมีท่าทางแปลกๆเลยผละออกจากสาวทอมแล้วเดินมาถามเธอแทน
"หมอนี่เหมือนจะมีญาติเป็นผู้นำองค์กรอะไรสักอย่างที่รวมธุรกิจต่างๆเอาไว้ด้วยกันพ่อฉันดันเข้าไปร่วมด้วยหมอนี่เลยมาเบ่งใส่"แอนหันไปตอบเพื่อนตนเองอย่างไม่ยี่หระ
"พวกองค์กรพันธมิตรทางการค้าอะไรพวกนั้นรึเปล่า"
"คงงั้น"
พอได้ยินแบบนั้นรุตก็เดินมาจ้องหน้าออสเขม็ง
"มึงฟังกูนะที่นี่มีแค่การตลาดแค่นั้นฐานะห่าเหวอะไรพอเข้ามาที่นี่ก็โยนเอาไว้ข้างนอกที่นี่แกเป็นแค่เด็กปี1เข้าใจมั้ย"
"ถามก็ตอบดิเข้าใจรึเปล่า"พอเห็นออสไม่ตอบแถมยังจ้องหน้าใส่อย่างไม่สะทกสะท้านเขาก็ตะคอกทันที
แต่ออสไม่สนใจ
"ดีห้าวดีนี่ แต่กูบอกแล้วว่าถ้าทำผิดก็ต้องรับร่วมกัน"
"กอดคอ"เขากันไปสั่งปี1คนอื่นๆ
"ลุกนั่งไปเรื่อยๆจนกว่ามันจะตอบ"
ปี1ที่อยู่ในแถวไม่มีใครอยากมีปัญหาเลยลุกนั่งตามคำสั่งรุ่นพี่อย่างช้าๆทันที
"ตอบดิวะ"มีเสียงผู้ชายบางคนดังขึ้นเพื่อออกให้ออสตอบรุ่นพี่เองก็ได้ยินแต่ในเมื่อเสียงนั้นอยู่ฝั่งตนเลยไม่ได้พูดอะไรหลังจากนั้นก็เริ่มมีเสียงคนอื่นดังขึ้น
"ตอบดิ"
"เข้าใจตอบๆไปสิวะ"
แบบนี้ไม่ใช่เพื่อสามัคคีอะไรแล้วหละพอไม่ทำตามที่มันสั่งก็ยุให้เกลียดกันชัดๆออสมองไปที่รุ่นพี่ด้วยความหงุดหงิด
"แม่งโง่รึเปล่าคนก็มีเยอะกว่ามันสั่งให้ลุกนั่งก็ทำตามโคตรไร้สาระเลย"เสียงดังขึ้นจากชายอีกคนที่อยู่ข้างหน้า คนที่พูดคือชายคนที่มาสายนั่นเอง
ปี1นั้นตอนนี้มีคนอยู่ทั้งหมด60คนรวมคนที่อยู่ข้างหน้าด้วยคนที่สอบติดเข้ามามี64คนยังขาดอยู่4ถ้าไม่มีใครเข้ามารายงานตัวเพิ่มก็จะถือว่าสละสิทธิ แน่นอนว่าวันรายงานตัวไม่ได้มีวันนี้วันเดียวแต่สามารถทำได้ทั้งสัปดาห์แต่ส่วนใหญ่ก็จะมากันในวันแรกเพราะถูกรุ่นพี่โทรไปตาม
หลายคนที่อยู่ปี1พอได้ยินคนด่าว่าตัวเองโง่ก็มีสีหน้าที่ไม่พอใจทันที
พอพูดจบรุ่นพี่ก็ตรงไปหาเขาทันที
"มีปัญหาอะ..."ชายคนนั้นไม่รอให้รุ่นพี่พูดจบด้วยซ้ำเขาเดินออกไปจากตรงนั้นทันที
"มึงคิดจะไปไหน"
"นี่จะไปด้วยกันหรือจะยืนแก้ผ้าเต้นตามที่มันสั่งหละ"เป็นอีกครั้งเขาเมินรุ่นพี่ก่อนจะหันมาถามคนอื่นๆอีก4คนที่อยู่ข้างหน้าเหมือนกัน
สาวทอมที่ประจันหน้ากับรุ่นพี่เมื่อครู่เดินตามออกไปทันที เมื่อมีคนเปิดแล้วแถมยังมีคนตามแล้วคมกับสาวอีกคนที่มาสายก็เดินตามออกไปเช่นกัน
ออสที่รั้งท้ายหันไปมองรุ่นพี่ที่ชื่อแอนอีกครั้ง
"หวังว่าเธอจะรับผลที่ตามมาไหวนะ"พอพูดจบเข้าก็เดินตามทั้งสี่คนที่ยืนรออยู่ด้านข้างไป
"เหอะ"เธอได้ยินแบบนั้นก็ได้เสียงออกมาอย่างดูถูก
รุ่นพี่ประธานปี2ฉีกยิ้มทันทีเพราะที่พวกนี้เดินออกไปก็เป็นไปตามแผนต่อไปนี้พวกเขาจะบีบจนทั้ง5คนอยู่ไม่ได้ตัวเลือกของ5คนที่เดินออกไปจะเหลือแค่ลากออกหรือยอมกลับมาขอขอร้องพวกเขาแต่โดยดี
"ถ้าพวกมึงเดินออกไปก็ไปลาออกเลยกูจะไม่นับว่าพวกมึงเป็นน้องอีก"
"ปัญญาอ่อนฉันเข้ามาเรียนไม่ได้เข้ามาให้ใครมาบ้าอำนาจใส่ สั่งให้ลาออกก็ไปออกเองก็แล้วกัน"สาวทอมสวนรุ่นพี่ทันทีด้วยความหงุดหงิด
"ดี หยุดลุกนั่งได้แล้ว"รุ่นพี่ประธานหันไปพูดกับปี1ที่ยังลุกนั่งอยู่
"นับตั้งแต่นี้ไอ้พวกนี้ไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกับเราฉันขอตัดพวกมัน5คนออกจากรุ่นปีนี้"ประธานปี2หันไปพูดกับปี1คนอื่นๆด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ
"เดี๋ยว"
เสียงดังขึ้นจากในแถวที่พึ่งจะหยุดลุกนั่งก่อนจะมีชายร่างใหญ่เดินออกมาจากแถวของเด็กปี1
"ตัดเพิ่มเป็น6คนแล้วกันพอดีผมไม่ชอบให้ใครมาสั่งเท่าไหร่"ยักษ์นั่นเองตั้งแต่มาเขาก็มีคนรู้จักแค่2คนคือออสกับคมที่เดินมานั่งด้วยและตอนนี้2คนนั้นคือคนที่กำลังจะเดินออกไปเขาเลยตัดสินใจตามไปด้วยทันทีเพราะเดิมทีเขาก็ลังเลอยู่แล้วจะเลิกยุ่งกับกิจกรรมรับน้องน่ารำคาญนี่ดีหรือไม่ พอมีคนที่เลิกทนแถมยังเป็นคนรู้จักเขาด้วยยักษ์เลยตามไปด้วยทันที
รุ่นพี่ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นขนาดตัวของคนที่เดินออกมาต้องเข้าใจด้วยว่ายักษ์ไม่ใช่แค่ตัวใหญ่แต่ยังมีกล้ามเป็นมัดๆถ้าให้มีเรื่องด้วยตัวต่อตัวไม่มีใครเอาอยู่แน่ๆ ไม่สิดูๆไปแล้วให้รุมสัก4-5คนถ้าไม่มีอาวุธก็ไม่น่าจะเอาอยู่หรอก
"เหอะถ้าคิดว่าแน่จริงอยู่ได้โดยไม่มีพวกเราก็เอาเลย"เมื่อเห็นประธานรุ่นของตัวเองเงียบไปก็มีปี2บางคนพูดขึ้นมาแทน
"หลังจากนี้ทั้งเรื่องเรียน เรื่องกิจกรรม เรื่องต่างๆในมหาวิทยาลัย แม้แต่หาที่ฝึกงานหรือการหางานช่วงแรกๆตอนเรียนจบพวกแกที่โดนตัดรุ่นอย่าหวังว่าจะได้ความช่วยเหลือการตลาดอยู่มา58ปีแล้วทุกรุ่นเขาก็พร้อมจะช่วยน้องทั้งนั้นแต่ว่าถ้าออกไปนับแต่นี้พวกแกจะไม่นับเป็นน้องเรา"
แอนรองประธานสาวก็พูดขึ้นต่อเช่นกัน
เหอะเอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ เขาไม่รู้หรอกว่าเธอจะโดนอะไรแต่ถ้าออสแจ้งไปว่าเธอขัดคำสั่งแถมยังจงใจหาเรื่องเขาหละก็รับรองได้เลยว่าเธอต้องมีปัญหาแน่ๆ
"7คนฉันว่าฉันไม่ต้องให้พวกแกช่วยหรอก"เสียงผู้หญิงอีกคนดังขึ้น
ตอนนี้รุ่นพี่เริ่มขมวดคิ้วแล้วเพราะมันเริ่มชักจะผิดแผนแล้วแถมคนที่7เนี่ยคือคือตาลที่เป็นทายาทบริษัทเครื่องดื่นชาเขียวชื่อดังที่พวกเขาไม่ค่อยอยากจะยุ่งเท่าไหร่
"มีใครอีกไหมเราจะไปกันแล้ว"ชายคนที่มาสายหันไปถามเพื่อนปี1ที่ยังอยู่ในแถวแต่ก็เงียบไม่มีใครอื่นอีก เห็นแบบนี้รุ่นพี่ปี2ก็โล่งขึ้นเล็กน้อยเพราะถ้ามีคนไม่เอารุ่นเยอะเกินไปจนเขาคุมไม่อยู่มีหวังได้โดนพวกที่โตกว่าเล่นงานแน่ๆ
"ดีจะไปก็ไปแล้วพวกมึงอย่ากลับมาอ้อนวอนทีหลังแล้วกันถ้าเอาตัวไม่รอด"