และแล้วเช้าวันรุ่งขึ้นก็มาถึง
เขาตื่นมาและเห็นสีหน้าของเธอนั้นดูกังวลเป็อย่างมาก เขาจึงถามด้วยเสียงที่อ่อนโยนกับเธอ
"เป็อะไรครับ? ที่รัก"
เธอนั้นก็ตอบตามความจริง
"ก็...ก็คุณปล่อยข้างในตัวฉันซะเยอะเลย"
เสียงเธอกังวล
เขาก็ฟังเธอพูดอย่างเงียบๆ
"ถ้าฉันท้องต้องแย่แน่ๆ งั้นฉันจะไปซื้อ.."
เธอพูดไม่ทันจบ เขาก็รีบพูดแทรก
"ถ้าเธอท้องแล้วมันแย่ยังไง"
เขาพูดด้วยเสียงจริงจัง
เธอก็อธิบายให้เขาฟังอย่างกังวลจริงๆ
"ก็ถ้าฉันท้อง ฉันก็จะทำงานในวงการ
ไม่ได้อีกแล้วน่ะสิ! แล้วจะไปพูดกับพ่อ
ว่าอะไร แย่แน่ๆ"
"ถ้าคุณท้องนั้นก็เป็ลูกของผม
แน่นอนผมจะรับผิดชอบ ผมจะไม่ทิ้งคุณไปเด็ดขาด"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าเดิม
เธอได้ยินแบบนั้นหน้าเธอก็แดงอีกครั้ง
เธอถอนหายใจแล้วพูดขึ้นว่า
"ก็ได้ๆ งั้นฉันไปอาบน้ำละกัน จะได้รีบกลับบ้าน"
"กลับบ้าน?" เขาทำหน้างง
"ก็ใช่น่ะสิ"
เธอพูดด้วยน้ำเสียงสาวมั่น
"ไม่!!" เขาเสียงเข้ม
"คุณอย่าเป็แบบนี้สิ ที่รัก~
ฉันมีงานที่จะต้องไปทำอีกนะ ไม่งั้นฉั..."
ใครๆก็ดูออกว่าสิ่งที่เธอจะพูดต่อไปมันคืออะไร เขาจึงรีบพูดแทรกไป
"ผมยอมคุณก็ได้ แต่ผมต้องไปส่งคุณ"
เขาพูดด้วยเสียงที่อ่อนโยน
"น่ารักที่สุดเลย~"
จากนั้นเธอก็จุ๊บที่ปากของเขา และรีบเอามือมาปิดที่ปากตัวเองอย่างรวดเร็ว เพราะเธอรู้ว่าเขาจะทำอะไร (ฮ่าๆ)
และเธอก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เขานั้นก็ได้แต่หัวเราะในความน่ารักของเธอ
ทั้งสองอาบน้ำ แต่งตัว เสร็จแล้ว ก็เดินลงมาข้างล่าง เขานั้นก็ได้เห็นคนสามคน
แม่ น้อง และซู นั้นเองงงงงง!!!
แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทีอะไร แม่ของเขาได้เห็นทั้งคู่แล้วนั้นก็พูดขึ้นไปว่า
"อ้าว! ลูกมากินข้าวกันก่อนสิ"
แม่เขาพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง
"เอาไว้วันหลังละกันค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"
เธอเองก็ตอบไปด้วยเสียงร่าเริงเช่นกัน
จากนั้นทั้งคู่ก็ขับรถกันออกไป
แต่เขานั้นยังไม่ได้รู้ชะตาตัวเอง
เมื่อตอนเขากลับเข้าบ้านไปเลยสักนิด
EP. 25 -->