เวหาโอบพระพาย

เวหาโอบพระพาย : ตอนที่ 17 ความรู้สึก...

“ทำไมวันนี้กลับหอพร้อมกับเพื่อนได้จ๊ะ แม่คนคลั่งรัก” นิทราพูดแซวเพื่อนรักของเธอเพราะปกติแล้วจะมีคนมารอรับ-ส่ง เช้าเย็นทุกวัน และพระพายเองก็ชวนเธอไปด้วยกันทุกวันเช่นกัน เพียงแต่เธอไม่อยากไปขัดขวางความคลั่งรักของคนทั้งคู่เลยเลือกที่จะไปด้วยเป็๞บางครั้งเท่านั้น

“ก็แกไม่ยอมกลับพร้อมฉันสักที ฉันก็เลยต้องมากลับพร้อมแกนี่ไง ถามได้” พระพายแซวเพื่อนรักกลับบ้าง ตามประสาคนที่สนิทสนมกันมานาน

“จริงสิ ยายนิเย็นนี้แกว่างไหม พอดีว่าฉันอยากไปผ่อนคลายบ้างอะ เรียนหนักมากเลย๰่๭๫นี้ ไปด้วยกันนะแก ฉันอยากให้แกไปกับฉันด้วย ไปกับพี่เวพี่ธร ถ้าแกตกลงตอนเย็นพี่เวจะมารับที่หอพัก แกไปไหม”

“แกไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย ร้อยวันพันปีไม่เห็นแกอยากจะออกไปไหน แล้วที่แปลกไปกว่านั้นก็คือพี่เวของแกอะ ทำไมให้แกไปวะ แปลก ๆ นะแบบนี้” นิทราพูดไปก็ทำท่าคิดไปพลาง

“ไม่มีอะไรหรอกน่า แกอะคิดมาก ตกลงแกจะไปไหม ฉันจะได้โทรบอกพี่เว ไปนะยายนิ นะ นะ”

“เนี่ย แล้วก็บอกว่าไม่แปลก แกเคยเป็๲แบบนี้ซะที่ไหน” นิทราพูดไปแบบนั้นทั้งที่ความจริงแล้วแค่ได้ยินชื่อของธรเธอก็ตกลงแล้ว

“โอเค ไปก็ไป” นิทราตอบพระพายด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่เหมือนไม่อยากไปเท่าไรนัก (พร้อมเคียงจะบอกว่า ยายนิทราเธอมันวร้ายยยย 555)

ณ ร้านชิลแห่งหนึ่ง

“สวัสดีค่ะพี่ธร พระพายและนิทราทักทายธร พร้อม ๆ กัน” ธรมาถึงร้านก่อนใครเพื่อนเพราะต้องมาจองโต๊ะรอ

“สวัสดีครับน้องพระพายน้องนิทรา” ธรกล่าวตอบสองสาวอย่างสุภาพ

“มึงสั่งกับข้าวไว้หรือยังวะไอ้ธร น้องพายกับน้องนิทรายังไม่ได้กินอะไรมาเลยนะ” เวหาหันไปพูดกับธรก่อนจะหันไปถามพระพายและนิทราที่นั่งติดกัน

“น้องพายหิวข้าวหรือยังคะ ให้พี่หาอะไรมาให้กินรองท้องก่อนไหมคะ”

“กูสั่งกับข้าวไว้สองถึงสามอย่างแล้วมึงจะสั่งอะไรเพิ่มเติมไหม พูดกับกูใช้เสียงอย่างกับจะฆ่ากู พอหันไปพูดกับแฟนเสียงอ่อนเสียงหวานเลยนะมึง สองมาตรฐานชัด ๆ” ธรพูดแซวเพื่อนโดยไม่รู้เลยว่าคนที่คอยรอบมองธรอยู่ในตอนนี้นั้นใจสั่นไหวเหลือเกิน นิทราแอบรอบมองธรอยู่เป็๲ระยะด้วยหัวใจที่พองโตและเต้นผิดจังหวะ

“น้องนิทราละครับจะรับอะไรไหมเดี๋ยวพี่ให้ไอ้ธรไปจัดหามาให้ครับ...” เวหาพูดพร้อมกับส่งสายตาไปหาธร เพราะตอนนี้เพื่อนรักของเขาที่เก่งเ๹ื่๪๫ผู้หญิงเหลือเกินกำลังพูดแซวเขาและเสมองไปทางอื่นเพราะไม่กล้าหันหน้ามามองคนที่ตนแอบชอบโดยตรง เวหาแอบขำให้กับอาการของเพื่อนรักเล็กน้อย

“ไม่เป็๲ไรค่ะพี่เวหา ขอบคุณพี่เวหากับพี่ธรมาก ๆ นะคะ” จากนิทราจอมแสบที่พูดเป็๲ต่อยหอยตอนนี้ก็อาการไม่ต่างอะไรกับธร จนเวหาและพระพายที่คอยสังเกตอาการของทั้งคู่แอบนั่งขำแล้วมองหน้ากัน นี่แหละน้าที่เขาบอกว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่มักจะทำตัวไม่ถูก ไม่ว่าจะกล้าแกร่งแค่ไหนก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับคำว่ารักทุกรายร่ำไป พระพายแอบคิดในใจเมื่อเห็นอาการของเพื่อนรักและพี่ที่เธอรู้จักอยู่ในตอนนี้

“อาหารมาพอดีเลยค่ะ” พระพายพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าพนักงานนำอาหารมาวางที่โต๊ะ และทุกคนก็หันมาสนใจกับอาหารและเครื่องดื่มตรงหน้า ในขณะที่ทุกคนดื่มไวน์ พระพายก็คือพระพายนั่งดื่มน้ำส้มคั้นตามเดิม ทำให้เวหาที่เอ็นดูแฟนสาวของตนเองอยู่แล้วยิ่งเอ็นดูขึ้นไปอีก นั่งมองแฟนสาวอยู่อย่างนั้นไม่ยอมหันไปทางไหน

“อะแฮ่ม น้อย ๆ หน่อยไอ้เวมึงก็เห็นใจคนโสดอย่างกูกับน้องนิทราบ้างมึงจะคลั่งรักอะไรนักหนาฮึ อื้ม น้องนิทรายังโสดอยู่ใช่ไหมครับพอดีว่าพี่พูดเหมารวมไปว่าโสดเหมือนกันเมื่อกี้พี่ขอโทษด้วยนะครับ แค่อิจฉาไอ้เวมัน คลั่งรักสุด” ธรพูดพร้อมกับรอบมองอาการของที่นิทราและรอลุ้นกับคำตอบของนิทราไปด้วย

“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะพี่ธร จริง ๆ แล้ว นิทราเองก็นั่งอิจฉาไอ้นิอยู่ไม่ต่างกันหรอกนะคะ” นิทราพูดไปแบบนั้นพร้อมกับแอบแซวเพื่อนไปในตัวแล้วยิ้มออกมาน้อย ๆ

“งั้นก็หมายความว่าน้องนิทรายังโสดอยู่ใช่ไหมครับ” ธรพูดด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่ดีใจจนนิทราเริ่มสังเกตอะไรบางอย่างได้ จึงเอ่ยถามออกไป

“พี่ธรดีใจที่นิไม่มีแฟนขนาดนั้นเลยเหรอคะ กลัวไม่มีเพื่อนโสดไปด้วยกันใช่ไหมคะ” นิทราพูดออกไปตามความคิดของตนเอง เพราะเธอคิดแบบนั้นจริง ๆ เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดเข้าข้างตัวเองเลยด้วยซ้ำ

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ แต่จริง ๆ แล้ว ก็อยากให้สละโสดไปพร้อมกันตอนนี้เลยนะครับ” ประโยคท้ายนั้นธรพูดเบาจนนิทราที่นั่งอยู่ตรงข้ามถัดจากพระพายไปแทบจะไม่ได้ยิน แต่ก็พอฟังออกบ้างเป็๲บางคำ ทำให้ตอนนี้หัวใจของนิทราแทบจะกระโจนออกมาข้างนอก ถ้าเธอไม่ได้คิดไปเอง คนที่เธอแอบรักมานานกำลังพูดหยอดเธออยู่ใช่ไหม เธอยังคงเชื่อความรู้สึกของตัวเองได้อยู่หรือเปล่า เป็๲คำถามที่นิทราต้องหาคำตอบและเป็๲คำตอบที่ธรต้องเป็๲คนแสดงมันออกมาให้คนที่เขารักมาเนิ่นนานได้รู้เสียที...