ตกงานทั้งทีไปเอาดีที่โลกแฟนตาซีดีกว่า

ผ่านไป 3 วันแล้ว๻ั้๹แ๻่เหตุการณ์ แอสเกีย มาบอกเ๱ื่๵๹จริงที่เกิดขึ้นในโลกใบนี้ ข้า ไป๊อวี่ และนิคุ ยังคงทำการแสดง โอฮาโอ้ เปิดหมวกต่อไป จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนชีวิตของข้าไปตลอดกาล

ตูมมมม! เสียงเหมือนอุกาบาตตกลงใกล้ๆ ที่ที่ ข้าและไป๊อวี่กำลังทำการแสดงอยู่
" ท่านฮีโร่ " ชาวบ้านพากันส่งเสียงให้กับ เรดอาย นัตซึเมะ ฮีโร่ของ เทพฟาเรนเซีย
" ท่าน นัตซึเมะ มาทำอะไรที่นี่กันคะ? " นิคุเอามือมาไขว้กัน แล้วก้มลงกราบนัตซึเมะ พร้อมกับชาวบ้าน
" ข้าจะมาฆ่าปิดปากคนบางคน ตามบัญชาของเทพฟาเรนเซียน่ะ " นัตซึเมะ กล่าว แล้วดึงกาต้าหิมะ { จิตวิญญาณ เหมันต์ } ออกมา และตรงมาทางข้า
" หยุดเดี๋ยวนี้นะ " ไป๊อวี่ตะโกนให้หยุด แต่นัตซึเมะ กลับเร่งความเร็วขึ้นอีก 3 เท่า
" แกตาย " นัตซึเมะ กล่าว แล้วโจมตีอย่างรุนแรงที่สุดเท่าที่ทำได้
[ นายท่าน ระวัง ] เบลรีฟากล่าว แล้วเด้งตัว มารับกาต้าหิมะของ นัตซึเมะ
เคร้ง เสียงดังกังวาลไปทั่วเมือง
จิตสังหารที่นัตซึเมะ ปล่อยออกมามันช่างรุนแรงเสียนี่กระไร แม้แต่ นิคุ ก็ยังไม่เคยเห็น เทวฑูตของ เทพฟาเรนเซีย จะโหดร้ายและเกรี้ยวกราดขนาดนี้
เปรี๊ยงงงง! ตูมมมมม! เสียงการต่อสู้ฆ่าฟันระดับสูงดังขึ้น ผุ้คนและชาวบ้านต่างเห็นข้า และ นัตซึเมะ กลายเป็นเงาวิ่งชนกัน
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ
โป้ง! ป้าง! วูบบบบ! ป้าง! โป้ง!
การปะทะกันของ ดาบเหล็ก กับ กาต้า ทำให้บริเวณตลาดได้รับความเสียหาย นัตซึเมะยังไม่ยอมแพ้ เธอยังคง พุ่งใส่ตลอดเวลาง
...เก่ง เก่งมาก ถ้าข้ากระพริบตาแม้แต่นิดเดียว ล่ะก็ หัวหลุดแน่ ข้าคิด
การโจมตีของนัตซึเมะ ยังคงไม่หยุดเพียงแค่นี้ เธอยังคงโจมตีต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย
" เธอจะฆ่าชั้นด้วยเรื่องอะไร " ข้าตะโกนถามนัตซึเมะออกไป
" เจ้ามีพลังของ แอสก้า ข้าสัมผัสได้ ดังนั้น เจ้าจึงต้องตาย " นัตซึเมะ กล่าว แต่เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอเสียสมาธิ ข้าก็ได้เตะเข้าที่ซี่โครงของเธอ แล้วเอาดาบฟันกาต้าหิมะ สุดแรง จนมันหัก
ในที่สุดนัตซึเมะ ก็จนมุม แต่เธอก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไร เพียงแต่กล่าวภาษาโบราณมา 2-3 ประโยค ก่อนจะกัดลิ้นตาย
" ไป๊อวี่ มันพูดอะไรน่ะ " ข้าหันไปถามไป๊อวี่ที่ยืนดูการต่อสู้อยู่
" วิญญาณร้ายที่เป็นภัยกับเทพฟาเรนเซีย จะต้องพินาศ ข้าไม่ใช่ฮีโร่คนเดียวที่เทพ ฟาเรนเซียส่งมา มันพูดว่างั้น " ไป๊อวี่กล่าว
และแล้ว เมื่อนัตซึเมะตาย ชาวบ้านต่างกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง และคิดว่ามันต้องเป็นลางร้ายของเมืองแน่ๆ จึงพากัน จับตัวข้า และไป๊อวี่ ไปขังคุก
3 วันผ่านไป...
ยอนจัง ราชินีแห่งอิเดเรีย ได้เสด็จมาหา ข้าและไป๊อวี่ในคุก พร้อมบอกว่า ตุลาการได้ทำการตัดสินความผิดของพวกข้าแล้ว พวกข้าจะถูก ประหารในวันพรุ่งนี้ บ่ายโมง เพื่อไม่ให้ เทพ ฟาเรนเซีย พิโรธ
ก่อนที่ ยอนจัง จะออกไปจากคุกข้าได้ดึงมือนางไว้ และเล่าเรื่องจริง ของเทพฟาเรนเซียให้เธอฟัง แม้เธอจะทำหน้าไม่เชื่อก็ตาม
" เทพฟาเรนเซีย ไม่ใช่คนแบบนั้น พวกเจ้า ถูกพวกปีศาจ หลอกแล้ว " ยอนจัง ยังคงเข้าข้าง เทพฟาเรนเซีย และจากไปอย่างไม่ใยดี
เวลาผ่านไป จนถึงตอนกลางคืน
" เราต้องหนีแล้วไปอวี่ เจ้าใช้เวทย์ มินิมั่ม{ เวทย์ย่อตัว } หรือเวทย์ วาร์ป { เวทย์เคลื่อนย้าย} ได้มั๊ย " ข้าถามไป๊อวี่ ตรงๆ
" ได้สิ แต่เจ้าต้องการให้ข้าใช้เวทย์ไหนล่ะ " ไป๊อวี่กล่าว แต่เรายังไม่ทันได้ใช้เวทย์อะไร อีกทางด้านหนึ่งของคุกก็ระเบิด
ตูมมมม! เสียงดังสนั่น ด้วยเวทย์ แบล็คโฮล มันปรากฏ ขึ้นมาพร้อมกับการปรากฏกาย ของผุ้หญิงคนหนึ่ง
โซอา ฟาลามี นั่นเอง
" เจ้ามาช่วย เรารึ " ข้าถาม โซอา ลูกค้าที่เคยมาซื้อม้วนบันทึกเวทย์มนต์จากข้า
" พวกเรา ทำการปฏิวัติ ยึดอำนาจ จากยอนจัง ฟาลามีแล้ว " โซอา กล่าว
" ไม่จริง เจ้าเป็นเชื้อพระวงศ์รึ " ข้าถามอย่างตกใจ
" ใช่ ข้าคือ โซอา ฟาลามี บุตรแห่ง มิร่า เจ้าคงรู้โฉมหน้าที่แท้จริงของโลกนี้แล้วสินะ" โซอา
" อืม ข้าไม่คิดเลยว่า เทพ ฟาเรนเซีย จะเป็น คนชั่ว " ข้าตอบ
" รีบไปกันเถอะ " โซอา
และแล้ว การปฏิวัติของโซอา ก็เกิดขึ้นในวันนี้ เธอยึดอำนาจ จาก ยอนจัง และประกาศว่า อิเดเรีย เป็นไท ไม่ขึ้นกับ เทพฟาเรนเซีย อีกต่อไป
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป