ระบบซ่อน ใต้ดาวที่ตก พลังไร้ค่าของผมโคตร โกง

    ตอนที่ 16 บ้านในเมือง

    บ้านปลอดภัยของเรนอยู่ในย่านช่างฝีมือของเมืองชายแดน ตรอกแคบ บ้านติดกัน กลิ่นไม้และโลหะที่ถูกตีขึ้นรูปอยู่ในอากาศ

    บ้านหลังที่เรนพาไปดูธรรมดามาก หน้าต่างไม้สองบาน ประตูสีน้ำตาลซีดจาง ไม่มีอะไรบ่งบอกว่าต่างจากบ้านข้างๆ เลย

    แต่เมื่อเรนเปิดประตูและเราเดินเข้าไป ข้างในต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

    ผนังด้านในบุด้วยวัสดุที่ดูดซับเสียง ประตูชั้นสองเป็๞โลหะ หน้าต่างมีฟิล์มบางๆ เคลือบไว้ ฉันไม่รู้ว่าทำจากอะไรแต่ [ กระจกมืด ] บอกว่ามันลดสัญญาณ Crest ที่ผ่านออกไปได้บางส่วน

    "แกเตรียมที่นี่ไว้นานแล้ว" ฉันพูด ไม่ใช่คำถาม

    "ก่อนออกมาจาก Vael" เรนตอบ "ฉันรู้ว่าวันหนึ่งจะต้องใช้"

    ซาอัลเดินดูรอบห้อง ยกคิ้ว "เตรียมพร้อมดีจัง"

    "ฉันรอดชีวิตมาได้เพราะเตรียมพร้อมเสมอ" เรนพูดเสียงเรียบ แล้วก็เดินไปที่ตู้ยาเพื่อดูแลแผลของซาอัล

    — ✦ —

    ค่ำวันนั้น เรนนั่งบอกแผน

    "เราจะอยู่ที่นี่สองวัน" เขาพูด "ฉันต้องติดต่อคนที่รู้จักใน Vael ก่อน เพื่อหาเส้นทางเข้าเมืองหลวงที่ปลอดภัยกว่า"

    "คนที่รู้จักคือใคร" ซาอัลถาม

    "คนที่ฉันไว้ใจ"

    "นั่นไม่ใช่คำตอบ"

    เรนมองซาอัล "ฉันรู้ ฉันแค่ยังไม่พร้อมบอก"

    ซาอัลหายใจออก แต่ไม่กด มิวาก็เงียบ

    ฉันไม่พูดอะไร เพราะ [ กระจกมืด ] บอกว่าเรนพูดความจริง ทุกคำ แต่บอกน้อยกว่าที่รู้

    มีความต่างระหว่างการไม่โกหกกับการบอกทุกอย่าง

    — ✦ —

    คืนนั้น ฉันตื่นขึ้นมาตอนตีสองเพราะได้ยินเสียงเบาๆ

    เสียงกระดาษ

    ฉันไม่ขยับ แค่หายใจสม่ำเสมอ เปิดตาเพียงครึ่งเดียว

    เรนนั่งอยู่ที่โต๊ะในมุมห้อง เขียนอะไรบางอย่างบนกระดาษแผ่นเล็ก [ กระจกมืด ] วิเคราะห์: เขาไม่รู้ว่าฉันตื่น เขากำลังเขียนรหัส ไม่ใช่ภาษาธรรมดา

    ฉันดูต่อ

    เรนพับกระดาษเป็๲สี่ส่วน เดินไปที่หน้าต่าง เปิดออกเพียงนิ้วเดียว แล้วเสียบกระดาษเข้าไปในช่องแคบๆ ระหว่างวงกบ

    ปิดหน้าต่าง กลับมานอน

    ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสองนาที

    ฉันหลับตาอีกครั้ง

    [ กระจกมืด ] ประมวลผลสิ่งที่เห็น: เรนส่งข้อความถึงใครบางคนในเมือง มีคนที่รอรับข้อความอยู่ภายนอก

    ฉันไม่ตัดสินว่าเป็๞การทรยศหรือไม่ ยังไม่มีข้อมูลพอ

    แต่ฉันบันทึกไว้

    เช้าวันต่อมา เมื่อเรนบอกว่า "ติดต่อคนที่รู้จักได้แล้ว เราออกได้พรุ่งนี้"ฉันพยักหน้าและไม่พูดถึงสิ่งที่เห็นเมื่อคืนยังไม่ถึงเวลา

    — จบตอนที่ 16 —