เพียงพริบตาหลังจากคำท้าถูกกล่าวจบ ร่างของ โอวหยางฮุ่ย ก็พุ่งทะยานลงจากก้อนหิน ดาบสั้นในมือพุ่งเข้าใส่เฉินฟานด้วยความเร็วสูงพร้อมพลังปราณสีเขียวปะทุ
ฉัวะ!
เฉินฟานขยับเพียงก้าวเดียว — หลบพ้นปลายคมอย่างเฉียดฉิว พลังปราณจากคมดาบเฉียดอาภรณ์ฝึกยุทธ์ของเขาจนแหว่ง
“หลบได้?” โอวหยางฮุ่ยเบิกตาเล็กน้อย ก่อนแค่นเสียง “แค่เคราะห์ดี!”
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ฟาดดาบอีกครั้ง เฉินฟานได้ดีดตัวถอยห่าง ยกแขนขวาขึ้นพร้อมเสียงคำสั่งในใจ
“XIAN — เริ่มยิงะุปราณต้นแบบ”
[คำสั่งยืนยัน / พลังสะสมพร้อม / ระบบยิงเสถียร 72%]
จากอุปกรณ์โลหะทรงกระบอกเล็กติดข้อมือ แสงสีฟ้าเรืองขึ้นพร้อมลำกล้องขนาดเล็กเปิดออก เสียง “วื้นนน” ดังเบา ๆ ตามแรงสะสมปราณ
ฟึ่บ!
ะุพลังงานสีน้ำเงินเข้มพุ่งออกด้วยความเร็วเหนือเสียง กระแทกพื้นเบื้องหน้าของโอวหยางฮุ่ยจนเกิดแรงะเิขนาดเล็ก แรงะเืทำให้เขาสะดุดเซ
“อะไรกัน!?”
เขาพลิกตัวหลบอีกลูกที่ยิงซ้ำตามมา — คราวนี้พลังเจาะทะลุก้อนหินข้างหลังเขาเป็รูพรุน
“เ้าทำอะไร! นี่มัน...นี่มันไม่ใช่พลังปราณปกติ!?”
เฉินฟานเดินช้า ๆ เข้ามา สายตาเ็า “นี่คือ ‘พลัง’ ที่ไม่ได้จำกัดด้วยท่าฝึกยุทธ์เก่า ๆ ที่พวกเ้าเชิดชูนักหรอก”
โอวหยางฮุ่ยกัดฟันแน่น พุ่งดาบเข้าใส่อีกครั้ง แต่เฉินฟานกลับเลี่ยงเพียงครึ่งก้าว พร้อมหมุนข้อมือ
ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ะุปราณอีกสองลูกพุ่งสวนอย่างแม่นยำเข้าแขนขวาและไหล่ของโอวหยางฮุ่ยจนเขาร้องออกมา
“อ๊ากกก!!”
“นี่มันอาวุธปีศาจอะไรกันแน่...เ้า...เ้าเป็ใครกันแน่!?”
เฉินฟานหยุดยืนกลางหมอกควันบาง ๆ ที่ฟุ้งขึ้นจากแรงะเิเล็ก ๆ พลางกล่าวเรียบ ๆ ว่า
“ข้าคือผู้ที่โลกนี้...ยังไม่เคยรู้จัก”
เขาก้าวเข้าไปช้า ๆ กดปลายเท้าลงบนหน้าอกของโอวหยางฮุ่ยที่นอนดิ้นด้วยความเ็ป
“เ้าคงคิดว่าเหนือกว่าข้า เพราะเ้าคือผู้ชำระชีพจรขั้นต้น...แต่เ้ารู้ไหม?”
โอวหยางฮุ่ยเบิกตากว้าง “เ้า...เ้ารู้ระดับพลังของข้า?”
เฉินฟานยิ้มเย็น “ข้าอยู่เพียงระดับผู้ฝึกปราณ...แค่ขั้นปลายเท่านั้น”
“เป็ไปไม่ได้!!”
“แต่ข้ายังชนะเ้าได้ เพราะข้าไม่ใช้เพียงแค่พลัง...แต่ใช้ ‘ปัญญา’ และ ‘ความล้ำยุค’ ที่พวกเ้าคิดว่ามันไม่มีอยู่จริง”
โอวหยางฮุ่ยหมดแรงจะพูด ร่างของเขาสั่นเทาไม่อาจลุกขึ้นได้
“จงจำไว้ โอวหยางฮุ่ย...ในโลกที่เปลี่ยนแปลง ผู้ที่ถือดาบไม่ใช่ผู้ชนะเสมอไป”
588
