วันต่อมา
เรือนเช่าไม้ยกสูงทรงโบราณยามบ่ายอบอ้าว เสียงจิ้งหรีดและเรไรแผดร้องประสานเสียงระเบ็งเซ็งแซ่มาจากสวนมะพร้าวและดงกล้วยน้ำว้าหลังบ้าน ลมพัดเอื่อยๆ หอบเอาความร้อนอ้าวเข้ามาทางช่องลมไม้กระดาน ชัยพลสามีของนวลไม่อยู่บ้านเพราะออกไปเข้าเวรยาม ทำให้เรือนเช่าหลังนี้เหลือเพียง ครูนวลละออ กับลูกทารกตัวน้อยที่เพิ่งคลอดได้ไม่นาน
ครูนวลอยู่ในชุดเสื้อกระเช้าตัวเก่าสีหวานคอกว้างหลวมๆ กับผ้าถุงลายดอกสีซีดผูกร่นลงต่ำ เธอนั่งละล้าละลังอยู่ข้างเตียงสี่เสา ใบหน้ารูปไข่สุกงาวมีหยาดเหงื่อผุดซึมตามไรผม คอระหง และร่องอกขาวผ่อง ดวงตาโตกลมฉ่ำน้ำฉายแวววิตกกังวล ยามนี้ปทุมถันคัพอีบวกของเธอคัดเต่งหนักอึ้งจนปวดระบมไปหมด เนินอกอวบอัดตึงจนเส้นเืฝาดสีมรกตจางๆ ปรากฏชัดเจน ยอดอกหัวนมสีหวานชูชันแข็งเป็ไตดันผ่านผ้าเนื้อบางของเสื้อกระเช้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด
แว๊! ๆ ๆ แง! ๆ ทารกตัวน้อยเริ่มส่งเสียงร้องกระจองอแงเพราะความหิว นวลรีบโอบอุ้มลูกน้อยเข้ามาไว้ในอ้อมอก เรียวแขนขาวเนียนประคองร่างทารกอย่างเบามือ ก่อนจะค่อยๆ ปลดร่นคอเสื้อกระเช้าลงมาจนสุด เผยให้เห็นเต้านมข้างขวาทรงหยดน้ำอวบอิ่มขาวโพลนทะลักออกมาทั้งหมด ปลายยอดอกเต่งตึงที่มีหยดน้ำนมสีขาวขุ่นซึมจ่ออยู่ที่หัวนมถูกสอดเข้าปากลูกน้อย เสียงเด็กดูดนมดังจ๊อบแจ๊บของลูกกลืนน้ำนมอย่างหิวกระหาย
ความรู้สึกอุ่นวาบและสยิวซ่านแล่นแปล๊บจากยอดอกตรงเข้าสู่ขั้วหัวใจ นวลแหงนหน้าขึ้นพร่าถอนหายใจยาว ยอดอกอีกข้างที่เปลือยเปล่าชูชันตอบรับจังหวะการดูดกลืน ร่างกายของเธอเกร็งสะท้าน เอวคอดกิ่วและบั้นท้ายตูดกลมงอนแน่นกดทับลงบนเตียงไม้ ขาอวบขาวสองข้างโผล่พ้นรอยแหวกผ้าถุงออกมาพาดอยู่ข้างเตียง
ขณะที่นวลกำลังเพลิดเพลินกับการให้นมลูกอยู่นั้น เสียงใบกล้วยหลังบ้านกวักไหวสวบสาบ นอกฝากระดานไม้เก่าที่มีร่องเสี้ยนและรอยแตกแคบๆ มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องเข้ามา รอยร่องไม้ตรงมุมห้องเชื่อมต่อไปยังท่อน้ำทิ้งหลังบ้าน นายวิเชียร เพื่อนสนิทของชัยพล แอบย่องเข้ามาใต้ร่มเงาไม้หลังบ้าน มันแนบใบหน้าลงกับร่องกระดานไม้ สายตาหื่นกระหายจ้องมองภาพแม่ลูกอ่อนเปลือยเต้าเต่งตึงคัพอีบวกอย่างจาบจ้วง ยิ่งเห็นน้ำนมแม่ไหลซึมเปรอะเต้าขาวผ่องกับยอดอกสีหวานที่ถูกดูดจนแดงอ่อง วิเชียรก็ยิ่งตาเชื่อม กลืนน้ำลายเหนียวลงคอดัง เอื้อก! มือหนาหยาบกร้านสอดลงไปถูไถเป้ากางเกงขาสั้นของตัวเอง ลูบคลำความแข็งขึงที่ดันผ้าออกมาด้วยความกระสันอยากสุดขีด
พอลูกน้อยดูดนมจนอิ่มและหลับสนิทไป นวลก็ค่อยๆ จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วพาเรือนร่างอวบอิ่มเดินเลาะลงไปที่ห้องน้ำหลังบ้านเช่า ห้องน้ำโบราณกั้นด้วยไม้ห่างๆ และสังกะสีเก่า มีโอ่งดินเผาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ นวลปลดผ้าถุงออกจนหมดสิ้น เรือนร่างเปลือยกายเปล่าเปล่าเปล่งประกายขาวผ่องสะท้อนแสงแดดรำไร ใบหน้ารูปไข่ ตาโต แก้มอิ่ม ยามไร้อาภรณ์ยิ่งดูยั่วสวาทเย้ายวนตา เนินอกคัพอีบวกสองข้างใหญ่เท่าหัวห้อยทอดตัวลงมาต่ำ เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายอวบอิ่ม และตูดกลมงอนแน่น ขาอวบขาวไร้รอยตำหนิ
นวลใช้น้ำขันแรกราดรดลงบนไหล่มน เสียงน้ำกระทบผิวเนียนดังซ่า ซี๊ดด! นวลสูดปากด้วยความเย็นฉ่ำ สองมือเรียวทาถูสบู่ก้อนกลิ่นหอมฟุ้ง ลูบไล้ไปตามซอกคอ ลงมาที่เนินอกคู่โต เค้นนวดเต้านมใหญ่เบาๆ เพื่อระบายความคัดตึง น้ำนมผสมฟองสบู่ไหลซึมลงมาตามท้องน้อยคอดกิ่วลงไปจนถึงเนินโหนกโคกใหญ่ ฟุ่บ! ๆ ๆนวลก้มลงถูไถเรียวขาอวบขาวและขาอ่อนด้วยความเพลิดเพลิน
โดยไม่รู้ตัวเลยว่า บนช่องว่างเหนือแผ่นสังกะสีหลังห้องน้ำ ครูใหญ่วัยกลางคนแอบปีนขึ้นไปบนต้นมะพร้าวใกล้ๆ แอบมองเรือนร่างเปลือยกายไร้สิ่งปกปิดของครูสาว ครูใหญ่จ้องมองเต้านมั์ที่แกว่งไกวตามจังหวะการอาบน้ำ ร่องตูดงอนแน่น และเรียวขาอวบขาวฉ่ำน้ำ น้ำลายไหลย้อยตรงมุมปาก ความใคร่พุ่งสูงจนครูใหญ่ต้องกุมแก่นกายถูไถกับต้นมะพร้าวอย่างหนักหน่วงด้วยความสยิว
เมื่ออาบน้ำเสร็จ นวลสวมชุดเสื้อกระเช้าสีอ่อนผ้าบางกับผ้าถุงผูกหลวมๆ เดินกลับขึ้นมาบนเรือน นั่งพักผ่อนเช็ดผมบนแคร่ไม้ไผ่ จู่ๆ เสียงเท้าหนักๆ เดินขึ้นบันไดเรือนมา พร้อมเสียงะโทักทาย
"ครูนวลอยู่ไหมครับ! ชับพลมันไหว้วานให้ผมเอาแกงมาส่งน่ะ!"
เสียงนายวิเชียรดังขึ้น นวลใเล็กน้อย รีบจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วเดินเอียงกายออกมาหาที่ห้องรับแขก วิเชียรยืนถือปิ่นโตแกงเผ็ดเนื้ออยู่ในมือ สายตาแพรวพราวฉายรอยกะล่อน จ้องมองทรวงอกคัพอีบวกที่ดันเสื้อกระเช้าจนตึงเปรี๊ยะ
"อ้าว พี่วิเชียร มีอะไรเหรอคะ?" นวลถาม เสียงแ่เบาด้วยความระแวง
"พอดีเมียพี่ที่บ้านมันเคี่ยวแกงเผ็ดเนื้อสูตรเด็ดไว้ ชัยพลมันโทรบอกพี่ว่าวันนี้คงกลับดึก กลัวครูนวลจะไม่มีอะไรกิน เลยฝากให้พี่เอาแกงมาฝากครับ" วิเชียรยิ้มกริ่ม พูดจาอ้างสามีนวลและภรรยาตัวเองอย่างแเีเพื่อไม่ให้ไก่ตื่น
"ขอบคุณมากค่ะพี่วิเชียร รบกวนแย่เลย" นวลยื่นมือไปรับปิ่นโต แต่ขณะที่รับ ปลายนิ้วหยาบกร้านของวิเชียรกลับแกล้งกุมประสานเข้ากับมือเรียวนุ่มของนวลไว้แน่น แล้วถูไถเบาๆ อุ๊ย! นวลสะดุ้งรีบชักมือกลับ ใบหน้ารูปไข่ร้อนผ่าวจนแก้มโตสองข้างแดงฝาด
"แหม มือครูนวลนุ่มจังเลยนะครับ ผิวแม่ลูกอ่อนเนี่ยดีจริงๆ ผมอยากให้เมียผมท้องบ้างจังครับ หึ! ๆ " วิเชียรพูดเนียนๆ พลางส่งสายตาจาบจ้วง จังหวะนั้นเอง เสียงทารกในห้องร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้ง
แง! ๆ ๆ
"เอ๊ะ หลานร้องแล้ว พี่ขอเข้าไปดูหลานหน่อยนะ" วิเชียรไม่รอคำอนุญาต รีบเดินเนียนตามนวลเข้าไปในห้องนอนทันที ครั้นนวลจะห้ามก็ไม่ทันการณ์เธอจึงรีบเดินดุ่มๆตามมา
วิเชียรตรงเข้าไปที่เปลไม้ไผ่ แล้วทำเป็หวังดีก้มลงอุ้มทารกขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน "โอ๋ๆ หลานลุง ไม่ร้องนะลูก" มันทำทีเป็แกว่งตัวอุ้มเด็กอย่างอ่อนโยน แต่มุมที่มันยืนกลับแกล้งขยับตัวเข้ามาเบียดชิดกับร่างของนวลที่ยืนอยู่ข้างๆ
"ส่งลูกมาให้นวลเถอะค่ะพี่วิเชียร นวลจะให้นมลูกเอง" นวลเอ่ยขอนำลูกคืน ยื่นแขนออกไปรับ
วิเชียรอ้างว่า "ระวังนะครูนวล เด็กตัวอ่อน เดี๋ยวพี่ช่วยประคองให้" มันทำทีเป็ส่งเด็กคืน แต่ท่อนแขนใหญ่และมือหยาบกร้านกลับแกล้งสอดช้อนลงใต้รักแร้ของนวล ปลายนิ้วััและบีบเข้ากับเต้านมข้างซ้ายผ่านเนื้อผ้าบางอย่างจงใจ ความนุ่มเด้งและความคัดตึงของนมแม่ลูกอ่อนทำเอาวิเชียรใจสั่นสะท้าน นวลสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งตึง แล่นแปล๊บไปทั่วหน้าอก
"อุ้ย! พี่วิเชียร" นวลร้องอุทาน ใบหน้าแดงก่ำ
"ขอโทษทีครับครูนวล พี่กลัวเด็กหลุดมือ" วิเชียรส่งยิ้มหน้าด้านๆ แล้วทำเป็ก้มลงมองลูกในอ้อมอกนวล ขณะที่นวลรับลูกมาอุ้ม วิเชียรก็แกล้งนั่งลงบนขอบแคร่ข้างๆ ยื่นมือไปทำเป็ลูบหัวเด็ก แต่ปลายนิ้วหยาบกร้านกลับแกล้งลากผ่านเรียวขาอวบขาวและโคนขาอ่อนของนวลที่พ้นรอยแหวกผ้าถุงออกมา ััเนื้อนุ่มเนียนอย่างจัง ลูบไถขึ้นมาถึงขอบผ้าถุงอย่างเนียนๆ
"ขาครูนวลนี่ขาวเนียนจริงๆ นะครับ ชัยพลมันโชคดีจริงๆ มีเมียสวยอวบขนาดนี้" วิเชียรพูดเสียงกระเส่า สายตาจ้องมองยอดอกที่ชูชันทะลุเสื้อกระเช้าเพราะความเสียวสยิวแก่นกาย
นวลขยับขาหนีด้วยความหวาดหวั่น หัวใจเต้นระสับด้วยความเสียวสยิวผสมระแวง สายตาที่มองวิเชียรเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะอีกฝ่ายอ้างความหวังดีและเอาแกงมาส่ง หึ! ๆ "งั้นพี่ไปละนะ" วิเชียรจ้องมองร่องอกขาวผ่องที่เบียดแน่นเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะยอมลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวกลับด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม