[กะทำงานแรกกำลังจะเริ่มขึ้น กรุณารายงานตัวที่สถานีของคุณเพื่อรอเรียกชื่อเข้าทำงาน
การเรียกชื่อจะเริ่มในอีก 10 นาทีจากนี้]
เสียงประกาศดังก้องผ่านลำโพง ปลุกให้ทั้งลุคและลีโอตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เรียนรู้เกี่ยวกับ MP และพูดคุยเล็กน้อยกับเพื่อนบ้านใกล้เคียงสองพี่น้องก็ตัดสินใจพักผ่อนและนอนหลับเพื่อเตรียมตัวสำหรับงานในวันรุ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พวกเขารู้สึกเหมือนนอนเพียงชั่วโมงหรือสองชั่วโมง เสียงประกาศก็ทำให้ทั้งคู่ต้องรีบลุกขึ้นใส่ชุดทำงานและวิ่งออกไปข้างนอกอย่างเร่งรีบเพื่อไม่ให้พลาดการเรียกชื่อ
ทุกคนใน Sector E ดูเหมือนจะสับสนไม่ต่างกัน พวกเขาต่างรีบออกมาจากที่พักโดยไม่รู้ว่าต้องไปรายงานตัวที่ไหนหรือจะต้องทำงานอะไร
"ฟังให้ดีนะ เหล่า Sector E ทั้งหลาย ฉันชื่อจู๊ด ฉันคือฝันร้ายที่เลวร้ายที่สุด และก็เป็เพื่อนที่ดีที่สุดของพวกแก ขึ้นอยู่กับว่าพวกแกทำงานดีแค่ไหน
ฉันพร้อมกับคุณวินิซิอุสและคุณคามา คือหัวหน้างานที่ถูกส่งมาจาก Sector C และพวกแกต้องให้ความเคารพเรา
ถ้าแกทำงานอย่างถูกต้อง จะไม่มีปัญหาอะไรระหว่างเรา แต่ถ้าแกสร้างปัญหาให้เรา หรือทำให้การประเมินของเราแย่ลงในสายตาของหัวหน้า แกจะเจอกับความหายนะ เชื่อเถอะ…"
ชายตัวเล็กที่สวมเสื้อคลุมสีเหลืองซึ่งแตกต่างจากเสื้อสีส้มที่ทุกคนใน Sector E ใส่ ะโด้วยเสียงที่ดังอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเทียบกับขนาดตัวที่เล็กจิ๋วของเขา
“สวัสดี ฉันชื่อวินิซิอุส ฉันจะดูแลคนงานกลุ่มทำความสะอาดท่อระบายน้ำ ดังนั้นพวกที่อยู่ในกลุ่มนี้ กรุณามารายงานตัวกับฉัน” วินิซิอุสกล่าว ขณะที่ลีโอ ลุค และชายอีกหลายสิบคนเดินมาหาเขา
“สวัสดี ฉันชื่อคามา แต่พวกแกจะเรียกฉันว่า 'บอส' ฉันเป็หัวหน้างานกลุ่มทำงานเบ็ดเตล็ด และพวกที่อยู่ในกลุ่มนี้จงมารายงานตัวโดยเข้าแถวให้เรียบร้อย” คามา ชายร่างอ้วนสูงที่มีพุงยื่นออกมาพูดขึ้น ทำให้คนงานหลายสิบคนเข้าแถวต่อหน้าคามา
“เฮ้ย! ฉันคือหัวหน้างานซ่อมบำรุง พวกที่เป็ช่างซ่อมมารายงานตัวกับฉัน” จู๊ด ชายตัวเล็กจิ๋วพูดเสียงดัง คนงานที่เป็ช่างซ่อมจึงเริ่มทยอยมารายงานตัวกับเขา
ในตอนนี้เองที่ลีโอเริ่มตระหนักว่าคนทั้งหมดใน Sector E มีเพียงสามกลุ่มงานเท่านั้น ได้แก่ กลุ่มซ่อมบำรุง กลุ่มทำความสะอาดท่อระบายน้ำ และกลุ่มงานเบ็ดเตล็ด ซึ่งทุกคนดูเหมือนจะเป็ผู้ที่จ่ายเงินผ่านนายหน้าที่ไม่น่าไว้ใจเพื่อได้ตำแหน่งงาน หรือไม่ก็เป็แรงงานมีฝีมือที่ไม่มีเงินพอจะซื้อตั๋วที่ดีกว่านี้
ในบรรดาสามกลุ่มนี้ งานซ่อมบำรุงถือว่าเป็งานที่ดูมีเกียรติมากที่สุด ในขณะที่งานทำความสะอาดท่อระบายน้ำดูจะเป็งานที่เลวร้ายที่สุด อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด ทุกคนก็ยังเป็เพียง "หนูท่อ" แห่ง Sector E และถึงแม้ลีโอจะได้เข้าสู่ระบบอย่างถูกต้องโดยไม่มีการโกง เขาก็ยังคงเป็หนูท่อของ Sector E เช่นเดียวกัน โดยที่แม่ของเขาอาจต้องทำงานในแผนกเบ็ดเตล็ดแทน
“เอาล่ะ สายรัดข้อเท้าของคุณได้บันทึกการเข้าร่วมงานของคุณโดยอัตโนมัติแล้ว ตอนนี้ได้เวลาไปที่สถานที่ทำงานของคุณวันนี้แล้ว กรุณาตามฉันมา” วินิซิอุสกล่าวก่อนนำกลุ่มคนงานทำความสะอาดท่อระบายน้ำออกจาก Sector E ไปยัง Sector D ซึ่งเขาได้มอบหมายให้คนงานสามคนทำความสะอาดห้องน้ำรวม และพากลุ่มที่เหลือเข้าสู่ Sector C
“นี่ พี่ว่าไหม หัวหน้าเราดูใจดีสุดในสามคนนั้น” ลีโอกระซิบถามลุคซึ่งพยักหน้าเห็นด้วย และอธิษฐานขอบคุณพระเ้าที่เขาได้หัวหน้างานสุภาพอย่างวินิซิอุส แทนที่จะเป็ไอ้จู๊ดตัวเล็กที่น่ารำคาญ
“พวกนายสามคน วันนี้จะต้องทำความสะอาดท่อระบายน้ำหลักใน Sector C มันเป็เพียงวันแรก และไม่น่าจะมีอะไรมาก แต่เราต้องรักษามันให้สะอาดเหมือนวันที่เราเจอมันครั้งแรก” วินิซิอุสกล่าว
เมื่อวินิซิอุสพูดจบ เขานำคนงานสามคนไปยังพื้นที่ทำงานของพวกเขา โดยชี้ให้เห็นตำแหน่งของท่อระบายน้ำหลักใน Sector C
"ท่อนี้เชื่อมต่อกับระบบหลักของเรือ ถ้ามันอุดตันหรือเกิดปัญหาอะไรก็ตาม มันจะกลายเป็ฝันร้ายของทุกคนบนเรือลำนี้ ดังนั้นฉันคาดหวังว่านายจะทำงานนี้อย่างดีเยี่ยม เข้าใจไหม?" วินิซิอุสพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ลีโอมองไปที่ท่อขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยคราบสกปรกและน้ำเสีย เขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบากก่อนจะหันไปหาลุคซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เขา
"บอกตามตรง ฉันหวังว่าเราจะได้ทำงานอื่นนอกจากนี่นะ" ลุคพูดพร้อมกับถอนหายใจ
"ใช่ แต่ถ้าเราโชคดี พวกเขาอาจไม่ตรวจสอบงานเราละเอียดนัก" ลีโอตอบอย่างกลั้วเสียงหัวเราะ แม้ว่าเขาจะไม่ได้รู้สึกสนุกนักก็ตาม
"เอาล่ะ พวกนายสามคน ทำงานให้เสร็จ แล้วฉันจะมาตรวจอีกครั้งตอนสิ้นวัน โชคดี" วินิซิอุสกล่าวก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้พวกเขาเริ่มงานในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น
ลีโอมองไปที่ลุคและคนงานอีกคนหนึ่งที่ดูไม่ค่อยมั่นใจเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจเป็คนเริ่มต้นทำงาน "งั้นเรามาเริ่มกันเถอะ ก่อนที่กลิ่นนี่จะทำให้เราเป็ลม"
ทั้งสามคนเริ่มลุยงาน โดยพยายามทำความสะอาดท่อระบายน้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในขณะที่กลิ่นเหม็นและคราบสกปรกทำให้ทุกขั้นตอนดูเหมือนจะยากขึ้นกว่าเดิม
“แค่วันแรก ฉันก็อยากลาออกแล้วเนี่ย” ลุคพูดพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อ
ลีโอยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “เรายังพอไหวอยู่น่า เราต้องผ่านมันไปให้ได้ เพราะนี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น”
ทั้งสามคนพยายามตั้งสมาธิอยู่กับงาน ทำความสะอาดท่อระบายน้ำด้วยเครื่องมือที่วินิซิอุสจัดเตรียมไว้ให้ แม้จะเป็งานที่เหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยกลิ่นไม่พึงประสงค์ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำมันให้เสร็จ
“ลีโอ นายคิดว่าเราต้องทำแบบนี้ทุกวันเลยไหม?” ลุคถามพลางพยายามจับแปรงทำความสะอาดในมือให้อยู่หมัด
“หวังว่าจะไม่ใช่ แต่ถ้ามันช่วยให้เราเก็บ MP ได้มากขึ้น ผมก็คิดว่ามันคุ้มค่า” ลีโอตอบพร้อมกับแสร้งยิ้มให้กำลังใจพี่ชายของเขา
อีกคนหนึ่งในทีม ซึ่งเป็ชายร่างเล็กที่ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับงานลักษณะนี้ พูดขึ้นมาบ้าง “ฉันเคยทำงานแบบนี้บนโลก มันอาจจะดูแย่ แต่ถ้าเราทำให้เสร็จเร็วขึ้น เราก็จะได้พักเร็วขึ้นเช่นกัน”
“งั้นเราต้องรีบจัดการมันให้เร็วที่สุด” ลีโอพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะเริ่มทำความสะอาดด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น
พวกเขาทำงานต่อไปอย่างไม่หยุดพัก ท่ามกลางเสียงน้ำไหล กลิ่นเหม็น และความเหนื่อยล้าจากการใช้แรงงาน แต่ในที่สุดหลังจากเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง พวกเขาก็ทำความสะอาดท่อระบายน้ำหลักจนเสร็จ
เมื่อวินิซิอุสกลับมาตรวจงาน เขายิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นท่อระบายน้ำสะอาดสะอ้าน “ดีมาก พวกนายทำได้ดีในวันแรก ถือว่าเกินความคาดหมาย” เขาพูดพลางจดบันทึกลงในแผ่นกระดาษบางอย่าง
“เราผ่านแล้วใช่ไหม?” ลุคถามด้วยความหวัง
“ใช่ นายผ่านแล้ว ไปพักได้” วินิซิอุสตอบ
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ทั้งสามคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะพากันเดินกลับไปที่พักเพื่อพักผ่อน
“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราทำสำเร็จ” ลุคพูดขณะทิ้งตัวลงบนเตียงในห้องพัก
“มันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่” ลีโอตอบพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “นี่อาจจะเป็แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น แต่ถ้าเราผ่านวันนี้ไปได้ เราก็จะผ่านวันอื่นๆ ไปได้เหมือนกัน”
"เรา้าให้เรือสะอาดเหมือนตอนวันแรกที่เราเข้ามา จากคู่มือที่ผมได้รับมา สิ่งปฏิกูลทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ในพ็อดสำหรับการกำจัดเพียงหนึ่งเดียว สิ่งที่พวกคุณต้องทำก็คือขูดเศษที่ติดอยู่ตามผนังออก และตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรติดค้าง ก่อนจะปีนออกมาแล้วกดปุ่มกำจัด เข้าใจไหม?" วินิซิอุสถาม ขณะที่ลุค ลีโอ และเพื่อนร่วมทีมอีกคนพยักหน้ารับ พร้อมหยิบถุงมือและหน้ากากที่วางอยู่ข้างพลั่วขึ้นมาสวมเป็อุปกรณ์ป้องกันก่อนจะจับพลั่วและลงไปในหลุมระบายน้ำ
ขณะที่พวกเขาทำเช่นนั้น วินิซิอุสก็นำคนงานที่เหลือไปยัง Sector B
ทันทีที่ลีโอก้าวลงไปในหลุมระบายน้ำ เขาก็ถูกโจมตีด้วยกลิ่นเหม็นที่แย่ที่สุดจนรู้สึกคลื่นไส้และพร้อมจะอาเจียนออกมา
แม้ว่าหลุมระบายน้ำจะมีแสงสลัว แต่แม้แต่คนตาบอดก็มองออกว่ามันแทบจะไม่เต็มเลยแม้แต่น้อย และแม้ว่าจะปล่อยให้เต็มไปอีกหนึ่งเดือนก็ยังไม่จำเป็ต้องทำความสะอาดหรือกำจัดออก
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกเขาถูกมอบหมายให้ทำงานนี้ ทั้งสามคนจึงรวบรวมความกล้าและลงไปในกองสิ่งปฏิกูลของมนุษย์ เสียงฝีเท้าของพวกเขาดังก้องเมื่อััพื้น
โอ้กกก!
ชายคนที่สามที่ลงมาพร้อมกับสองพี่น้อง อาเจียนออกมาทันที ลีโอเองก็รู้สึกเหมือนจะอาเจียนออกมาเช่นกัน แต่สุดท้ายก็กลืนกลับเข้าไป ทิ้งไว้เพียงเศษเล็กๆ และความรู้สึกแสบร้อนในลำคอ
"แย่ชะมัด..." เขาพูด ขณะที่ลุคไม่สนใจคำพูดนั้น แต่กลับเดินไปแตะหลังชายที่กำลังอาเจียน พร้อมกับตบเบาๆ อย่างให้กำลังใจ
"ไม่เป็ไรหรอก... เดี๋ยวก็ดีขึ้น" ลุคพูดขณะที่รอให้ชายคนนั้นฟื้นตัว ซึ่งใช้เวลาประมาณสิบกว่านาที
"ขอโทษทีนะ... ฉันชื่อเฮอร์นานเดซ แต่พวกนายเรียกฉันว่าแฮร์รี่ก็ได้
ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งชีวิตฉันจะกลายมาเป็แบบนี้" เฮอร์นานเดซพูด ขณะที่ลุคและลีโอััได้ถึงน้ำหนักของคำพูดนั้น
ความคิดมากมายแล่นผ่านหัวของสองพี่น้อง พวกเขามาจากชนชั้นล่างของสังคม และเคยใช้ชีวิตแบบประหยัดอย่างยากลำบาก แต่พวกเขาไม่เคยไม่มีความสุขบนโลก
พวกเขาทิ้งทุกสิ่งที่มีไว้เื้ั รวมถึงแม่ที่พวกเขารักที่สุด เพื่อมาขึ้นยานอาร์ก แต่ตอนนี้กลับต้องมาขูดสิ่งสกปรกออกจากผนังที่ดูเหมือนไม่ได้้าการทำความสะอาดเสียด้วยซ้ำ
ทั้งสองพี่น้องสงสัยในการตัดสินใจของพวกเขาอย่างเงียบๆ ขณะที่ทำงานที่ได้รับมอบหมาย
ในขณะเดียวกัน ทั้งสามคนที่ลงมาทำงานในหลุมก็มีคำถามเดียวกันวนเวียนอยู่ในหัว: การมาขึ้นยานอาร์กนี่ มันเป็การตัดสินใจที่ถูกต้องหรือเปล่านะ?
To be continued...