
ตอนที่ 15 รสสวาทสาวทอม
รถของกฤษณะพันธ์เดินทางมุ่งหน้าสู่จังหวัดพิษณุโลก
ผ่านอำเภอนครไทยเข้าตำบลป่าแดงอำเภอชาติตระการ
เขาเลี้ยวรถเข้ารีสอร์ทแห่งหนึ่งจอดรถลงขนสัมภาระ
เดินเข้าหาพนักงานต้อนรับประจำรีสอร์ทนายยอดตามหลัง
"้าที่พักกี่ห้องคะ!!!"
พนักงานสาวสวยยื่นหน้าจิ้มลิ้มถาม
"สองห้องครับ!!"
นายยอดสอดเสียงขึ้นตอบสาวสวย
"ห้องสวยเหมือนพนักงานต้อนรับหรือเปล่าครับ!!!"
เสียงผู้หญิงห้าวดังขึ้นข้างหลังของคนทั้งสอง
"นายยอดนายนี่นิสัยไม่เปลี่ยนเลยนะ!!!"
ยอดหันกลับร้องอย่างยินดี
"หมวดฮันนี่จะไปกับเราด้วยเหรอครับ!!!
หมวดฮันนี่เป็ทหารอเมริกันที่ลาออกจากราชการ
มาตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยเป็บอดี้การ์ด
ให้กับคนดังๆในประเทศไทยไม่ว่าจะเป็ดารา
และนักการเมืองเธอเป็ลูกครึ่งไทยอเมริกันนิโกร
หุ่นของเธอสูงใหญ่รูปร่างสวยงามมีอกมีเอว
ตามแบบฉบับของสาวอเมริกันนิโกร
แต่เสียดายเธอเป็ทอมในความรู้สึกของนายยอด
"ฮ่าๆๆ..ไม่มาได้ยังไงนายยอดในเมื่อดอกเตอร์พัดชา
จะไปร่วมทีมค้นหาต้นไม้โบราณฉันก็ต้องตามไปดูแลสิ!
ค่าตอบแทนมันสูงว่ะ!นายยอด!!!"
"ออหรอออออ..ผู้หมวดคะ!!!"
เสียงกังวานแจ่มใสแสนไพเราะดังขึ้นพร้อมกับร่างอรชรอ้อนแอ้น
เดินเข้าหากลุ่มดอกเตอร์กฤษณะพันธ์
"ไม่ใช่ตามยัยแสงมาหรือจ๊ะพ่อรูปหล่อ!!!"
เสียงด็อกเตอร์พัดชาถามแบบเย้าแหย่
หมวดฮันนี่ทอมร่างใหญ่
"พัดชามาแขวะเค้าทำไม?"
แสงระวีตำหนิเพื่อนสาวค้อนด้วยสายตาแสนสวย
เธอเป็ผู้หญิงที่รูปร่างอวบอั๋นเซ็กซี่มากคนหนึ่ง
"ท่านหญิงมาถึงนานหรือยังครับ!!"
กฤษณะพันธ์ถาม ด็อกเตอร์พัดชา ณ.เชียงตุง
เธอเป็เชื้อสายตระกูลเก่าแก่ทางเหนือที่สืบกันมาหลายชั่วคน
เขาถามหล่อนเพราะครั้งนี้เขาต้องอาศัยหล่อน
ในการสืบหาพันธุ์พืชไม้โบราณเครือเขาหลง
เพราะเธอเป็ผู้เเชี่ยวชาญด้านนี้จริงๆ
"อย่าเรียกแบบนั้นเลยค่ะกฤษณะ
เราเป็เพื่อนกันมานานฟังแล้วดูห่างเหิน!!"
เธอมองเขาด้วยสายตาที่ลึกซึ้งเสียดายที่กฤษณพันธ์
เป็ผู้ชายที่มั่นคงในความรัก!ั้แ่เขามีภรรยา
ชายซื่อบื้อคนนี้ก็ไม่เคยมีใจให้ใครทำให้เธอรู้สึกท้อแท้ในจิตใจ
แต่อดไม่ได้ที่จะช่วยเหลือในยามเขาขอร้อง
"งั้นเราเข้าที่พักแล้วหาอะไรทานกันพรุ่งนี้
จะได้ตื่นแต่เช้าออกเดินทางนะครับพัดชา!!"
พัดชาส่งสายตาหวานให้เขา!พยักหน้าด้วยความพอใจ
ที่กฤษณพรรณพูดกับหล่อนด้วยความสนิทสนม
แล้วทั้งหมดก็เข้าห้องพักหลังจากรับประทานอาหาร
สายตานายยอดแนบรอยแตกหน้าต่างห้องพักรีสอร์ท
ในห้องพักมีร่างของสาวสวยสองคนกอดกันกลม
ด้วยความเสน่หาฮันนี่สาวทอมร่างใหญ่!
อุ้มแสงระวีให้เธอยืนขึ้นเหยียบบนหัวเตียง!
ยอดเห็นร่างอรชรอ้อนแอ้นของแสงระวีแบบฉบับหญิงไทย
"อุ๊ยยยยยย..ฮันนี่ทำอะไร?ค่ะ!!!"
ฮันนี่จับขาแสงระวีขึ้นพาดบ่าในท่ายืน
เพราะตัวของเธอสูงใหญ่ตามแบบฉบับสาวอเมริกันนิโกร
ผิวสีแทนสะท้อนแสงไฟเรืองๆดูนวลเซ็กซี่มาก
ในสายตาของยอด!แผ่นหลังกว้างเอวคอด
สะโพกผายงอนกลมกลึงขาข้างซ้ายของแสงระวี
พาดบนบ่าขวาฮันนี่เท้าซ้ายแสงระวีเขย่งตัว
ให้ลอยรับกับใบหน้าสาวทอมที่ซุกลงใต้ท้องน้อยของเธอ
"จ๊วบ....จ๊วบบบ...อร่อยยยยย..จังที่รัก!!!"
แสงระวีตัวสั่นเกร็งกอดหัวสาวทอมก้มลงหอมศีรษะ
ถักเปียเป็ลอนรอบหัวฮันนี่รับความเสียวซ่านเกินกว่าที่จะทนไหว
"ลิ้นยาววววว..จริ-งจริง...คนดีของแสงงงง..ใจจะขาดใจแล้ววววววว!!!"
ฮันนี่เกร็งแขนยกตัวแสงระวีลอยเหนือพื้นนิดๆ
หาความถนัด!เท้าขวาก้าวขึ้นวางบนเตียงเผยก้นงาม
หันมาทางยอด!ยอดตาลุกวาวกลีบทุเรียน
ขนาดลูกประมาณสามโลเบียดชิดกันขนหยิกงอพองามปกคลุมบางๆ
"อื๊ออออ!!"
เสียงครางเบาๆของยอดดังอยู่ในลำคอ
ด้วยความเสียงซ่านกำจรวดไว้แน่นจนเส้นเืแทบโป่งพอง
"ซิ๊ดดดดดดดดดดด!!!!เสียวจัง!!!!"
!!!จ๊วบ...จ๊วบ!!l"สะ....เสียว..อือ!!"
ฮันนี่ส่งลิ้นเข้าไปในช่องหลืบลึกใช้ปลายลิ้น
ชอนไชพยายามหาอะไรสักอย่างในลำธาร
อันน่าเสน่หานั้นพบแต่ติ่งเนื้อเล็กๆ
ที่ซ่อนอยู่ฮันนี่พยายามบดบี้ติ่งเนื้อนั้น
ด้วยปลายลิ้นอย่างนุ่มนวล
"ซิ๊ดดดดดดดดดซ์!!!"
ความกำหนัดของทั้งสองเพิ่งขึ้นสูง
เห็นได้ชัดจากเหงือกที่ไหลซึมออกกลางหลัง
ฮันนี่ยกร่างของแสงระวีวางหันหัวไปทางปลายเตียง
ที่ยอดแอบดูอยู่พร้อมก้าวขาขึ้นคร่อมใบหน้าแสงระวี
มือขวาก็เอื้อมไปปิดไฟทุกอย่างกลับสู่ความมืดมิด
"แมวเอ๋ย?!!!ปิดไฟทำไมวะ?!!"
ยอดกำหมัดอย่างโมโหทุบต้นขาตัวเองด้วยความเครียดจัด!
ได้แต่ยินเสียงแว่วแว่วร้องอื้อๆๆๆออกจากในห้อง!
ยอดนั่งหัวเสียอารมณ์ค้างคิดคำนึงสักวันต้องเป็วันของไอ้ยอด!!?
ตายอดก็หันไปเห็นห้องของดอกเตอร์พัดชายังไม่ปิดไฟ
ยอดค่อยๆคลานไปที่หน้าต่าง!ของดอกเตอร์พัดชากะว่า
จะเห็นอะไรดีๆสายตาของยอดกำลังหาดูรู
หรือรอยแตกสักแห่งที่จะมองเข้าไปในห้องดอกเตอร์พัดชา
!!!!!หึ่งๆๆๆๆๆๆ!!!!
เสียงหึ่งๆบินมาไกลไกลยอดไม่ได้สังเกตก้มหน้าก้มตา
หารอยแตกของหน้าต่างห้องดอกเตอร์พัดชา!
แต่ยอดรู้สึกผิดสังเกต!!?ว่าเสียงอะไรมันบินมาเหนือหัวของเขาเป็จำนวนมาก
"เฮ้ย!!!!?"
เขาตาเหลือก!ลานเมื่อเห็นสิ่งที่บินอยู่เหนือหัวตรงหน้า
มันเป็แมลงภู่ตัวขนาดลูกมะพร้าวสี่ตัวสัตว์ร้ายทั้งสี่ตัว
ตรงเข้าต่อยหัวหู!ยอดเขาแหกปากร้องโวยวาย
วิ่งออกไปหน้ารีสอร์ทเอาชีวิตรอดจากสัตว์ร้ายนั้น
"โอ๊ยยยยยยยยช่วยด้วยยยยยยยย"
กฤษณพันธ์ได้ยินเสียงยอดร้องโวยวาย
ก็วิ่งออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกับพัดชา
ที่วิ่งออกมาเกือบจะชนกับกฤษณพันธ์
พัดชาเห็นว่ายอดโดนแมลงภู่ไล่ต่อยก็หัวเราะจนท้องคัดท้องแข็ง
"คิกๆๆๆๆๆๆ"
สร้างความมึนงงให้กับกฤษณพันธ์
พัดชาลุกขึ้นยืนยื่นมือออกไปข้างหน้าทำหน้าเคร่งขรึมแล้วร้องสั่ง
"จงกลับมาเ้าแมลงภูคำ!!!"
สิ้นเสียงแมลงภูคำตัวใหญ่ทั้งสี่ตัวก็พุ่งวาบ
กลับมาหาพัดชาทันที!วางอยู่บนมือของเธอเป็แมลงภูคำตัวเล็กๆ
ที่สลักจากไม้เท่าเมล็ดถั่วสี่เม็ด!กฤษณะพันธ์และนายยอดอ้าปากค้าง
กับสิ่งที่พัดชาทำให้เขาเห็นมันน่ามหัศจรรย์จริงๆ
ไม่น่าเชื่อว่ายุคสมัยวิทยาศาสตร์ล้ำยุคเร็วเป็ 4g
จะมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นให้เค้าเห็นได้
"มันเป็อะไรครับคุณพัดชา!!!"/
"มันเป็อะไรครับพัดชา!!!"
ทั้งสองนายลูกน้องร้องถามพร้อมกัน
ทำให้พัดชายิ้มระรื่นอิ่มเอมกับสิ่งที่ตนทำ
ให้ชายที่ตนลงรักทึ่งในความสามารถได้
"มันเป็แมลงภู่คำคะเ้าพ่อให้กับพัดชาไว้ป้องกันตัว
มันสามารถทำลายทำร้ายทั้งคน
และสัตว์หรือผีิญญาได้ด้วยนะคะ
"คุณพั-ดพัดชาทำให้ผมสักตัวสิครับ!!!!"
ยอดละล่ำละลัก
"ไม่ได้หรอกนายยอดฉันทำไม่เป็มีแต่ท่านพ่อของฉัน
ทำได้และคนทำต้องเป็เชื้อวงศ์โบราณ
ถึงจะสามารถทำได้สามัญชนทำไม่ได้ดังนั้น
ถือว่าแมลงภูคำเป็แมลงศักดิ์สิทธิ์
ของตระกูลทางเหนือของเรา"
เธอหยุดพูดทำหน้าบูดบึ้ง
"แต่ที่สำคัญนายยอดตัวดีคิดไม่ดีมิร้ายกับฉันใช่ปาว!
แมลงภูคำถึงเล่นงานเกือบตาย!!!?"
ยอดตาเหลือกรีบปฏิเสธเสียงแข็ง
"เปล่-าเปล่าครับ"
พัดชาถลึงตาใส่
"หลักฐานก็เห็นอยู่ตรงหน้าแมลงผูคำกัดต่อยเอา
จนหัวหูบวมไปหมดยังจะมาปฏิเสธอีก
รู้ไหมว่าเราปล่อยแมลงภูคำปกป้องเราทุกคืน!!"
((((((((((โปรดติดตามตอนต่อไป))))))))