“คราวนี้ท่านจะเล่าให้พวกเราฟังได้หรือยังว่าเหตุใดท่านจึงไปช่วยข้ากับหลันเอ๋อไว้ได้ทัน” หนิงลี่เริ่มถามเมื่อทั้งหมดกลับมาถึงบ้านแล้ว
“ข้าต้องขอบใจลูกเขยมากที่ช่วยลี่เอ๋อกับหลันเอ๋อให้พ้นจากเคราะห์ร้ายในครั้งนี้ หากเกิดสิ่งใดขึ้นกับพวกนาง ข้าคงไม่อาจมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกแล้ว หนิงเอ้อหลานเ้าคนชั่วนั่นต้องถูกลงโทษอย่างสาสม” หวังซื่อเริ่มร้องไห้ออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นลูกสาวทั้งสองคนและลูกเขยกลับมาถึงบ้าน
“พรุ่งนี้ท่านปู่หัวหน้าหมู่บ้านก็จะจับหนิงเอ้อหลานส่งไปรับโทษที่ทางการแล้วเ้าค่ะท่านแม่ ความผิดที่เขาทำมันร้ายแรงมาก ข้าคิดว่าโทษที่เขาจะได้รับคงหนีไม่พ้นถูกส่งไปใช้แรงงานที่ชายแดนเป็แน่เ้าค่ะ” หนิงลี่ปลอบใจมารดา
“เช่นนั้นก็ดี แค่คิดว่าต้องอาศัยอยู่หมู่บ้านเดียวกับคนจิตวิปริศแบบนั้น แม่ก็แทบจะหายใจไม่ออกแล้ว”
เซียวหยางฟางเห็นทุกคนหยุดสนทนากันแล้ว เขาจึงเริ่มเล่าให้ทุกคนฟังว่าตอนที่เขากำลังจะจูงวัวเข้าบ้าน หวงจื่อจิ้งได้มาดักรอเขาอยู่หน้าบ้านก่อนแล้ว อีกทั้งยังบอกให้เขารีบไปช่วยหนิงลี่กับหนิงหลันที่กระท่อมเชิงเขา เพราะหวงจื่อจิ้งบังเอิญไปได้ยินแผนของหนิงเอ้อหลานและหนิงไป๋หลิงที่ตั้งใจจะฉุดหนิงลี่กับหนิงหลันไปทำมิดีมิร้าย
จนเมื่อเซียวหยางฟางกับหวงจื่อจิ้งไปถึงที่กระท่อมเชิงเขา พวกเขาก็เห็นหนิงไป๋หลิงกับเฉาปาเม่ยยืนทะเลาะกันอยู่ หนิงไป๋หลิงพยายามพูดกีดกันไม่ให้เฉาปาเม่ยเข้าไปในกระท่อม ซึ่งก็แปลกที่เฉาปาเม่ยยอมทำตามแต่โดยดี ระหว่างที่เฉาปาเม่ยเดินผ่านจุดที่เซียวหยางฟางกับหวงจื่อจิ้งซ่อนอยู่ เซียวหยางฟางก็ได้ยินเฉาปาเม่ยบ่นพึมพำจับใจความได้ว่านางจงใจไม่เข้าไปช่วยหนิงลี่เพราะนางอิจฉาหนิงลี่กับหนิงหลันที่ได้มีโอกาสสนิทสนมกับจ้าวหลงมากกว่านาง
เซียวหยางฟางโมโหจึงสั่งให้หวงจื่อจิ้งทำทีเป็วิ่งไปขอความช่วยเหลือจากชาวบ้านคนใดก็ได้ให้มาช่วยจับไก่ฟ้า ซึ่งก็บังเอิญที่มีไก่ฟ้าเดินหลงเข้ามาที่กระท่อมจริงๆ หลังจากนั้นเซียวหยางฟางก็เดินเข้าไปตบที่ท้ายทอยของเฉาปาเม่ยจนนางสลบไป ก่อนที่จะแบกเฉาปาเม่ยเข้าไปในกระท่อม เมื่อเขาเห็นหนิงไป๋หลิงอยู่ในกระท่อม เซียวหยางฟางก็ลงมือกับหนิงไป๋หลิงจนนางสลบไปเช่นเดียวกัน
เซียวหยางฟางนั่งอยู่ในกระท่อมสักพักหนิงเอ้อหลานก็อุ้มหนิงหลันเดินเข้ามา หนิงเอ้อหลานรีบร้อนที่จะป้อนยาปลุกกำหนัดให้กับหนิงลี่และหนิงหลัน จนไม่ได้สังเกตว่าเซียวหยางฟางก็นั่งอยู่ภายในกระท่อมด้วย เมื่อเซียวหยางฟางถามออกไปว่าน้ำถ้วยนั้นคือสิ่งใด หนิงเอ้อหลานก็รีบตอบอย่างไม่นึกสงสัยว่าเป็ยาปลุกกำหนัด เซียวหยางฟางเห็นท่าทางไม่ได้สติของหนิงเอ้อหลานก็รู้แล้วว่าเขาต้องดื่มยาปลุกกำหนัดเพื่อย้อมใจตัวเองมาแล้ว ไม่รอช้าเซียวหยางฟางรีบป้อนยาปลุกกำหนดให้กับหนิงไป๋หลิงและเฉาปาเม่ยแทน ส่วนตัวเขาก็รีบปลุกหนิงลี่และหนิงหลันให้ออกไปจากกระท่อม หลังจากนั้นก็เป็เหตุการณ์อย่างที่ชาวบ้านทุกคนได้รับรู้
“คนเลวแบบนี้ตายตกนรกไปได้ยิ่งดี” หวังซื่อพูดขึ้นอย่างโมโห “คนบ้านนั้นเคยเห็นเ้าสองพี่น้องเป็ญาติพวกเขากันหรือไม่ พวกเ้าต่างก็ใช้แซ่หนิง อีกทั้งยังเติบโตมาด้วยกันั้แ่เด็ก แล้วเหตุใดหนิงเอ้อหลานถึงคิดเื่พรรค์นั้นกับพวกเ้าได้ หนิงไป๋หลิงกับเฉาปาเม่ยก็ด้วย ดีแล้วที่กรรมตามสนอง พวกนางไม่คิดบ้างหรือว่าหากแผนการของพวกนางสำเร็จ เ้ากับหลันเอ๋อยังจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร”
“ท่านแม่ใจเย็นก่อนเ้าค่ะ” หนิงลี่ลูบหลังมารดาอย่างปลอบใจ นางกลัวว่ามารดาจะโมโหจนความดันขึ้นไปเสียก่อน “เื่นี้ต้องขอบคุณหวงจื่อจิ้งนะเ้าคะ หากไม่ได้เขาที่รีบมาตามหยางฟาง ป่านนี้ข้ากับหลันเอ๋อก็คง...”
“ใช่ๆ เราต้องขอบคุณจื่อจิ้ง ประเดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะทำบะหมี่เส้นขาวกับซาลาเปาแป้งขาวไส้หมูสับไปส่งให้เขา หรือว่าพวกเ้าจะไปขอบคุณเขาพร้อมกับแม่เลยก็ยิ่งดี เราจะได้ถือโอกาสนี้ไปเยี่ยมป้าหวงด้วย พวกเ้าเห็นด้วยกับความคิดของแม่หรือไม่” หวังซื่อถามบุตรสาวทั้งสองคน
“ข้าเห็นด้วยกับท่านแม่เ้าค่ะ พรุ่งนี้พวกเราไปขอบคุณจื่อจิ้งที่บ้านของเขากัน” หนิงลี่รับคำ
“ข้าก็เห็นด้วยเช่นกันเ้าค่ะ” หนิงหลันก็ตอบตกลง
“ท่านย่า ท่านพ่อ ท่านแม่ ตอนนี้ที่บ้านของเรามีเงินอยู่เท่าใด พวกท่านรีบเอามาให้ข้าทั้งหมดเลย คืนนี้ข้าจะหนี หากรอให้ถึงพรุ่งนี้ ข้าต้องถูกเ้าแก่หัวหน้าหมู่บ้านจับส่งทางการเป็แน่ ความผิดของข้ามีโทษหนัก ข้าอาจจะถูกส่งไปใช้แรงงานที่ชายแดนและคงไม่มีโอกาสได้กลับมาทดแทนบุญคุณของพวกท่านอีกแล้ว” หนิงเอ้อหลานรีบพูด
“แล้วเ้าจะหนีไปอยู่ที่ใด แต่ไหนแต่ไรมา นอกจากบ้านกับสำนักศึกษาแล้ว เ้าก็ไม่เคยต้องไปลำบากอยู่ข้างนอกเลย ย่าไม่ให้เ้าไป” แม่เฒ่าหนิงรีบค้าน
“ข้าจะไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อน หากข้าได้ที่อยู่ที่แน่นอนแล้ว ข้าจะรีบติดต่อกลับมาหาพวกท่าน ข้าสัญญาว่าข้าจะกลับมาล้างมลทินให้ตัวเองแน่นอนขอรับ” หนิงเอ้อหลานยังไม่ลืมที่จะพูดดีเข้าตัว เขารีบโยนความผิดให้กับหนิงไป๋หลิงและเฉาปาเม่ยทันที “ท่านย่าเป็เพราะวันนี้ข้าพลาดเองที่เห็นใจในความรักของหลิงเอ๋อที่มีต่อจ้าวหลง ข้าก็แค่อยากช่วยน้องกำจัดหนิงหลันไปเท่านั้น แต่ข้ากลับคิดไม่ถึงว่าเฉาปาเม่ยจะกล้าซ้อนแผนนำยาปลุกกำหนัดมาใช้กับข้า”
“โถ...หลานชายคนดีของย่า เ้าต้องมารับเคราะห์เพราะความใจดีอยากช่วยน้องสาวให้สมหวังในความรักแท้ๆ หนิงไป๋หลิงเ้าดูเอาเถอะว่าเป็เพราะเ้า หลานเอ๋อของข้าถึงได้โชคร้ายอย่างนี้ เอาล่ะย่าคิดดีแล้ว...ย่าจะยอมให้เ้าถูกจับตัวส่งทางการไม่ได้ เ้าใหญ่ สะใภ้ใหญ่ เ้าไปเอาเงินเก็บของพวกเ้าทั้งหมดออกมาให้หลานเอ๋อเดี๋ยวนี้”
“หากหลานเอ๋อไม่ได้ทำผิดอย่างที่เขาว่ามา ข้าว่าเราควรช่วยเขาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ไม่ดีกว่าหรือเ้าคะ” จางซื่อ มารดาของหนิงเอ้อหลานออกความเห็น “หลานเอ๋อ หากเ้าถูกวางยาปลุกกำหนัดจริง เมื่อไปถึงที่ว่าการตำบล เ้าก็ร้องทุกข์ต่อท่านผู้ว่าการตำบลเพื่อขอให้เขาช่วยสืบสวนคดีใหม่อย่างยุติธรรมจะไม่ดีกว่าหรือ หากเ้าหนีไปเช่นนี้ ก็เท่ากับว่าเ้ายอมรับกับความผิดที่เกิดขึ้น และเ้าจะกลายเป็คนร้ายหนีคดี เ้าจะไม่สามารถสอบเข้ารับราชการได้อีกแล้ว”
“ท่านแม่ เวลานี้ชื่อเสียงของข้าถูกทำลายไปแล้ว ท่านยังคิดว่าข้ามีสิทธิ์ฝันถึงงานดีๆ อย่างนั้นได้อีกหรือ”
“แต่แม่ได้ยินว่าท่านผู้ว่าการตำบลท่านเป็คนทำงานซื่อสัตย์และยุติธรรมมากไม่ใช่หรือ” จางซื่อพูดขึ้น
“ท่านย่า...” หนิงเอ้อหลานคร้านจะฟังมารดา
“เ้าไม่ต้องพูดแล้วสะใภ้ใหญ่ ในเมื่อหลานเอ๋อบอกว่าเขามีทางออกกับเื่นี้ เราก็ต้องเชื่อเขา ข้าเชื่อว่าหลานรักของข้าจะต้องกลับมาทวงความยุติธรรมให้ตัวเองได้แน่ เ้าใหญ่ เ้าบอกเมียของเ้าให้หุบปากเอาไว้ แล้วเ้าก็รีบไปเอาเงินมาให้หลานเอ๋อ หากเ้ายังไม่ทำตาม ข้าจะไล่เ้ากับเมียของเ้าให้ออกจากบ้านของข้าเดี๋ยวนี้” แม่เฒ่าหนิงยื่นคำขาด
หนิงหย่งหันมาถลึงตาใส่ภรรยาเพื่อให้นางเงียบ “เ้าเป็แม่ประสาอะไร ไม่เชื่อใจลูกชาย เ้าอยากเห็นเขาถูกส่งตัวไปชายแดนมากขนาดนั้นเลยหรือ”
สะใภ้ใหญ่ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้ “เหตุใดพวกท่านถึงพูดกับข้าเช่นนี้ ข้าเป็แม่ของหลานเอ๋อ ข้าย่อมไม่อยากเห็นเขาได้รับความทุกข์ยากใดๆ อยู่แล้ว และเพราะข้าเชื่อใจเขาอย่างไรเล่า ข้าถึงบอกให้เขาไปพิสูจน์ความจริง หากผลปรากฏว่าเขาเป็ผู้บริสุทธิ์ ตัวเขาก็จะพ้นมลทิน และพวกเรายังจะฟ้องร้องผู้ที่ใส่ความเขาได้อีก แต่เหตุใดพวกท่านกลับสนับสนุนให้เขาหลบหนี นี่มันคือการเพิ่มโทษให้เขาชัดๆ”
เพียะ!
“เ้าพอได้แล้ว หากเ้ายังไม่เก็บปากของเ้า ข้าจะตีเ้าให้หนักกว่านี้อีก” หนิงหย่งะโใส่ภรรยา “วันนี้เ้าเข้าไปนอนในห้องเก็บฟืนเสีย หากข้าไม่สั่ง เ้าก็อย่าได้ก้าวออกมาข้างนอกแม้แต่ก้าวเดียว”
“พี่ใหญ่โกว พวกท่านกำลังจะไปที่ใดกันหรือเ้าคะ เหตุใดถึงได้ดูหน้าตาตื่นถึงเพียงนั้น” หนิงลี่ถามโกวเอ้อเมื่อเห็นว่าเขากำลังรีบวิ่งผ่านคณะของตนเองไป
“มีคนบอกว่าหนิงเอ้อหลานหนีไปแล้วั้แ่เมื่อคืน ตอนนี้ท่านปู่หัวหน้าหมู่บ้านกำลังจะไปที่บ้านแม่เฒ่าหนิงเพื่อสอบถามความจริง หากแม่เฒ่าหนิงตั้งใจปล่อยให้หนิงเอ้อหลานหลบหนี ท่านปู่หัวหน้าหมู่บ้านก็จะจับคนบ้านหนิงส่งทางการทั้งหมด โทษฐานสนับสนุนให้คนร้ายหลบหนี” โกวเอ้ออธิบายจบก็รีบวิ่งไปที่บ้านแม่เฒ่าหนิงทันที
![The Revenge of Dark Guardian [สงครามสวรรค์ออนไลน์]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777107701_85165858.webp)
16K
