บทที่ 29: อีกฟาก
“เธอ” รู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำ
ไม่ว่าส่วนไหนของร่างกายก็จมอยู่ใต้น้ำ มืดมิด ไร้ทิศทาง
ไร้แสงสว่าง
แล้วน้ำนั้นก็ค่อยๆ หายไป ััเย็นเยือกของ “อากาศ” แตะ “ผิว”
ปลายนิ้วเริ่มหายจากอาการชา ดวงตาทั้งสองข้างลืมขึ้น แสงสลัวส่องให้เห็น“โลกใหม่”
หูที่อื้ออึงไปด้วยเสียงน้ำ บัดนี้ส่งเสียงแหลมสูงเหมือนกรีดร้อง
รอบตัวมีแต่ผนัง...ผนังแฉะๆ เปียกของเหลวลื่นๆ
หูหยุดส่งเสียง มีเสียงดังฝ่ากำแพงเข้ามาจากภายนอก
เป็เพลง บรรเลงด้วยค้อนที่ถูกตีลงบนสาย บทเพลงหวาน ผ่อนคลาย แฝงไปด้วยความหวังของการเริ่มต้น
แล้วผนังที่อยู่ด้านหน้า...ไม่สิ อยู่เหนือร่างของเธอก็ถูกเปิดออก
อากาศภายนอกทะลักเข้ามา กลิ่นอะไรสักอย่างบาดจมูก แล้วทิวทัศน์ข้างหน้าก็เป็สีขาวโพลน
ในห้องมืดสลัวสีขาว เธอชันตัวขึ้นนั่ง มองไปรอบกาย
มีสิ่งที่ลักษณะเหมือนแคปซูลอยู่เต็มไปหมด
เธออ้าปากจะพูด แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
ฉันอยู่ที่ไหน?
ที่นี่ไม่ใช่ออโรร่าบาเรีย
ที่นี่...คืออะไร?
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน?
จริงสิ....ฉัน....
ถ้าอย่างนั้น....ทุกคนที่ตายไปก็อยู่ที่นี่อย่างนั้นเหรอ....?
สายตาเริ่มชินกลับสภาพแสง แล้วเธอก็เห็นว่าข้างในแคปซูลเ่าั้
คืุ์
มนุษย์ที่ถูกแช่ไว้ในของเหลว มีสายระโยงระยางเต็มตัว
และเธอเองก็เพิ่งจะออกมาจากแคปซูลแบบเดียวกัน และมีสายติดเต็มตัวในสภาพเดียวกัน
มีที่แห่งหนึ่งส่องสว่างอยู่ในห้องที่มีสีขาวเรียบสนิท ห้องที่ดูราวกับถูกปิดผนึกไว้อย่างสมบูรณ์แบบที่แห่งนั้นมีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า เธอรู้ได้ทันทีว่านั่นคือหน้าต่าง
ชายชุดขาวยืนอยู่ตรงนั้น เขาอ้าปากพูด ส่งเสียงเข้ามาภายในห้องโดยตรง
“สวัสดีครับ โค้ดเนมลัคนา ยินดีต้อนรับสู่สตาร์ดัสต์ เรล์ม”
899
![[จบแล้ว] มหาศึกไททันล้างโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753259250_75730930.webp)
