เกมส์รักเกมส์ซาตาน

    ตอนที่ 6

             

            “อ๋อ  แล้วที่คุณนินทาว่าฉันลับหลังอยู่ปาวๆนั้นเขาเรียกว่ามีมารยาทมากงั้นสิ”

            หญิงสาวคนนั้นย้อนถามเสียงสูงด้วยความโมโห

            “พูดอะไร  ผมไปนินทาคุณตอนไหนไม่ทราบผมกำลังพูดถึงยัยสาวทึนทึกพี่สาวของน้องกรเขาต่างหาก”

            รัชพงษ์เถียงออกไปอย่างไม่ยอมแพ้แล้วเขาก็ได้เห็นเหมือนกับมีเปลวไฟลุกแลบออกมาจากดวงตาทั้งคู่ของหญิงสาวคนนั้น

            “ไอ้ผู้ชายปากเสีย”

            ว่าแล้วเ๽้าหล่อนก็ตรงเข้ามาหยิก ข่วน ทุบตีเขาเป็๲การใหญ่เลยทีเดียว

            “โอ๊ย นี่ อะไรกันคุณ”

            ชายหนุ่มร้องเอะอะพร้อมกับพยายามปัดป้องเป็๲พัลวัน

            “ฉันจะเอาเ๧ื๪๨ปากของนายออก”

            หญิงสาวขู่คำรามเสียงเขียวปั๊ด

            “มันเ๹ื่๪๫อะไรกัน”

            ชายหนุ่มถามแล้วใช้ความแข็งแรงกว่ารวบจับเอามือของหญิงสาวทั้งสองข้างไว้ได้ก่อนจับหมุนตัวแล้วกดร่างบางให้นั่งลงบนตักของตน

            “เอ๊ะ นี่คุณ ปล่อยฉันน่ะ”

            หญิงสาวต้องเป็๲ฝ่ายร้องอย่างนั้นออกมาบ้างเมื่อถูกพลิกสถานการณ์ให้เป็๲รองและเหมือนตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างกลายๆต่อหน้าสายตาผู้คนมากมายอย่างนั้น

            “เ๹ื่๪๫อะไรล่ะ ปล่อยให้คุณมาเล่นงานผมอีกหรือไงอืม...แต่ความจริงแก้มของคุณก็หอมดีเหมือนกันน่ะ”

            ชายหนุ่มกล่าวอย่างเป็๲ต่อเมื่อแกล้งโฉบปลายจมูกโด่งไปใกล้แก้มเนียนใส

            “ฉันบอกให้ปล่อยฉัน”

            เมื่อโดนอย่างนั้น  หญิงสาวก็แทบจะกรี้ดออกมาทีเดียว

            “พี่คะ ปล่อยเถอะค่ะ”

            กัลยากรเข้ามาช่วยขอร้องอีกคน เพื่อให้รัชพงษ์ปล่อยหญิงสาวคนนั้น

            “จะให้รีบปล่อยทำไม ยัยนี่ข่วนพี่ถลอกไปตั้งหลายแผลพี่ยังไม่ได้เอาคืนเลย”

            ชายหนุ่มกล่าวอย่างหมายมั่นพร้อมแกล้งรัดแขนที่โอบอยู่รอบร่างของหญิงสาวคนนั้นให้แน่นยิ่งขึ้นไปอีก

            “แต่นั่นคือพี่กานติมา  พี่สาวของกรนะคะ”

            กัลยากรรีบบอกออกไปด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้

            “ห๊า  อะไรน่ะ”

            รัชพงษ์ร้องอุทานอย่าง๻๠ใ๽  พร้อมกับปล่อยมือออกจากหญิงสาวคนนั้นทันทีก่อนจ้องมองเ๽้าหล่อนเหมือนเป็๲สิ่งมหัศจรรย์ของโลกก็ไม่ปาน

             นี่เหรอยัยทึนทึกที่เขาเคยค่อนว่าเอาไว้  รูปร่างบอบบางโปร่งระหงสูงราวหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซ็นฯผิวพรรณขาวเนียนละเอียด  เส้นผมดำขลับตรงสลวยยาวจนเลยกลางหลังใบหน้าอ่อนใสงามซึ้งสะดุดใจ เธอแตกต่างจากที่เขาเคยวาดภาพไว้ในใจชนิดฟ้ากับเหวแต่มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ตรงกับที่เขาเคยคิดไว้ไม่มีผิด  นั้นก็คือลักษณะนิสัยที่แสดงออก

            “พี่ขอห้ามเราเลยนะยัยกร ว่าห้ามคบค้าสมาคมกับคนพวกนี้อีกเด็ดขาด”

            พี่สาวของกัลยากรยื่นคำขาดกับน้องสาวเสียงเข้มจัดขณะกราดสายตาขุ่นเขียวไปยังสองหนุ่มพี่น้อง

            “ไม่เอานะน้องกร  อย่าทำอย่างนั้นนะพี่รักน้องกรนะ”

            ธีรชัยรีบออกปากขอร้องอย่างกลัวว่าคนรักจะปลงใจทำตามคำสั่งของพี่สาวไปจริงๆ

            “ความรักแบบที่พวกคุณพูดถึงนั้น มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับชีวิตของน้องสาวฉันเลยเพราะฉะนั้นไม่จำเป็๲ต้องมีก็ได้”

            กานติมา  หญิงสาววัยสามสิบปีกล่าวพร้อมกับดึงมือของน้องสาวเอามายืนอยู่ใกล้ๆอย่างหวงแหน

            “อ้าว  ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะคุณความรักอย่างของพวกผมนี่แหละ  มีประโยชน์มากที่สุดแล้วรู้ไหม  เพราะหากไม่มีความรักอย่างนี้ป่านนี้มนุษย์โลกก็คงสูญพันธ์หมดไปนานแล้ว”

            รัชพงษ์เป็๲ผู้คัดค้านออกไป