20.00 น.
หลังจากพยาบาลอนุญาตให้ญาติเข้าเยี่ยมจนกระทั่งหมดเวลาในการเข้าเยี่ยม หญิงสาวก็เดินออกจากห้องมาแล้วหย่อนตัวนั่งลงเก้าอี้ที่อยู่หน้าห้อง ทว่าชายหนุ่มผู้เป็เพื่อนของเธอเดินเข้ามาก่อนจะนั่งลงข้างๆ
“ภาคินทร์...”
“เรากำลังจะกลับเลยผ่านมาเห็นพิ้งค์นั่งอยู่ แล้วพิ้งค์จะค้างที่นี่กับคุณแม่มั้ย”
“ไม่หรอก พิ้งค์ต้องกลับคอนโด พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมใหม่ยังไงก็มีแม่นอนเฝ้าที่นี่อยู่”
“อย่ากังวลไปเลย เราไม่อยากเห็นพิ้งค์เครียด” เธอฝืนยิ้มให้เขาก่อนจะพยักหน้า
“ขอบคุณนะ เดี๋ยวเราก็จะกลับแล้วแหละ”
“เมื่อกี้ได้ยินพิ้งค์บอกว่าอยู่คอนโดเหรอ แถวไหน ให้เราไปส่งมั้ย”
“ไม่เป็ไร เดี๋ยวพิ้งค์กลับเองเสียเวลาคินทร์เปล่าๆ”
“ไม่ใช่อะไร ค่ำมืดแล้วเป็ผู้หญิงนั่งแท็กซี่กลับคนเดียวมันอันตราย ให้เราไปส่งนะ” หญิงสาวลังเลและนิ่งไป แต่พอยกนาฬิกาข้อมือมาดูก็เห็นว่าล่วงเลยเวลากลับมานานแล้ว
“งั้น...เรารบกวนติดรถคินทร์หนึ่งวันนะ”
“ไม่มีปัญหา”
หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากโรงพยาบาล ทว่าระหว่างเดินทางกลับทั้งสองก็ได้มีโอกาสคุยกันมากขึ้น นับั้แ่เื่ที่เคยเรียนด้วยกันสมัยมัธยม จนกระทั่งมาถึงเื่ที่เธอแต่งงาน
“เราไม่อยากจะเชื่อ ว่ากลับมาเจอพิ้งค์ครั้งนี้จะแต่งงานซะแล้ว”
“หึ เกิดเื่นิดหน่อยก็เลยต้องไปตามน้ำน่ะ” คำตอบที่แสนกำกวมทำให้ภาคินทร์ขมวดคิ้ว
“หมายความว่ายังไง”
“ก็...ความจริงแล้วพิ้งค์แต่งงานเพราะเหตุผลบางอย่าง ที่บ้านพิ้งค์ติดหนี้คุณศรัณย์ก็เลยต้องแต่งงานเพื่อเป็การประกันน่ะ เมื่อครบกำหนดแล้วพิ้งค์ก็จะเป็อิสระ” เธอไตร่ตรองดีแล้วที่เลือกจะพูดให้ภาคินทร์ฟัง เพราะคิดว่าเขาก็คือเพื่อนสนิทคนหนึ่งในสมัยเรียน แต่แค่เติบโตมาก็ต่างคนต่างแยกย้ายไปมีชีวิตของตนเอง
“ว่ายังไงนะ! ไม่ได้แต่งงานกันเพราะรักกันหรอกเหรอ?”
“หึ ใเลยใช่มั้ยล่ะ”
“ใสิ แต่คุณศรัณย์เขาดูรักพิ้งค์นะ เวลาพูดเขาจะชอบลงท้ายด้วยคำว่าภรรยาตลอดเลย”
“เขาก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ถ้าวันนี้เขาพูดอะไรกระทบความรู้สึกหรือทำให้คินทร์รู้สึกไม่ดี พิ้งค์ต้องขอโทษแทนเขาด้วยนะ”
“คินทร์เข้าใจ เขาคงไม่สบายใจที่เห็นเราอยู่ด้วยกัน วางใจได้เลยคินทร์รู้ว่าต้องทำตัวแบบไหน ยังไงเราก็คือเพื่อนกัน พิ้งค์สามารถบอกคินทร์ได้ทุกเื่ที่ไม่สบายใจเลยนะ”
“ขอบคุณนะ คินทร์เคยเป็เพื่อนที่ดียังไงก็ยังเป็แบบเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลย เราดีใจที่ได้เจอเพื่อนอย่างคินทร์อีกครั้ง”
“ใช่ เราก็ดีใจ”
หลังจากนั้นทั้งสองก็คุยดีเทลในแต่ละเื่ให้กันฟัง แม้ว่าจะเป็เวลาอันสั้นที่นั่งอยู่ในรถด้วยกัน แต่ก็พอจับใจความได้ว่าแต่ละคนผ่านชีวิตแบบไหนมากันบ้าง จนกระทั่งถึงหน้าคอนโด
“ขอบคุณนะที่มาส่ง พิ้งค์ต้องไปแล้ว”
“อืม เดินดีๆ ล่ะ”
“ไว้เจอกัน” เธอส่งยิ้มให้เขาในระหว่างที่ลงจากรถ หลังจากนั้นก็รีบสับเท้าเดินเข้าคอนโดทันที
ก๊อก ก๊อก
“พิ้งค์เองนะคะ”
แอด~
เธอค่อยๆ เปิดประตูเข้าไป ก่อนจะเห็นศรัณย์นั่งทำงานอยู่โซฟา เขาไม่แม้แต่จะหันมามองเธอ ส่วนหญิงสาวก็ไม่ได้สนใจเธอเดินไปอีกห้องที่เป็ห้องเธอ ก่อนจะรีบเข้าห้องทันที หลังจากที่อาบน้ำเสร็จเธอก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่กินอะไรเลยั้แ่่เที่ยง จึงค่อยๆ แง้มประตูออกมา แต่ก็พบว่าเขายังนั่งทำงานอยู่ที่เดิม
“เอานมร้อนๆ มั้ยคะ เดี๋ยวพิ้งค์ชงมาให้”
“ไม่ต้อง” ดูเหมือนเขาจะเครียดๆ เื่งาน เธอจึงไม่อยากยุ่ง หญิงสาวเดินเข้าครัวไปแต่ทว่าลับหลังเธอเขากลับเงยหน้าขึ้นมามองตาม
“เดี๋ยวก่อน” ร่างเล็กชะงักก่อนจะหันกลับไปมองหน้าเขาอีกครั้ง
“คะ?”
“ทำไมถึงกลับมาช้า ทั้งที่รู้ว่าหน้าที่ของเธอคือต้องทำอะไร” เธอมองหน้าเขาแล้วนิ่งไป เพราะความจริงแล้วอาหารในทุกมื้อเอต้องเป็คนรับผิดชอบ แต่เพราะวันนี้กลับมาช้าเลยไม่ได้ทำหน้าที่ตรงนั้น
“พิ้งค์อยู่กับคุณพ่อจนหมดเวลาเยี่ยมก็เลยกลับมาช้า อย่าบอกนะคะว่าคุณยังไม่ทานอะไรเลย”
“ยัง”
“แล้วจะทานอะไรมั้ยคะ พิ้งค์จะได้ทำให้”
“ฉันแค่ถามไม่ได้ให้ทำ ก็รู้อยู่แล้วว่าเวลานี้ฉันไม่กินอะไรแล้ว” แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจว่าเขา้าอะไรจากเธอ แต่ก็ทำได้แค่ยอมรับให้จบๆ ไปเพียงเพราะไม่อยากทะเลาะกับเขา
“ขอโทษค่ะ”
“แล้วพ่อเธอเป็ไงบ้างล่ะ”
“ก็ยังอยู่ในความดูแลของหมอ ถ้าพรุ่งนี้พิ้งค์ทำอะไรเสร็จแล้วขอเวลาว่างไปเยี่ยมคุณพ่อได้มั้ยคะ”
“ก็แล้วแต่เธอ แต่อย่านอกลู่นอกทาง”
“ถ้าหมายถึงคุณหมอ ระหว่างพิ้งค์กับคุณหมอเราเป็เพื่อนกันค่ะ คุณไม่ต้องห่วง”
“ก็ดี แล้วเธอกลับมายังไง”
“พิ้งค์...พิ้งค์นั่งแท็กซี่กลับค่ะ”
“แล้วทำไมไม่โทรหาฉัน”
“พิ้งค์ไม่อยากรบกวนคุณ ก็เลยกลับเองค่ะ”
“ต่อไปจะกลับก็โทรมา” เธอยืนนิ่งไปก่อนจะพยักหน้า
“ค่ะ”
“อีกสามวันฉันต้องเดินทางไปต่างจังหวัด อย่าลืมเตรียมกระเป๋าให้ฉันด้วย”
“ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง”
“ของเธอด้วย” เธอเลิกคิ้วขึ้นอย่าไม่เข้าใจ
“หมายความว่ายังไงคะ พิ้งค์ก็ต้องไปกับคุณด้วยเหรอ?”
“ใช่”
“แต่ว่าพ่อพิ้งค์ป่วยอยู่ อีกอย่าง...”
“เธอต้องไปกับฉัน โดยไม่มีข้อแม้”
“คุณศรัณย์!” เธอแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่เขา
“ตามนั้น” แต่เขากลับตอบกลับด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเยือกเย็น
22K
![[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1774140124_86490666.webp)
