อาร์โนแม้จะรู้สึกลังเลเล็กน้อยจากฐานะของหลินมู่เสวีย แต่เขาก็ไม่เชื่อว่าเพียงแค่คำพูดไม่กี่ประโยคจะสามารถข่มขู่เขาได้
"เธอไปได้ แต่เขาไม่ได้ เขาต่อยลุงชายของฉันคือหลิวเจ๋อหย่วน วันนี้ถ้าไม่ให้คำอธิบายที่ชัดเจน เขาก็ไม่มีทางออกไปได้"
ถึงแม้หลินมู่เสวียจะรู้สึกกลัวในใจ แต่เธอก็ยังคงแสดงท่าทีที่เด็ดเดี่ยว มองสบตาอาร์โนอย่างแน่วแน่
"ฉันพูดแล้วว่าเราสองคนจะไปด้วยกัน ถ้าวันนี้พวกคุณกล้าทำร้ายเรา เื่ก็จะกลายเป็เื่ใหญ่ขึ้นแน่นอน"
อาร์โนหัวเราะ เขาหัวเราะที่ความไร้เดียงสาของหลินมู่เสวีย
เขาได้สืบข้อมูลเกี่ยวกับเจียงฟานมาั้แ่เนิ่นๆ จึงไม่เชื่อว่าผู้ว่าราชการเมืองจินไฮจะใช้อิทธิพลเพื่อนักเรียนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ นอกจากนี้ ภูมิหลังของเขาก็แข็งแรงพอแล้ว หากไม่ทำร้ายสาวคนนี้ ก็จะไม่มีปัญหาอะไรตามมา
"ขอถามหน่อยนะ พวกคุณคุยกันจบหรือยัง?"
ในขณะนั้น เจียงฟานที่ไม่พูดคำไหนมาตลอด ก็เปิดปากพูดในที่สุด
เขาดึงข้อมือที่ถูกหลินมู่เสวียจับไว้ออกก่อน จากนั้นเดินเข้าไปยืนตรงหน้าอาร์โน มองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่เ็า
อาร์โนรู้สึกสงสัยเล็กน้อย เมื่อมองเห็นสายตาที่เ็าของเจียงฟาน เขารู้สึกเหมือนว่าในสายตานั้นมีอำนาจฆ่าประดับอยู่
สายตาแบบนี้ เขาเคยเห็นจากลุงชายที่คบกับแก๊งอันธพาลมาก่อน
นั่นคือสายตาของคนที่เคยฆ่าคน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมสายตาเช่นนี้ถึงปรากฏบนใบหน้านักเรียนที่หน้าตาอ่อนหวานเช่นนี้
ถึงแม้อาร์โนจะใในใจ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกกลัว ในทางกลับกัน สายตาของเจียงฟานกลับทำให้เขาโกรธมากขึ้น
ร่างกายที่สูงใหญ่และแข็งแรงของเขาสูงกว่าเจียงฟานครึ่งศีรษะ ออกแรงกดดันผู้อื่นอย่างชัดเจน
"คุยกันจบแล้วนะ ยังไงนะ สายตาของนายแบบนี้ อยากจะฆ่าฉันใช่ไหม?"
"ฮะ นายพูดถูกแล้ว"
"มึงอยากตาย!"
อาร์โนต่อยออกมาอย่างรวดเร็ว หมัดขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาหน้าอกเจียงฟานอย่างแรง แต่ก่อนที่หมัดจะตีถึงครึ่งทาง ก็ถูกมืออีกข้างจับไว้อย่างแ่า
"เป็ไปไม่ได้!"
หัวใจของอาร์โนเต้นรัวอย่างมาก เขารู้ดีที่สุดว่าหมัดนี้ของเขามีแรงแค่ไหน
เขาไม่เพียงแต่มีร่างกายที่เหนือกว่าเจียงฟาน แต่ยังฝึกคาราเต้มาสองปีครึ่ง อีกทั้งยังเคยได้รับรางวัลชนะเลิศการต่อสู้แบบฟรีไฟต์ และเคยเอาชนะหลุ่ยหลง ที่มีชื่อเล่นว่า "ปืนใหญ่" ในแก๊งของลุงชายเขาอีกด้วย
แต่ในตอนนี้ การโจมตีของเขากลับถูกเจียงฟาน ที่ดูเหมือนอ่อนแอ จับไว้ได้อย่างง่ายดาย มันผิดปกติมาก
แต่สิ่งที่ผิดปกติยิ่งกว่านั้น กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป
เจียงฟานจับแขนอาร์โนไว้อย่างแน่นด้วยมือซ้าย ไม่ให้โอกาสเขาตอบสนองเลยทีเดียว จากนั้นมือขวาต่อยแบบวงในอย่างรวดเร็วเข้าที่ข้อต่อแขน
"ปั๊ด!"
"อาาา——"
เสียงกระดูกหักดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนเหมือนสุกรถูกฆ่า
แขนขวาของอาร์โนโค้งงอเป็มุมเก้าสิบองศาที่ทำให้คนขนลุก ถูกต่อยจนใช้งานไม่ได้เลยทันที
ฉากนี้ทำให้หลินมู่เสวียที่ยืนอยู่เื้ัเจียงฟานใมาก เธอเปิดปากกว้างออกเป็รูปโออย่างน่ารัก
ลูกน้องที่ตามมาด้วยอาร์โนก็ตกตะลึงทั้งกลุ่ม ยืนเฉยอยู่กับที่ ไม่สามารถยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในทันที
เจียงฟานทำร้ายอย่างรุนแรงก็มีเหตุผล เขาเกิดอำนาจฆ่าขึ้นจริงๆ และตัดสินใจที่จะกำจัดอาร์โนตรงที่นี่
เพราะตอนที่อาร์โนเพิ่งปรากฏตัว เจียงฟานก็จำได้ทันทีว่าเป็ใคร
อาร์โนเป็หนึ่งในผู้ที่ตื่นพลังพิเศษใน่ต้นของยุควิกฤต ในชาติที่แล้ว เขาไม่เพียงแต่เป็ศัตรูของเจียงฟาน แต่ยังมีระดับพร์พลังพิเศษเกรดเอส ประเภทเสริมสร้างโลหะ ถึงแม้จะไม่เท่าระดับเอสเอสเอสของเจียงฟาน แต่พลังพิเศษของเจียงฟานเป็ประเภทพิเศษที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด จึงไม่มีข้อได้เปรียบมากนักใน่แรก
จนกระทั่งยุควิกฤตเข้าสู่่ปลาย ความแตกต่างของระดับพร์พลังพิเศษจึงแสดงออกอย่างชัดเจน
เมื่อภัยพิบัติมาถึงในชาติที่แล้ว อาร์โนเพื่อแย่งชิงทรัพยากร ไม่เพียงแต่ให้กลุ่มอันธพาลยึดครองพื้นที่โรงเรียน แต่ยังฆ่านักเรียนและครูหลายคนในโรงเรียนด้วย ั้แ่นั้นมา เจียงฟานก็จดเขาไว้ในรายชื่อศัตรู
เนื่องจากระเบียบสังคมกำลังจะล่มสลายในไม่ช้า เจียงฟานจึงตัดสินใจละทิ้งข้อจำกัดของกฎหมายไปก่อน การกำจัดอาร์โนก่อนที่เขาจะตื่นพลังพิเศษ จึงเป็ทางเลือกที่ดีที่สุด
ขณะที่เจียงฟานกำลังจะเข้าทำร้ายอาร์โนต่อ ลูกน้องที่อยู่เื้ัเขาก็ออกมาต่อสู้ในที่สุด
"ปกป้องพี่โน!"
"พวกพี่ๆ จับอาวุธมา!"
"สู้ๆ ฆ่าเขาให้ตาย!"
เจียงฟานไม่คิดว่าพวกคนเหล่านี้จะซ่อนอาวุธไว้บนร่างกาย ในพริบตา มีดตัดไม้หลายเล่มพุ่งเข้าหาเขา เจียงฟานจำเป็ต้องถอยหลังเพื่อหลบหนี
ผู้ที่ตามมาด้วยอาร์โนมีทั้งหมดยี่สิบคน และพวกเขาไม่ใช่นักเรียนในโรงเรียน แต่เป็อันธพาลและนักต่อสู้จากนอกสังคม
สิ่งนี้ทำให้เจียงฟานต้องตั้งใจต่อสู้อย่างจริงจัง แม้เขาสามารถจัดการพวกเขาได้โดยง่ายถ้าต่อสู้คนเดียว แต่เขายังต้องปกป้องหลินมู่เสวียที่อยู่ใกล้เคียง จึงจำเป็ต้องป้องกันตัวเป็หลัก
เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีด้วยมีดและไม้เท้าที่มาจากทุกทิศทาง เจียงฟานรีบดึงหลินมู่เสวียเข้ามากอดไว้แน่นด้วยมือเดียว อีกมือหนึ่งใช้ป้องกันการโจมตี เขาเอียงตัวชิดกำแพง ต่อสู้และถอยหลังไปพร้อมกัน
พลังภายในร่างกายไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ทำให้ท่าทางของเจียงฟานรวดเร็วเหมือนสายฟ้า มือเดียวไหวไปมาสร้างภาพเงาเคลื่อนไหวมากมาย ตีข้างมีดด้วยปลายนิ้ว รับไม้เท้าไว้ด้วยฝ่ามือ ขจัดการโจมตีของทุกคนได้สำเร็จ
หลินมู่เสวียถูกเจียงฟานกอดไว้ มองเห็นฉากต่อสู้จนดวงตาเปล่งประกาย เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ส่วนอาร์โนที่นอนบนพื้นจับแขนไว้ เมื่อเห็นฉากนี้ ก็เหงื่อไหลออกมาไม่หยุด
หนุ่มคนนี้มีฝีมือจากไหนกันแน่?
รับมีดด้วยมือเปล่า?
และยังใช้มือเดียวอีกด้วย!
ถ้าเป็เมื่อก่อน อาร์โนคงไม่เชื่ออย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เห็นด้วยตาเอง เขาจำเป็ต้องเชื่อแล้ว
ในตอนนี้ เขาไม่ใส่ใจความเ็ปอีกต่อไป คลานตัวขึ้นอย่างลำบาก แล้ววิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับ
ลูกน้องคนอื่นๆ ก็อยากจะหนีมาตลอดแล้ว เมื่อเห็นหัวหน้าวิ่งหนี พวกเขาก็หยุดการต่อสู้ แล้ววิ่งหนีตามไปด้วย
เจียงฟานไม่ยอมปล่อยอาร์โนไป เขามองไปที่หลินมู่เสวียที่อยู่ในอ้อมแขน เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้รับาเ็ ก็เต็มใจจะไล่ตาม
แต่หลินมู่เสวียก็จับแขนเจียงฟานไว้ทันที
"เจียงฟาน อย่าไล่ตามนะ อย่าหุนหันพลันแล่น"
"เธอกำลังสอนให้ฉันทำเื่เหรอ? เื่ที่ฉันจะทำ เธออย่ามาแทรกแซงได้ไหม"
เจียงฟานผลัดมือของหลินมู่เสวียออก แล้วไล่ตามโดยไม่หันกลับ ทำให้เธอโกรธจนต้องเหยียบเท้าไว้กับที่
"เจียงฟาน! นายโหดร้าย!"
บนสนามกีฬาของโรงเรียน กลุ่มคนวิ่งหนีอย่างลำบากไปทางประตูโรงเรียน ส่วนเจียงฟานก็ไล่ตามอย่างไม่ยอมแพ้เื้ั
ฉากนี้ตกอยู่ในสายตาของนักเรียนจำนวนมาก
"โอ้พระเ้า พวกเขาถือมีดด้วย!"
"อา! จะฆ่าคนแล้วนะ!"
นักเรียนหญิงที่ไม่เข้าใจเหตุการณ์ะโใ
"ดูสิ นั่นไม่ใช่พี่ใหญ่ชั้นสามอย่างอาร์โนเหรอ?"
"ว้าว อาร์โนดูเหมือนกำลังวิ่งหนีนะ!"
"ดูแขนเขาสิ ดูเหมือนหักแล้ว!"
"คนที่ไล่พวกเขา ฉันรู้จัก เขาคือเจียงฟาน จากห้าห้องชั้นมัธยมสอง"
"เขาคนเดียวไล่ตีพวกเขาเป็กลุ่มใหญ่เหรอ?"
"นักเลงโรงเรียนถูกเจียงฟานรังแกเหรอ?"
นักเรียนที่จำได้ว่าเป็อาร์โนและเจียงฟาน ต่างใเป็อย่างมาก และหยิบโทรศัพท์มือถือมาถ่ายรูปกัน
ในระยะไกล มีผู้หนึ่งได้ยินเสียงความวุ่นวายที่นี่ จึงรีบวิ่งเข้ามา
"เจียงฟานอยู่ไหน? เจียงฟานอยู่ไหน?"
ผู้มาคือหลิวเจ๋อหย่วน เขารู้ว่าลุงชายของเขาจะมาสอนเจียงฟานให้ได้บทเรียนวันนี้ เมื่อได้ยินผู้คนรวมตัวกันที่ประตูโรงเรียน และได้ยินคำว่า "อาร์โน" และ "เจียงฟาน" เขาก็รู้สึกดีใจมาก
เจียงฟานไล่ตามมานาน เขามีเพียงจุดประสงค์เดียวคือจะฆ่าอาร์โน แต่ลูกน้องเ่าั้ขวางทางอยู่ ทุกครั้งที่ไล่ทันใครคนหนึ่ง ก็ต้องเสียเวลาจัดการพวกอันธพาลที่ต่อสู้อย่างสิ้นหวัง
ในที่สุด เขาก็แค่มองเห็นอาร์โนวิ่งหนีออกไปนอกประตูโรงเรียน ขึ้นรถเก๋งสีดำแล้วขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว
เจียงฟานโกรธมาก เขาจับแขนของอันธพาลคนหนึ่งหักออกด้วยเสียงดัง คนดังกล่าวเจ็บจนตาลอยทันที
ขณะที่เขารู้สึกหงุดหงิดและอึดอัด ผู้หนึ่งก็ะโและวิ่งเข้ามาจากระยะไกล นั่นคือหลิวเจ๋อหย่วน นักเลงโรงเรียนอีกคนหนึ่ง
หลิวเจ๋อหย่วนวิ่งเข้ามาใกล้ ดั้งเดิมตั้งใจมาดูสภาพที่เลวร้ายของเจียงฟาน แต่บังเอิญได้เห็นฉากที่เจียงฟานทำร้ายผู้อื่นอย่างโหดร้าย ทำให้เขาใจนเกือบสิ้นสติ
ฉากนี้ ดูเหมือนไม่ตรงกับสิ่งที่เขาคิดไว้เลย