Mission: Make the Seniors Heart Melt -ภารกิจจีบพี่ปี 4 ให้ใจอ่อน

        ข้าวฟ่างยืนอยู่หน้ากระจกในหอพัก มือถือในมือเปิดแอปเพื่อเรียกรถไปยังร้าน "ห้องสมุด" ตื่นเต้นเล็กน้อยกับการไปเที่ยวร้านเหล้าครั้งแรก เธอเลือกแต่งตัวในชุดเสื้อกล้ามรัดรูปสีขาวที่ทำให้ดูสดใสและสบายๆแต่ก็แอบเซกซี่เล็กน้อย คู่กับกางเกงยีนส์ขาสั้นที่ไม่สั้นเกินไป แต่ก็พอเหมาะ

พอดีกับบรรยากาศของร้าน หลังจากแต่งตัวเสร็จ ข้าวฟ่างก็ลองมองตัวเองในกระจก รู้สึกว่า "วันนี้ดูสวยใช้ได้นะเรา"

        แต่งหน้าแบบธรรมชาติในสไตล์ "เมคอัพโนเมคอัพ" ด้วยการทาลิปมันให้ริมฝีปากดูอิ่มน้ำเล็กน้อย ปัดมาสคาร่าบางๆ เพื่อให้ตาดูสดใส เธอเลือกการแต่งหน้าแบบนี้เพราะอยากให้ลุคออกมาเป็๞ธรรมชาติที่สุด แต่น่าดึงดูดพอสมควร

        หลังจากตรวจดูตัวเองในกระจก ข้าวฟ่างก็ยิ้มให้ตัวเองแล้วเดินออกจากหอพักไปหาชิชาและไอรีนที่ยืนรออยู่ข้างล่าง

ชิชา: (ยิ้มกว้าง) “โอ้โห ข้าวฟ่าง! วันนี้ดูดีมากๆ เลย! ชุดนี้คือใช่เลยนะ!”

ไอรีน: (ยิ้มแหยๆ) “วันนี้เห็นชุดแล้วอยากจะพูดเลยว่า ‘พี่ภีมต้องมองแกแน!’”

ข้าวฟ่างหัวเราะเบาๆ แล้วทำหน้าเหวอๆ แต่ในใจรู้สึกเขินขึ้นมานิดหน่อย “ไม่นะ มันก็แค่ไปเจอพี่ๆ ในร้านไม่เห็นต้องคิดมากเลย”

        ตอนนี้เวลาใกล้จะทุ่มครึ่งแล้ว ข้าวฟ่างและเพื่อนๆ เดินไปที่จุดนัดหมายเพื่อเรียกรถไปที่ร้าน "ห้องสมุด" ข้าวฟ่างหยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้งเพื่อเรียกรถ

        ขณะที่ยืนรอที่ป้ายรถประจำทาง ข้าวฟ่างสังเกตเห็นรถคันหนึ่งขับเข้ามาใกล้ๆ แต่ไม่ทันได้คิดอะไร รถก็จอดลงตรงหน้า เธอเงยหน้าขึ้นมองและเห็นว่าคนขับคือ ภีม!

ภีม: (ยิ้มกว้างจากในรถ) “อ้าว ข้าวฟ่าง! น้องกำลังจะไปที่ร้านใช่ไหมครับ?”

ข้าวฟ่างสะดุ้งเล็กน้อยแล้วรีบตอบด้วยเสียงที่พยายามให้มันฟังดูสบายๆ แม้ในใจจะเต้นแรงขึ้นมาทันที

ข้าวฟ่าง: (ยิ้ม) “ใช่ค่ะพี่ภีม เรากำลังจะไปกันค่ะ”

ภีม: (ยิ้มกว้างอีกครั้ง) “ดีครับ ขึ้นรถมาพร้อมพี่ได้เลย จะได้ไปพร้อมกัน”

        ข้าวฟ่างรู้สึกดีใจที่พี่ภีมชวนไปด้วย แต่ก็แอบรู้สึกเขินนิดหน่อย เพราะเธอกำลังจะขึ้นรถของพี่ที่เธอแอบชอบมานาน ข้าวฟ่างล้วงมือถือในกระเป๋ากางเกงและรีบกดยกเลิกแอปเรียกรถแท็กซี่ทันที แล้วเธอก็แอบยิ้มในใจ “ดีเลย ขึ้นรถกับพี่ภีมก็แล้วกัน”

ข้าวฟ่าง: “ขอบคุณค่ะพี่ภีม” เธอพูดพร้อมกับยิ้มให้เขาและขึ้นรถไป

ในรถของพี่ภีม

        หลังจากที่ข้าวฟ่างและเพื่อนๆ ขึ้นรถไปแล้ว พี่ภีมก็ขับไปในทิศทางที่ร้าน "ห้องสมุด" ข้าวฟ่างนั่งข้างๆ พี่ภีม และรู้สึกว่าเวลานี้มันค่อยๆ ผ่านไปอย่างราบรื่น ในรถมีแสงไฟที่ลอดผ่านกระจกและเพลงคลอเบาๆ ทำให้บรรยากาศในรถดูอบอุ่นและเป็๲กันเอง

ภีม: (หันมามองข้าวฟ่าง) “น้องข้าวฟ่างมาเคยมาที่ร้านห้องสมุดบ่อยๆ หรือครับ?”

ข้าวฟ่างสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นจากการที่พี่ภีมถามแบบเป็๞กันเอง

ข้าวฟ่าง: (ยิ้ม) “ก็ประมาณหนึ่งค่ะ แต่ทุกทีจะไปแค่กับชิชาและก็ไอรีน”

ภีม เพียงแค่ยิ้มรับและพยักหน้า

        ไม่นานหลังจากนั้น รถก็ขับมาถึงร้าน "ห้องสมุด" ข้าวฟ่างมองไปที่ร้านที่ตกแต่งอย่างอบอุ่น บรรยากาศที่นั่นทำให้รู้สึกเหมือนการมาเยือนของใครบางคนที่รู้จักกันดี แต่ขณะเดียวกันก็ดูเหมือนการเริ่มต้นของบางอย่างใหม่ๆ ที่น่าตื่นเต้น

ภีม: (หันมามองข้าวฟ่าง) “ถึงแล้วครับ น้องข้าวฟ่าง มานั่งที่โต๊ะพี่เลยก็ได้ เพื่อนพี่รออยู่ข้างในแล้ว”

        ข้าวฟ่างยิ้มให้ภีม และพยักหน้า ก่อนจะเดินตามเขาเข้าไปในร้าน บรรยากาศในร้านดูคึกคักด้วยเพื่อนๆบางกลุ่มที่เดินทางมาถึงก่อนแล้ว เราต่างได้พูดคุยและทำความรู้จักกันมากขึ้น ได้พูดคุยเล่าเ๹ื่๪๫ต่างๆที่พบเจอระหว่างที่ย้ายมาเรียนที่นี้กัน