พันธกานต์ ตาม นลินี มาที่ห้อง
“วันนี้พี่ เมื่อยจังเลย อาบน้ำเสร็จ ลินนวดให้พี่ทีนะ”
“ค่ะ”(กัดฟันพูด)
นลินีถอนหายใจ ไม่พอใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ พันธกานต์ ยิ้มพอใจ
เมื่อนลินีนวดให้พันธกานต์ เขาถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ
“ลินโกรธพี่หรอ”
”เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้โกรธคุณ”
”แนะพี่บอกให้ลิน เรียกพี่ว่าอะไร”
”แล้วทำไมต้องให้ฉันเรียกคุณแบบนั้นด้วยละ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น”
“งั้นเราต้องทำความสนิทสนมกันแล้วละ”
พันธกานต์ กด นลินี ลงไปที่เตียง แล้วจูบบบบ นลินี พยายามดิ้น แต่สู้แรงของ พันธกานต์ไม่ไหว
”แบบนี้สนิทสนมกันรึยัง”
”คุณผิดสัญญานะ คุณบอกว่าเราจะไม่มีอะไรกัน”
”ผมก็ไม่ได้มีอะไรกับคุณ จูบนิดๆหน่อยๆ ไม่ผิดข้อตกลงนิ”
”ปล่อยฉันนะ”
“ไม่ จนกว่าจะเรียกผมว่า พี่กานต์ ไหนๆๆๆ ลองเรียกสิ พี่กานต์ ขา”
”ไม่มีวัน”
”งั้นผมผิดสัญญานะ”
พันธกานต์กำลังจะจูบ นลินี
”อร้ายยยย ตกลงค่ะ ตกลง พี่กานต์ขา ปล่อยลินนะคะ ลินง่วงแล้ว ลินขอไปนอนนะคะ”
พันธกานต์ หัวเราะชอบใจ
”เวลาลินพูดแบบนี้น่ารักดีนะ พี่ชอบ นอนเถอะพี่ไม่แกล้งลินละ ฝันดีครับ”
พันธกานต์ ลูบผมของ นลินี เบาๆ แล้วกลับไปนอนที่ของตัวเอง ตอนนี้เขาและเธอไม่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเอง
ความสัมพันธ์ของเขาและเธอเริ่มพัฒนาขึ้นเลื่อยๆ นารามาหาแม่ที่บ้านของพันธกานต์ นลินีดีใจที่ลูกไม่โกรธในสิ่งที่ตัวเองทำ แต่แอบแปลกใจว่าทำไม นารา กับ พันธกานต์ สนิทกัน นาราจึงเล่าความจริงให้นลินีฟังว่า พันธกานต์ รู้เื่ที่นาราหนีงานแต่ง พันธกานต์เองที่ให้นาราหนีไป และหาที่พัก ที่ทำงาน ให้นารา
เมื่อนลินี รู้เื่ก็โกรธ พันธกานต์ และต่อว่าเขา
”คุณรู้เื่ทุกอย่าง แต่คุณก็ปล่อยให้งานแต่งงานเกิดขึ้น คุณ้าอะไรกันแน่ ฉันไม่เข้าใจคุณจริงๆ”
“พี่้าแต่งงานกับลิน ไม่ใช่ลูกของลิน”
“คุณก็รู้ว่าฉันเป็ผีพนัน คุณจะมาสนใจอะไรในตัวฉัน”
”เพราะลินเป็แบบนี้สิ พี่ถึงต้องแต่งงานกับลิน ลินฟังพี่นะ
พี่เอ็นดูนาราเหมือนลูก พี่ไม่อยากให้ นาราต้องเจอกับสิ่งไม่ดี”
นลินีไม่ฟังที่พันธกานต์พูด ขับออกจากบ้านไป นาราตามแม่มาที่บ้านเก่า เจอนลินีนั่งร้องไห้อยู่ในสวน นาราเดินเข้าไปหา
“แม่รักลุงกานต์ ใช่ไหมคะ” นลินีนั่งเงียบ
“แม่กับลุงกานต์แต่งงานกันแล้ว จะรักกันก็ไม่เห็นแปลกอะไรนิคะ”
“ไม่ลูก มันเป็ไปไม่ได้ แม่จะหาเงินไปคืนเขา เรากลับมาอยู่ด้วยกันนะลูก”
”ค่ะ ..แม่… สัปดาห์หน้าหนูกลับลำปางนะคะ”
”แล้วลูกจะมาอีกเมื่อไหร่”
“อีก2เดือนปิดเทอมแล้วค่ะแม่”
สองแม่ลูกกอดกันแน่น
นารากลับไปเรียน นลินี ไปทำงานที่ร้านขายดอกไม้ของ อนิรุจต์ ทั้งสองได้ใกล้ชิดสนิมสนมกัน พันธกานต์ แอบตามดู นลินี เมื่อเห็นทั้งสองอยู่ด้วยกันก็บุกเข้าไปในร้าน พา นลินี กลับมาที่บ้าน
“คุณไม่มีสิทธิ์ ทำกับฉันแบบนี้นะ”
“ทำไม พี่จะไม่มีสิทธิ์ ทั้งเนื้อทั้งตัว กระดูก กระเดี้ยว พี่มีสิทธิ์ ทั้งนั้น”
”อย่ามาแสดงตัวเป็หมาหวงก้างนะคะ เราแต่งงานกัน หลอกๆ หมดสัญญา ก็จบกัน” นลินี เดินหนี
“นี้ยังไม่หมดใช่ไหม แสดงว่าพี่มีสิทธิ์สิ”
นลินี พยายามขัดขืน ดิ้นรน ต่อสู้ แต่ก็สู้แรงกายของ พันธกานต์ไม่ได้ ต้องยอมปล่อยใจปล่อยกายให้พันธกานต์โดยดี
…………………^^^^^^^^^^^^^^^^……………………
585
![อย่าให้รัก [pls, nix my love]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656215814_6520971.webp)
