ปัง
เสียงทุบโต๊ะ ดังออกมาจากห้องทำงาน ของผู้จัดการ ในบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในห้อง มีผู้จัดการหัวล้านที่กำลังยืนค้ำโต๊ะ ด้วยอาการหน้าแดง จากความโกรธ
และหนึ่งหญิงสาวร่างอวบอ้วนใส่แว่นสายตาที่ยื่นกุมมือทั้งสองข้างไว้ด้านหน้า และก้มหน้า ที่มีน้ำตาไหลรับฟังเสียงของผู้จัดการด่าว่าตนเองในเื่ที่ตัวเองไม่ได้ทำผิด แต่จำยอมรับผิดแทนคนอื่น
“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง คุณทำงาน มานานแค่ไหนแล้ว งานใหญ่แบบนี้ ทำไมถึงผิดพลาดได้
คุณไม่รู้เหรอว่าบริษัทเสียหายไปแค่ไหน คุณรู้ไหมว่าบริษัทเสียหายไปกี่ล้าน” เสียงของผู้จัดการ ะโใส่หญิงสาว
“ขอโทษค่ะ ดิฉันไม่ได้ ตั้งใจจริงๆค่ะ ต่อไปจะไม่ให้ผิดพลาดแบบนี้อีกแล้วค่ะ” เธอได้แต่ก้มหน้าขอโทษขอโพยเ้านาย
“ไม่ มันจะไม่มีคำว่าโอกาสหน้าอีกแล้ว คุณถูกไล่ออกและรอบริษัทฟ้องร้องคุณได้เลย”
ฟางเซียนไม่คิดว่า แค่ยอมรับผิดให้กับเพื่อนสนิท กลับทำให้หน้าที่การงานของเธอ ตลอด 3-4ปีจบลง ไม่พอเธอกลับจะเป็หนี้อีกเป็ล้าน ตอนนี้เธอไม่รู้จะทำยังไงแล้วถึงแม้เธอจะเสียใจที่ตกงาน แต่เธอก็ไม่ได้ลำบากมากอย่างที่คิดคนอื่นคิด เพราะที่บ้านเธอทำธุรกิจขายข้าวสาร ทั้งส่งขายและขายปลีกเธอสามารถไปรับจ้างพ่อกับแม่ทำงานได้
ยังไงพวกท่านก็อยากให้เธอกลับไปช่วยอยู่แล้ว ต่างจากเพื่อนสนิทของเธอ ที่ทางบ้าน ลำบากกว่า พ่อก็มีเมียน้อย ดื่มแต่เหล้า แม่ก็รักแต่น้องชาย ชีวิตของเพื่อนคนนี้ น่าสงสารมาก ต้องทำงาน หาเลี้ยงทางบ้าน ั้แ่เด็ก ทำงานหาเงิน ส่งตัวเองเรียน
ต่างจากเธอ ที่มีพร้อมทุกอย่าง ที่พ่อแม่หามาให้ ไม่ต้องลำบาก อย่างคนอื่นเขา เธอคิดว่า อะไรที่สามารถช่วยได้ ก็อยากจะช่วย แต่เธอไม่คิดว่า การช่วยเพื่อนในครั้งนี้ของเธอ จะทำให้ถูกไล่ออก และเป็หนี้อีก5ล้าน วันนี้ เธอยังไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากกลับไป ทำให้พ่อแม่เป็ห่วง ตอนนี้เธอขอทำใจ แล้วหาทาง แก้ไขปัญหานี้ก่อน
หากจะถามว่าทำไม เธอถึงยอมเอาอนาคตของตัวเอง ไปแลกกับ เพื่อนคนหนึ่ง นั้นเป็เพราะ ในสมัยเรียน ด้วยความที่เธอมีรูปร่างหน้าตา ไม่สวย อ้วน เป็ยายแว่น เรียนก็ไม่เก่ง แถมยังขี้อาย ไม่กล้า พูดคุยกับใคร ไม่มีเพื่อนคนไหน ที่อยากจะคบกับเธอ แค่เธอไม่ถูกรังแกก็ดีมากแล้ว
อยู่มาวันหนึ่ง มีนักเรียนเข้ามาใหม่ ก็คือเพื่อนสนิท คนนี้ของเธอ ที่ยอม เดินเข้ามาคุยกับเธอก่อน ยอมเป็เพื่อนเธอ ยอมไม่กินข้าวกับเพื่อนคนอื่น แต่กลับมากินข้าวกับเธอแทน แม้ทุกครั้ง เธอจะเป็คนจ่ายก็ตาม รับฟังทุกปัญหาของเธอทั้งเื่ที่บ้าน เื่แฟน หรือเื่งาน เราสนิทกันมาก นี้เป็เหตุผล ที่เธอยอมรับผิดแทน
คอนโด อยู่มีสุข (คอนโดแฟน)
เมื่อเธอนั่งรถ ประจำทางมาลง หน้าคอนโดแฟนหนุ่ม ก็เดินขึ้นคอนโดทันที เธอไม่คิด จะโทรหาแฟน
เพราะเธอ มีคีย์การ์ดห้อง อยู่แล้ว อีกอย่าง แฟนหนุ่มของเธอ ก็ยังไม่กลับ จากการไปดูงาน ต่างจังหวัดเลย เธอเปิดประตู เข้าไปในห้อง
หลังจาก เดินเข้าห้องมา สิ่งที่เธอเห็น คือเสื้อผ้า รองเท้า ของผู้หญิงและผู้ชาย ที่ถอดทิ้ง ไม่เป็ที่เป็ทาง เหมือนกำลังรีบถอด เธอเดินเข้าไป ที่ห้องนอน ของแฟนหนุ่ม เธอได้ยินเสียง ดังออกมา จากในห้องนอน
“ริน คุณดีจังเลย” เสียงชายหนุ่มที่ดังขึ้นอย่างเหนื่อยหอบ แต่กับเต็ม ไปด้วยความสุข
“ดีกว่าฟางเซียนหรือเปล่า” เสียงผู้หญิงชื่อรินดังถามชายหนุ่ม
“ไม่รู้สิ ผมยังไม่เคยนอนกับนางนั่น ผู้หญิงที่อ้วนก็อ้วนแถมยังใส่แว่นตาเชยๆนั้นอีก เดินด้วยกัน ก็อับอายจะแย่อยู่แล้ว นี้ถ้าไม่คิดจะหลอกให้มันยกห้องในคอนโดนี้ให้นะ ผมคงไม่ทนคบกับมัน ไม่สู้ไปคบกับคุณดีกว่า ไม่รู้พี่ผมคิดอะไรถึงไปชอบผู้หญิงแบบนั้น แถมยังใส่ชื่อผู้หญิงคนนั้นเป็เ้าของห้องอีก” ผู้ชายกล่าว ให้ผู้หญิงฟัง
“อิอิอิ นังอ้วนหน้าโง่” รินด่า เพื่อนสนิทของตัวเอง กำลังหัวเราะ สมน้ำหน้าเพื่อนตัวเอง ตลอดเวลาเธอไม่เคยคิดว่านังอ้วนนั่นเป็เพื่อนเลย ถ้ามันไม่มีเงินเลี้ยงข้าวเธอ เธอหรือจะไป คบกับคนแบบนั้น
“ใช่หน้าโง่ อีกสองวันมันจะไปโอนคอนโดนี้ให้ผม หลังจากผมได้ห้องนี้แล้ว ผมก็จะขายทิ้ง แล้วหนีไปอยู่ที่อื่นคุณจะไปกับผมไหม” ชายหนุ่มถามขึ้นพร้อมกับมือที่เริ่มไม่อยู่นิ่ง
“ไปสิคะ ถ้าคุณขายได้คงได้หลายล้านอยู่ คอนโดติดริมแม่น้ำแบบนี้”รินตอบรับชายหนุ่ม
“จริงสิคุณคงไม่รู้ ว่าฉันหลอกให้นังอ้วนยอมรับผิดแทนฉัน ป่านนี้คงโดนไล่ออกไปแล้ว และน่าจะเป็หนี้บริษัทอีกด้วย ไม่รู้ว่าถ้ายัยอ้วนนั้น รู้ว่าถูกหลอกทั้งแฟนและเพื่อนสนิทแบบฉัน คงไปโดดน้ำตาย ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะ ของชายหญิงดังลอดออกมา จากประตูที่ปิดไม่สนิท
“ใช่ถ้าเธอรู้ว่าผมไม่ใช้พี่เสือ แต่เป็สิงห์น้องชายฝาแฝดคนนี้จะทำหน้ายังไงนะ”ชายหนุ่มกล่าวรับหญิงสาวในห้อง
1K
