คิรินและแก้วกานต์ทานมื้อเช้ากับครอบครัวแล้วเดินทางไปทำงานตลอดทางทั้งสองไม่ได้มีการพูดคุยกันแม้แต่คำเดียว เมื่อเช้าหลังจากแก้วกานต์ออกมาจากห้องน้ำเธอก็รีบวิ่งหนีเขาออกจากห้องไปเหมือนเคยที่บนโต๊ะอาหารก็ไม่ได้พูดอะไรกันหลังกินข้าวเสร็จคิรินแวะไปส่งหญิงสาวที่ทำงานก่อนจะตรงเข้าไปที่รีสอร์ตแห่งใหม่ตอนนี้กำลังดำเนินการสร้างเกือบเสร็จสมบูรณ์ เขาต้องเข้าไปดูความเรียบร้อยของการทำงาน
“ฉันอาจไม่ได้กลับบ้านสองสามวันนะ”คิรินหันมาบอกแก้วกานต์ที่กำลังก้าวลงจากรถ
“...” แก้วกานต์ไม่ได้ตอบอะไรกลับ แค่หันมาเบะปากและถลึงตาใส่ชายหนุ่มแล้วเดินลงจากรถเข้าไร่ชมวิวไป
“ยัยตัวแสบ”คิรินได้แต่บ่นออกมาตามหลังเธอไป และหันกลับมาสั่งงานลูกน้อง“กันต์ต่อไปนี้มารับมาส่งแก้วกานต์ทำงานด้วยนะ”
“ครับนาย”กันต์รับคำสั่งของเ้านายแล้วก็ขับรถตรงไปยังโรงแรมในตัวเมืองก่อนเพื่อให้กันต์ขับรถอีกคันมาคอยรับส่งแก้วกานต์ส่วนเขาให้ชนาธิปเป็คนขับรถให้เมื่อแยกกับลูกน้องแล้วคิรินก็ตรงไปที่รีสอร์ตแห่งใหม่ทันที
ทางแก้วกานต์ก็ฝึกงานตามปกติพักเที่ยงเธอได้รับโทรศัพท์จากลูกน้องสามีว่าวันนี้จะมารับเธอกลับบ้านและจะมาส่งเธอทำงานในตอนเช้าอย่างนี้ทุกวันระหว่างที่คิรินไม่อยู่แก้วกานต์ไม่พอใจเล็กน้อยแต่ก็เลยตามเลยเธอไม่อยากมีปัญหา
“ทำไมทำหน้าเบื่อโลกอีกละ”ปรียากรที่กำลังกินข้าวเที่ยงหันมาเห็นเพื่อนทำหน้าบูดบึ้งเล็กน้อยหลังจากรับโทรศัพท์
“เซ็งนิดหน่อยอีตาบ้านั่นให้คนมาคอยรับส่ง”
“เจอผัวคุมความประพฤติ?”
“เดี๋ยวเถอะ!เื่ของฉันเอาไว้ก่อนเถอะเอาเื่ของแกสองคนดีกว่า”แก้วกานต์รีบเปลี่ยนเื่ไปแซวคู่ของอธิชัยกับปรียากร“เดี๋ยวนี้ทำไมดูสนีทสนิทกันจัง?”
“อารายยยยกินไปเลยข้าวเดี๋ยวจะหมดเวลาแล้ว” ปรียากรที่ไปไม่ถูกเมื่อถูกเพื่อนถามเธอตอบไม่ถูกจริงๆ เพราะไม่รู้ว่าอธิชัยคิดยังไงกับเธอจะจีบหรือยังไงก็ไม่บอกแต่หลังจากวันนั้นชายหนุ่มก็ดูเป็ห่วงเธอมากขึ้น เราสองคนคุยในเื่ส่วนตัวกันมากขึ้นทางอธิชัยทำเป็เงียบทำเป็ไม่ได้ยินที่แก้วกานต์ถามหลังจากหมดเวลาพักเที่ยงทั้งสามก็แยกย้ายกันไปทำงานของตัวเองเหมือนเคย
เช้าวันใหม่แก้วกานต์ก็ตื่นเตรียมตัวไปฝึกงานเหมือนอย่างเคยกันต์รับหน้าที่เป็คนขับรถอย่างที่ได้ตกลงกับเธอไว้ วันนี้เธอเปลี่ยนจากการนั่งข้างหลังมาเป็นั่งข้างหน้ากับชายหนุ่มเธอไม่อยากดูเป็คุณนาย
“เอาน่าพี่กันต์แค่นั่งหน้าเองเ้านายพี่ไม่ดุหรอกไปๆ” แก้วกานต์พูดติดตลกกับกันต์ที่เห็นชายหนุ่มทำท่าจะไม่ออกรถไม่นานนักแก้วกานต์ก็ถึงที่ฝึกงาน วันนี้มีนักท่องเที่ยวเข้ามาชมในส่วนต่างๆของไร่กันเยอะ ทำให้เธอต้องออกมาช่วยพี่ๆ พนักงานต้อนรับนักท่องเที่ยว
เมื่อถึงเวลาพักเที่ยงพี่เลี้ยงสาวเลยพาเธอไปเลี้ยงกาแฟตอบแทนที่ช่วยงานถึงเธอบอกไม่เอาเกรงใจแต่ก็ต้องรับไว้เป็มารยาทเมื่อเดินไปที่ร้านเธอก็ต้องเห็นกับแฟนเก่าของสามีที่กำลังเดินชมสวนดอกไม้‘เธอมาทำอะไรที่นี่’ ระหว่างเหม่อลอยปรียากรก็เรียกสติเธอกลับมา
“อะของแกไอ้แก้ว”ปรียากรยื่นกาแฟให้เพื่อนแล้วหันไปทางที่เพื่อนมองก็เห็นเหมือนอย่างที่เพื่อนสาวเห็น“นั่นมันแฟนเก่าของพี่คิรินนี่”
“อืม”
“มาทำอะไรที่นี่อะหรือพี่คิรินจะนัดเธอมาหา” ปรียากรพูดออกไปโดยไม่ได้สังเกตหน้าของแก้วกานต์ที่ตอนนี้มองไปยังวีนัสด้วยสายหงอยเหงาแต่ก็ต้องทำเป็ยิ้มให้กับเพื่อน พลางชวนเพื่อนออกจากตรงที่ยื่นอยู่
“ไปเถอะแกอย่าไปสนใจเลย”
ทางวีนัสที่ได้เดินทางมาพักผ่อนที่ต่างจังหวัดเธออยากจะผ่อนคล้ายเื่ราวที่ผ่านมา และเธอก็เจาะจงมาที่นี่ถึงจะไม่ใช้ธุรกิจของอดีตแฟน แต่ที่นี่ดังมากๆ เธอต้องลองมาสักครั้งเธอแอบได้ยินัพูดกับลูกน้องว่าภรรยาของคิรินฝึกงานอยู่ที่นี่เธออยากจะให้ผู้หญิงคนนั้นเห็นว่าเธอกลับมาแล้วจะมาทวงของเธอคืนถึงมารอบนี้จะไม่ได้เจอชายหนุ่มก็ตาม
“ว่าไงคะคิรินจะให้วีนัสเข้าไปหาหรอ” วีนัสเมื่อเห็นแก้วกานต์กำลังจะเดินกลับเธอเลยเอามือถือยกขึ้นมาทำเป็แกล้งคุยกับชายหนุ่มแก้วกานต์ถึงกับหยุดเดินแล้วหันมามองทางเธอ แต่ใครสนใจเธอก็แกล้งทำเป็คุยต่อ“ได้ค่ะ เดี๋ยววีนัสเข้าไป”
“เฮ้ยๆๆไอ้แก้วจะรีบไปไหน” เสียงของเพื่อนสนิทแก้วกานต์ที่เรียกเพื่อนเสียงดังเมื่อเห็นเพื่อนเดินหนีออกไป “หึ ของที่มันเป็ของฉัน ฉันจะมาทวงคืน”วีนัสคลี่ยิ้มออกมาเหมือนเป็ผู้ชนะ
ตกเย็นแก้วกานต์เดินทางกลับบ้านด้วยท่าทีที่นิ่งจนคนที่ทำหน้าที่เป็สารถีให้สงสัยแต่ก็ไม่กล้าที่จะถามแก้วกานต์เดินเข้าบ้านไปอย่างเงียบๆปกติเธอจะเข้าไปแกล้งแม่ของเธอเมื่อเธอถึงบ้านแต่วันนี้กลับดูนิ่งเฉยเธอเข้าไปไม่เจอแม่สามีอย่างเคย ก็เลยตรงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมาช่วยแม่ทำงานเหมือนอย่างทุกวัน กิ่งแก้วที่เห็นลูกสาวเข้ามาแบบเงียบๆนางก็สงสัยเลยเอยถาม
“ไม่สบายหรือเปล่าลูกทำไมหน้าตาดูไม่ดีเลย”
“เปล่าค่ะแม่มาอันไหนให้แก้วถือออกไป”
“อันนี้จ๊ะ”กิ่งแก้วยื่นกับข้าวให้ลูกสาวไป นางมองตามหลังลูกสาวไปอย่างไม่เชื่อที่เธอบอกลูกสาวน่าจะมีเื่ไม่สบายใจ แต่แค่ไม่อยากบอกต้องรอเวลาเดี๋ยวเธอก็จะมาบอกเอง“เดี๋ยวหนูยกอันนี้เสร็จแล้วไปตามคุณผู้หญิงในเรือนกล้วยไม้ด้วยนะ”
“ค่ะแม่”
ทางด้านคิรินที่พักเบรกจากการตรวจดูงานรีสอร์ตมาทั้งวันก็โทรถามไถ่เื่แก้วกานต์ผ่านลูกน้องที่ให้คอยรับส่งดูแลหญิงสาวเขาไม่ได้โทรหาเธอโดยตรงคิดว่าถ้าโทรเธอก็ไม่น่าจะรับเขาเลยเลือกที่จะโทรหาลูกน้องแทน
“เป็ไงบ้างกันต์”
“ปกติเหมือนเดิมครับเ้านายแต่..”
“แต่อะไร?”
“แต่วันนี้ดูคุณแก้วเธอดูซึมๆเหมือนไม่สบาย หรือเธออาจไปรู้อะไรมา” กันต์บอกเ้านายไปตามตรงวันนี้เขาไม่ได้คอยเฝ้านายหญิงทั้งวันด้วยเพราะเขาต้องเข้าไปดูงานที่โรงแรมในตัวเมืองแทนเ้านาย
“เศร้าๆซึมๆ หรอ?” คิรินพูดตามคำบอกของกันต์พลางนึกคิดว่าหญิงสาวนั้นเป็อะไร “คงเหนื่อยละมั้งภายในไร่ไม่มีเื่อะไรใช่ไหม”
“ในไร่ก็ไม่มีเื่อะไรนะครับ”ระหว่างที่กันต์รายงานสถานการณ์อยู่ ชนาธิปก็เข้ามารายงานเื่ของวีนัส“นายครับสายของเราบอกว่าคุณวีนัสเข้ามาในพื้นที่ไร่ชมวิวครับ”
“วีนัส??หรือผู้หญิงคนนั้นมาทำอะไรที่นั่น”คิรินพูดแบบรู้ทันนิสัยของอดีตคนรัก “กันต์ลองไปสืบสิผู้หญิงคนนั้นมาทำไม”
“ครับนาย”
หลังจากรับคำสั่งจากเ้านายกันต์ก็รีบไปตามสืบข้อมูลทันทีผ่านไปไม่นานกันต์ก็ได้ข้อมูลมาแล้วส่งไปให้เ้านายของตน ทางคิรินเมื่อรู้แล้วก็นึกโมโหตัวการที่ทำให้ผู้ได้ชื่อว่าเป็ภรรยานั่นคิดมากแต่มองอีกมุมทำให้รู้ว่าแก้วกานต์นั้นรู้สึกยังไงกับเขา
“ยัยตัวแสบคิดเองเออเองทั้งนั้น”คิรินที่รู้ความจริงว่าอดีตคนรักนั้นได้ไปเที่ยวที่ไร่ชมวิวเผอิญว่าแก้วกานต์นั่นมาเห็นพอดี “หรือไม่ใช่เื่นี้ที่ทำให้เธอซึมๆ”คิรินยังคงพูดอยู่กับตัวเองในเื่ของแก้วกานต์ แต่ก็ต้องวางความคิดนั่นไว้ก่อนตอนนี้เขาต้องรีบทำงานให้เสร็จทันกำหนดเวลาเปิดรีสอร์ต
รุ่งเช้าของวันใหม่วันนี้เป็วันหยุดแก้วกานต์ไม่ต้องไปฝึกงานทำให้เธอต้องตื่นตอนเช้ามืดลงมาช่วยเป็ลูกมือของแม่ทำงานแก้วกานต์ออกไปส่งข้าวให้ผู้เป็พ่อกับพ่อสามีที่วันนี้มีการเก็บผลผลิตล็อตใหญ่จากนั้นเธอก็กลับมากินข้าวกับแม่สามีหลังจากมื้อเช้าผ่านไปพ้นไปแก้วกานต์ก็ขออนุญาตแม่สามีไปซื้อชุดเพื่อใส่ไปงานเลี้ยงในตอนเย็น
“แม่ค่ะวันนี้แก้วขอออกไปซื้อชุดไปงานแต่งเพื่อนตอนเย็นได้ไหมคะ”
“ได้สิว่าแต่ไปยังไงกันละ ให้กันต์ไปส่งไหม”
“เดี๋ยวมะปรางมารับค่ะ”
“จ้าไปเถอะ”
299
